Goedenavond. Zondag bezoekdag! Het is al jarenlang een traditie als ik in Nederland ben, ook al toen er nog geen mobiele telefoons bestonden en de gasten op de bonnefooi kwamen, maar met de zekerheid dat ik thuis was. Nu weet ik meestal wel van tevoren wie er komen. Van Sarita en Kilian en hun hondje Diego was het zeker.
Vlnr: Kilian, Diego, Sarita.
Diego houdt van de meeste mensen en ik van de meeste honden, dus dat komt goed uit.
15 jaar oud is Diego al.
Mijn slechte gehoor probeerden we te compenseren.
Ze waren vroeg gekomen, rond half elf. Ik was nog met de afwas bezig, dus de pannen, borden en kopjes stonden nog verspreid in de hut. Maar het meeste werk was al verricht.
Toen ze weggingen was het nog even balanceren op de smalle loopplank en spoedig daarna kwam de volgende gast, Erik, die het vandaag tevoren nog even open gelaten had of ie zou komen.
Erik worstelt en komt boven.
Ik ben voorzichtig met mijn gasten. De loopplank is smal en dat gaat nog wel voor deze vrij jonge mensen. Op de wal liggen drie pallets die naar de loopplank leiden en daarvan waren twee plankjes door de midden gegaan de afgelopen week. Die had ik vanmorgen vervangen. Maar ik was vergeten dat het vlonder van de boot spekglad wordt als het net geregend heeft. En Erik gleed dus bijna uit, met de nadruk op bijna.
Niet goed te zien zo, maar wel op een filmpje op de status van WhatsApp.
Ondertussen dat we samen aan de koffie zaten maakten mijn buren zich op om met een stel vrienden een tochtje te maken met hun zeilboot.
Hier worden ze uitgezwaaid door mij. Maar ze beloofden vandaag ook weer terug te komen.
Eind van de middag zag ik de boot op de Maas.
Even later meerden ze weer aan in de veilige haven en kon ik ze weer begroeten.
Een heel fijn gezelschap zo te voelen. Kijk ook op de status van WhatsApp.
Toen ik vanavond mijn opgewarmde eten aan het nuttigen was kwam Jantien, een van de gasten van Karin en Marcel, bij mij de loopplank op met iets in haar hand. Ze had erwtensoep gemaakt, ze hadden iets over en dat kreeg ik.
Het was een korte en zeer hartelijke ontmoeting. Jantien houdt van dichten en we vonden elkaar al gauw in de spreukenwereld van mij, die ze aantrof tussen al de rommel die er ook was op mijn vlonder. Ze was onder andere enthousiast over het bordje met deze.......
Uitspraak van de dag.
Niet te hard opruimen,
Dat verstoort de wanorde.
Toen vanmiddag mijn gasten vertrokken waren en de buren aan het varen heb ik een van de te zagen bomen aangepakt.
Evenals de eerste boom van vorige week is deze ook keurig terechtgekomen. Geen eigen verdienste, maar geluk.
En dan is het nu weer tijd voor de joghurt, het toetje. Daarna voetbal kijken. Daarna:
Welterusten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten