Goedenavond, Buenas Tardes.
Wat een verademing zeg om dit bos te hebben gevonden. Een soort van oase in een woestijn van wind.
Het zag er bijna naar uit dat een hotel in Zaragozza de bevrijding moest worden uit de moeilijke situatie waar ik de hele dag in gevangen had gezeten. Het vrijwel kale landschap kende geen beschutting en ook kwamen er geen leegstaande huisjes meer opduiken sinds ik rond twaalf uur een winkel had bereikt voor boodschappen.
Zaragozza nadert.
Intussen ben ik in de tent gaan zitten want de wind trekt ook hier nog wel door het bos en op mijn rug. Maar nu spreken we van een briesje.
Het eerste stuk van het traject van vandaag was 8 kilometer bikkelen precies tegen de wind in, op een kaarsrechte weg die uiteindelijk op de koffie uitkwam. Het was ook in een vlak landschap waar alles hetzelfde was, erg saai.
Het dorpje van de koffie.
Na de koffie verwachtte ik nog meer ellende en ik vroeg me af of drie uur tijd genoeg zou zijn om de 15 kilometer te belopen die mij scheidden van de eerste (en laatste) winkel van de dag. Maar dat viel reuze mee. Lopen was niet nodig. Het werd klimmen en dalen in een betoverend heuvellandschap dat de windvlagen temperde.
Hier fietsen was veel mooier en ging veel gemakkelijker dan voor de koffiepauze op een vlakke weg.
Klimmen tegen de heuvels op is veel aangenamer dan klimmen tegen een razende wind.
Wat voor gebouw zou dit zijn in de verte?
De door Google maps beloofde winkel werd al vóór twaalf uur bereikt in de helft van de tijd die ik voor die 15 kilometer nodig dacht te hebben.
Nu de blog af is ga ik beginnen met het voorbereiden van de warme maaltijd. Vuurtje aken durf ik vooralsnog niet hier midden tussen de dennen. Hoewel ik nog niemand gezien heb tot nu toe.....
Het volgende was op mij vandaag van toepassing.....
Spreuk van de dag
Immer wenn du meinst es geht nicht mehr
Kommt von irgendwo ein Lichtlein her.
Ik had namelijk niet verwacht dat er zo'n vredige kampeerplek op kwam duiken.
Tot morgen
Hasta Mañana.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten