donderdag 24 september 2026

Tot laat doorgefietst bij gebrek aan kampeergelegenheid. Middellandse Zee bereikt en nu kamperen aan Canal du Midi.

 Goedenavond, bonsoir. 
Het is heel laat geworden vandaag, maar het belangrijkste is: ik zit nu rustig en geborgen in een bosje aan het Canal du Midi. Sinds het bereiken van de Middellandse Zee ben ik namelijk in toeristenland en daar zijn veel mensen en nauwelijks gelegenheid om een natuurlijk plekje te vinden. Wel had ik, eventueel zonder tent, ergens op het strand kunnen gaan slapen. 20 kilometer lang volgde ik een fietspad parallel aan de zee. Maar ik heb toch liever iets geborgeners en daarom fietste ik maar door, veel langer dan me lief was. Maar daardoor ben ik nu wel  ver gevorderd in de richting van Perpignan waar ik voor maandag moet zijn om er mijn vrienden nog te treffen.
De Camargue waar ik doorheen reed is het land van de flamingo's, van de paarden en van de muggen.



Flamingo's, die in ondiep water te vinden zijn, in tegenstelling tot pelikanen, die de volle zee opzoeken.



Heel veel, vooral witte, paarden trof ik aan.


Met muggen heb ik nu te maken, terwijl ik buiten zit heb ik de tent dichtgeritst. Maar ze houden zich toch redelijk gedeisd. Bovendien heb ik de Camargue al achter me gelaten. 
Heel veel bloeiende venkel  was overal in de bermen te vinden. Daar kun je kruidenthee van maken. Het smaakt naar anijs. 





De bermen hier zijn een verademing vergeleken met hoe het er in de Ardèche uitziet. Daar heb je dat uitheemse spul, wat sterk allergische reacties oproept. Ze verdringen alle andere vegetatie doordat ze een giftige stof uitscheiden. Het is een beetje te vergelijken met de Aziatische hoornaar op insectengebied. En hier zie ik ze helemaal nog niet.(sorry, de naam is me even ontschoten en het is al zo laat om nog te denken) 
In een dorpje, niet ver van Sète, de geboortestad van George Brassens, staat levensgroot en nog veel groter deze beroemde zanger beschilderd op een muur.




In het blauw staan allemaal titels van zijn liedjes.


Het is tijd dat ik mag gaan rusten na deze lange dag. Het warme eten heb ik overgeslagen,  maar heb wel een groot blik linzen op. Toetje komt nog.



Spreuk van de dag. 


De familie: 
Is als de takken vsn een boom,
Elk groeit op zijn manier ,
Maar de wortels blijven dezelfde.



Bonne Nuit 


Welterusten. 


Geen opmerkingen:

Een reactie posten