Verrassing: bericht van Chris, die een vakantieadres heeft aan de Costa. Morgen ga ik m opzoeken. Windstil op open kampeerplek, maar wind in aantocht. Spannend.

 Goedenavond,  Buenas Tardes.  Het is 7 uur in de avond en het is windstil. Toch ben ik niet helemaal gerust, want het zou met 30 kilometer per uur kunnen gaan waaien. Heb vanmiddag zorgvuldig gekeken of iets beters kon vinden, meer beschut, maar hier moet ik het toch mee doen.

De zon ging heel mooi onder, maar de wind komt straks hier ook vandaan, uit die vlakte.

De wind in de rug, dat is al beter voor de tent.

Een vurig zonnetje en een zonnig vuurtje.

Mooie kleuren hè.

Om hier te komen heb ik vanmiddag iets de koers veranderd. 

Na het blauwe puntje zou ik fietsen via Benissa naar Calp was de bedoeling, maar nu gaat de reis via Moraira naar Calp.

De reden voor deze afwijking is dat ik onverwachts bericht kreeg van Chris, die een vakantieadres  heeft in Moraira. Hij las op de blog dat ik in de buurt was en nodigde me uit te komen. Chris ken ik omdat hij veerman was bij de Maasveren. Ongeveer een jaar geleden viel hij nog een keertje in op de pont van Alphen naar Oijen en trof ik hem weer eens. Hij vertelde dat hij in de winter vaak naar Spanje ging. En daar gaan we elkaar morgen dan treffen. Het begint steeds gezelliger te worden. Gisteren Bernardo al, morgen Chris, en Frans schreef vandaag ook al dat hij op 23 januari naar Nerja aan de Costa del Sol reist, waar we minstens een maand met elkaar op gaan trekken. En dan komen ook nog Jan en José deze kant op. En passant is er ook nog Paul uit Engeland die ergens met zijn camper aan het strand staat. 

Maar morgen Chris dus met zijn vrouw.  We hebben afgesproken dat hij om tien uur hier op mijn plekje is, gekomen met de fiets, en daarna gids hij mij naar hun bungalow. 

Het was verder weer rustig fietsen vandaag op de fiets die zo lekker rijdt. 

Het begon allemaal  om elf uur hier in het paleisje waar ik twee dagen gebivakkeerd heb.

In deze streek is heel veel aardewerk te vinden. Bij een van die zaken ben ik even gestopt en heb wat gefilmd voor op de status van WhatsApp. 

Onder andere deze Boeddha hield de wacht, maar er waren er nog veel meer.

Bij het zoeken naar een eventueel beter plekje voor de tent ben ik vanmiddag naar een gebouw geklauterd waar ik misschien in kon. Maar dat was niet het geval. In tegenstelling tot het paleisje waar ik vandaan kwam was hier alles helemaal op bewoning ingericht, en alle deuren in degelijke staat en op slot.

Het hoofdgebouw. 

Bijgebouwen.

Het zwembad. 

Vanaf mijn huidige kampeerplek ziet het gebouw er zo uit.

Ach ja, het zal wel weer meevallen met de wind. Nu 8 uur, is er nog weinig van te merken. Op de status van WhatsApp sta ik nog een beetje te mijmeren over hoe het vannacht af zal lopen.

Spreuk van de dag 

Het leven is als een fietstocht: als je niet fietst val je.

Buenas Noches 

W e l t e r u s t e n.

"De heilige Bernardo" ontmoet. Bleek een bekende te zijn

 Buenas Tardes,  maar ik ben wel vroeger dan anders met schrijven. Het is net vier uur geweest. In Spanje zeggen ze dan ook al goedenavond. Bernardo, lezer van de blog, had mij via deze blog uitgenodigd om elkaar te ontmoeten. Hij fietst namelijk vaak ook in dit gebied. Ik wist eigenlijk niet zo goed wat ik ervan moest denken, wat voor figuur die Bernardo was. Al naar gelang we elkaar smsten begon ik steeds meer te vermoeden dat hij een bekende moest zijn en deze schuilnaam heeft aangenomen.  En ja hoor, het is een oude bekende. Ik denk dat we elkaar al 45 jaar kennen. Samen met zijn vrouw waren het nóg langer vrienden van Marry, de vrouw waar ik in die tijd samen mee was. Ik wilde al heel lang deze man weer eens ontmoeten, maar in Nederland kwam het er niet van. En je moet dus naar Spanje gaan om elkaar weer eens tegen te mogen komen. Bernardo is een fanatieke fietser en nu is ie samen met een vriendin voor twee maanden in een vakantiehuisje twintig kilometer van mij vandaan( Want ja, ik zit nog steeds in mijn "hotel", waar ik gisteren belandde). Ze hebben hun (elektrische) fietsen mee in een camper. Bernardo was zoals gewoonlijk weer vol zorgen over mij en mijn fietsen. Dat ik nu weer op zo'n rommel aan het reizen ben. Waarom koop je niet eens een keer een hele nieuwe en een goeie fiets. Ook deze pas gekochte kreeg zijn goedkeuring niet. En toch ben ik met deze fiets heel erg blij. En zo hadden we weer een hele discussie met als conclusie dat ik heel eigenwijs ben. 

Daar gaat ie weer, zijn vriendin achterna, want die is al op het eind van het weggetje. Op de status van WhatsApp zie je hem wegrijden.

Ik hoefde maar 3 kilometer te fietsen voor de afspraak en daar was ook een winkel. Helaas waren de cafés dicht tot 1 uur. Dus toen maar weer terug naar mijn onderkomen, waar het goed toeven is. De zon is wel een beetje minder vandaag, dus wat minder kunnen laden. 

Vanmorgen. 

Vanmiddag. 

Wel weer een stukje verder gebreid. 

Morgen gaat mijn tocht weer verder. Er wordt dan nóg minder zon verwacht,  dus blijven voor het opladen van de instrumenten heeft dan ook weinig zin. Het is dan wel een feestdag bij uitstek: Driekoningen. 

Zometeen weer eten koken,  dat gaat hier gemakkelijk. Genoeg hout, en papier om het vuur aan te maken is bijna niet nodig. Maar ik heb nu ook weer een krant kunnen kopen vandaag. Gisteren al: zout, suiker en theezakjes. Dat was allemaal tegelijk ongeveer op. 

Liedje van de dag 

Ai ai ai ai, canta no llores. Porque cantando se allegran mujer todos los corazones.

De mensen worden uitgenodigd om te zingen in plaats van om te huilen. "Want, vrouwtje, door te zingen worden alle zielen blij"

Tot morgen

H a s t a  M a ñ a n a .

Kamperen in een "paleisje".Morgen ontmoeting met Bernardus?

 Buenas Tardes. 

Op de binnenplaats van wat vroeger een soort pension geweest moet zijn, sta ik hier prinsheerlijk met mijn tent.

Het "pension" is een gebouw van twee etages en van bovenaf is deze foto genomen. 

De zon heeft de hele middag weldadig geschenen. Het letterlijk schitterende benedenterras was zeer geschikt om er mijn oplaadspullen te laten vertoeven. Maar aan alles komt een eind en tegen de avond gaf de zon zijn laatste knipoog. 

Ondertussen had ik al gegeten. Het vuurtje ging prima op diezelfde vloer.

Op de status van WhatsApp meer over dit onderkomen bsn mij voor deze nacht.

Een lezer van de blog, Bernardus genaamd, die ik nog niet ken, laat weten dat hij nu ook in deze buurt fietst. Morgen gaan we waarschijnlijk elkaar ontmoeten. Daarom heeft ie mij gevraagd om hier te laten zien waar ik nu ben.

In Deveses heb ik voorgesteld elkaar te ontmoeten, maar als hij wil en het hem uitkomt kan ie ook naar dit paleisje komen, waar ik nu ben. Dan wacht ik morgen hier op hem.

Waar de blauwe stip is staat de tent.

Verder was het vandaag prettig fietsen. De nieuwe fiets bevalt erg goed, en nog beter als er zoals vandaag geen lekke banden zijn. Vanmorgen heb ik ook nog een ander " pension" bekeken. 

Een hele bende kleren ligt er voor de deur.

En zo was het begin van de dag voor mij:

Eigenlijk moest ik nog aan de fiets sleutelen en de binnenband van het achterwiel beschermen tegen een uitstekende spaak. Maar het waaide nogal en ik dacht, vooruit, misschien loopt het niet zo'n vaart. Ik ben vrij snel vertrokken en al snel was het weer genieten van het fietsen op deze pakezel. Hij rijdt vooral erg evenwichtig,  zelfs toen ik hem vanmiddag met boodschappen voor twee dagen extra heb belast. Want ja, het is maandag Driekoningen en dat is in Spanje een belangrijke feestdag. De meeste winkels zullen dicht zijn.

Het is nog wel een beetje spannend hoe de avond gaat verlopen hier op de binnenplaats van het "paleis ". Aan alles kun je zien dat het een vrijplaats is. En het is zaterdag, weekend. Mogelijk komen er straks auto's op gereden. Meestal ga ik ook nooit staan op deze bereikbare plekken. Maar ja,  nu dus wel.

Naam van de dag .

Épifania 

(Spaans voor Driekoningen)

Hasta mañana 

T  o t   M o r g e n  .

Na twee dagen euforie weer met beide benen op de grond: Na 3 kilometer pats boem, alle lucht uit achterband.

 Buenas Tardes. Het was me het dagje wel weer. Precies toen vanmorgen de gedachte door me heen ging dat ik nu op een betrouwbare fiets de wereld kon verkennen ging plots de lucht uit mijn achterband. En daar stond ik weer,drie kilometer verder dan het startpunt van vandaag.  

Daar stond ik weer. De euforie was van korte duur.

In een mum van tijd alle lucht eruit.

De spanning in mijn lijf die even weg was beheerste me weer. Mijn eerste gedachte was dat ik gelukkig wel nog een nieuwe binnenband en een nieuwe buitenband had en dat ik het probleem dus op kon lossen, aannemende dat ik dit wiel kon demonteren. Een andere fiets, dat is nog even afwachten hoe het sleutelen daaraan gaat.En dat ging. De afmetingen van de wielen  zijn dezelfde als de afmetingen van de wielen van de vorige fietsen, dus de nieuwe banden pasten, alleen heb ik er nu een iets smallere buitenband op. Wel jammer dat ik pas later ontdekte dat de oorzaak bij een spaak ligt die door het velglint gestoken moest zijn. Voor het goede moet ik morgen dus weer gaan sleutelen om te voorkomen dat de nieuwe binnenband ook in duigen gaat binnenkort. Maar.....het is me gelukt om twee nieuwe binnenbanden aan te schaffen. Die had ik nog niet toen ik na de reparatie weg reed. De mogelijkheid dat er weer een lekke band kon volgen maakte me heel ongerust. Toen ik kwart over twaalf aan de koffie zat zag ik dat 14 kilometer verderop een fietsenzaak was. Deze zou om half twee sluiten. Dus ik snel op de fiets. Er was een stuk bij van 6 kilometer in een kale, kale vlakte tegen een felle wind. Links en rechts allemaal ondergelopen velden. Het was hard werken en ook flink balen dat dat allemaal weer moest.

Bah, ik ben niet zo gek op al dat water.

Maar tien minuten voor half twee bereikte ik het dorpje. Daar echter wegomleiding. Toen reed ik de fietsenzaak ook nog een stukje voorbij. Tenslotte bleek de missie mislukt.

Half twee stond ik er. De winkel gesloten tot half vijf.

Maar niet getreurd, de volgende 18 kilometer overleefden de banden ook nog. Iets voor half vijf stond ik weer voor een fietsenzaak

 en vijf over half vijf kwam ik er met twee nieuwe binnenbanden uit.

Hè hè ,nu kon ik weer met een gerust hart verder. Het was al laat en heel snel erna had ik dit kampeerplekje gevonden. 

Weer tussen de sinaasappelbomen, met uitzicht op het dorp van de fietsenzaak. 

Dit leidt me tot de.........

Spreuk van de dag. 

De sinaasappel valt niet ver van de boom.

Hier worden de rottende sinaasappelen verbrand trouwens. 

Dit gebeurt vast niet overal, want onderweg kwam ik een grote stortplaats voor sinaasappelen tegen. En het bijzondere was dat daar een kudde schapen op losgelaten werd.

Vitaminen voor de schapen, maar ik ben blij dat ik geen schaap ben. 

Op de status van WhatsApp een filmpje van dit voor mij bijzondere schouwspel. 

En terwijl ik hier in de tent zit te schrijven word ik begeleid door muziek van trommelaars. Komt ergens uit het dorp vandaan. Een mooi ritme. Zoiets maak je ook niet alle dagen mee.

Ik wens eenieder nog een fijne avond.

B u e n a s   T a r d e s .

De grote stad Valencia achter me gelaten. Merkwaardige opstapeling onder een tunneltje.

 Buenas Tardes. Blij dat Valencia achter de rug is. Door grote steden fietsen met zoveel bagage kost veel concentratie. Je moet goed opletten, overal zijn auto's: voor je, achter je, naast je. En bovendien moet ik dan nog uitzoeken welke wegen ik het beste in kan slaan. Gelukkig waren er ook veel fietspaden.  Fijn dat ik er gisteren voor gezorgd heb om niet te ver van Valencia af te kamperen, zo kwam ik ruim op tijd weer in het vrije veld, waar het kampement opgeslagen kon worden voor de komende nacht.

Nu is dat in de duinen. Een beetje een hobbelige ondergrond, maar voor de tent heb ik een recht stukje kunnen vinden.

Gisteren schreef ik dat vlakbij waar ik kampeerde een huisje stond wat helemaal behangen was aan de buitenkant met plastic zakken gevuld met stenen en puin.  De deuropening was gebarricadeerd met drie lagen dekens. Een kijkje binnenin gaf het idee van een pakhuis. Nou, datzelfde idee kreeg ik vandaag toen ik door een tunneltje heen reed.

Zal hier iemand wonen?

Ik vond het te brutaal om nóg dichterbij te gaan staan filmen. Ook omdat ik niet graag de eventuele bewoner tegen zou willen komen. 

Net naast het tunneltje hing dit allemaal. 

Deze ontmoeting was in het begin van de etappe van vandaag. Het weggetje wat door dit tunneltje ging was een soort ventweg naast de autobaan.

Hier startte ik vanmorgen op dat weggetje. 

Af en toe  moest er door een plas heen gefietst worden, maar gelukkig was het weggetje verhard. Dat heb je niet altijd zeker als je niet over de grote weg mag.

Van Valencia heb ik niet veel gezien. Het voetbalstadion had ik wel willen fotograferen, maar de route die ik nam kwam er net niet langs. Op het eind van de stad staan een paar beroemde gebouwen, waarvan dit er een is:

Daarna was ik weer in het vrije veld en mocht ik een fietspad volgen parallel aan de zee. Lekker was het om niet meer op auto's hoeven te letten, alleen op voetgangers en andere fietsers.

Fiets- en voetpad langs de zee.

Dit kwam ik vandaag onderweg ook nog tegen:

Een dorp dat te koop staat?

Een mooi apart staand kerkje 

Een veld met uien ( of is het prei)

Zeer smakelijk uitziende sinaasappelen.

Een schattig dorpje. 

Op de status van WhatsApp leg ik uit hoe een aseccia werkt. 

De aseccia, waar mijn fiets tegenaan staat is een irrigatiekanaal voor de sinaasappelbomen. 

Op gezette tijden wordt hier het water van een rivier doorheen gelaten en dan kunnen de eigenaren van de aangrenzende percelen het water daarheen laten vloeien. 

Door deze steen een tijdje eruit te laten komt het water in dit deel van het land.

Oh ja, voor ik het vergeet, toen ik vanmiddag een boterham zat te eten reikte een mannetje mij een blikje sardientjes aan.

Schattig hè!

Spreuk van de dag 

Gemak dient de mens maar......

Het leven is de moeite waard.

Een goede nachtrust gewenst en......morgen gezond weer op.

Hasta mañana 

T o t   M o r g e n. 

In juichstemming: nieuwe fiets rijdt heel goed, ook met bepakking. Ander goed nieuws: Jan en José komen ook deze kant op.

 Buenas Tardes en, voor wie het gisteren nog niet gelezen heeft........

Wens van de dag 

Gelukkig nieuwjaar 

Leuk dat ik deze wens op de weg trof.

Voor mij is het nieuwe jaar heel goed begonnen. De eerste etappe op de bepakte nieuwe fiets verliep geweldig, boven verwachting. Wat was ik zenuwachtig vanmorgen na mijn besluit om het erop te wagen met het nieuwe materiaal met alle spullen erop. Zal het achterbagagerek niet te veel wiebelen,  was bijvoorbeeld mijn angst. De fietsenmaker kon het namelijk niet helemaal goed vastzetten zoals het hoorde omdat de rem in de weg zat. Ik heb het met touwtjes geprobeerd om het beter te krijgen. Goed gedaan want het reed allemaal heel stabiel. En het voorrek zit al helemaal met touwtjes vast. Ook deze operatie lijkt redelijk geslaagd. 

Rest nog vooral de vraag hoe dit wiel het grote gewicht gaat verdragen. Als hier ook spaken gaan springen weet ik niet of dat op te lossen is. Maar een breder wiel kan meer hebben. Als het wiel de eerste 500 kilometer niet moeilijk doet ben ik gered want......tweede goede nieuws van vandaag: Jan en José komen ook naar Andalusië, schreven ze vandaag. Ze vertrekken 12 januari met hun camper. De aanstaande ontmoeting op zich geeft me ook al vleugels, want nu ben ik in ieder geval niet meer twijfelachtig of ik misschien weer terug ga fietsen naar Frankrijk,  en al helemaal is het idee van de baan om het eerste het beste vliegtuig naar Nederland te nemen en hier de boel de boel te laten. Behalve met hen zijn er ook nog drie andere ontmoetingen met vrienden mogelijk, dus dat stimuleert wel.

Het plan om zonder accordeon te reizen speelt al een tijdje,  dat zou een hoop ruimte geven en veel minder gewicht. Misschien willen zij hem dan meenemen terug naar Nederland. Zelfs,  in dat geval, zou ik het misschien aandurven om naar Marokko over te steken. Tot nu toe als ik in Andalusië was, was ik daar veel te bang voor. Maar nu zonder accordeon en met een betere fiets......wie weet. Het is ook van belang af te wachten hoe mijn zelfvertrouwen dan is. Dat was de laatste weken erg onder de maat. Zelfs Spanje vond ik een beetje eng. En dan moet je toch helemaal niet in Marokko zijn, lijkt me. Tja, het kan verkeren.

Niet te vroeg juichen, is mijn devies. De eerste dag met de nieuwe fiets was heel prettig en gaf veel vertrouwen. Als ik dat na een week ook nog zo voel zijn we een heel eind verder. 

En ondertussen zit ik te kamperen midden tussen de sinaasappelbomen. Het stinkt er naar rottende sinaasappelen die op de grond liggen. 

Maar de fiets heeft een prima parkeerplaats gevonden.

De tent staat in de buurt. 

Ook hier wordt goed voor mij gezorgd.

De houtleverancier voor mijn vuurtjes ligt klaar.

Wortelen,  prei en aardappelen. Het smaakte weer heerlijk vandaag. 

Op de status van WhatsApp meer over dit plekje. 

In hetzelfde sinaasappelveld,  een paar honderd meter hiervoor wilde ik eerst gaan staan, want daar stond een gebouwtje en gebouwtjes trekken me altijd aan. Het was daar zeer eigenaardig. Er hingen zakken met stenen eromheen en het gat van de deur was opgevuld met drie lagen dekens. Voorzichtig toch een kijkje nemend leek het binnen wel een pakhuis. Mijn telefoon had ik even niet bij me, om dit te fotograferen,  maar misschien doe ik dat morgen nog wel. Ik wilde daar in de buurt mijn tent niet opzetten. Een beetje luguber allemaal. 

Ook luguber vond ik het zo'n twintig kilometer hiervoor toen ik bij hele grote leegstaande gebouwen zat  te picknicken. 

Hier kamperen misschien? Nee, toch maar niet. Het was nog vroeg, Valencia nog 45 kilometer en die stad wil ik morgen toch wel achter me laten. Bovendien ook nogal spookachtig hier. Iets teveel van het (niet) goede.

Wel mooi vond ik in het dorp waar koffie was deze muurschildering:

Eergisteren was er een commentaar op mijn blog van een zekere Bernardus. We kennen elkaar niet persoonlijk, maar we kunnen ook verder kletsen, als je wilt via WhatsApp. 0626993155 

Bernardus tipte mij voor een geschikte vervolgroute na Valencia. Maar daar ben ik het helemaal mee eens, die wil ik ook nemen,  en dat heb ik op andere reizen ook al zo gedaan. Dat is veel minder klimmen dan op de N340.

Nou mensen,  nog een fijne avond zou ik zeggen van deze eerste dag van 2025.

Hasta mañana. 

T o t   M o r g e n.