Goedenavond, bonsoir.
Eigenlijk wilde ik vandaag niet naar Vernoux, want drie weken achter elkaar dezelfde markt ambieer ik niet. Ik hou van afwisseling. Maar gisteren kwam Michel, dus kon ik de ( veel mindere) markt van Le Cheylard niet doen. Mijn proviand was helemaal op, dus ik moest sowieso boodschappen doen vandaag. Dat had ik dan in Lamastre willen doen. Dat zou een uur fietsen kosten en naar Vernoux is het samen twee uur fietstijd.....Na lang aarzelen stapte ik iets na 9 op de fiets en 10 over tien was de aftrap in mijn favoriete marktstraatje van Vernoux.
Een ruime plek waar ik lang heb gestaan omdat ik weinig stoorde.
Hartverwarmend vond ik het dat de mensen voor wier deur ik stond zo enthousiast waren en me ook nog een glas heerlijk koele appelsap aanboden.
Ik verwachtte ook muzikante Magali met haar pannengerinkel. Een andere reden om niet te gaan was dat zij dan meer zou verdienen als ik er niet was. Per slot moet zij er nog van leven, van haar muziek. Maar ik heb haar niet gezien vandaag en zelf is het mij financieel goed gegaan. Ik heb ook goed gespeeld en er was heel wat gezelligheid om me heen van mensen die mij kennen.
Toch bleek ze wel geweest te zijn, schreef ze net zelf.
Een van de marktmensen, op een andere plek, deed onaardig en dat geeft ondanks alles toch een nare nasmaak. Maar verder ben ik ook weer heel dankbaar dat ik mijn fietstassen heb kunnen vullen met etenswaar. Ik vind het een hele luxe en beslist niet vanzelfsprekend dat hele winkels volliggen met wat we nodig hebben om overeind te blijven. Het warme eten, althans een bord van wat ik klaargemaakt heb, heb ik net verorberd.
En morgenochtend heb ik weer brood en kaas voor een heerlijk ontbijt. Het wordt dan een vrije thuisdag waarschijnlijk.
Een hele geordende plek fiets ik altijd voorbij als ik naar Vernoux ga.
Eerst vond ik het saai en heel kaal, maar tegenwoordig vind ik het wel iets hebben.
Belangstellende koeien kijken op een afstandje toe, en omgekeerd ik naar hen.
Waar ik heel blij mee was, was de constatering dat ze bezig waren de grote massa gevaarlijk grind wat op de weg is blijven liggen op te ruimen.
Het was levensgevaarlijk om deze weg dalend af te leggen, de twee keren dat ik dat deed. Vandaag kon ik weer geruster fietsen.
Vandaag kreeg ik te horen dat een man overleden is die 51 jaar achter elkaar alles afgefietst heeft wat er op aarde te bekennen is.
Hij is 86 jaar geworden. Ik doe het hem niet meer na. Hij is trouwens op 73jarige leeftijd ermee op gehouden, en dat ben ik nu ook bijna. Maar ik wil als het kan nog wel enkele jaren doorgaan met mijn avonturen.
Van Sacha komt het......
Grapje van de dag.
Doeiiiii
Tot morgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten