Goedenavond, bonsoir.
Vanavond kregen we nog visite van Jean Yve. Hij wilde afscheid van me nemen, want morgen ga ik weer. Bovendien heeft ie me een zonnebril gegeven, die meer afsluit, zodat ik minder last moet krijgen van tranende ogen op de fiets.
Op het laatst heeft ie met Anneke als zangeres Ierse liedjes op de piano laten horen.
Ga naar de status van WhatsApp om mee te genieten.
Anneke heeft me uitgelegd hoe ze met onder andere koffie een wit vel papier kan omtoveren tot een middeleeuws uitziend perkament.
Ook dit muziekblad zag er voor haar behandeling niet zo aangetast door de tand des tijds uit.
Tussen de middag kreeg ik pannenkoeken voorgeschoteld.
Pannenkoeken met Nederlandse stroop.
Vanavond heb ik gekookt op mijn manier: aardappelen, bloemkool , eieren in één pan. Jean Eve at mee en vond het, net als Anneke, erg lekker.
Verder heb ik vandaag lustig verder gewerkt aan mijn allernieuwste trui. Het is om te beginnen een mooie overloop van verschillende kleuren.
Anneke denkt nog even na over de spreuk van de dag, terwijl ik me voor ga bereiden op mijn laatste nacht hier in de caravan. Ze kon zo gauw niks bedenken en toen ben ik haar wc in gelopen en daar vond ik het......
Gedicht van de dag.
Vriend, het leven is niet de wildernis, zoals dat lijkt op wat wij ervan gemaakt hebben.
Het is niet de kale plek van onze wanhoop.
Binnenin ons is een mooie tuin waarin iedere boom de vrucht van wijsheid draagt.
Iedere bloem is er vervuld van schoonheid en waarheid.
Wij zijn de sleutel van deze tuin verloren toen wij lang geleden Eden verlieten.
Keert terug naar die grote hemel van Licht dat achter de stralen van de zon schijnt.
Ontwaakt en wees in harmonie met God.
Want de dag van de zingende vogels is gekomen.
Maar nu mag ik eerst slapen.
Tot morgen.
Andere plaats, andere golflengte.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten