Goedenavond, bonsoir.
Vanmorgen vijf voor half zeven startte de auto richting Saint-Agrève. Wim had haast, want had gehoord dat er misschien plaats voor hem was in de lange straat in plaats van op het plein. Daar lopen de zaken namelijk veel beter, omdat het daar intiemer is. Ik als muzikant heb de vrijheid om daar altijd op te treden. "Niet zo hard, niet zo hard Wim", probeerde ik hem een beetje af te remmen. Gelukkig schoten daar ook een paar langzame auto's voor ons, en dat werkte beter. Maar helaas voor Wim, de nieuwe marktmeesteres mocht hem geen plaats in de beoogde straat aanwijzen. Ik was daarentegen blij dat ik die mooie vrouw weer even te zien kreeg, voordat ze naar een andere marktman stapte.
Vandaag waren we met drie artiesten om de markt op te vrolijken, alle drie oude bekenden voor de bloglezers. Wederzijds maakten we video's van elkaar.
Behalve met spelen heb ik me ook dansend uit kunnen leven.
François met zijn tamboerijn met snaren en zijn fluitjes en zijn rammelinstrument om zijn middel.
Een van de lezers merkte op dat een tamboerijn er toch zo uitziet:
Ik heb het voorgelegd aan François en hij vertelde dat tamboerijn een verzamelnaam is van verschillende instrumenten en dat de tamboerijn van de foto boven een Baskische tamboerijn genoemd wordt. Die waar hij mij speelt heet in het Frans tambourin à cordes, ofwel tamboerijn met snaren.
Magali was er ook weer.
Haar instrument kan totaal geen zon verdragen, maar met een beetje moeite vonden we wel een plaatsje voor haar in de schaduw.
Ik had ook een filmpje gemaakt waar zij kinderen uitlegde hoe ze erop konden spelen. Maar dat filmpje mocht niet vertoond worden.
Voordat ik de straat op stapte om te spelen heb ik met Wim de auto uitgeruimd en ondertussen liet Wim me zien hoe hij de door hem geslepen stenen gebruikt als sokkels voor engeltjes.
Deze engel gaat ie vastlijmen op dat schijfje Agaat.
Ik kreeg ook nog een opdracht om een doos met frutseltjes opnieuw te ordenen.
Voordat ze in het doosje konden heb ik ze op de grond gesorteerd.
In de etalage van een winkel stond deze........
Spreuk van de dag
In een lawine is er geen enkele sneeuwvlok die zich verantwoordelijk voelt.
Tot morgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten