Buenas Tardes, goedenavond.
Vandaag is een hotelkamer de plaats van schrijven. Twee nachten mag ik hier slapen, maar maandag voor 12 uur moet ik vertrokken zijn. De verwachte regen duurt echter maandag ook nog. Hoe we dat op gaan lossen weet ik nog niet.
Met het hotelleven heb ik nog niet veel ervaring. Je kunt tegenwoordig bijna alles al via de telefoon regelen, maar ik heb nog ouderwets aan de balie kunnen vragen of er een kamer vrij was. De fiets kon ook binnen staan en de verdere afhandeling ging allemaal vlotjes.
Een kamer.......
......met balkon.....
.....en een bed om lekker in te slapen.
Iets voor het plaatsje van het hotel had ik ook al gekeken of er geen lege huisjes stonden waar ik in kon trekken. Bijvoorbeeld hier.
Maar Villa Pilar was gesloten.
Hier heb ik ongeveer hetzelfde gedaan als tijdens de hele reis. De nodige spullen uit de fietstassen gehaald voor de warme maaltijd en ook de tas met powerbanks. De tent mocht op de fiets blijven. Hier eten klaargemaakt op een gasje en het lekker op zitten smikkelen. De powerbanks die nog niet vol zijn worden hier aangevuld.
Zoals gewoonlijk heb ik rond 8 uur weer filmpjes op de status van WhatsApp geplaatst. Vele gaan over het landschap van verlatenheid dat je in de binnenlanden van Spanje aantreft.
Een deel van de route ging langs dit kanaal. Af en toe dook het kanaal een heuvel in en ging de weg over die heuvel heen.
Een eenzame kerktoren.
Niet veel minder eenzaam vond ik dit dorpje waar ik, na drie uur fietsen, tegen 1 uur aan de koffie mocht.
Tussen deze bankjes was de ingang van het café.
Slechts een enkeling was er op straat te vinden.
Eigenlijk ben ik toevallig over dit weggetje komen te rijden. Een weggetje waarvan ik bijna de enige weggebruiker was. Ik was verkeerd gereden en had een iets drukkere weg willen hebben. Maar uiteindelijk bleek dit nog wel een betere route, vlakker ook.
Een dorp waar ik niet doorheen hoefde .
De bedoeling is dat ik die binnenlanden nog veel meer ga doorkruisen. Vandaag was nog maar het begin.
Enerzijds is het heel spectaculair wat ik hier meemaak, maar het is ook confronterend. Je bent alleen in die grote kale en vaak woeste wereld. Daar kwam vandaag nog bij dat er soms geen verbinding was via het internet, wat de eenzaamheid versterkte.
Maar die is er nu wel, en zelfs volop in dit plaatsje waar ik logeer.
Fijn om ook weer mensen om me heen te hebben en mensenstemmen te horen op straat.
Sariñena is een aardige plaats met ook een winkel waar ik boter kon kopen, die ik vanmorgen vergeten was.
Op zoek naar die winkel, supermarkt Dia, zag ik deze muurschilderingen.
Morgen zal ik nog wel eens het dorpje instappen. Nu ga ik besluiten met de inzending van Marcel, mijn buurman van de boot.
Grapje van de dag.
Welterusten.
Buenas Noches.
Blij te horen dat je in een hotel zit, Gert! Ik was al een beetje bezorgd over wat je zou doen met deze regen. Hier is de wereld bijna verdwenen in de zware regenwolken.
BeantwoordenVerwijderen