Op bezoek bij buren "overvallen" door hun hondje.Hele dag kachel aan gehad en ratatouille daarop gemaakt.

 Goedenavond,  bonsoir.

Dat was lang geleden dat ik ratatouille gemaakt had. Bijna een half jaar. Op reis is dat moeilijker omdat je twee pannen nodig hebt. De kachel was de hele dag aan in het tuinhuisje en ik zat er dus lekker warmpjes bij, terwijl het buiten niet warmer werd dan tien graden. Dus ik dacht, ik maak mijn favoriete maaltijd eens mooi op de kachel.

Meestal maak ik het spul ter gelegenheid van dat iemand op bezoek komt, maar nu deed ik het andersom. In gedachten had ik om Wineke te vragen of ze morgen tijd en zin had om te komen, maar  zojuist kwam ze zelf al met het voorstel om morgen te komen,  nog niet wetende dat ze ratatouille te eten zou krijgen. Maar ik heb er zelf vanmiddag  ook al weer heerlijk van gesmuld. 

Ratatouille in de maak. Uien en paprika pruttelen in de gesmolten boter.

Champignons erbij.

En courgettes. 

En smullen maar.

De status van WhatsApp laat een en ander zien.

Vandaag had ik een opdracht, een speciale missie. Ik moest naar de buren om namens iemand iets te vragen over het recht van overpad. Ik dacht erheen te gaan als Olivier en Yvon er alle twee zouden zijn, maar 1 uur bleek iets te vroeg gegrepen. 

Het houthok en het kippenhok zie je het eerste

als je het erf op komt.

Dan het voorportaal. 

Klop klop.

Olivier moest nog van zijn werk als buschauffeur thuiskomen en Yvon lag boven te rusten. Maar de hond Biby was zoals gewoonlijk door het dolle heen toen ik binnenkwam.

Biby kwam naar me toe gerend, het  luid uitkraaiend hoe blij ie was.

 

Hierna was Yvon ook present en even later kwam Olivier thuis. Olivier is daar kok en hij had snel iets klaar voor hun tweeën. 

Na het eten werd de voorwas gedaan door het hondje.

Olivier deed het serieuzere werk.

De tafel werd schoon gemaakt. 

Yvon.

De status van WhatsApp laat alles nog veel beter zien.

De missie volbracht ben ik weer naar huis gefietst, waar de kachel nog warm genoeg was om hem weer aan de gang te krijgen. Het werd een afwisseling van puzzelen en gras maaien en daar kwam bij het begin van een nieuwe trui, wat je ook een nieuw avontuur kunt noemen. Niet wetend hoe die er uit komt te zien. Wel is het alvast een trui met een zwart  randje.

Het begin is zwart, maar rood ligt ook al klaar.

Spreuk van de dag. 

In het Frans rijmt het mooi en het betekent:

Beetje bij beetje maakt de vogel zijn nestje.

Dag dag

Tot morgen  

Wineke ontmoet op de markt. Onderweg van en naar Lamastre moet ik voortaan vervaarlijke honden trotseren. Vanmiddag lekker warm bij de kachel.

 Goedenavond,  bonsoir. 

Vandaag was het weerzien met Wineke. We hebben elkaar wel heel veel geschreven in de  vijf maanden die mijn reis duurde, maar elkaar  in levenden lijve ontmoeten is toch weer anders. 

Mijn accordeon had ik wel meegenomen maar het was na enkele liedjes al dat Wineke er aan kwam. Het was dus niet nodig om elkaar seintjes te geven met de telefoon. Met de muziek kon ik haar ook bereiken. We gingen koffie drinken en aanvullend bijkletsen, wat we per app al uitgewisseld hadden.

Verder deed ik voor enkele dagen boodschappen, zodat ik voorlopig niet van mijn landje af hoef. Want ja, eenmaal thuisgekomen wil ik liever lang blijven, ook omdat er veel te doen is. Het is en blijft een pracht plek en die ervaring is er elke keer weer als ik er ben. Onderweg denk ik er echter nooit veel aan, dan ben ik in andere sferen. 

Het gras staat op sommige plekken een halve meter hoog. Maaien is een mooie ruimtescheppende bezigheid.

Vanmiddag bj thuiskomst ging de kachel al aan.

Het was 11 en het werd uiteindelijk 30 graden hierbinnen. 

Onderweg tussen Lamastre en hier staan er vaak een paar kuddes schapen in de wei. Vandaag constateerde ik dat een van die kuddes nu bewaakt wordt door honden. Een van de twee was een mensgevaarlijke hond waarvan ik wel eens gelezen heb dat die mensen aanvallen. Dat gebeurt dan in de bergen waar de kuddes niet binnen een omheining zitten. Onschuldige wandelaars worden dan de dupe. Gelukkig is hier de schapenwei wel door gaaswerk omgeven. Maar ik hoopte maar dat dat overal sterk genoeg was om de agressief op mij afkomende honden tegen te houden. Op de heenweg ging dat goed, ik had ook snelheid omdat het een afdaling was. Terug was ik wel een beetje bang, maar toch niet bang genoeg om de telefoon ter hand te nemen en de agressie van de honden te filmen. Maar niet alleen die van de honden. Dit soort honden brengen bij mij namelijk ook alle agressie naar boven en dat kun je horen.

Moet je eens kijken: Ik zou ze wat. Maar in werkelijkheid zal ik niks. Daar ben ik veel te schijterig voor om in gevecht te gaan als er een uit zou breken. Ik zou zo hard mogelijk weglopen of wegfietsen en waarschijnlijk het onderspit delven.

En dan te weten dat ik van de meeste hondjes houd. Ze vertederen me. Maar ze kunnen dus ook een tegenovergestelde reactie oproepen. 

Een lezeres, Labrini, brengt vandaag de volgende.........

Spreuk van de dag. 

We zijn geen mensen met een spirituele ervaring, maar spirituele wezens met een menselijke ervaring!

Zo kan ie wel weer. Deze wijsheid kunnen we mee naar bed nemen vanavond. Ik wens een ieder een goede nachtrust. 

T o t  M o r g e n 

À   demain. 

Wim ondanks recente heupoperatie bij mij de berg opgeklommen. Fris: allebei de kachels aan gehad.

Goedenavond,  bonsoir.

Meteen al begonnen vanmorgen met het terrein iets begaanbaarder te maken. Dat wierp onmiddellijk zijn vruchten af want Wim kwam op bezoek. Nog maar anderhalve maand geleden heeft ie een nieuwe heup gekregen en hij woont nog maar net een week weer zelfstandig in zijn huisje. Ik was er dus wel bang voor of dat steile pad omhoog bij mij niet te vroeg kwam voor hem en ben hem beneden aan de weg op komen halen. Het liep goed af en toen hij later weg ging liep hij zelfs nog beter naar beneden, wat altijd moeilijker is.

Wim komt uit zijn auto gestapt en zet zijn beste beentje voor. 

Guitig als altijd heeft ie weer van alles te vertellen, zowel grapjes als serieuze overwegingen. 

Op de status van WhatsApp hoor en zie je hem.

Wim vraagt zich af of mensen die dit lezen of de filmpjes van hem zien hem niet gek verklaren. 

Hier zie je dat hij inderdaad niet spoort.

Het bezoek van Wim was meteen een test voor mijn gehoor, want juist voordat hij aankondigde te komen had ik twee oortjes die hier lagen tevoorschijn gehaald.

Het zijn geen officiële van een audicien maar goedkope die Piet voor me besteld had via internet. De geluiden worden zeer versterkt en ik hoorde ineens heel hard het beekje stromen beneden in het dal. Dat was wel mooi, want zonder hoorde ik er niks van. Toch heb ik helaas niet het idee dat stemgeluiden ook duidelijker zijn. Met Wim ging het goed want die praat duidelijk. Maar vanmiddag ging ik ook mijn buren Yvon en Olivier opzoeken en dat was toch weer veel meer behelpen qua communicatie. 

Op bezoek bij de buren.

Spreuk van de dag 

Eigen haard is goud waard.

Veel warmte wens ik u toe

 Beaucoup de chaleur. 

Thuis op mijn plek in de Ardèche. Letterlijk en figuurlijk. Rommelmarkt niet gedaan: regen.

 Goedenavond, bonsoir. 

Vanavond zit ik weer te schrijven op de bank in mijn chaletje. Na ruim 5 maanden afwezigheid zette ik vanmiddag rond half vier mijn fiets weer tegen de boom. 

Het blauwe tasje met de waardevolle spullen en een trui waren de enige stukken waarmee ik voor het eerst naar boven ging.

Er bleek een lieveheersbeestje meegereisd te zijn, dat ik eerst zorgvuldig in het gras zette.

Benieuwd was ik hoe alles erbij zou liggen thuis. Het zag er prima uit. Natuurlijk wel een rommeltje, maar dat is het altijd bij mij, maar geen sporen van dieven zoals een jaar geleden toen ik terug kwam gefietst uit Nederland via Bretagne. 

De spreukenbordjes en vlinders en de twee schilderijtjes krijgen straks weer ergens een strategische plaats.

Daarna ben ik verschillende keren op en neer gelopen van de fiets naar het huis om alles wat in de fietstassen zat een plaatsje te geven. Hierbij ontdekte ik dat er ook iets fout was gegaan: de gevallen boom bij de onderste caravan was verder doorgevallen en had een raam geraakt. Dat was dus kapot.

De caravan is nu wel goed gestut. Die valt nu niet meer het ravijn in.

Er was niet naar binnen geregend, maar ik had toch maar gauw het gat provisorisch gedicht met triplex platen.

Fijn om weer thuis te zijn, hoewel ik daar tijdens de reis niet naar verlangde. Het blijkt toch maar weer een plek in een omgeving te zijn waarin ik me ook figuurlijk thuis voel.

Op de Col de Montreynaud zag ik aan de overkant  mijn gedoetje liggen. De col betekende het einde van de klim die vanmorgen vanuit de vallei van de Rhône ingezet werd. 

Vlak voor de col had ik ook nog even gestopt om deze koeien op de foto te zetten.

Het stond vanmorgen nog niet vast dat ik naar huis zou fietsen. Een rommelmarkt stond op het programma om daar te spelen. De weerberichten klopten prima, want de aangekondigde buien begonnen inderdaad al tegen de ochtend toen het nog donker was. Toen ik door het dorp fietste viel een tweede flinke bui. Ik deed geen moeite om de rommelmarkt te vinden, zo die überhaupt al doorgang zou vinden met dit weer.

Wel kon ik in La Voulte boodschappen doen.

Gelukkig werd de wegsleepregeling voor mijn fiets niet toegepast. 

 Ik wist nog niet of ik  vanavond het eten op een vuurtje klaar zou maken of dat ik het helemaal tot huis zou schoppen. Wel fijn dat ik de keuze had. Melk dat ik in een volgend dorpje nog kon kopen gaf me samen met de boterhammen met worst genoeg energie om de beklimming in één keer te volbrengen. Het bleef verder droog, terwijl de regen nu ik hier binnen zit wel overvloedig over Gods akkers stroomt.

Het is voorjaar en dat is te ruiken.

Bloeiende brem heeft een sterke geur.

De meidoorn is ook volop in de bloei. 

Het is duidelijk dat het mei is. Beide meibloeiers komen voor in het filmpje dat ik vanmiddag op mijn terrein gemaakt heb en dat te vinden is op de status van WhatsApp. Het filmpje is gemaakt naar aanleiding van dit Italiaanse.........

Liedje van de dag

L' inverno è passato

L'avrile non c'è più

È ritornato il maggio 

Col canto del cucu.

Cucu, cucu,

L'avrile non c'è più

È ritornato il maggio

Col canto del cucu.

De winter is voorbij 

April is niet meer

De meimaand is teruggekeerd 

Met het lied van de koekoek.

Koekoek, koekoek,

April is niet meer

De meimaand is terug 

Met de zang van de koekoek. 

Ik wens u voor straks een welterusten toe. Morgen gezond en fit weer op. 

Tot morgen

À  d e m a i n .

In Montelimar een andere accordeonist, enkele bedelaars en veel marktmensen. Vanmiddag doorgefietst tot rommelmarkt voor morgen, maar regen komt eraan.

 Goedenavond,  bonsoir.

Enkele kilometers voor het plaatsje Le Pouzin ben ik vanmiddag neergestreken. Morgen is daar een rommelmarkt. Maar of daar iets van terecht komt wat mij betreft is zeer onzeker. Er worden heftige onweersbuien verwacht. Misschien vallen die in de ochtend nog wel mee en kan ik dan nog wel wat doen. Vanmiddag had ik ook in Montelimar kunnen blijven om daar nog wat te spelen, maar ik koos ervoor om dichter in de buurt van thuis te komen met het oog op het slechtere weer.

In Montelimar was er veel keus om te spelen, maar daarbij moest ik ervoor zorgen niet te dicht in de buurt van bedelaars te gaan staan, van wie er nogal wat waren. 

Er was ook een andere accordeonist van wie ik opnames gemaakt heb voor op de status van WhatsApp. 

Daar zit een bedelaar,  in gesprek met een geïnteresseerde voorbijganger.

Ook hier mocht ik wel zijn  letterlijk en figuurlijk. Het doet me goed om op deze speelse manier contact te hebben met de mensen, overal waar mijn reis me heen voert. Op deze twee weken na had ik er eigenlijk geen geduld voor om ergens te stoppen en de accordeon uit de tas te halen, ook omdat het tevoorschijn halen van de accordeon niet gemakkelijk is vanwege de volgepakte fiets. Het terug in de fietstas zetten is nóg ingewikkelder. En dan vond ik het jammer om zoveel extra gewicht en volume mee te slepen, terwijl ik m nauwelijks gebruikte.

Maar deze weken bevestigen toch dat het goed is dat ik m bij me heb, en op volgende reizen die ik wil maken gaat ie weer mee, zoals ik er nu over denk.

In Montelimar ben ik al meermaals geweest. Deze muurschildering heb ik vast ook wel eens vaker waargenomen. 

Vandaag alweer de derde dag van de meimaand. Een oud bestaand liedje heb ik voorgedragen op een filmpje op de status van WhatsApp. 

Liedje van de dag 

Hopsa heisasa.

Hopsa heisasa,

't Is in de maand van mei ja ja.

Rode neuzen zijn verdwenen, 

Dooie vingers, prikkeltenen.

Al dat kil en koud verdriet 

Heb je in de meimaand niet.

Hopsa heisasa,

't Is in de maand van mei.

Morgen maar kijken hoe ik omga met de buien die ook maandag nog voortduren. Gewoon doorfietsen door de regen misschien en morgenavond nog ergens kamperen?

We zullen zien, er komt overal een oplossing voor.

Prettige avond.

B o n n e   S  o  i r é e

Markt Pierrelatte: De muntjes vallen als rijpe appels van de bomen in de koffer. Erg moe vanmiddag.

 Bonsoir,  goedenavond. 

Na het eten ben ik als een ouwe opa in de tent gaan liggen en tussen het puzzelen door heb ik een beetje geslapen.  Puf, puf, puf, ik was hartstikke moe. De hitte die er nu is zal er ook wel debet aan zijn. Van het verre fietsen kan het niet komen, want tussen de twee marktplaatsen Pierrelatte en Montelimar zitten maar 25 kilometer en daarvan moet ik er nog 11 morgen.

Het spelen op de markt in Pierrelatte was over het algemeen zeer prettig. Het leek wel of de munten als rijpe appelen van de bomen vielen en in mijn koffer. Ook bleek weer de stijgende lijn in mijn verrichtingen. Ik had het gevoel alsof mijn oren het geluid redelijk goed weergaven en dat die dus niet altijd hetzelfde zijn.

De markt speelde zich af in verschillende kleine straatjes van het stadje die veel op elkaar leken. Daardoor had ik het gepresteerd om na de koffiepauze mijn fiets niet meer terug te kunnen vinden, zoekend met een zware koffer in mijn hand.  Paniek even. Uiteindelijk,  met kloppend hart, hervond ik hem toch.

Toen het bijna twaalf uur was en ik een derde plekje in wilde gaan nemen, omdat het waar ik stond niet meer zo wou kwamen twee agenten van de gemeentepolitie me vertellen dat spelen op de markt niet toegestaan was. Wel wezen ze me erop dat het achter een barrière,  op het einde van de markt, wel mocht. Nou ja, dacht ik, daar zal het wel niks uithalen daar buiten de markt, maar ik veranderde van gedachten toen ik die plek zag. Die is namelijk op een verbindingsstraatje tussen twee marktgedeeltes: De lappenmarkt en de groentemarkt en daar lopen genoeg mensen.

Hier mocht ik dan  w e l  spelen.......

............verbannen achter de barrière, met uitzicht op de markt.

Het bleek een uitgelezen plek, ook omdat ik er helemaal mijn eigen sfeertje kon maken. Ik voelde me er vrij in mijn doen en laten en het liep als een  trein.

In het plaatsje in een etalage las ik deze......

Spreuk van de dag 

De maan zal niet altijd vol zijn, mijn hart zal niet altijd leeg zijn.

En toen was het dus weer even fietsen. Een onnodige klim was daarbij, en puffend kwam ik rond drie uur aan op deze plek.

Hier weer ruime gelegenheid tot koken. Vreemd genoeg miste ik de aardappelen,  die ik gekocht had. Vergeten in te pakken of uit mijn fietstassen gerold? Maar ik had toch meer dan genoeg spullen voor het avondmaal.

Op de status van WhatsApp een rondblik. Ook laat ik de twee marktgedeeltes zien.

Vanmorgen blijken er twee slakken met de muziek meegereisd te zijn. Toen ik mijn accordeon uit de fietstas haalde ontdekte ik ze.

Tja, ik heb ze op de markt maar in een perkje gezet, er was verder weinig plaats daar.

Nu dan weer tijd voor de joghurtjes en straks weer verder slapen.

Tot morgen.

À  d e m a i n .

Weinig verwachting maar een hoop voldoening van markt Orange. Vanmiddag naar volgende marktplaats gefietst.

 Goedenavond, bonsoir.

Gisteren schreef ik dat ik verwachtte dat voor mij de markt in Orange niks zou worden. Ik had er niet aan gedacht dat het vandaag 1 mei is, en dan staat er op iedere hoek van de straat iemand lelietjes van dalen te verkopen  voor twee euro per stuk. 

Een lelietje van dalen drukt vriendschap uit en brengt geluk. Deze kreeg ik aangeboden door een lieve vriendin uit Bretagne. 

Een marktkoopman in Orange verkoopt ze ook, naast andere bloemen. 

Maar ja, mijn reis was erop ingericht dat ik vandaag in Orange zou zijn. In ieder geval ben ik begonnen met me niet te haasten en dan wou ik toch maar gewoon kijken wat het zou worden.

Nu, het viel reuze mee die concurrentie van de muguets, zoals de lelietjes van dalen in Frankrijk heten. Het was poepie druk op de markt en in het centrale straatje waar ik altijd sta kon je over de hoofden lopen. Een ruimere straat aan de zijkant gaf me echter alle gelegenheid en vrijheid om mijn beroep uit te oefenen.

Ruimte heb je nodig, anders stik je in je noten.

 Dat ging me weer iets beter af dan de vorige keren en er waren veel mensen die leuk reageerden. Heel gezellig was het om even te kletsen met een Nederlands stel dat op weg was naar Valencia, waar ze een huis hebben

. Verder was ik benieuwd of veel winkels dicht waren. Had namelijk vernomen dat op deze dag van de arbeid geen personeel mocht werken en dat er streng op toegezien zou worden. Er waren winkels dicht, maar toch ook heel wat waren er open, constateerde ik.

In deze bakkerij, waar ik in de buurt stond te spelen stonden de hele morgen lange wachtrijen. Ik denk dat dus alleen maar de eigenaars aan het werk waren.

De meeste cafés waren toch wel open, hoewel ik erg lang op mijn kopje koffie moest wachten.

Tijdens het spelen ben ik speciaal even opgehouden om deze mevrouw te fotograferen.

Dit vanwege haar mooie kleren.

En op een terras zaten naast mensen ook deze beren.

Orange uitfietsend werd ik hartelijk uitgezwaaid. 

Tot spoedig.

Een deel van de vroegere stadsmuur van Orange. 

Mijn boodschappen had ik wel kunnen doen op de markt, maar er was geen winkel open waar ik water kon krijgen. Ik had ermee gerekend en de lege fles van gisteren niet weggegooid. Een kerkhof bood nu uitkomst.

Behalve het idee om op een kerkhof water te vinden bracht Anthonius me ook de kampeerplek voor komende nacht.

Hier zal ik niet de sterren zien weerblinken in de Rhône,  zoals gisteravond. Daar heb ik vanuit de tent de volgende foto gemaakt. 

Maan en jupiter, zowel aan de hemel als in de Rhône. 

Toen ik vanmorgen over een brug reed met daaronder een drukke vierbaans autoweg bedacht ik het volgende.

Spreuk van de dag 

Als je in een andere dimensie leeft zijn botsingen uitgesloten. 

Welterusten 

Bonne  Nuit.