Goedenavond, Buenas Tardes.
Vandaag werd er serieus klimwerk van mij verwacht. Op de landkaart van de telefoon zag ik dat er een col zou komen en Google vertelde me vervolgens dat deze 1302 meter hoog zou zijn. Al snel ontmoette ik een fietsster die ook dezelfde kant op ging. Ze vertelde dat ze nu in Andorra woonde maar dat ze voordien een groot deel van haar leven in dit gebied geleefd had. Ze was nu bij wijze van spreken op vakantie in haar geboortestreek. Ze maakte een tocht van vijf dagen en sliep in hotels. Had daardoor weinig bagage bij zich en was verwonderd over de karrenvracht die ik mee sjouwde. Ze kende dit traject goed en wist me te vertellen dat ik 12 of 13 kilometer te klimmen had naar de puerto en dat het daarna een beetje op en neer zou gaan.
Met goede moed en genoeg kracht in de benen heb ik enkele uren lang geduldig geklommen en niet vermoeid noch hongerig bereikte ik de col
Op weg naar boven zag ik daar in de verte een dorp.
Eerder op de dag zag ik al ergens deze huizen uut de aarde verrijzen.
Na de col werd het dus een mengelmoes van klimmen en dalen in een vrij open landschap.
Een dorpje werd gepasseerd.
Salvacañete is de naam.
Genoeg bereik in dit gebied.
Een kampeerplek vinden was geen probleem.
Heb gekozen voor ruimte.
Op de status van WhatsApp zie je meer.
Vanavond at ik alweer snijbonen. In de winkel was niet veel andere groente voorradig.
Met wortelen en tomaten zag het geheel er mooi gekleurd uit.
Hoe krijg ik het allemaal op, vroeg ik me af. Maar het is gelukt.
Spreuk van de dag.
G e m a k dient de mens maar.....
Het leven is de m o e i t e waard.
Tot morgen.
Hasta Mañana.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten