vrijdag 23 januari 2026

In Druten onder de indruk van mijn eigen optreden. Mooie ontmoetingsplek in de bakkerij daar.

 Goedenavond. 
Veel zin om te gaan had ik niet vandaag. Maar de aardappelen waren ongeveer op en er was ook geen groente meer. Vrijdagmiddag is er markt in Druten. Daar spelen en ook boodschappen doen leek mij de gemakkelijkste oplossing. Op zich had ik daar ook wel zin in.
Pas laat vertrok ik, omdat ik druk aan het rekenen was voor de afmetingen in mijn trui. Ik moest onder andere een schema maken voor het meerderen van de mouwen.
Toen ik er half drie was begon ik meteen en tien over drie sloot ik mijn eerste speelronde af om in de altijd gezellige bakkerij plaats te nemen. Mijn eerste vraag daar was of de wc het deed. De vrouw die mij al goed kende glimlachte bevestigend. Het is namelijk al meerdermalen het geval geweest dat ie defect was.
Ook nu was het weer een gezellige ontmoetingsplek.




De koffie gaf me nóg meer power dan ik al had.

Het spelen in het winkelgebied naast de markt ervaarde ik als een feestje en met mij heel veel passanten. Ik was goed op dreef en zelfs onder de indruk van mijn eigen muziek. Ja, dat heb je wel eens ooit dat er energie uit je komt, die je eigenlijk niet kunt bevatten.  Niet om mezelf op de borst te kloppen. Ik heb namelijk mezelf niet gemaakt, maar God wel. Toen ik uitgespeeld was galmden in mezelf nog lang na de klanken van....

Het lied van de dag.


He's got the whole world in his hands,
He's got the whole wide world in his hands


Want ook de inhoud ervan vervulde me en maakte me blij. Het lied was een openlijk gebed dat ik in de wereld mocht blazen. Als we dat maar mogen weten, lieve mensen, dat uiteindelijk onze wereld in goede handen zal zijn, en dat ook al is.

De avondschemering zette zich in op weg naar huis. 

De ondergaande zon in de buurt van Altforst.

Thuis was ik vanmorgen dus bezig met het berekenen van de afmetingen van de mouwen. De eerste mouw is begonnen. 

De  kleuren zullen matchen met die in de panden,  de motieven ga ik weer verzinnen. 


Vanavond is de kachel weer ontstoken en ik heb mijn buikje weer vol.



Prettig weekend!

donderdag 22 januari 2026

Hard hout is moeilijk klein te krijgen. André en Sjaantje weer naar Oss. Oefenen met oortjes.

 Goedenavond. 
Zelfs met de stevige kloofbijl die ik van Andries heb gekregen kwam ik moeilijk door het hout heen dat ik vandaag heb opgepakt om klein te maken. Waar het hout vandaan kwam weet ik niet meer, maar het heeft al een hele tijd op de wal gelegen. Ik krijg zo veel van mensen dat ik niet meer weet van wie en wanneer. 

Hier staan er een paar die op de foto wilden alvorens ik ze met bijl  en zaag ging bewerken. 

Het klein maken bleek een hele klus en dat leverde nogal wat gemopper op. De zaag die normaal zo vlot door het hout snijdt sputterde meermalen tegen en één stuk hout had vaak wel tien bijlslagen nodig alvorens het zich gewonnen gaf. Het is dus duidelijk hard hout, waarvan ik ongetwijfeld veel warmte zal krijgen, dat zeker.
André en Sjaantje zijn weer naar Oss vertrokken. Ze waren vooral hier om medicijnen in ontvangst te nemen die hier afgeleverd werden.
Het liep vanmorgen een beetje stroef. De waterleiding is bij hen kapot gevroren en ze hadden water nodig. Net als gisteren had ik dat graag willen geven, maar André en ik begrepen de boodschap van Sjaantje niet, zodat André onnodig de waterput in moest. Maar uiteindelijk kwam er toch koffie, de medicijnen werden afgeleverd en toen namen we weer afscheid van elkaar.



Houdoe André en Sjaantje. 


Met mijn nieuwe oortjes in was de communicatie nog moeizamer dan met die andere. Monique vond dat ook toen we elkaar spraken. Maar......ik ben nu aan het ontdekken hoe ik ze zelf beter in kan stellen. Dus dat geeft de burger weer wat moed. 

Erik bracht me zondag bij zijn bezoek een biologische pompoen. 

Vandaag ging de pompoen onder het mes.


En hier staat de maaltijd te pruttelen op de kachel. 


Van lezeres Arda komt deze........



Spreuk van de dag (van gisteren)



Als je er maar niet vanaf  v a l t .


Tot morgen. 










woensdag 21 januari 2026

Harmonieuze dag hier. André en Sjaantje zijn gekomen.Wineke in Zuid-Frankrijk in overstromingsgebied.

 Goedenavond. 
Met mij verliep het vandaag rustig en harmonieus op en rond mijn bootje. Zonder het gepland te hebben begonnen ik vanmorgen huis te houden. Achter de kachel lag het houtgruis van jaren al wel dertig centimeter hoog. 





Maar nu heb ik het allemaal verwijderd. 




En nu is er weer meer plek voor het bruikbare hout.

Inmiddels is de ruimte boven de kachel weer tot halverwege het plafond gevuld met vochtig hout.

Het tweede pand van de trui is tot op één naald na afgekomen. Het was een mooie mix van brei- en houtwerk vandaag. 

De breimand en de houtmand naast elkaar.




Zo met zo'n wolhoekje in de buurt voel ik me wel thuis.


Onverwachts kwam André vanmiddag de cabine opgelopen. Hij had beneden al staan te schreeuwen, maar dat hoorde ik natuurlijk niet. Ik was ook geconcentreerd met een ander opruimwerk bezig: het wissen van foto's en films op de telefoon. Hij en Sjaantje zijn voor twee dagen op hun boot. Ze hebben de waterleiding kapot, maar met water uit mijn kraan zullen ze het tot morgen wel redden en dan krijgen ze weer nieuw.

Wineke zit nu met haar camper in een overstromingsgebied. Vlakbij de Middellandse-Zee in Frankrijk. Een streek die ik goed ken maar niet in zo'n delicate situatie. Ze moest enkele dagen geleden de camping verlaten waar ze op stond en nu staat ze ergens geparkeerd in de hoop dat de omliggende wegen niet onder water komen. Vannacht wordt er nauwelijks regen verwacht maar morgenochtend wel weer 6 millimeter. Spannend dus allemaal.

Over regen hebben wij hier in Nederland nu niet te klagen. 


Bepaald geen regenlucht zag ik vanmorgen. 





Spreuk van de dag (Frans).


Après la pluie le soleil.


(Na regen komt zonneschijn)


Tot morgen. 







dinsdag 20 januari 2026

Naar de audicien in Geldermalsen. Ongeluk op A50: hele veerweg vol met auto's, urenlang.

 Goedenavond. 
Weer terug van de audicien en het is gelukkig weer lekker warm binnen. Na een kille tocht kwam ik in een koud huis. Brrrr, ik heb een beetje moeite met de kou.....
Heb nu weer andere oortjes die ik ruim drie weken lang mag uittesten. Veel illusie heb ik niet dat het hiermee veel beter zal gaan. Maar ik moet maar tevreden zijn met wat ik er meer mee kan vergeleken met zonder. Bijvoorbeeld is het al fijn om er rechtstreeks mee naar radio te luisteren of hands free te kunnen bellen. 
Er waren ook weer fietstochten van en naar Geldermalsen vandaag. Ik ontmoette schaapjes die erg in mij geïnteresseerd waren, maar het indrukwekkendste was hoe ik de veerweg trof toen ik mijn huis naderde.


De hele veerweg gevuld met auto's. 


Op de status van WhatsApp zie je hoe ik de hele file voorbij fietste.

Er bleek een ongeluk gebeurd te zijn op de A50, daardoor zo veel verkeer hier.



Een hele kudde schapen was in rep en roer toen ze mij zagen.



Aan de oever van de Waal speelde een grote hond



De terugtocht met de veerboot leverde ook weer een klein filmpje. 

Ik was ruim een uur voor de afspraak al in Geldermalsen. Zoals de voorgaande keren nam ik daar een patatje in een cafetaria, gevolgd door een kopje koffie ie het café ernaast. Grappig vond ik dat ze in het cafetaria gelijk vroegen of ik er iets bij wilde drinken en in het café vroegen ze of ik iets erbij wilde eten.
Bij het café staat te lezen de......



Leus van de dag. 





In het café is het er letterlijk en figuurlijk warm.



Een houtkachel waarnaast ik plaats nam.


De houtkachel is omringd door warmkleurige schilderijen.






Een  amaryllis op mijn boot is nu ook prachtig in de bloei.



Ze brengt  de.....


Warme groetjes aan de lezers




Tot morgen. 








maandag 19 januari 2026

Bezoek van Jacob met hondje Boefje.

 Goedenavond. 
Ik maakte me wat zorgen om Jacob uit Den Bosch, omdat ik lange tijd niks van hem gehoord had. Ook op mijn telefoontjes reageerde hij niet. En ja, vast staat dat mensen sterfelijk zijn. Ik was aangenaam verrast toen ik een man het erf op zag lopen, vergezeld van een hondje..... Even later konden we elkaar in de armen sluiten. Het was bijna twee jaar geleden dat we elkaar voor het laatst gezien hadden. Ik wist niks van hem, maar Jacob is een trouwe bloglezer, dus omgekeerd was hij wel helemaal op de hoogte. Het bleek dat er problemen waren met zijn computer. 


We gingen wandelen met hondje Boefje.




Vogels alom.







De zon scheen vandaag niet zo uitbundig als gisteren, maar boven de kachel zijn ze nu beide een heel eind gedroogd.



De kachel heb ik vandaag net als gisteren vanaf 12 uur niet meer gevoed en dat gaf de gelegenheid om de pijpen schoon te maken toen Jacob om half vijf weer weg was. Het kon maar gebeurd zijn, want anders had ik het morgenochtend moeten doen als het buiten rond het vriespunt is. Het was best wel nodig,  want kijk hoeveel roet ik uit de pijpen heb geklopt.......







Van Narda uit Wesepe kreeg ik bijzonder mooie opnames die zij van vogels gemaakt heeft die door haar vertroeteld worden.





Op de status van WhatsApp zijn 3 filmpjes te zien.

Morgen heb ik weer een afspraak bij de audicien in Geldermalsen. Om half twee dit keer.



Grapje van de dag 









Tot morgen. 




.zonsopkomst vandaag. 




Zonsondergang vandaag. 


zondag 18 januari 2026

Bezoek van Erik, die zijn spreukenbordjes weer inleverde. Twee truien gewassen.

 Goedenavond. 
Erik kwam op bezoek en bracht me een hele rits spreukenbordjes terug die ik ooit hem gegeven heb.


Een hele tafel vol.

We hadden geruime tijd buiten aan deze tafel gezeten, zoals je ziet aan het koffiekopje, de boter en de koek. Uit de wind en in de zon was het heerlijk. Later toen er wat schaduw kwam van enkele bomen gingen we naar binnen, waar het inmiddels met twintig graden niet meer zo warm was. Vanaf elf uur had ik de kachel niet meer gevoed, maar toen Erik weg was, rond 4 uur heb ik hem weer opgestookt. Behalve voor de verwarming van mij is de warmtebron nu ook erg belangrijk om mijn gewassen truien wat droger te krijgen.




Ja, vanmorgen besloot ik om deze en een andere trui te wassen. Het zijn de twee truien die ik mee had vorig jaar in Spanje. Een ervan, die daar boven de kachel hangt, had ik in maart bij Ans  in Spanje gelaten en die heeft ze me afgelopen zondag gebracht. Deze bleek erg muf te zijn. Dat had ik gemerkt toen ik hem een paar nachten geleden even als kussen gebruikte. Een allergische reactie volgde heel snel en ik had enkele uren lang ademhalingsproblemen, die gelukkig snel minder werden toen ik de trui van me afgegooid had.
Omdat er vandaag zon verwacht werd en het nog niet zo koud werd leek het me het juiste moment. En tegelijk ging de andere, wollen trui, die ik op reis aan had ook mee de wasteil in.


Aan het vieze water te zien, na afloop van de wasbeurt, was de actie wel nodig.



Stralend ligt hier de katoenen trui een beetje te drogen in de zon.



De wollen trui is ook eindelijk weer eens schoon. 
Op de status van WhatsApp staat een en ander verfilmd.


Maar ja, het droog krijgen van deze truien op deze natuurlijke manier gaat zeker niet in één dag. En een katoenen trui mag er niet zo lang over doen on droog te worden, anders wordt ie muf. Na morgen moeten ze toch al een heel eind droog zijn. Dus we gaan met zijn allen weer zonnebaden, als het hopelijk weer zo'n zonnige dag wordt.
Er is hier al lange tijd een bever actief. Een van de bomen die hier staan is hij vakkundig aan het slopen. Ooit heeft er al een foto van gestaan op deze blog, maar nu is de boom helemaal geveld.






Dat rechtse stuk heeft er links aan gezeten.






Een meerkoet was aan het koorddansen vandaag.  
Te zien op de status van WhatsApp. 


Ganzen wandelden door een wei.
Ook te zien op de status van WhatsApp. 

Heb ook weer een audio-opname gemaakt van het liedje: " Weet je dat er sprookjes zijn". Ik zie dat sommige mensen die muziek wel leuk vinden. Maar ik heb het nu wel kort gehouden. 



Spreuk van de dag. 






Tot morgen.