Vertrokken bij Paul. Kamperen op de "muur van Bretagne ". Afgelopen nacht buikpijn gehad

 Goedenavond, bonsoir.

Zo, het vervolg van de reis is vandaag begonnen. Eerst was er nog koffie bij Paul, daarna fietste ik de  steeds warmer wordende wereld in. Vandaag was het alweer dertig graden, wat de meeste lezers jaloers zal maken

Nu 7 uur is het nog steeds 29 en het is wachten tot het over een paar uur weer aangenamer wordt.

Ik heb wel een prima plekje. De tent staat precies in een bosje en aan de rand ervan, buiten het bos ben ik nu gaan zitten. Hier wat minder muggen en vliegen en een fris windje.

Het is vlakbij een bekende top, le mur de Bretagne, een punt die de Tour de France regelmatig aandoet vanwege de steile helling van 15 procent. 

Remmen op de motor, wordt aangeraden. Ook is er een vluchtstrook van los materiaal waar de auto's op kunnen rijden als het remmen toch niet lukt. 

De "mur de France " ligt in de gemeente Guerledan.

Mijn kampeerplek is een paar honderd meter zuidelijk van deze beroemde top. 

Kamperen met het zicht op oneindig 

Morgen ga ik wel voorzichtig naar beneden. Mijn remmen moeten het ook aankunnen.

Vandaag ontdekt wat die velden met bloemen zijn die ik in Bretagne al regelmatig gepasseerd ben.

Vandaag stond er namelijk een opschrift bij.

Linnen, natuurlijke textiel.

Sarita is gaan Googelen op Bretagne Lin en kwam op het volgende. 

Bretagne Lin is een familiebedrijf, gevestigd in Landivisiau(Finisterre), dat als doel heeft de cultuur van textiellinnen in Bretagne nieuw leven in te blazen!

Een mooi initiatief!

Verder heb ik vandaag rustig gefietst op zijn zondags en onder andere viel mijn oog op dit bloemrijke huisje. 

Afgelopen nacht had ik het even heel moeilijk. Heel veel maagzuur dat samenging met maagpijn. Het kwam door het eten. Ik had niet gekookt zoals gewoonlijk maar volstaan met het opwarmen van een blik chili con carne en een blik linzen. Misschien samen met de hapjes die ik eerder bij Paul kreeg viel dat niet goed. Ik ben dan wel even bang. Stel het blijft zo en je moet hier naar een dokter of een ziekenhuis. Wel was ik al blij dat ik nog in de buurt was van Paul en Anneke. Maar het is weer allemaal genormaliseerd. Met mijn ogen gaat het veel beter sinds ik de druppels gebruik die Anneke en ik in een apotheek vonden. Dus niks staat een grotere reis in de weg.

Mopje van de dag. 

Tot morgen.

À  d e m a i n .