vrijdag 6 februari 2026

Naar Breugel gefietst, op bezoek bij Piet.

 Goedenavond. Rond zes uur kwam ik aan bij Piet in Breugel, terwijl ik kwart voor drie vertrok thuis. De tegenwind viel mee. Heel vaak ben ik het traject al gefietst, sinds Piet en ik elkaar kennen. En dat is al 40 jaar. Wel gaat het allemaal wat moeizamer. Onderweg in Oss in een frietzaak gestopt voor de lunch en in Veghel heb ik koffie gedronken. Wij leerden elkaar goed kennen toen we in 1986 samen een fietstocht gemaakt hadden waarin we onder andere de Gotthard zijn overgestoken. Zijn zus Henny, die ik langer kende had ons met elkaar verbonden. Het fietsen is Piet blijven doen, maar hij had niet zoveel vrijheid als ik. Zo had hij een vaste baan op school. De laatste jaren was hij intensief mantelzorger voor zijn vrouw Jet. Zij is in oktober overleden. Maar hij heeft een oplossing gevonden om zelfs thuis grote fietstochten te maken. Vandaag heb ik even over zijn schouder mee mogen kijken hoe hij in Oostenrijk de Grossglockner beklom en daarna aan de afdaling begon.


Piet bezig met de beklimming van de Grossglockner. 





Bijna de col bereikt.



De afdaling is ingezet. Het deed ons denken aan de Gotthard, die wij in 1986 bedwongen.

Vanavond heeft Piet een chilimaaltijd voor ons bereid en daarmee is mijn buikje goed gevuld, na vanmiddag  dus ook een grote bord friet naar binnen te hebben gewerkt.

Friet plus kroket.

Morgen is het de bedoeling om naar Helmond te gaan en daar de boel en mezelf te vermaken.



Spreuk van de dag (van Borg)



Voer eendjes in plaats van oorlog. 




Prettig weekend.



donderdag 5 februari 2026

Muziek en houtbewerking door Borg. Moeilijk kloofbaar hout extra uitdaging voor hem. Daarna weer naar huis gefietst in Beuningen.

 Goedenavond. 
Borg is weer huiswaarts gekeerd vanmiddag.  Maar niet voordat hij mij nog even bijgestaan heeft met het hierheen sjouwen en kort maken van dik hout. Ik wist van een vorig keer dat Borg een goede kijk heeft op het klein krijgen van moeilijk kloofbaar hout. Het is hem nu ook weer gelukt om enkele stukken die ik apart had gelegd kachelklein te krijgen. 

Dit was nog wel een gemakkelijke slag. 



Het valt niet mee om met een beugelzaag door zo'n dikke stam heen te komen.





Hoewel het populierenhout is, is het wel beuken geblazen.





Het was vandaag een koude winderige dag. Het grootste deel ervan was Borg graag binnen bij de warme kachel waar hij veel gitaar gespeeld heeft al fluitend.



Zoals gewoonlijk heeft ie vanmorgen weer een duik genomen in het koude water en daarom was opwarmen wel nodig.



Spreuk van de dag. 



Wie het kleine niet leert doet het grote verkeerd.


Rond vier uur vertrok Borg weer.
Half zeven was ie weer thuis. 




Morgen ben ik degene die op stap gaat. Breugel is het doel waar ik Piet ga bezoeken. Zaterdag wil ik dan van daaruit naar Helmond om daar op de markt en in de binnenstad te spelen. Lang geleden dat ik daar optrad en ik verwacht dat ik het daar ook wel kan maken.




Prettige avond. 

woensdag 4 februari 2026

Borg op bezoek met gitaar en handwerk.

 Goedenavond. 
Vandaag is zoals afgesproken Borg op bezoek gekomen, fietsend vanuit Beuningen. Zijn gitaar heeft ie meegenomen.

Borg speelt op zijn gitaar. Op de status van WhatsApp staan een paar opnames.


Opeens stond Borg er vanmiddag. Hoe laat hij zou komen wist ik niet, maar enkele minuten voor zijn komst kreeg ik ineens het gevoel dat hij elk ogenblik kon arriveren. 









De letter G van  B o r g  kwam tevoorschijn uit een stuk triplex waar de G al uitgezaagd is.


Om maar met de neus in huis te vallen pakte hij meteen zijn handwerk tevoorschijn en liet hij me zien hoe het oude ambacht naaldbinden in zijn werk gaat.






Een zelf geslepen stukje hout dat als naald dient is het enige materiaal dat nodig is.
Op de status van WhatsApp legt hij uit.

Hij heeft het geleerd met behulp van filmpjes op Google en ook heeft hij een boekje erover.




Een verlenging van mijn snor.


Wat Borg trouw iedere dag doet: zwemmen.  Thuis zoekt hij daarvoor de Wetering op, maar hier hoefde hij daartoe niet ver te gaan.




Vandaag was het voor hem ook gelegenheid om even af te koelen,  want binnen was het met de kachel aan,  nodig om de ratatouille te bereiden weer erg warm geworden. Na zijn zwempartij was deze warmte voor hem weldadig.



Zoals het te doen gebruikelijk is bij gasten had ik voor Borg ratatouille in petto.

Hij lustte zelfs drie volle borden.


Borg kende al veel van mijn spreuken, voor deze had hij veel aandacht:




Spreuk van de dag 


Wie het laatst lacht denkt het traagst. 



Vanmorgen had ik eerst weer eens de grote afwas gedaan. Buiten in het zonnetje.


Omdat de oostenwind erbij kwam was het een minder meditatief gebeuren dan anders. Op het laatst was het snel snel afdrogen en dan naar binnen waar  een aangename temperatuur heerste. De kachel was uit en de zon maakte het niet al te warm. Binnen is het ook goed toeven tussen de bloemetjes. 



Mijn mooie azalea die ik al lang heb heeft ook weer water gehad.



Deze amaryllis is klein maar kleurt hier prachtig in de ochtendzon. 



De ochtendzon. 




Tot morgen. 






dinsdag 3 februari 2026

Koude wind en ijzel verwacht; toch naar Oss gefietst. Van dik hout zaagt men planken....

 Goedenavond. 
Het was geen aantrekkelijk weer vanmorgen  om de lekker warme keet achter me te laten en de koude winderige wereld in te fietsen. Het is dinsdag, marktdag in Oss, maar of het daar nou zo prettig zou zijn om te gaan spelen betwijfelde ik. Maar ik had twee andere redenen om erop uit te trekken: er was post voor André die ik kon afleveren en het brood was op. En minder urgente boodschappen konden ook gedaan worden. En zo kocht ik spullen voor ratatouille.  Morgen krijg ik namelijk bezoek van Borg. Hij komt met de fiets uit Beuningen en blijft slapen. Dus morgen ga ik hem trakteren op mijn speciale gastenmenu.
Borg houdt er net als ik  van om dik hout klein te krijgen. Enkele jaren geleden waren we ook samen aan het meppen op dikke stammen. Vanmiddag heb ik alvast enkele dikke stukken afgezaagd en hier naartoe gekanteld. 

Dit staande stuk heb ik kantelend hierheen gekregen na het met de beugelzaag van een lange stam afgezaagd te hebben. 





Ook het liggend stuk is slachtoffer geworden van mijn dadendrang. 

Het was behalve nuttig ook fijn om even bij André en Sjaantje geweest te zijn. Daar werd ik zoals altijd zeer gastvrij ontvangen met koffie en gesmeerde boterhammen. En de hond Pietje was zo aanhankelijk!
Daarvoor had ik toch nog drie kwartier met de accordeon staan te spelen en voor wat gezelligheid gezorgd in de ijskoude atmosfeer, die wachtte op regen. Zelfs ijzel werd voorspeld. Een bezoeker van de markt die mij kende maakte zich zelfs zorgen over mij:"Je moet gauw gaan want het wordt glad".
Ook mijn buren hadden het me vanmorgen om dezelfde reden al afgeraden om naar Oss  te gaan. Gevoelstemperatuur min 6 graden Celsius, schreef Ton. Tja, en als je de wind dan ook nog tegen hebt mag je wel zeggen dat het min 8 was. Maar de wind was vooral in de zij en ik was vrij vlot in Oss. 
De terugweg was ook niet zo'n probleem, want de regen die viel werd niet verijsd. Het is een kleine afstand en van een beetje nattigheid word ik niet bang. De goed gevulde fietstas flapperde vaak open, maar dat kon me ook niet veel schenen. Wel moest dat bruine tasje met mijn waardepapieren niet eruit duvelen onderweg.
De expeditie Oss is tot een goed einde gebracht. 

De eetbare spullen heb ik meteen naar binnen gebracht. Door schade en schande heb ik geleerd dat ik die er niet in moet laten zitten. Brood, boter, aardappelen en zelfs theezakjes zijn al ooit ten prooi gevallen aan muizen die zelfs een gaatje onder in de fietstas geboord hebben.
De accordeon die in de andere fietstas zit moet ik er zometeen nog uithalen. Ben niet meer zo slordig dat ik die er nog dagen in laat zitten in weer en wind. Er bleven daardoor toetsen hangen, maar dat is nu niet meer het geval, nu ik er zuiniger op ben geworden. 

Deze twee instrumenten krijgen straks gezelschap van die accordeon. 



Wetenswaardigheid van de dag. 









Ik wens u nog een prettige avond en voor morgen een mooie dag.


Welterusten. 





maandag 2 februari 2026

Tussen binnen en buiten.Letters gezaagd en geschilderd.Testen met de oplader gedaan.

 Goedenavond. De dagen worden steeds langer en vandaag heb ik tot zes uur vanavond nog wat kunnen doen. Vaak van binnen naar buiten  gestapt en vice versa. De bedoeling is om veel letters te maken om daar dan weer virtueel mijn vrienden mee tegemoet te treden.


Hier liggen een stel vandaag uitgezaagde letters, die nodig zijn voor de naam van een vriendin.



Met letters die in de wachtkamer zijn kun je  p r a a t   maken.


De zon scheen vandaag af en toe een beetje en dat was voor mij gelegenheid om te bekijken of de oplader van mijn gehoorapparaatjes gevoed kon worden door een zonnecollector.



Het antwoord is nee. Misschien dat de zonnekracht niet genoeg was?
Ook heb ik een kleine powerbank die meestal zo'n 30 procent laadt, en dan ophoudt. Een vreemd verschijnsel. Mijn audicien in Geldermalsen moet wel van alle markten thuis zijn en ook van computers en telefoons verstand hebben. Zo wist ze bijvoorbeeld blindelings mijn telefoon te verbinden met de app van de gehoorapparaatjes. Maar of ze dit snapt? Vrijdag ga ik naar Piet en die heeft een powerbank besteld waarmee we gaan kijken of die het doet.
En zo was het vandaag een beetje puzzelen naast het oplossen van cryptogrammen wat ik ook dagelijks doe.


Mijn buur de meerkoet was vandaag ook op het land te vinden.




Ook stikte het er van de ganzen, zoals ze in Brabant zeggen als het er veel zijn.





Het water was vaak overvol van de meeuwen.

Ook zag ik mijnheer of mevrouw De Bever langs komen zwemmen, een groot en imposant beest. Helaas had ik de camera niet in de buurt.

Piet had vandaag iets gelezen wat goed is om ter harte te nemen.


Waarschuwing van de dag.









We blijven dus lekker positief denken, want daarmee komen de positieve dingen naar ons toe.






Groetjes van mijn roosje, die nieuwe knopjes heeft.



Tot morgen. 






Oh ja, en ook nog groetjes van de maan.


zondag 1 februari 2026

Paul en Henny op bezoek. Marcel terug van Oostenrijk. Daar begeleidde hij blinde skiërs.

 Goedenavond. 
Paul was veerman en buurman en kwam me nu opzoeken samen met vriendin Henny. Twee keer al kwam zijn voornemen om te komen mij niet uit, maar vandaag zondag/ bezoekdag was ik wel thuis.


Daar staat de man die ook een tijdje veerman was. Hij woonde toen ook op een van de schepen hier.

Paul heeft ook gehoorapparaatjes,  al veel langer dan ik. Door eigen ervaring merkt hij snel aan mensen als een gesprek hen moeite kost. Dat was in mijn geval aanvankelijk ook zo, maar ik ben aan het leren om mijn apparaatjes anders in te stellen en later was ik ontspannener.
Ik ben ook technisch aan het experimenteren: het opladen van de oortjes via powerbanks lukt maar bij één powerbank, een van de zes grote. Hierbij ben ik dan blij dat ik Piet kan raadplegen. Hij heeft voor mij een powerbank besteld waarvan we hopen dat die ook goed is. Aanstaande vrijdag ga ik naar hem toe in Breugel. Zaterdag bij redelijk weer wil ik dan de markt en omstreken van Helmond onveilig maken. Daar ben ik lang niet meer geweest en aangezien ik de smaak te pakken heb ben ik gemotiveerd om daar weer eens bezig te gaan. Ik hou van afwisseling. 
Vandaag heb ik naast het breien een andere vorm van creativiteit weer opgepakt. Nu de sneeuw voorlopig verdwenen is gebruik ik nu weer uitgezaagde letters om de mensen te groeten. Dus is het figuurzagen geblazen.


Zo heb ik een paar R'en nodig.


De R die hier staat is bijna vervallen. De 9 lijkt een beetje op de g. Een echte G moet binnenkort gemaakt worden.


Ook sterren en spreukenbordjes worden geschilderd. 




Op één van de bordjes komt straks de.......



Spreuk van de dag. 


Niets goed doen, daar is geen kunst aan,
Goed niets doen is een hele kunst.

Buurman Marcel is naar Oostenrijk geweest om er te skiën. Maar niet zomaar: hij begeleidde blinde en slechtziende skiërs. Een indrukwekkend filmpje van hoe hij een blinde vrouw begeleidde is via de status van WhatsApp op YouTube te bekijken. Hieronder enkele foto's eruit.











Hoera, ze heeft de afdaling volbracht.


Ook is er een interview met hem waarin hij een en ander uitlegt. 


Marcel legt uit.

Had ik gisteren geen warme maaltijd genuttigd,  vandaag heb ik dat weer dubbel ingehaald. Eerst kwam Marcel me erwtensoep brengen,  door Karin gemaakt. 







Enkele uren later heb ik weer een pan vol met aardappelen en sperziebonen tot een maaltijd gebracht, samen met uitgebakken spekjes. 
Het weekend is weer voorbij. Ik wens u 




Een goede week.