Goedenavond, bonsoir
Vele bezorgde reacties ontving ik na de blog van gisteren. Allemaal vonden ze dat ik vandaag een hotel moest nemen, sommige dat dat zo snel mogelijk moest in het hotel dat ik gisteren voor ogen had en niet meer had gehaald. Mijn plan was om heel vroeg te vertrekken en een hotel te nemen in de buurt waarvan ook winkels zijn. Daartoe moest ik nog 27 kilometer fietsen. Zou ik fit genoeg zijn om nu weer wel te fietsen,waar ik gisteren afhaakte, was mijn vraag. Ik had immers weinig geslapen de afgelopen nacht. Dat kwam vooral door kleine insecten die mij plaagden terwijl ik buiten de tent lag. Binnen was het te warm, zelfs met de rits open.
Iets over zessen stond mijn paard te trappelen om weg te fietsen van de plek waar ik het, weliswaar moeizaam, een groot deel van de dag en de daarop volgende nacht heb kunnen uithouden.
Het zonnetje kon ik nog net op zien komen.
Toch voelde ik me al fietsend niet extra zwak, maar wel had ik een hele droge mond. Gisteren had ik veel gedronken en al mijn sapjes waren op. Van het water dat nog over was had ik een lekker bakkie thee gezet voor bij het ontbijt. Maar ik bleek toch genoeg kracht te hebben om twee uur later weer in de bewoonde wereld terecht te komen waar ik in een bakkerij koffie kon drinken, maar wat ik belangrijker vond: ik kon me tegoed doen aan appelsap om mijn dorst te lessen. Wel anderhalve liter kon ik moeiteloos naar binnen slokken.
Deze fles helemaal leeggedronken en daarna nog de helft van een andere fles.
Daarna viel het tegen, want om in het gebied van de hotels te komen moest ik toch nog weer 12 kilometer fietsen en toen was het inmiddels 9 uur en met 30 graden alweer gevaarlijk warm.
Maar ook dit staartje kon ik er nog aan breien.
Bij dit hotel waagde ik het erop om me te presenteren, ik die in de wereld van de hotels nauwelijks ervaring heb. De goedkopere ibishotels die ik passeerde vond ik te ingewikkeld vanwege dat dat met creditcards gaat waarschijnlijk en zonder personeel aan de balies.
Maar hier werd ik hartelijk ontvangen, de betaling werd geregeld voor drie overnachtingen. Ik moest wel tot drie uur wachten eer ik in een kamer kon, maar dat is er wel eentje op de begane grond, zodat de fiets er zo ingereden kon worden.
Ik denk dat de fiets er al deze dagen niet meer uitkomt.
De grote supermarkt Auchan is namelijk maar 800 meter hiervandaan. Daar ben ik vandaag nog heen gefietst om er in de koelte de tijd tot 3 uur te overbruggen. En ook heb ik er de nodige boodschappen gedaan, onder andere spinazie en aardappelen voor het avondeten maar tevens ook vele drankjes gekocht.
De badkamer/toilet werd gebombardeerd tot keuken.
Er staat een waterkoker.
Handig voor de thee van morgenochtend.
Het is vooral heel fijn om even niet meer in de vijandig geworden buitenwereld te hoeven vertoeven. Hier kan ik lekker bijkomen. Het is, met airconditioning aan 27 graden. Buiten was het net nog 42.
Zal de temperatuur hierbinnen ook gaan zakken vannacht?
Vrijdag zal de temperatuur gezakt zijn tot 37 graden. Eigenlijk nog te warm, dus misschien blijf ik hier dan nóg een paar dagen.
Ageeth stuurde me gisteren deze foto.
Ze had deze ........
Uitspraak van de dag.
Ik zit hier precies in het epicentrum van de hittegolf.
Welterusten
B o n n e N u i t .
Geen opmerkingen:
Een reactie posten