Toch niet weggeweest.

 Plannen waren er wel vandaag om het huis eens even te verlaten.

Er was markt in Kerkdriel en ook had Erik graag wat katoen gehad om een armbandje te maken voor Toon, wat hij hem beloofd had.

Toen het twaalf uur was vond ik het veel prettiger om hier nog door te gaan met creativiteit bij de warme kachel in plaats van me in de kou te storten.

En dus werden verdere plannen gericht op Erik, wat veel later kon.

Tegen half vier mijn voornemen naar hem geappt, maar tot op heden geen bericht.

En zo werd het weer een thuisdag, de zesde op rij.

Het brood is nu echt ongeveer op, dus morgen zal mijn fiets zeker ergens een kant op gaan.

De A van het woord  A  D  R  E  N A  L  I  N  E  dat hier ruim een week heeft staan te prijken was eraf gevallen.

Reden om een nieuw themawoord op te stellen.

Een warm gevoel overviel me toen mijn ogen vielen op de letters W,A en M die ergens lagen te slingeren.

De R van Adrenaline maakte het vuur in mij compleet en even later stond er WARM te prijken, en nog even later WARMTE.

En nóg even later dit:

Het was me vandaag weer duidelijk hoe de kou ook zijn warmte kan hebben, vooral met een goede kachel.

Ook nu kan ik het me veroorloven om zonder veel kleren aan dit te schrijven.

De eerste bak voer is al op.

Tijd voor het tweede bord.

BON APPÉTIT, voor wie nog eten moet en weet wat de Fransen ermee bedoelen.

Geen keuze is ook een keuze.

 Negenentwintig is het aantal mensen die een keuze gemaakt hebben voor één van de vier armbandjes.

Maar er zijn er ook een paar bij die geen keuze kunnen of willen maken.

Dat is ook interessant, evenals dat het me boeit welke persoon nu voor welk armbandje kiest.

Een vriendin merkte op dat het vierde armbandje uitsluitend door vrouwen werd verkozen.

Dat rood en dat rose zijn inderdaad wat vrouwelijke kleuren.

Het eerste, bruin en groen, dat is inderdaad meer voor mannen.

Zeven van de tien mannelijke deelnemers aan de enquête stemden daarop.

En ikzelf ben dan de achtste( van de elf).

Het was  een mannelijke vriend die mij op het idee bracht om eens iets in  die kleuren bruin en groen te maken, want op zich trekt mij bruin niet. Een verrassing dus dat ik het nu zelfs het mooiste vind.

Daarop voortbordurend/ voortknopend is nu vandaag de vijfde af gekomen, die behalve voornoemde kleuren ook nog geel in zich heeft 

Vind ik nóg mooier.

Een Japanse puzzel gemaakt ook.

Dat levert niets op, alleen maar een figuur die iemand anders ooit bedacht heeft.

Maar in ieder geval was het een goede hersenoefening en ....... misschien.......in de toekomst een patroon om in een trui te verwerken.

Of een borduurwerk ervan maken, maar dat kan nu niet want daarvoor heb ik een raster nodig en de winkels zijn dicht.

Vanmiddag kwam buurman Hennie langsgewandeld met zijn hond en we hebben op gepaste afstand wat bijgepraat. Hij moet volgende week een spannende operatie ondergaan.

Het eten is gemakkelijk vandaag.

Zojuist was het prakje van eergisteren, nu wacht me nog het restant van de ratatouille van maandag.

BUONA SERA.

Jan de timmerman grijpt in.

 Vandaag kreeg ik een appje van een verontruste Jan, die het verhaal van mijn bijl gisteren in de blog had gelezen.

Jan is als timmerman van het goede hout gesneden en vond het onverantwoord dat ik met de zo gerepareerde bijl aan de slag ga.

Ik moet binnenkort maar naar hem toe komen met de bijl en dan kort hij de steel wat in en desnoods heeft hij een betere bijl voor mij.

Zelfverzekerd was ik vanmorgen toch begonnen met bijlen, maar inderdaad, hij heeft gelijk, na een paar splijtbewegingen kwam er al weer speling in het hout.

De te bewerken houtvoorraad is toch weer wat geslonken vandaag. Nog een uurtje zagen en kloven schat ik.

De armbandjes zijn er nu bijna vijf in aantal.

Het is leuk te weten welke mensen welke bandjes het mooiste vinden. 

Van links naar rechts (de meest linkse buiten beschouwing gelaten) werd er tot nu toe respectievelijk 7,4,4,7 keer gestemd, maar het stembureau is nog niet gesloten.

Als ik nu s-nachts niet kan slapen kan ik sterren tellen, weer eentje meer dan de vorige nacht.

André kwam ook nog eens spullen brengen uit Lith die hij nog niet weg wil doen.

De kachel eerst ontroet en toen koffie voor ons beide erop klaargemaakt.

Vanavond at hij het tweede portie ratatouille dat

ik maandag hem bracht en voor mezelf kwam dit ook zojuist op tafel.

Eenieder een genoeglijke avond toegewenst.

Heb het bijltje er (niet) bij neergelegd.

 De reparatie van de bijl enkele weken geleden was vandaag uitgewerkt.

Toen het bijltje er maar even bij neergelegd. Maar niet voor lang.

Een degelijkere reconstructie moet het nu toch wel langere tijd houden.

Alvorens de gummie van de binnenband opnieuw om de steel te wikkelen heb ik de steeldelen nu door middel van een drietal spijkertjes al met elkaar verbonden.

Heel veel hout valt er voorlopig al niet meer te kloven want de door Pieter geleverde vracht ligt nu al bijna in zijn geheel netjes gekloofd en gezaagd opgestapeld voor het grootste deel, terwijl de rest al opgebrand is of hierbinnen nog daarop ligt te wachten.

Maar hij had nog meer, zei hij toen, dus ik ben benieuwd.

Vier verschillende armbandjes zijn nu klaar en ben nu bezig links en rechts te informeren welke men de mooiste vindt.

De resultaten zijn niet eensluidend tot nu toe en dat betekent dat ze allemaal wel mooi zijn.

Morgen gezellig hier verder met het uitbouwen van de serie, evenals de sterrenverzameling.

En de trui krijgt zijn pijlen verder afgewerkt waarschijnlijk.

Het eten bestond vandaag uit acht kippenpootjes plus een sperziebonenschotel.

Hierna volgt nog een bord van het laatste.

Gelukkige avond(momenten) wens ik je.

Ratatouille als verjaardagscadeau.

 Net terug van Lith.

André was vrijdag jarig en in verband met de bezoekspreiding had ik met hem afgesproken vandaag of morgen te komen met ratatouille als cadeau.

Die had ik vanmiddag thuis gemaakt en tegen vijf uur toen het klaar was had ik er twee doosjes mee gevuld en in de fietstas gestopt.

Nu hebben we afgesproken dat ik  binnenkort hem ga leren het te bereiden.

Zelf dacht ik vandaag aan de vorige week door hem beloofde kaarsen die hij voor me had klaar staan.

De Corona kan nog een héle tijd duren voordat ik nu door mijn kaarsen heen ben. Vorige week bracht andere buurman Paul me ook al een heel stel, en Erik had gisteren vier kerkkaarsen in de aanbieding.

Verder heb ik vandaag mijn creatieve leventje hier voortgezet.

Zolang ik maar iets kan maken gaat het met mij wel goed.

Bij thuiskomst op het gasje een deel van de ratatouille opgewarmd.

Om de kachel hiervoor op te stoken zou zonde van de moeite zijn, want het was nog  zweetwarm binnen.

Nu ga ik lekker in bed liggen en daar de spelletjes Wordfeud beantwoorden. Daar ben ik vandaag nog niet aan toe gekomen.

Welterusten alvast.

God is bijna goed.

 Vandaag kwam Erik met de uitspraak: " God is bijna goed". Op de E na, zei hij later erbij. De E die in GOED wel zit.

Rond 13 uur kwam hij. De koffie ( dwz oploskoffie voor de cryptogrammen) was net gezet, de grote weekafwas net achter de rug.

Erik had een paar weken geleden hier armbandjes leren knopen en nu had hij er al verschillende af en meegenomen, één voor veerman Toon.

Die had een zwart-witte bij hem besteld vorige week en die had Erik gemaakt, zelfs met de naam   t  o  o  n   erin.

Was hem iets te ruim, dus Erik gaat deze week weer aan de slag als hij tenminste van mij de draden heeft gekregen.

Rond twee uur kwam Hannie eraan met haar handen vol met dozen, die ze voor mij bewaard had. Karton gebruik ik elke dag om de kachel mee aan te maken.

Hondje Flip was al boven voordat ik haar gezien had, zo intensief zaten wij aan woorden te denken.

Drie denkhoofden konden later ook maar weinig uit de cryptische omschrijvingen krijgen, maar toen zochten we gedrieën de grote wei maar op, waar Flip heel blij was dat ie onze houtjes mocht gaan halen.

En tegen half vier fietste Carla over de veerweg die parallel loopt aan onze wei. Verrassing!

Dankzij veerman Toon die ons met zijn verrekijker had gespot, kwam ze ons op het spoor.

In mijn al wat afgekoelde huis werd ze opgewarmd door koffie.

Ze had een rondje van 20kilometer gefietst.

Toen iedereen weg was was het al bijna donker. Nog een ster geproduceerd, het eten van eergisteren en gisteren opgewarmd  en opgegeten en nu is het weer half acht in de avond.

Bona nit, dat betekent goede nacht in het Catalaans.

Heb ik van een vrouw uit Barcelona.

Fiets onder de douche bij Frans.

 Frans had gevraagd of ik wilde helpen bij het ophalen en bij hem afleveren van een zware televisie.

Dat is gebeurd en daarna toen ik toch bij hem was heeft hij mijn voorremkabel vervangen en de achterrem behandeld, omdat deze het ook niet meer goed deed.

Een tijdje geleden had ik de kabel in Oss bij een fietsenmaker gekocht die echter geen tijd daarvoor had.

En ik ben altijd bang voor technische operaties en omdat ik nu niet op reis ben en er hier vrienden te vinden zijn die niet bang zijn om deze ingrepen te doen en het zelfs leuk vinden maak ik graag gebruik van hun diensten.

Deze reparatie, hoe simpel ook, had mij werkelijk in alle staten van paniek en wanhoop gebracht als ik het alleen had moeten doen.

Er waren namelijk nogal wat complicaties.

Voor hij met het echte werk aan de gang ging heeft hij de fiets uitgebreid onder de douche gezet.

Al dat zand dat op die remmen gekomen is is natuurlijk ook niet bevorderlijk voor een goed blijvende rem.

Onderhoud blijft niet mijn sterkste kant.

Hier nog een foto van de fietsenstalling van Frans:

Na deze van beide kanten nuttige dag kwam ik rond vijf uur, tegen de schemering ,de pont weer opgefietst en daarna de kou weer uit het huis gestookt.

Stamppot boerenkool met spekjes zijn gelijk op de kachel klaargestoomd en dat ga ik nu  verorberen.

Goede avond.

Optreden Kerkdriel afgelast..

 Vanmiddag wilde ik naar Kerkdriel om daar te spelen.

Onder andere wilde ik het liedje  WAAR MOET DAT HEEN HOE ZAL DAT GAAN enz wat ik al een paar keer opgenomen heb nu eens in het echt naar buiten brengen.

Voordat ik ging, toch maar even de accordeon tevoorschijn halen die in zijn koffer al heel lang beneden  stond.

Meestal blijft er een knop van de bassen wel eens hangen als ie lang in de fietstas gebleven is.

Een beetje oefenen en dan gaat het altijd wel weer.

Maar nu was het euvel hardnekkiger en behelsde het meerdere knoppen.

Het ding open gemaakt, wat met olie gewerkt en toen ging ie weer prima.

Maar ondertussen was wel een uur verstreken en toen was het niet meer de moeite.

Ach, het was andermaal ook weer gezellig om thuis te blijven en meer sterren voor de dag te toveren.

Het wordt een steeds mooiere aanblik om ernaar te kijken.

Nu is inmiddels het zevengesternte gearriveerd.

Buiten groeit de houtstapel die de boot beetje bij beetje weer wat rechter trekt.

We gaan een eind breien aan deze dag waarin niet gebreid is.

BONNE NUIT, welterusten voor straks.

Van je buurman moet je het hebben.

 Was gisteren André vergeten zijn beloofde kaarsen te brengen, Paul dacht er wel aan vandaag.

Zodoende is er nu weer voldoende verlichting om ook 's-avonds nog wat te doen.

Dat was zojuist het maken van een Japanse puzzel, wat wel een beetje aansluit bij de productie van sterren.

Vanmiddag heeft Eva er eentje meegekregen en die is weer vervangen.

Welke van de vijf die er nu hangen vind ik de mooiste, was nog een vraag van haar.

Voor mij is er geen mooiste, het geheel boeit me juist, dus komen er nog meer.

Bij het uitzoeken van patronen kwam ik in mijn aantekeningen een oude spreuk weer tegen.

Iemand die zich in zijn passie verliest is minder verloren dan hij die zijn passie verliest.

Interessant om daarover na te denken.

Zelf heb ik meerdere hobby's en loop vooralsnog

geen gevaar.

Ondertussen is het weer etenstijd geworden.

Snijbonen met aardappelen en eieren.

Che approveche, in het Spaans betekent dat smakelijk eten.

Hoe pas ik er een mouw aan?

 Deze vraag hield me al een tijdlang bezig.

Het tweede pand van de trui begint ook al te vorderen.

Binnenkort komt dus de eerste mouw aan de beurt.

Tot nu toe heb ik de trui zonder hulptekening gemaakt, maar om mouwen en panden vloeiend in elkaar over te laten gaan, moet er toch echt iets op papier komen.

Vanmiddag ben ik er dan toch eens voor gaan zitten en nu is er in ieder geval al een begin van een schema.

Nog wel op het ruitjespapier dat Eva me aanreikte als onderdeel van de opdracht die ze mij gaf, die weer bij haa

r project van haar kunstacademie hoorde.

Eigenlijk moest ik daarop het ontwerp tekenen van een utopiatrui, maar zo werkt dat bij mij niet 

Het ontwerp ontwikkelt zich gaandeweg al breiend.

André was de beloofde kaarsen vergeten, maar ik moest boodschappen doen en bij de Lidl slaagde ik ook voor kaarsen, hoewel  niet de door mij gewenste smalle huishoudkaarsen.

Deze stompe geven wel sfeerlicht, maar er iets bij zien dat gaat niet.

Maar lezen of puzzelen doe ik toch niet veel meer 's-avonds.

Vandaag is er weer een armbandje bij de verzameling gevoegd.

Half acht thuis van het heen en weer van Beneden Leeuwen met een frietje plus kroket van het cafetaria hier.

Wel lekker maar het was al bijna op toen ik net begonnen was.

Daarom ook nog een blik soep warm gemaakt om straks het avondeten mee af te sluiten.

Een prettige avond nog gewenst.

Gebroken bijl.

 De steel van de grote hakbijl had ik al een keer gerepareerd, maar vandaag hield hij niet meer.

Maar gelukkig had ik nog afgedankte binnenbanden liggen.

De methode om daarmee te werken heb ik ooit van een Franse vriend geleerd.

Eens toen ik bij hem was en mijn voorbagagerek gebroken was liet hij me zien hoe je op zo'n manier een even sterke verbinding kunt maken als met lassen .

Wel is het hout van de steel al erg rot, dus heel lang zal ik er niet meer mee kunnen werken, maar voorlopig kan ik toch weer even vooruit.

De bijl zit weer aan de steel.

Ook het probleem van de verlichting wordt morgen opgelost als André, die er vandaag ook was zijn vandaag weggegooide kaarsen weer uit de vuilnisbak haalt en naar mij brengt.

Ben nu met mijn laatste kaars bezig.

Het eten bestond vandaag uit rode bieten, een( laatste) ui en aardappelen.

BUONA SERA goedenavond.

Stapelgek.

 Vandaag begonnen met het zagen van het gisteren door Pieter gebrachte hout.

Eerst aarzelend, want twijfelde een beetje of het toch niet geïmpregneerd was, wat niet het geval is volgens Pieter.

Het waren heiningpalen.

In ieder geval een sneldroogproef. Een tiental stukken drogen nu op de kachel. Dan weet ik morgen hoe die erop reageert als ze erin gaan.

Buiten is een nieuwe stapel ermee aangevangen aan de westkant van de boot. 

            Stapelen doe ik graag, van de houtjes                      een net bouwwerk maken. Stapelgek 

            ben ik 

Dat is in ieder geval belangrijk dat hij door dat gewicht op dat punt wat naar beneden zal gaan, en aan de oostkant dus omhoog.

Dan krijg ik straks minder klachten van . mensen , in de trant van dat de boot zo 

gevaarlijk schuin komt te liggen.

Boodschappen gedaan in Maasbommel in de winkel die voor een groot deel Boerenbond is.

Daar kon ik dus ook terecht voor een nieuwe zaag in het vooruitzicht van die tamelijk grote klus, waarvan het begin is gemaakt.

Zelfs tot half zes nog doorgegaan in het donker.

In tegenstelling tot handwerk binnen kun je hiervoor met minder licht vooruit.

Eenmaal de smaak te pakken is zagen ook leuk, even meditatief als breien.

De hoofdreden om naar Maasbommel te gaan was de afspraak met de huisarts.

Dat is prima gegaan.

Mijn oor doet het weer.

Gelukkig maar dat de oorzaak van het minder horen een propje was en niet een of andere gehoorbeschadiging.

De assistente die het deed was uiterst vriendelijk en kende mijn grapje nog niet:

" Vergeetachtigheid neemt af als één oor dicht zit. Wat je hoort gaat dan namelijk niet het ene oor in en het andere uit."

Bij het afscheid was ze wel even geschrokken toen ze zag dat de stoel nat was. Ze dacht dat ze zo geknoeid had met het water.

Nee, stom dat ik er niet aan gedacht had, mijn zadel was nat en dus mijn broek ook.

Maar ze moest toch desinfecteren.......

Intussen is mijn kachel weer normaal gaan doen.

Tijdens .schrijven dezes rookte hij plots van alle kanten. Snapte er niks van, dacht dat het door het proefhout kwam maar later bleek  dat de klep die de trek moest regelen per ongeluk helemaal dicht is komen te staan.

Nou kinderen, dit was het weer voor vandaag. Morgen verder.

Welterusten straks.

Wineke en Bruno kwamen.

 Vandaag was het weerzien hier met Bruno en Wineke.

In Frankrijk hebben ze ook een huis en daar zien we elkaar vaak.

Hier heeft het tot vandaag geduurd sinds we elkaar  in augustus voor het laatst zagen, toen nog in de Ardèche.

Een goede traditie voortgezet en een grote pan ratatouille gemaakt.

Erik, die later kwam, heeft er ook nog wat van op en vanavond toen iedereen weg was heb ik in mijn eentje nog eens twee borden naar binnen gewerkt.

Ondertussen is ook nog buurman Pieter het beloofde hout komen brengen.

Nu, kwart over acht, ga ik beginnen met geestelijk voor te bereiden op de afspraak met de dokter morgen kwart over elf.

Het feit alleen al dat er een afspraak is ervaar ik als minder prettig, maar als straks mijn oor weer beter werkt dan was dit het allemaal wel waard.

Bij de voorbereiding hoort ook het verwarmen van de slaolie, die straks zoals gisteren en eergisteren weer in mijn oor moet.

Een mooi einde van het weekend wil ik nog wensen.

Kachel dient als sneldroger.

 Behalve voor verwarming en fornuis wordt de kachel ook ingezet als sneldroger.

Kletsnat lag het hout eergisteren nog op de bodem van een drooggevallen stuk Maas.

Ik vind het een leuke sport om het dan vrij snel bruikbaar te maken voor in de kachel.

Het is dan een beetje hooien: af en  toe ze even omdraaien.Wat vaker op momenten dat de kachel erg vurig is. Dat ruik je dan wel.

Als er rook vandaan komt betekent dat dat de betreffende stukken hout buiten even af moeten koelen.

Net zoals bij het hooien moet je ervoor zorgen dat de zaak niet in de fik vliegt.

Ondertussen heb ik gisteren voor het eerst olie in mijn oor gedaan, met als gevolg dat vandaag nog maar één oor het doet.

Desalniettemin stond de radio toch vaak aan en heb ik een liedje opgenomen, gespeeld op de accordeon waarvan het refrein deze tekst heeft:

Waar moet dat heen, hoe zal dat gaan

Waar komt die rotzooi toch vandaan?

Wat moeten wij met ons bestaan

De wereld is nog niet vergaan.

Weinig direct mensencontact gehad vandaag.

Zaterdag is eigenlijk de dag om ergens te gaan spelen met droog weer, maar vandaag is het een onlineoptreden geworden.

De sterretjes die deze week weggegaan zijn , daarvan zijn er weer drie voor in de plaats gekomen.

Tot mijn genoegen vernam ik van Dick dat hij enthousiast ze nu ook zelf aan het maken is.

Gisteravond ook contact gehad met Tom, ergens in Zuid-Frankrijk.

Hij bouwt huizen van leem en strobalen en geeft instructies hoe de mensen zelf hun huizen kunnen bouwen op die manier.

Er is door Corona veel meer animo om met kleinschalige projecten bezig te gaan.

Zijn idealisme krijgt steeds meer voeten in de aarde, letterlijk en figuurlijk.

Het is fijn dat wij elkaar kennen en elkaar inspireren, we hebben een zelfde soort basis van leven.

Zo, nu over op het tweede bord spinazie.

Een fijne avond gewenst.

Drijfhout opgehaald en meer hout op komst.

 Gisteren op weg naar de pont om veerman Paul te spreken viel mijn oog op drijfhout, dat in de hoek van de Maas kwam liggen vanwege het zakkende water.

Het toen naar boven gegooide hout vanmiddag grotendeels per fiets naar hier vervoerd.

Al doende Pieter tegengekomen die op het eind van de Veerweg woont en met zijn hond wandelde.

Dat was lang geleden dat we elkaar zagen.

Hij bood me hout aan wat bij hem ligt en volgend weekend komt hij het brengen.

Zo zie je maar weer, dacht ik toen, voor ik me zorgen maak over de snel slinkende houtstapel is de oplossing er al.

Desnoods koop ik een keer wat hout voor het eerst in mijn leven, als ik nog meer wil.

Het is namelijk ook belangrijk voor het evenwicht van de boot om aan de westkant ook wat te stapelen. Dan kan de oostelijke stapel blijven liggen.

Verder bij daglicht vooral creatief bezig geweest en tegen de avond begonnen aan de grote afwas die duurde van vijf tot half zeven.

Het eten was het restant van eergisteren plus een blik soep.

Maandag kwart over elf is de afspraak bij de huisarts om mijn oor uit te laten spuiten.

Hiervoor moet ik nu beginnen met druppelen van slaolie.

Dat is hier in Nederland het devies.

In Frankrijk, waar het al eerder gebeurd is, moest ik daarvoor speciaal cerulyse kopen. Dat zat in een pipetje dat je even in je hand moest houden om het op temperatuur te krijgen.

Hier zei de assistente dat dat met slaolie moest gebeuren.

Die staat nu op de kachel warm te zijn.

Na schrijven dezes gaat het dan gebeuren.

Ben altijd onzeker in dat soort dingen.

Een fijne avond nog gewenst.