Naar de markt van Geldermalsen. Optreden matig, maar 3 bijzondere ontmoetingen.

 Goedenavond. 

Op vrijdag zijn er 4 bereikbare markten en twee ervan had ik al gehad. Een van de twee andere was de ochtendmarkt van Geldermalsen.  Het werd mooi weer en ik was vroeg wakker. Ondanks dat ik de komende tijd nog wel een paar keer naar Geldermalsen zal moeten om de audicien te bezoeken ben ik vandaag daar voor de lol van het spelen ook weer naartoe gefietst. Dat optreden gaf dit keer niet zo veel voldoening, maar er waren maar liefst 3 hele leuke ontmoetingen. Het meest frappant was de man die ik niet kende, maar die mij op het spoor gekomen is doordat hij het programma Showroom van lang geleden had gezien waar ik in voorkwam. Hij is toen via mijn naam op het adres van deze blog gekomen en hij leest regelmatig van mijn wederwaardigheden. En vandaag toevallig liep hij mij tegen het lijf. Zijn vraag was of ik mijn spreukenbordjes verkocht. Maar dat doe ik liever niet. Als mensen ze graag hebben geef ik ze liever. Hij mocht er eentje uitkiezen en hij koos de........

Uitspraak van de dag.

Kle(u)ren maken de man.

Bij dezen nodig ik hem uit mij te appen als hij daar zin in heeft. 0626993155

En dan was er een gitarist met een hondje, die ook een camera op zijn buik in de aanslag had. Hij maakte foto's van mij terwijl ik speelde en ik vroeg hem op mijn beurt dat ik hem ook mocht fotograferen. Het resultaat is, behalve wat foto's ook een filmpje dat nu op de status van WhatsApp te bekijken is.

In het café van de koffie was het oergezellig. Een man kwam op me af:" Hé, wil je me niet kennen?" Het was een marktkoopman die ik al heel lang ken, al sinds ik speel denk ik zelfs. Op de markt van Helmond hebben we elkaar in het verleden ook al vaak ontmoet, maar die doet hij niet meer. Een enthousiaste leuke man die weet waar ik woon. Hij komt regelmatig de pont over.

In het gezellige café waren twee kinderen ook helemaal zichzelf.

Op en onder de jukebox zijn ze bezig.

Beklimming van de barkruk.

Daar zit mevrouw.

Kindertheater. 

Ook hiervan is het een en ander te zien op de status van WhatsApp. 

Dan waren er ook weer de boottochten over de Waal met het voetveer.

De kapitein was ook weer een authentiek figuur die van humor houdt.

De fietsers mogen hier weer de pont af.

Tussen Tiel en Geldermalsen fietste ik regelmatig langs de Linge.

De dag begon met een hele mooie lucht, die ervoor zorgde dat ik bijtijds het bed uitveerde.

Op zaterdag/speeldag worden buien verwacht, daarom weet ik niet of en waar ik ga spelen. Ik denk dicht bij huis, en misschien wordt het Oss als het ook af en toe droog is.

Prettig weekend.

Nieuwe kachelpijpen geïnstalleerd. Veel geschilderd.

 Goedenavond. 

Vandaag thuis gebleven. Het was wel mooi weer maar om te spelen vond ik Veghel te ver en Wijchen heb ik een paar weken geleden al gehad. Dus ben ik thuis creatief bezig geweest. De buren Marcel en Karin had ik twee spreukenbordjes beloofd en die heb ik afgemaakt. Er hoefde alleen de tekst nog maar ingeschreven te worden. 

Een van de spreukenbordjes die ik laat zien als ik muziek maak was beschadigd. Aan de tekst ontbrak een belangrijke letter. Daarvoor in de plaats is nu weer een gloednieuw bordje klaar,  dat fungeert als de.......

Spreuk van de dag 

De vierde tekst die vandaag uit de verf kwam is deze:

Daarna heb ik van 7 in verval geraakte bordjes weer zeven goeie gemaakt. Dat is altijd een heel proces: schuren, in de grondverf zetten, basiskleuren aanbrengen en een randje van een andere kleur. Dan nog een keer overschilderen en daarna kan de tekst geplaatst worden.

Hier hangen er 7 in de grondverf,  samen met een ster en een vlinder. 

Nu is de stand inmiddels zo.

De kachel heeft me ondertussen lekker verwarmd vandaag. De gisteren gekochte nieuwe pijpen die er nu op staan zullen toch wel een verbetering hebben gegeven. 

De eerste rook komt uit de nieuwe pijpen. Te zien op de status van WhatsApp. 

De oude pijpen geef ik aan Maarten de ijzerboer.

Buiten op het terras stapelt het kachelhout zich maar op.

Om geen natte voeten te krijgen zal ik er niet zo veel meer aan toe moeten voegen. 

Morgen vrijdag zal waarschijnlijk wel een speeldag worden: afhankelijk van het weer 's morgens in Geldermalsen of 's middags in Kerkdriel. Maar straks eerst maar weer eens lekker slapen.

Prettige avond.

Tot morgen. 

Groeten vanaf de maan.

De bestelde kachelpijpen opgehaald. Ook rode en zwarte verf in Oss gekocht. Mooie muurschildering daar.

 Goedenavond. 

29 graden was het hier binnen, totdat ik nu de deur eens wagenwijd open heb gezet. 

De versleten kachelpijpen doen nog wel redelijk dienst, maar vanmiddag heb ik de maandag bestelde nieuwe pijpen opgehaald, nadat er een sms'je van het warmtebedrijf kwam met de mededeling dat de pijpen er waren.

Op de heenweg op de pont werd mij gevraagd of ik ze wel mee kon krijgen op de fiets. Nou, daar was ik niet zo bang voor dat dat niet zou lukken, zeker omdat ik twee stieken meegenomen had.

Ook in de zaak stelden ze me die vraag.

De twee boogjes gingen  in de rechter fietstas en links bleven de pijpen met behulp van de stieken verticaal staan. 

Twee potjes verf heb ik in Oss ook kunnen kopen. De kleuren zwart en fel rood waren na al die tijd niet meer goed en ze zijn belangrijk bij mijn schilderingen.

Over schilderingen gesproken: op de wanden van een bedrijf zijn ze heel creatief bezig geweest.

Ben ijverig met sterren bezig geweest vandaag en een beetje met breien.

Inmiddels zijn er 8 sterren aan het firmament verschenen. 

Maar de echte hemel vertoont vanavond weer geen sterren en ook het zonnetje was nauwelijks te zien vandaag. In tegenstelling tot op reis let ik daar eigenlijk helemaal niet op. Hier met een dak boven het hoofd ben ik van het weer niet afhankelijk en met al die ramen blijf ik uitzicht houden op de grote ruimte. 

Zojuist weer lekker gegeten. 

Kipschnitzel. 

Snijbonen en aardappelen. 

Martijn stuurde me zojuist de.......

Spreuk van de dag. 

En Sophie uit Frankrijk filmde mij toen ik uit het raam keek van het in aanbouw zijnde huis van Tom daar. Dat was in augustus. 

De groetjes van mij.

Tot morgen.

Mijn tasje, mijn tasje, mijn tasje.....kwijt......Mijn tasje met paspoort, bankpas, geld...Mijn tasje teruggevonden.

 Goedenavond. 

Wat een paniekdag is het geweest! Maar, met een goede afloop. Ik ging op weg naar Beneden Leeuwen om daar boodschappen te doen en van daaruit eventueel door te rijden naar Andries en Ellen in Ingen. Toen ik er bijna was keek ik even in mijn fietstassen en ontdekte tot mijn verbazing dat het kleine tasje met daarin portemonnee,  paspoort, bankpas en telefoon daar niet in zat. Oh stom, hoe kon ik dat nou vergeten. Het betekende rechtsomkeer maken want zonder geld valt er geen boodschappen te doen en bovendien voelde ik me niet goed zonder  dat onafscheidbare tasje. Ik ging er vanuit dat ik het ergens binnen had laten liggen. Een uurtje extra fietsen was mijn straf voor deze onoplettendheid. Maar toen ik door weer en wind en vette buien thuis was gekomen en het tasje dacht pakken om daarna de expeditie te herhalen of ergens dichterbij boodschappen te gaan doen moest ik tot mijn ontsteltenis vaststellen dat het tasje daar niet lag. Niet boven, niet beneden, niet boven,  niet beneden.....ik snapte er niks van. Kwijt mijn kostbaarheden,  een rare gewaarwording. Naar de buren Ton en Monique. Ton sprak ik nog vanmorgen bij het weggaan. " Heb je de sleutel van de poort als je laat thuiskomt?", was zijn vraag. Ja, en ik wees op mijn fietstas waar het tasje in lag, tenminste dat nam ik aan.

Alle buren waren in rep en roer vanwege de nare situatie waarin ik verkeerde. Dat was hartverwarmend. Zowel Monique als Marcel zijn aan het bellen gegaan rond de plek waar mijn fiets had gestaan. Maar niemand hoorde mijn telefoon ergens afgaan.

Maar doordat ik deze foto kan tonen en deze blog aan het schrijven ben kunnen de lezers zien dat uiteindelijk de telefoon teruggekomen is. Ja, het einde van het drama vandaag was er toen ik na een vergeefse zoektocht op en neer naar Beneden Leeuwen weer thuis was, waar ik nogmaals boven, beneden,  boven, beneden alles afgezocht had. Ik had net Marcel gevraagd of ie een keer met me op en neer naar Beneden Leeuwen wilde rijden omdat ik daar een nieuw paspoort aan kon vragen. Daar aan de balie van het gemeentehuis vertelde ik van het verlies van mijn toch bijna verlopen paspoort. Ze vroeg of ik het oude paspoort als vermist op wou geven of niet. Ik nam het risico door dat voorlopig nog niet te doen, maar eerst weer naar huis te fietsen. Ik kon me gewoon niet voorstellen hoe het tasje uit de fietstas kon vallen. Ergens moest het thuis toch liggen.

Toen ik mijn zoeken zo goed als opgegeven had en me klaarmaakt om met Marcel nog een keer naar Beneden Leeuwen te rijden liep ik toevallig langs iets groens dat vrij onzichtbaar op het dek lag. 

Mijn  vermiste tasje. Het viel nauwelijks op in de zooi eromheen....

Wat een opluchting zeg. 

Met mijn teruggevonden trofee rende ik naar Marcel toe.

Mijn tasje, mijn tasje....

Ook liep ik naar Ton en Monique om het grote nieuws te vertellen. 

Marcel heeft daarna zijn telefoon gepakt en we hebben de scène even nagespeeld. Het is vandaag te zien op de status van WhatsApp. 

Ook was ik blij nog geen stappen te hebben ondernomen zoals het blokkeren van de bankpas en het aangifte doen van de vermissing van mijn paspoort. Zo kan het dagelijks leven gewoon weer door. Wel besloot ik om voor de derde keer vandaag naar Beneden Leeuwen te fietsen en daar door te gaan met het aanvragen van het nieuwe paspoort. De vrouw aan de balie zei vanmorgen dat dat vandaag nog kon als ik een pasfoto had.

Pasfoto klaar en naar het gemeentehuis gebracht.

Het eind van de dag is goed. En het begin was dat ook.

De 4 spreukenbordjes nu helemaal klaar om ingetekend te worden. 

Een mooie avondzon.

Spreuk van de dag 

.Tussen kosmisch en komisch is maar één letter verschil. 

Welterusten. 

Ruzie met de kachel vanmorgen. De plant met de naam "Geen idee" van Karin gekregen en in de grond gezet.

 Goedenavond. 

Karin en Marcel hadden me gisteren gevraagd of ik een spreuk kon verzinnen die in hun wilde bloementuin zou passen. Ik dacht een hele goeie gevonden te hebben:"Gisteren zaaide ik paniek,  vandaag staat het een meter hoog". Tot mijn verrassing waren mijn buren er niet enthousiast over. Gravend in mijn geheugen stelde ik toen mijn spreuk voor die ik ten tijde van het bezoek van Joris Linsen had bedacht:"Het leven van de bloemen gaat naar de knoppen". Deze kwam wel door de keuring en die ga ik in ieder geval optekenen op een van de vier spreukenbordjes die vandaag vorm en kleur gekregen hebben. 

Karin bracht me vanmiddag nog een paar spreuken aan. Een ervan is van Loesje en is de.........

Spreuk van de dag 

Deze tekst ga ik ook optekenen, hoewel ik vind dat lang niet alle planten mensvriendelijk zijn, ondanks dat ze er mooi uitzien. Er zijn erbij waar je longziekte van kunt krijgen als je te veel en te lang in de buurt ervan vertoeft. Maar daarentegen een hele grote verdunning ervan wordt homeopathisch weer gebruikt, juist als medicijn. 

Karin en Marcel hadden planten voor mij in de aanbieding. Een ervan staat nu op mijn grond.

De eerste plant van een bloementuin in wording?

Ik had geen idee hoe deze plant heet, maar Karin schreef dat hij "Geen idee" heet.

Vandaag ben ik ook  begonnen mijn door het licht verbleekte sterren weer levendig te maken.

3 zijn er af, er volgen nog vele.

Allemaal verbleekte sterren zijn het geworden. Maar.....buiten staat nu een echt hemellichaam:

Dit groen-witte hondje is ook weer opgefrist.

De dag begon echter zeer chaotisch. De kachelpijpen had ik van roet ontdaan evenals de kachel zelf. Maar in plaats van dat de kachel het nu weer prima zou doen deed ie het veel slechter. Ik snapte er niks van. Natuurlijk,  de pijpen zijn aan vervanging toe, maar die sloten toch nog wel redelijk op elkaar aan.

Ben wel gaan kijken waar nieuwe pijpen te koop zijn en in Oss kan ik ze morgen of overmorgen ophalen.

Zou het misschien komen omdat het hout te nat is of te vers? Ik kon het me niet voorstellen,  maar ik werd wel radeloos toen na een uur uit de inmiddels hete kachel nog steeds rookpluimen kwamen. Nog nooit heb ik zoiets meegemaakt,  zeker niet na het schoorsteenvegen.

Toen ik op een gegeven moment woedend de pijpen weer uit de brandende kachel trok ontdekte ik het euvel: er was een stuk krant in een van de pijpen blijven zitten.

Hè, hè, toen kon ik weer opgelucht ademhalen,  letterlijk en figuurlijk, want erg gezond was het natuurlijk ook nog niet om in die rooklucht te vertoeven, ondanks dat de deur wagenwijd open stond en ik af en toe uit pure armoede buiten maar wat hout ben gaan staan hakken. 

Daarna werd het binnen weer gezond warm en dat is het nog steeds. Lekker slapen zometeen.

Welterusten. 

Weer met schilderen begonnen en met tekenen. Buurman Ton bracht een kruiwagen vol met keukenpannen

 Goedenavond. 

Het is lekker aangenaam warm hier, de hele dag is de kachel aan geweest. Heb het schilderen en het tekenen weer opgevat. Na zo'n lange tijd is het onder andere maar weer afwachten of de verf nog goed is. De grondverf in ieder geval nog wel.

Het plan om te gaan schilderen werd kracht bijgezet door de vraag van de buren Marcel en Karin of ik een spreukenbordje voor hen wou maken die over een wilde tuin moet gaan. Die moet dan in hun door onkruid begroeide tuin komen te staan.

Ik hoefde  niet lang over een mogelijk geschikt bordje na te denken want de spreuk kwam in me op die ooit Marlène bedacht heeft.

Spreuk van de dag. 

Gisteren heb ik paniek gezaaid, vandaag staat het een meter hoog.

Uitgezaagd en in de grondverf staan nu alweer vier bordjes gereed om behandeld te worden.

Ook vond ik een fineliner, waarmee ik ben begonnen dit hondje in ere te herstellen. 

Afgewisseld met het zagen en verzamelen van hout heb ik nu weer verschillende bezigheden waarmee ik een patroon van de dag kan maken. Waarschijnlijk blijf ik morgen ook weer thuis, hoewel je dat met mij toch maar nooit weet.

Vanmorgen heb ik mijn pannen en ander keukenmateriaal weer netjes verzorgd, zoals vaker op zondag.

Buurman Ton kwam vanmiddag met een kruiwagen vol pannen aanzetten. Geen dakpannen wel te verstaan, maar keukenpannen.

Ton met een lading keukenpannen. 

Spiksplinternieuw zou je zeggen. 

Ik besloot de zwarte pan de vuurdoop te geven.

De pan staat op de kachel te wachten tot het gaatje open gaat waar de vlammen uit komen.

Vanmorgen kwamen er ook al flinke vlammen uit de krater van de kachel. Toen was het de beurt aan de ketel met theewater om de vlammen te ontvangen. 

Het een en ander is allemaal te zien op de status van WhatsApp 

Een prettige voortzetting van de avond is mijn wens en.......morgen gezond weer op.