Goedenavond, bonsoir.
Vandaag was er markt in Vernoux en ik ben er net als vorige week naartoe gegaan. Toen ik met de accordeon in de hand door een van de marktstraten liep zat daar een vrouw te spelen, die ik herkende van eerder. Ze bespeelde een bijzonder instrument, waarvan ik de naam zo gauw niet meer wist, maar al veel vaker tegengekomen ben. Na navraag bij mijn muzikale vriend Piet is dat een handpan, zowel in het Nederlands als in het Engels hetzelfde woord. De naam van de artieste kende ik nog wel: Magali.
Magali.
Magali, spelend op de handpan.
Bij haar voeten lag onder andere deze folder:
Ze praktiseert geluidsyoga, geeft therapie met behulp van geluid. Zang, ritmes, geluiden en vibraties staan bij haar centraal. Wie meer over haar wil weten kan terecht op Facebook of youtube. Een website komt eraan.
Hieronder nog wat uitleg over de handpan en waar ie vandaan komt, de oorspronkelijke steelpan.
Zelf heb ik weer op 3 plekken gespeeld. Het liep aardig, maar het kon beter.
Mijn derde plek, op het eind van de markt.
Het fietsen naar Vernoux toe en vandaar weer naar huis verliep veel beter dan vorige week, toen het heel benauwd was, maar het was opnieuw heel goed uitkijken met het vele losliggende grind op de weg. Hebben ze slecht gedaan.
Er waren net als gisteren weer koeien te bezichtigen, maar deze hadden veel meer aandacht voor de heerlijke zon dan voor mij.
En ondertussen is de zon alweer een tijdje van het terrein verdwenen.
Dit was rond 7 uur.
Nu is het half negen en ga ik bijna de dag afsluiten. Morgen blijf ik waarschijnlijk thuis en bereid ik me voor op het vroege opstaan van zaterdag. Dan gaan Wim en ik samen naar Le Chambon sur Lignon.
Spreuk van de dag.
Tot morgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten