Goedenavond, bonsoir.
Het dondert rond de tent en er vallen flinke druppels op. Toch knap dat ze dit kunnen voorspellen voor het einde van deze dag die weer warm, droog en zonnig verliep. Ook vandaag is het me gelukt om op een dusdanige hoogte terecht te komen waar de hitte te verdragen is. Eerst moest afgedaald worden naar het dal van de rivier de Loire, die ik in de buurt van Le Puy overstak.
Daarna moest ik opnieuw de hoogtes van het Centraal Massief op. Bij het klimmen werd ik wederom gestimuleerd door de wetenschap dat frisheid als beloning klaarstond. Ook was ik weer heel vroeg vertrokken vanmorgen, half zeven al, zodat het klimmen bij nog niet zo'n grote hitte hoefde te gebeuren.
In Saint-Julien-Chapteuil had ik halverwege de klim nog wel even tijd voor koffie en ook was daar een supermarkt waar ik voor proviand kon zorgen. Met de fietstassen vol rijdt het ontspannener, dan weet ik dat als het niet meer gaat ik altijd mijn bivak op kan slaan. In de winkel had ik me echter niet goed gedragen, vond ik zelf.
Er was een probleem bij de kassa om een stukje boodschap van iemand. Er kwam maar geen oplossing. Iedereen bleef geduldig staan wachten behalve ik, die bij andere kassa's iedereen geholpen zag worden, die veel later gekomen was dan ik. Toen heb ik heel beleefd bij een andere kassa gevraagd of ik daar mijn spullen neer mocht leggen. Gelukkig sputterden ze niet tegen.
Ondanks dat ik mopperde over het onnodige lange wachten( omdat ik mijn tijd nodig had om voor de grote warmte uit naar boven te komen) was ik ook heel dankbaar dat het er zomaar weer was wat ik nodig had: brood, groente, boter, toetje, water en vele andere dranken. Ik heb vanavond weer lekker gegeten, net voordat de regen kwam, die nu inmiddels weer uitgeraasd is.
Rond half één kon ik de fiets weer parkeren op een relatief koele hoogte van 1000 meter in een schaduwrijke omgeving
Morgen is het nog 20 kilometer tot de markt van Le Chambon sur Lignon, waar ik vaak met Wim naartoe ga. Morgen komt hij toevallig niet, maar volgende week gaan we waarschijnlijk samen. Misschien ga ik morgen toch weer even spelen. In dat geval zal ik morgen de thuishaven Les Costilles nog niet bereiken en kampeer ik nog een keer op hoogte.
Van Labrini komt de volgende........
Spreuk van de dag.
Het zijn niet de jaren van je leven dat telt, maar het leven in jouw jaren.
In het landschap rond Le Puy is dit te zien.
Prettig weekend.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten