Goedenavond.
Vanmorgen kwamen Jan, José en drie kleinkinderen op bezoek, vanmiddag was de afspraak met Maarten van de Rakt die me kwam interviewen voor het Brabants Dagblad. Al met al een vrij intensieve dag.
Jan, José, de kleinkinderen en Monique die haar hond uit had gelaten en hen opving bij de poort.
Voordat ik wist dat ze zouden komen was ik al uitgebreid bezig geweest met naar buiten brengen van spreukenbordjes en letters, die ik naar binnen getransporteerd had toen ik anderhalf jaar geleden de boel achter liet. Dit met het oog op de komst van Maarten. Ik ging ervan uit dat hij ook foto's zou maken die in dat artikel geplaatst zouden worden. Dat was niet het geval. Daarvoor komt binnenkort ook nog een beroepsfotograaf. Maar het was sowieso een goed werkje, dat me weer meer zicht gaf op wat ik allemaal verzameld had. Ze kregen direct een mooi plaatsje.
Spreukenbordjes, klompen.......
..........letters, ze werden allemaal uit de kast gehaald.
Een b l o e m lezing
De houtwal in oprichting wordt meteen ook aangekleed.
En toen kwamen de kinderen en die wist ik wel bezig te houden met die letters.
Hier wilden ze L i n d e maken, de naam van hun moeder.
De letters worden aangebracht.
En bij al die uitgezaagde letters heb je ook nog de A, F, R, I,K en A van AFRIKA, die op mijn trui prijken.
En natuurlijk kon ik de kinderen ook charmeren met accordeonklanken.
Hansje, pansje, kevertje,die klom eens op een hek.....
En toen gingen ze weer.......
Sam houdt een bordje omhoog met
e i g e n w e g
D a a a a a a g
Een uurtje later kwam Maarten. Het interview roerde mij op sommige momenten, vooral toen hij vroeg hoe ik ertoe kwam om dit leven te gaan leiden. Het bracht me bij de Pax Cristie, een voettocht op spirituele basis. Daar ontmoette ik ook Marry, de vrouw die mij heel veel inspireerde door haar manier van zijn. Haar geloof bracht ze in de praktijk. We hadden een tijdlang een relatie en veel samen meegemaakt. We zijn uit elkaar gegaan maar uit haar wijsheid put ik met terugwerkende kracht nog steeds tot op de dag van vandaag.
En zo was er heel veel wat er besproken werd, terwijl het van mijn kant uit weer intrigeert hoe hij in elkaar zit. Een beetje journalist voel ik me ook wel. Ik heb m mijn accordeon in handen gegeven. Het is altijd interessant hoe mensen die een accordeon nog nooit bespeeld hebben hun eerste bewegingen maken.
Maarten als accordeonist.
Over een maandje zal het artikel in de krant staan en wanneer precies lees je dan wel.
Toen iedereen weg was heb ik de woorden van José ter harte genomen die Pipi Langkous aanhaalde met de........
Uitspraak van de dag
Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het kan.
Het ging namelijk over het maken van die leuning bij de loopplank. Dat liet ik liever over aan de buurman. Maar José's woorden triggerden me wel en wat deed ik.......
Klaar is de leuning.
Het bleek een fluitje van een cent.
Tot morgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten