Goedenavond. Vandaag is het heel anders gelopen dan verwacht. Een dagje thuis had ik in gedachten, vooral omdat de weersvoorspellingen slecht waren. Ik besefte dat ik gisteren was vergeten brood te kopen, dus eventjes op en neer naar Maasbommel waar een kleine buurtsuper is, moest nog wel. Tegen elf uur kwamen toch al enkele opklaringen opzetten en veel regen zou er tot vanavond niet meer komen. In Maasbommel woont Toon, een man die elke dag mijn filmpjes op de status van WhatsApp bekijkt en ook af en toe de blog leest. Ik dacht, een bezoek aan hem kan ik mooi combineren met het doen van die kleine boodschap. Echter, hij schreef dat hij net als zijn vrouw de griep had, dus ik kon niet komen. Toen kwam onverwachts bij mij het plan opzetten om niet naar Maasbommel maar naar Tiel te gaan, wat 10 kilometer fietsen is. Mijn accordeon mee en daar spelen in de winkelstraat. Normaal als ik in Nederland ben is zaterdag immers dé speeldag en daar was het weer, tegen mijn eerdere verwachting in toch wel geschikt voor.
En zo zat ik even later tot mijn eigen verrassing op de fiets richting Tiel. Om daar te komen is er een voetveer over de rivier de Waal.
De pont komt eraan om mij en andere vaargasten op te halen.
De veerboot Pomona nadert de wal.
Inladen en uitladen maar.
Tot mijn verrassing was Jacob de man aan het roer. Toevallig net de veerman waar ik zo'n klik mee voel en omgekeerd ook. Ik herinner me dat hij me een paar jaar geleden uitnodigde om op de pont wat te spelen. Hij heeft van mij nu ook weer foto's gemaakt, maar op de terugvaart deed ik hetzelfde met een filmpje bij hem. De eruit voortvloeiende foto is echter niet duidelijk vanwege de spiegelende ramen van de stuurhut.
Hier zwaaien we naar elkaar. Op het filmpje op de status van WhatsApp is het beter te zien.
Tiel op de achtergrond, maar vooral: mooie wolken.
Nieuwe flats in Tiel en mooie wolken.
Een vrachtschip passeert.
Het spelen in Tiel bracht niet zoveel vreugde en ook niet veel euro's, maar om een andere reden was ik heel blij dat ik gegaan ben. Toen ik pauze nam in een café vroeg ik daarbij een krant om te lezen. Toen ik De Telegraaf bijna uitgebladerd had viel mijn oog op een artikel over Miriam, een goede bekende van mij. Zij heeft met haar man wandeltochten gemaakt door de wildernis van onder andere Nieuw Zeeland en heeft daar boeken over geschreven. Haar laatste boek is nu uit. Naar aanleiding daarvan was het artikel.
Haar man Pieter is chronisch ziek, vandaar de titel "Alleen zijn is mijn toekomst".
Voor het café stond geschreven de......
Uitdrukking van de dag.
En dan was er in Tiel ook de ontmoeting met Hein, een vroegere buurman van mij. Die ontmoeting kunnen we voortzetten, want ik heb nu zijn gegevens.
Al met al een zinvolle dag. Minpunt is weer dat mijn oor vaak echode, dat stoorde me in het praten met Hein en Jacob en ook een beetje met het spelen.
Morgen is zeker een thuisdag: De zondag is bij mij traditiegetrouw de dag van de week om bezoek te ontvangen. En dat gaat zeker gebeuren, twee vrienden et hun hondje hebben zich al aangekondigd.
Fijne Zondag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten