Goedenavond, bonsoir. Tot twee keer toe verloor ik vandaag 4 rijen steken. Ik ben namelijk een beetje aan het breien gegaan. De eerste keer gebeurde het hier in de tuin van Anneke, de tweede keer toen we op bezoek waren bij Chantal, een vriendin van Anneke, die ze graag met mij kennis wilde leren maken. Beide keren kreeg ik daar helemaal de zenuwen van, want het is een hele toer om al die steken weer goed op de naald te krijgen, en dat lukt dan ook maar voor drie kwart. Maar vanmiddag was het zo erg dat ik helemaal geen aandacht meer had voor onze gastvrouw, waarvoor ik het werkje meegenomen had om te laten zien. Zij had echter wel een hulpnaald die voor een tussenoplossing zorgde, zodat ik daarna toch weer wat aanwezig kon zijn. Chantal is een bijzondere vrouw, met haar 85 jaar nog heel actief en creatief. Ze doet onder andere aan opvang van verwaarloosde of zieke katten en heeft er op dit moment maar liefst 8 in huis, en 4 buiten het huis.
Daarna gingen we ook nog bij een andere vrouw, Anne, op bezoek. Hier werden we overladen met allemaal kleine en vaak mysterieuze tekenwerkjes. Ook een hele creatieve vroue dus. Anneke's idee was dat ze die zwartwittekeningen die ik maak ook mooi zou vinden en zo heb ik haar de techniek een beetje uitgelegd.
Vantevoren zijn we naar de winkel geweest om boodschappen te doen. Onder andere vond ik daar de benodigdheden voor het maken van ratatouille. Dat heb ik elke keer als ik bij Anneke was gemaakt en nu dus ook weer.
Bon appétit, de eerste hap is nog erg warm.
Naar aanleiding van mijn kookkunsten bedacht Anneke vandaag de..........
Uitspraak van de dag.
Het leven is voor Gert als ratatouille:
Hij maakt er een potje van.
Anneke op haar beurt heeft een taart gefabriceerd die niet in de oven hoeft maar in de koelkast moet om op te stijven.
Voor de bodem van de taart gebruikt ze deze koekjes.
Hier wordt witte chocolade gesmolten dat door het beslag komt, dat verder uit ongezoete slagroom en yoghurt bestaat.
Anneke woont in een kasteeltuin. Vanmiddag vond daar in dat kasteel een bruiloft plaats. Een hele stoet toeterende auto's trok aan ons voorbij en ik vond het prachtig om naar al die uitgelaten mensen te zwaaien. Toen de meeste gasten gepasseerd waren kwam de auto van de bruid en bruidegom.
Het feest kan beginnen......
In het huis van Anneke is van alles te zien, onder andere deze kunstwerken van haarzelf.
Van papier maché is dit gemaakt.
Dit ook.
Ik heb nog lang niet alles goed bekeken, maar ik ben ook nog niet weg hier. Morgen ga ik kennis maken met Jean Yve, een goede vriend van Anneke. Hij komt ons tevens helpen met de pan van de ratatouille wat leger te maken. Maar nu is het weer tijd om te gaan rusten.
Bonne Nuit
Welterusten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten