Goedenavond, bonsoir.
Voor vandaag hadden Marij en haar kleinzoon Rafael aangekondigd om naar me toe te wandelen. Dit is ongeveer 5 kilometer lopen van het huis van Marij, die door Rafael Momo genoemd wordt, een koosnaam voor oma's in Frankrijk.
Marij, Rafael en ik.
Voordat ze er waren had ik met letters die hier waren de naam van het jochie opgeprikt.
Afgelopen nacht heeft het hier na lange tijd weer eens geregend.
Het dienblad dat op de tafel was blijven liggen was helemaal volgestroomd.
Het onweerde flink en het was maar goed dat ik het meterkastje gisteravond dicht heb kunnen maken. Het wespennest dat aan de binnenkant van het deurtje zat heb ik weg kunnen krijgen, zodat ik daarna ook de ervoor hangende bramentakken weg kon knippen.
Vanmorgen toen ik wakker werd was de lucht alweer opgeklaard, maar zat die nog vol met herinneringen aan de onweersuitbarstingen. Het was voor mij aanleiding om er even voor uit bed te komen en het een en ander vast te leggen.
Het filmpje staat op de status van WhatsApp.
De hele dag stond al een beetje in het teken van de afspraak met Wim om morgen samen naar de markt op de hoogvlakte te gaan van Le Chambon sur Lignon. Afspraken sowieso vind ik niet prettig, maar het vooruitzicht om morgen in alle vroegte op te moeten staan is van tevoren al een kwelling. Maar Wim liet net weten dat het niet doorgaat. Hij was te laat om zich aan te melden en alle marktplaatsen zijn bezet. Maar volgende week gaan we in principe wel. En ik voel me nu weer vrijer. Morgen misschien spelen op een kleine markt die elke zaterdag in Lamastre gehouden wordt, mits er genoeg plek is tussen de marktmensen. Boodschappen moet ik in ieder geval doen.
Af en toe hoor ik hier een flink gekwetter van wat waarschijnlijk cigales zijn.
Hier in deze boom zitten ze ergens. Misschien kan iemand ze op de status van WhatsApp waarnemen.
Spreuk van de dag.
Tot morgen .
Geen opmerkingen:
Een reactie posten