Goedenavond.
Karin en Marcel hadden me gisteren gevraagd of ik een spreuk kon verzinnen die in hun wilde bloementuin zou passen. Ik dacht een hele goeie gevonden te hebben:"Gisteren zaaide ik paniek, vandaag staat het een meter hoog". Tot mijn verrassing waren mijn buren er niet enthousiast over. Gravend in mijn geheugen stelde ik toen mijn spreuk voor die ik ten tijde van het bezoek van Joris Linsen had bedacht:"Het leven van de bloemen gaat naar de knoppen". Deze kwam wel door de keuring en die ga ik in ieder geval optekenen op een van de vier spreukenbordjes die vandaag vorm en kleur gekregen hebben.
Karin bracht me vanmiddag nog een paar spreuken aan. Een ervan is van Loesje en is de.........
Spreuk van de dag
Deze tekst ga ik ook optekenen, hoewel ik vind dat lang niet alle planten mensvriendelijk zijn, ondanks dat ze er mooi uitzien. Er zijn erbij waar je longziekte van kunt krijgen als je te veel en te lang in de buurt ervan vertoeft. Maar daarentegen een hele grote verdunning ervan wordt homeopathisch weer gebruikt, juist als medicijn.
Karin en Marcel hadden planten voor mij in de aanbieding. Een ervan staat nu op mijn grond.
De eerste plant van een bloementuin in wording?
Ik had geen idee hoe deze plant heet, maar Karin schreef dat hij "Geen idee" heet.
Vandaag ben ik ook begonnen mijn door het licht verbleekte sterren weer levendig te maken.
3 zijn er af, er volgen nog vele.
Allemaal verbleekte sterren zijn het geworden. Maar.....buiten staat nu een echt hemellichaam:
Dit groen-witte hondje is ook weer opgefrist.
De dag begon echter zeer chaotisch. De kachelpijpen had ik van roet ontdaan evenals de kachel zelf. Maar in plaats van dat de kachel het nu weer prima zou doen deed ie het veel slechter. Ik snapte er niks van. Natuurlijk, de pijpen zijn aan vervanging toe, maar die sloten toch nog wel redelijk op elkaar aan.
Ben wel gaan kijken waar nieuwe pijpen te koop zijn en in Oss kan ik ze morgen of overmorgen ophalen.
Zou het misschien komen omdat het hout te nat is of te vers? Ik kon het me niet voorstellen, maar ik werd wel radeloos toen na een uur uit de inmiddels hete kachel nog steeds rookpluimen kwamen. Nog nooit heb ik zoiets meegemaakt, zeker niet na het schoorsteenvegen.
Toen ik op een gegeven moment woedend de pijpen weer uit de brandende kachel trok ontdekte ik het euvel: er was een stuk krant in een van de pijpen blijven zitten.
Hè, hè, toen kon ik weer opgelucht ademhalen, letterlijk en figuurlijk, want erg gezond was het natuurlijk ook nog niet om in die rooklucht te vertoeven, ondanks dat de deur wagenwijd open stond en ik af en toe uit pure armoede buiten maar wat hout ben gaan staan hakken.
Daarna werd het binnen weer gezond warm en dat is het nog steeds. Lekker slapen zometeen.
Welterusten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten