vrijdag 17 oktober 2025

Crematiebijeenkomst bijgewoond van tante Nellie. Gespeeld in Den Bosch. Harold opgezocht in Vught.

 Goedenavond. 
Heel laat is het al. Tien uur zelfs. Dat heb je ervan als het dagprogramma zo uitgebreid is.
Basis van het verdere verloop van de dag was de crematie van mijn tante, die om tien uur plaatsvond in Rosmalen.

 
Tante Nellie, de vrouw van een broer van mijn moeder. 




 De achterkant van het kaartje. Ja, zo ken ik haar wel.





 Daarna leek het me een idee om plezier te gaan maken met de accordeon in Den Bosch, maar een nóg beter idee leek het me om Harold te gaan bezoeken in Vught. Harold reageerde, na een uur ongeveer, positief op mijn voorstel,  en in dat uur heb ik heel leuk gespeeld in de belangrijkste winkelstraat daar.
Binnenkomend in het grote, ruime appartement waande ik me in een museum. Harold begon meteen mij rond te leiden door de vele creaties van hem.



Een stel oneindigheidssymbolen. Sommige ervan zijn bestaande symbolen, andere heeft ie zelf verzonnen, zoals die blauwachtige rechtsboven. 












Harold is zeer maatschappelijk bedreven, heeft onder andere lang in het onderwijs gezeten en weet goed met kinderen met psychische problemen om te gaan. Hierboven heeft ie enkele van de kinderen getekend waar hij mee te maken heeft gehad.

De paradijsvogels,  een linoleumsnede van hem, die ik heel mooi vind en hij mij gegeven heeft.

Op de status van WhatsApp geeft hij uitleg over enkele van zijn werken.



Voor het raam hangen drie goden. 

De God van de slaap.





Aphrodite 



Hercules. 


Ze zijn uitgezaagd uit plaatijzer door een kennis van hem. Harold heeft het ijzer laten roesten door de werken enkele weken buiten te hebben laten liggen in weer en wind. En op deze manier blijven ze verder onveranderlijk, ze vergaan niet.

Harold is een bezig baasje. Hij is behalve creatief ook sociaal in de weer en is hoofdredacteur van een blad. Daardoor blijft hij zichzelf verder  ontwikkelen, terwijl hij al 82 is. Hij heeft deze........


Lijfspreuk van de dag 


Blijven groeien tot je er niet meer bent.


Behalve de afgesproken ontmoeting met Harold was er in Den Bosch een onverwachte ontmoeting met Lon, een dochter van Hanny, de vriendin die vorig jaar overleden is toen ik in Frankrijk was. Het was fijn haar te ontmoeten, want op weg naar Rosmalen en Den Bosch kwam ik door Nuland heen gefietst vlak langs het huis waar Hanny gewoond had. Ik mis haar sowieso en nu was er ook nog het besef dat ik haar daar niet meer op kon zoeken. En dan komt onverwachts haar dochter voorbij gelopen in Den Bosch terwijl ik sta te spelen. " Ben jij Gert"?     " Ik ben Lon"

Wat ook nog heel bijzonder was vandaag waren overstekende ganzen in hartje Den Bosch. 





Zie een filmpje op de status van WhatsApp. 



En wat vind je van deze fietsenstalling?



Einde verhaal voor vandaag. Morgen komt er weer een nieuw avontuur. Zaterdag-speeldag. Uden of Wageningen? Morgenochtend weet ik het en morgenavond leest u het. Voor nu...



Welterusten. 


Groetjes uit Nuland. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten