Goedenavond. Vanmorgen bij het opstaan wist ik niet wat ik het beste kon doen. Er op uit gaan om afspraken te maken in Oss? Want daar is een adres waar je terecht kunt met gehoorproblemen. Ik besloot eerst toch maar eens te beginnen met werken aan mijn hout. Dat is therapeutisch en geeft innerlijk wat rust. Ik ben het uiteindelijk de hele dag blijven doen en heb vanmiddag een afspraak gemaakt met de huisarts in Maasbommel als eerste stap. Het was gezellig met de buren Marcel en Karin, die mij uitnodigden voor de koffie. Ze wilden ook graag een stam uit mijn bomenarsenaal waarin ik aan het zagen ben. We zochten de boom uit die zo recht mogelijk leek.
Het duurde niet lang en ik had 'm door.
Omdat de boom al een beetje schuin stond ging de zaag er klemloos doorheen.
Krak, krak, krak....Marcel, snel komen met je telefoon, wil je het vallen nog opnemen.
Het filmpje staat op de status van WhatsApp.
Het duurde niet lag of daar lag ie. Ontdaan van alle zijtakken was het nu de vraag, hoe krijgen we zo'n zware boom met zijn tweeën getild? Marcel had daar een oplossing voor.
Een touw eromheen en aan de auto vastbinden.
Via een plankje trok de door Karin bestuurde auto het gevaarte naar boven.
En de stam werd verder gesleept richting hun schip.
Nu even een kijkje in de opbouw van de vele stammen die ik aan het zagen ben.
Wat in de grond ligt is de hoofdstam en daar zijn alle andere stammen uit ontsproten.
We hadden het nog over het dikke touw dat mijn boot met de wal verbindt.
Een flink stevig en dik touw.
Daar heeft Marcel voor gezorgd toen ik ver weg was. En dat bleek wel nodig, want de boot zwabberde op een gegeven moment alle kanten op. Ik vertelde hem dat ik eigenlijk voor een boot niet geschikt ben. Veel te slordig en te onhandig, maar dat er altijd mensen zijn geweest die mijn boten recht gehouden hebben. Nu ben ik er dus Marcel weer erg dankbaar voor. Op hem heeft het volgende betrekking:
Spreuk van de dag.
Mijn buurman zit er altijd naast.
Ondertussen ben ik een beetje zenuwachtig aan het worden voor aanstaande donderdag als de crematie van Jet is waar ik een woordje ga doen. Een beetje maar hoor, want ik heb er vertrouwen in dat ik mijn bijdrage zal kunnen leveren. Een fijne avond is mijn wens, en voor straks: lekker slapen.











Geen opmerkingen:
Een reactie posten