Goedenavond.
De storm viel reuze mee vannacht en vanmorgen was het droog met droge vooruitzichten. Dus weer om ergens te spelen, wat ik gisteren niet had verwacht. In Kerkdriel? Nee, te veel tegenwind op de heenweg. Dan voor de tweede keer in drie weken naar Druten? Een ander idee kwam in me op. De sterke wind kon me ook naar Grave blazen, waar een ochtendmarkt is. Dat deed ik, een verrassend doel van deze dag. Gaandeweg bedacht ik dat ik deze onderneming kon combineren met een bezoek aan Frans in Schaijk, op de terugweg, met een klein ommetje.
En vlakbij Grave ligt ook Escharen waar Mientje en Maricus wonen.
Die voornemens zijn allemaal ingewilligd.
Mientje en Maricus.
Frans, bezig met spieroefeningen.
De markt zelf was matig. Het was niet een geweldig optreden en het gebeurde ook niet dat ik een tijdje in de flow kwam, zoals meestal het geval is. Het begin was beter dan het eind, toen bijna niemand meer aandacht voor me had en dientengevolge het peil daalde, ondanks de koffie die ik ophad. Twee koppen zelfs, want toen mijn kopje bijna leeg was kwam een van de bedienden mij een ander kopje voorzetten. " Van de mensen die net hier gezeten hebben ", was haar commentaar.
De markt was dan wat minder, maar de ontmoetingen met Mientje, Maricus en Frans waren ook factoren die een goede invulling gaven aan mijn dag.
Mientje en Maricus hebben qua gezondheid het een en ander meegemaakt in de periode dat ik in het buitenland was. We schreven elkaar wel af en toe via de app, maar niet het fijne van alles. Daarvoor was het goed dat we elkaar weer eens onder zes ogen konden spreken. Fijn te ervaren dat deze mensen een open geest hebben en verbinding hebben met iets dat verder reikt dan het aardse bestaan.
Frans en ik hebben afgelopen winter in Spanje zes weken met elkaar opgetrokken. Hij is afgelopen zomer drie maanden in India geweest en op dezelfde dag dat ik de boot voor het eerst betrad stapte hij weer in zijn huis.
Hij heeft er nogal wat materiaal voor spieroefeningen liggen en dat vond ik ook wel interessant om in mijn handen te houden.
40 keer moet dat ding omhoog.
Het ging mij vrij gemakkelijk af, ondanks dat ik niet zulke sterke armspieren heb, vind ik zelf.
Ook deze staaf moest een aantal keren omhoog geduwd worden.
Daar lag nog een ander instrument waarop je vingeroefeningen kunt doen.
Dat wilde hij ook wel doen toen ik het hem vroeg.
Op de status van WhatsApp zie en hoor je hem flamenco spelen.
Er lag een schrift bij hem op tafel dat me uitnodigde om het volgende te schrijven:
Gedicht van de dag.
In Grave staat een kapelletje dat ik van dichterbij ben gaan bekijken.
Wees gegroet, Maria.
Langs de Maas in Grave waren twee honden met elkaar aan het dartelen.
Zie ook de status van WhatsApp.
Zo, en nu mag ik weer aan mijn toetje beginnen. Eenieder wens ik een prettig begin van het weekend toe.
Doeiiiiii
Geen opmerkingen:
Een reactie posten