Kamperen aan het kanaal naast een krachtige boom.

 Goedenavond, bonsoir.

Vandaag staat de tent eens een keer niet in een bos, maar aan een water: het kanaal van Brest naar Nantes. 

Ook ben ik een fietspad gaan volgen dat parallel aan dat kanaal loopt. 

Een flink stuk kan ik over dit pad rijden. De bedoeling is dat mijn route via Nantes gaat, waar het kanaal ook uitkomt. 

Het kanaal en ik volgen dezelfde route.

Vanmiddag was ik ook  even vertwijfeld. Hier in de buurt staat een kapelletje en ik wilde mijn fiets naar boven duwen, kijkend of ik daar in de buurt kon kamperen. Het was me zo steil ernaartoe dat ik de fiets nauwelijks kon hanteren en er verstandig aan deed om halverwege de fiets weerom te keren,  wat ook al moeilijk ging. De vaststelling niet genoeg kracht te hebben om met die zware fiets om te gaan maakt onzeker. Toch maar geen accordeon meer mee in de toekomst? Als ik straks een keer de fiets niet meer kan houden ben ik verder van huis. 

Van beneden af gezien was dit het kapelletje, zo leek het me.

Later ben ik zonder fiets naar boven gelopen, niet helemaal tot de kapel. Wel had ik eerbied voor een majestueuze boom.

Deze prachtige boom stond op het terrein van het kapelletje. 

Mooie bloemen waren er ook. 

Maar waar ik nu kampeer aan het water is ook een grote boom mijn buurman.

Vandaag doorgereden tot na vijven. Ik had wat in te halen, want vanmorgen vertrok ik tegen twaalven pas. Het was nog even aangenaam verpozen in het hagershutje, waar ik kon genieten van het zitten op een  s t o e l .

Het plaatsje waar ik koffie dronk was erg toeristisch. In de gelegenheid werd ook gegeten en de bediening had het te druk om vriendelijk te zijn voor een fietser die alleen maar voor de koffie kwam.

Even later in hetzelfde plaatsje zette ik de fiets even tegen een muur om op de telefoon mijn route te bekijken. Kwam een man naar buiten om te zeggen dat de fiets niet tegen de muur mocht staan. Ook toen ik zei dat  dat maar voor enkele seconden was bleef hij doorzeiken. Toen ik wegfietsend achterom keek bleek dat dit toevallig ook een restaurant was......Ach ja, je kunt nou eenmaal niet altijd vriendelijkheid ontmoeten.

Waar ik blij mee ben is dat mijn ogen het weer veel beter doen. De druppeltjes waar Anneke me aan geholpen heeft deden waarschijnlijk hun werk. En ook de sluitende zonnebril die Jean Yve me gaf voorkomt tranende ogen.

Spreuk van de dag. 

Het leven is als op de fiets:

Als je niet fietst val je.

Tot morgen 

À  d e m a i n.