Begonnen met het afdichten van het raam met stopverf. Rustig aan gedaan verder: morgen weer naar Saint-Agrève met Wim. Komt er weer onweer?

 Goedenavond, bonsoir. 

Vandaag was het eigenlijk vooral een dag om de hitte door te komen. Ben aan het aftellen: hierna nog 3 dagen van 30plus. Hiervoor is de temperatuur zeker twee maanden lang bijna nooit onder de dertig graden geweest. 

Ben nog een keertje in het bad gestapt, dat ik hierna geleidelijk ga legen door mijn geraniums ermee te bewateren. 

Toen het nog koel was ben ik naar het tuinhuisje gestapt om rond de ingezette ruit stopverf te smeren. Ik heb de helft gedaan maar de rest ga ik afsmeren met nieuwe stopverf. Deze vind ik te oud, die Michel achter gelaten heeft.

Raam voor de helft klaar, naar niet mooi glad afgemeerd. 

Op dit moment rommelt het buiten, maar de buien zullen waarschijnlijk vandaag hier niet zo rijkelijk neerdalen als gisteren. Wel weer was er een mooie wolk vanmiddag. 

Een mooie wolk richting de Alpen.

Onweersdreiging komt naderbij.

Dit weerkaartje van een paar uur geleden was veelbelovend, maar de buien hebben waarschijnlijk toch een andere koers gekozen.Hoewel.....enkele druppels beginnen te vallen.

De geraniums die het mooiste bloeien heb ik vast onder de tafel gezet. Druppels op de bloemen maken de bloesem kapot. 

Spreuk van de dag. 

Het leven van de bloemen gaat naar de knoppen.

 

Morgen gaan Wim en ik  weer naar Saint-Agrève.  Misschien wel de laatste keer dit seizoen. Kan ik mensen weer blij maken met wisselgeld dat ik opgespaard heb voor hen.

Tot morgen.

Wineke kwam op bezoek. Enorme plensbui kwam letterlijk en figuurlijk uit de lucht gevallen. Een vlinder en vele andere insecten in mijn druiven.

 Goedenavond, bonsoir. 

Vandaag kwam Wineke mij helpen de ratatouille op te eten. Het is bijna gelukt. Morgen heb ik nog net een hapje, zodat ik dan niet naar de winkels hoef om boodschappen te doen, want verder ben ik ook door mijn groentes heen, mijn sapjes en mijn kaas. Maandag kan ik de grote inkopen gaan doen als ik met Wim  naar de markt van Saint-Agrève ben geweest. 

Daar gaat ze, weer weg met de grote camper. Ik heb altijd bewondering voor mensen die, hoe klein ze ook zijn, zulke grote apparaten besturen.

We hebben lekker gegeten, en gepraat natuurlijk en ook het kostelijke schouwspel gezien van een vlinder die aangetrokken werd door de druiven die ik in de boom heb gehangen.

Een mooie vlinder doet zich te goed aan mijn druiven,  als ook verschillende insecten zoals vliegen en wespen.

Zie de status van WhatsApp. 

Wat Wineke niet meegemaakt heeft was de enorme onweersbui die letterlijk en figuurlijk uit de lucht kwam gevallen hier. Dat was rond 1 uur toen zij nog thuis was. Daar enkele druppels, maar hier.....

Het regende meteen pijpenstelen, al voordat ik tijd had om mijn etensbord in veiligheid te brengen.

De uitgedroogde grond kon zo snel het water niet verwerken. 

Op het einde van de bui dreven de dampwolken door het dal.

Deze verfrissing kwam goed uit, want nu konden we gezellig op het terras voor de stacaravan mekaar ontmoeten en hoefden we niet het balkon op te vluchten voor de hitte.

In de middag is dit de beste schaduwplek hier. Een stoel had ik al klaargezet.

Ondertussen is de 75 centimeter voor de lengte van het truipand op 12 centimeter na al bereikt.

Spreuk van de dag. 

Prettige zondag.

Bon dimanche. 

Michel kwam. Nieuwe raam zit in het tuinhuisje. In bad was de hitte uit te houden.

 Goedenavond, bonsoir. 

De dag begon met onweer en ook een uurtje geleden donderde en regende het wat. Vanmorgen was het extra welkom omdat, toen Michel volgens afspraak om tien uur kwam, het daardoor nog niet volop zonnig was.

Klokslag 10 uur kwam Michel eraan met de ruit.

Michel bezig met het stofvrij maken van het kader. 

Een minutieus werkje

Het duurde lang voordat Michel tevreden was.

 De klus van het inzetten van het andere raam duurde echter veel langer dan we verwachtten en de zon was na een half uur alweer volop aan het huishouden, zodat het toch nog even afzien werd. Maar toen het raam er eenmaal in stond en we zouden beginnen met het uitsmeren van de stopverf langs de randen kwam ik met het voorstel dat ik dat karwei zelf wel af zou maken als het koeler werd. Voordat Michel of ik een zonnesteek op konden lopen hebben we daarna het chantier gelaten voor wat het was en bij het chalet het lommer van de bomen opgezocht. Toen Michel weg was, was daar naar mijn zin ook al te weinig schaduw en zelfs boven in het dichte bos was het onaangenaam warm.

Toen ben ik binnen in het bad gaan zitten dat ik de afgelopen dagen emmer voor emmer had gevuld. 

Wel vier keer heb ik daarin vanmiddag een zitje genomen. Uiteindelijk gebruik ik dat water straks weer voor mijn geraniums en mijn vlinderstruik. 

Mijn tuinhuisje heeft dus weer een helder uitzicht. 

Minder helder is inmiddels de spreuk die boven de deur prijkt.

Maar het is wel de.......

Spreuk van de dag. 

Op de top van ons geweten is het altijd erg zweten.

Morgen zaterdag blijf ik in principe ook thuis. Wineke komt dan mij helpen met het verorberen van de ratatouille die ik net gemaakt heb.

Groetjes van de regenboog. 

Doeiiiii.

Niet naar Vernoux gegaan. Had goed smoesje. Het was te warm.

 Goedenavond, bonsoir. 

Mijn voornemen was om in Vernoux de boel op stelten te zetten. Donderdag is daar de weekmarkt. Maar zoals gewoonlijk vond ik het ook weer jammer om het terrein te verlaten waar ik zo knusjes de eerste ochtenduren had doorgebracht. Toen was het nog lekker koel. Omdat het vandaag heel warm zou worden,  wel 37 graden misschien, vond ik dat ik dit keer wel mocht verzaken. Thuis was het allemaal goed uit te houden, want ik heb een stoel staan in het bos aan de bovenkant van het terrein. Het hele jaar heeft ie daar gestaan en gisteren en vandaag werd ie weer bezeten.

Beneden bij het chalet komt er allengs minder schaduw omdat de bladeren van de bomen vroegtijdig aan het afvallen zijn.

Eventjes had ik het vanmiddag boven ook Spaans benauwd. Ik had waarschijnlijk te veel gedronken en midden op de dag leidt dat tot te veel zweten. En dat terwijl mijn gedachten onder andere naar het door mij geliefde Spanje gingen. Een plan voor in het najaar om dan dwars door de binnenlanden te fietsen maakte me ook warm.

Morgen komt buurman Michel met een stuk glas van 89 bij 62 centimeter om hiermee het kunststof raam van mijn tuinhuisje te vervangen. 

Maar in de onderste gastencaravan is juist een heel raam gesneuveld vorig jaar. 

Een tak van een omgevallen boom verbrijzelde het raam.

Maar hiervoor heb ik zelf gisteravond, toen de zonsverduistering bezig was, een oplossing gevonden. Ik vond nog een stuk kunstglas en dat bleek ik met de zaag op maat te kunnen snijden. 

Ziehier een reparatie op zijn Gerts. Voor het overblijvende gat vind ik nog wel iets.

Zo, ik mag weer lekker gaan eten nu. Heb gekookte bietjes met aardappelen en uien klaarstaan om tot me te nemen.

Smakelijk eten. 

Bon appétit. 

Grapje van de dag. 

Tot morgen. 

Bezoek van buurman Michel. Hij gaat zorgen voor beter raam. Benthe jarig.

 Goedenavond. Bonsoir.

Vanmorgen kwam Michel op bezoek, zoals afgesproken. Hij wilde zien hoe het met het tuinhuisje gesteld was.

Op naar het tuinhuisje. 

Ik maak wel even foto's....

 Ik vertelde hem dat het raam dat in de deur zit steeds doffer begint te worden. Het is van kunstglas en naarmate de zon erop schijnt krijg je dat verschijnsel. Ik zou er graag weer een echt raam in willen hebben want licht en goed zicht zijn voor mij belangrijke dingen.

Spreuk van de dag. 

 Michel stelde voor dat hij daarvoor kon zorgen. Morgen gaat ie  naar Privas en daar hebben ze vast wel ruiten.

Als een bouwvakker nam Michel toen de maten op.

Je ziet dat het raam nog maar weinig doorzichtig is.

Met timmermansoog wordt de zaak bekeken.

Fijn, hij komt nu aanstaande vrijdag weer om het raam erin te zetten.

Verder was het vandaag weer een rustdag tussen twee optredens in. Morgen is het weer in Vernoux te doen. 

Mijn vrienden uit Nederland hebben hun huis niet meer naast mij. Het was altijd traditie dat we daar de verjaardag van hun kleinkind Benthe vierden. Maar ze heeft gezien dat ik aan haar dacht, hoewel opa me er wel even op moest attenderen. 

Zes uur nu. Zachtjesaan gaat het weer wat afkoelen en de zon gaat zometeen zelfs even achter de maan schuil. Vanaf hier kan ik de eclips niet waarnemen, vanwege de heuvels. Maar vanaf half negen zal de zon weer urenlang verduisterd zijn, tot morgenochtend zes uur ongeveer.

Prettige avond. 

Bonne soirée. 

Bijzondere vrouw Rosy ontmoet op markt Lamastre.Met Wineke naar supermarkt. Bewolkt weer: gemakkelijke terugtocht.

 Goedenavond, bonsoir. 

Mijn voornemen uitgevoerd om vandaag op marktdag Lamastre te bezoeken. Wineke had dat voornemen ook, en zo hebben we elkaar getroffen.

Ik moest me wel een beetje losrukken van thuis, maar ik wist dat het tussen de mensen zijn voor de balans in mezelf goed zou zijn. Bovendien speel ik goed de laatste tijd. Ik durfde het daarom ook aan om op de meest centrale plek van Lamastre te beginnen, daar waar iedereen zo'n beetje voorbij komt. 

Het deed me goed dat er weer veel foto's gemaakt werden van mijn bordjes. Een ervan herbergt de......

Spreuk van de dag. 

De muziek van de stilte is even mooi als het schilderij van het onzichtbare. 

Omgekeerd zie ik dan ook vele mensen, die vaak even schattig zijn als de hondjes, die ook van de partij waren.

Enkele goede gesprekken waren er ook met mensen die ik lang niet meer gezien had. Een van hen had ik net zo goed niet meer kunnen treffen, want ze vertelde dat ze afgelopen winter bijna overleden was.

Er was ook Rosy, een vrouw die lang in de Ardèche heeft gewoond en gewerkt en nu al een jaar of vijf in een andere streek woont. Ze logeert nu bij kennissen een paar weken. Toen we elkaar een paar jaar geleden hier ook ontmoetten had ik haar een trui geschonken, een wens van haar die ze al lange tijd gekoesterd had. Ze sprak me aan doordat ze heel veel innerlijke vrede uitstraalde, in harmonie met de geesteswereld.  Maar juist deze mens heeft een hele moeilijke test te doorstaan gekregen: Een zoon van haar is een paar jaar geleden gestorven. Het was heel moeilijk maar ze zegt nu juist door hem heel veel energie te krijgen. 

En er was ook nog een gesprek met een vrouw die ik al heel lang ken en in de Ardèche nog steeds woont. Ze was een mooie vrouw toen ze jong was, maar met haar grijze haar straalde ze nu een volwassen schoonheid uit.

Ook sprak ik groente verkopende marktmensen voor het eerst sinds ik hier weer ben, wat ook heel hartelijk ging.

Het was heel druk op de markt. Het was voor Wineke heel moeilijk om haar camper een plaatsje te geven. Ze is er een half uur mee bezig geweest. Daar heb ik bewondering voor. Een fiets parkeren is stukken eenvoudiger.

Na de markt mocht ik naast haar in de camper plaatsnemen en zijn we naar de supermarkt gereden, die twee kilometer buiten Lamastre is.

Zo heb ik weer de nodige voorraad om het in ieder geval morgen weer thuis uit te houden.

De terugtocht daarna met de boodschappen naar huis verliep dit keer heel gemakkelijk. Het was namelijk bewolkt, en dat scheelt een hoop.

Gisteren vermeldde ik in de blog dat de mieren zo chaotisch over de waslijnen liepen. Een ervan vervoerde iets dat ik niet kon thuisbrengen. 

Lezeres Stefanie heeft het een en ander uitgezocht. 

De mieren zijn dus in feite erg in de war en duidelijk van het padje af.

Morgen is voor mij weer een thuisdag. Om tien uur verwacht ik buurman Michel.

Prettige avond en een goede week gewenst.

Maandag wasdag en afwasdag en breien natuurlijk.

 Goedenavond, bonsoir. 

Het was even spannend want volgens mijn weerapp zouden er grote hoeveelheden regen kunnen vallen. De voorspellingen liepen uiteen van 62, via 22 en 104 naar 57 millimeter. Dit in een uurtje tijd. Weet dat de gemiddelde maandelijkse hoeveelheid ongeveer 65 is.

Maar er is ongeveer niks gevallen tot nu toe. De was heb ik in ieder geval naar binnen gehaald. Die was bijna droog. Ja, het was nodig dat vooral die lange speelbroek schoon werd en vandaag was daar een geschikte dag voor. Lekker thuis na drie dagen weg geweest te zijn.

Het was meteen weer een heel gemier toen de was aan de lijnen kwam. Het netwerk wordt door mieren namelijk intensief gebruikt.

Waar deze mier mee aan het sjouwen is kan ik zo goed niet zijn. Het lijkt ook wel een cicade. Vorige week werd er een om zeep gebracht door een bidsprinkhaan. 

Het zonnetje was heerlijk. Af en toe iets te warm, maar door open te staan voor de kracht van de zon kreeg ik er energie van. Ook van de trui die ik aan het breien ben. Krijg steeds meer het gevoel dat ie echt mooi wordt, en dat gevoel werd bevestigd door de spontane reactie van Wim: "Mooie trui", terwijl ik hem vooral de stenen wilde laten zien die ik van hem gekregen heb.

Trui in het midden en Wims stenen langs de rand van de tafel. En in een grotere kring de geraniumplanten. 

  Nog 2 centimeter verder breien tot de 50 centimeter. Daarna moet geminderd worden.

Ben vandaag begonnen met de badkuip binnen vol met water te gooien. Dat gaat emmer voor emmer.

Die emmers moeten allemaal 1 voor 1 opgehaald worden onder de bron, hetgeen een nuttige lichaamsbeweging geeft en wel enkele dagen gaat duren. Met al die droogte begint de bron langzamer te lopen, dus is het zinvol om wat water te bewaren voor de planten en mijn vlinderstruik. En, wie weet, neem ik zelf eerst een bad. Al is het maar een voetenbad.

Spreuk van de dag. 

Tot slot een foto van mijn druivenboom.

 Tot morgen.

Naar Middeleeuws festival in Dësaignes.

 Goedenavond, bonsoir. 

Ik was wel heel streng voor mezelf om te doen wat ik voelde wat ik moest doen: alweer de berg afdalen naar Lamastre om 7 kilometer verderop het Middeleeuwse feest in Désaignes te bezoeken. Dat betekende dat ik vanmiddag wéér de lange hete weg moest beklimmen terug naar huis, wat gisteren zo moeizaam ging. Maar nu moest het veel gemakkelijker zijn met alleen maar de accordeon in de fietstassen en niet al die boodschappen van gisteren. Dat was het inderdaad ook. Maar de heenweg was wel zwaarder dan ik dacht. De 7 kilometer van Lamastre naar Désaignes die lichtelijk omhoog gaan legde ik al puffend met het zweet op mijn gezicht af. Toen ik eindelijk het dorp bereikte bracht de levendigheid daar mij meteen in andere sferen.

Direct in Middeleeuwse sferen

Ik kon direct mijn telefoon pakken en gaan filmen. In feite was dat de hoofdreden voor mij geweest om te gaan: mijn journalistieke aspiraties. 

Dat ik daarnaast ook nog wat accordeon kon gaan spelen kwam op de tweede plaats, alleen als ik inspiratie zou krijgen. 

En die kwam wel, meteen toen ik koffie op had.

Ik ging er een uur lang vol tegenaan en de energie stroomde goed. Alleen al het feit dat zoveel mensen mijn bordjes op de foto zetten gaf mij veel voldoening. Ik was in ieder geval niet voor niets begonnen aan deze onderneming. Hierbij staat onder andere de...

Spreuk van de dag. 

Als je de moed verliest kun je de kost niet meer winnen.

Mijn spel werd onderbroken toen een heftig toneelstuk door het straatje trok. Ze poseerden vlak naast mij. Zo verruilde ik de accordeon even voor mijn telefoon en dat gaf een videootje dat straks op de status van WhatsApp komt.

Op het eind loopt de vrouw in het zwart het straatje uit, gevolgd door de hele meute.

En dan heb ik natuurlijk binnengegluurd in de vele creatieve winkeltjes van het dorp.

De pottenbakker aan het werk.

Er was ook een demonstratie van wol spinnen met een spinnewiel uit de dertiende eeuw. 

Een spinnewiel met een reuzenrad. Het rad moet bediend worden met de ene arm, terwijl de andere ( bij haar de linkse) de wol moet begeleiden. Dan heb ik het nu met mijn 21ste-eeuwse spinnewiel gemakkelijker. De voeten laten het rad draaien en ik heb beide handen om het begeleidende werk te doen.( Ooit heb ik trouwens met mijn spinnewiel ook op een dergelijk evenement gestaan).

De demonstratie was onderdeel van een standje van Ardelaine. Dat is een wolmuseum gelegen in het hartje van de Ardèche. 

Via dit schrijven wordt u uitgenodigd het museum eens te bezoeken. Wineke en ik zijn er vorig jaar geweest.

Tot slot nog enkele plaatjes die ik geschoten heb.

Creativiteit ten top in dit dorp.

Ik wens u een prettige avond en een goede week. Morgen blijf ik thuis. Wim gaat nog wel naar Saint-Agrève. Vandaag in Romans is het hem zoals gewoonlijk daar weer goed vergaan.

Toedeloe