Goedenavond. Vandaag was weer de terugweg vanaf het huis van Sik naar het huis van Anneke. Onderweg hadden we afgesproken met Emanuel, een vriend van Anneke die ik ook goed ken. Dit is een man die van alle marken thuis is. Onder andere kan hij kapotte muziekinstrumenten repareren. Dit keer was het een opvouwbare synthesizer van een vriendin van Anneke. Ze had hem op vakantie op de fiets meegenomen en daarna deed ie het niet goed meer. Emanuel liet horen hoe hij nu weer prima klinkt.
Emanuel voor de door hem gerepareerde opvouwbare synthesizer die oplaadbaar is.
Op het terrein van Sik hadden we vannacht gekampeerd.
Anneke sliep in haar auto, ik in mijn tent. Op de voorgrond Sik en zijn hond.
Vanmorgen is Anneke daar in de buurt naar de garageman geweest die bij haar auto onder andere de olie had ververst.
Sik schildert veel. Op zijn terrein staan bijvoorbeeld als paddenstoelen omgetoverde gloeilampen.
De kabouters waren niet thuis vandaag.
Mooie vogel tussen de digitalissen.
Onderweg zijn we stil blijven staan bij een tot ruïne vervallen kapelletje.
Vorig jaar toen het dak nog heel was stond het te koop voor één euro, onder voorwaarde dat het gerestaureerd zou worden. Er heeft niemand op gereageerd.
Ook passeerden we een veld vol met bloemen. Dit is waarschijnlijk boekweit dat in de bloei staat.
Ook op de fiets ben ik zo'n veld al ooit tegengekomen. Een vriendin schreef toen dat het waarschijnlijk boekweit was, maar ze vindt deze foto niet duidelijk genoeg.
En dan ben ik verblijd met de wol die ik gisteren door een medebewoonster van Siks huis geschonken kreeg. Vandaag ben ik daarmee een nieuwe trui gestart.
Zo kreeg ik de wol aangeboden. Het dunne garen gebruik ik vierdubbel.
Een spreuk die Anneke erg mooi vindt is deze....
Spreuk van de dag.
Ga nooit tussen een hond en een lantaarnpaal in staan.
Morgen mijn laatste dag hier voorlopig.
Tot morgen
À demain.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten