Geen bezoek aan Rudy. Fietsen langs de Maas.

 Goedenavond. 

Na het eten, half vier al, was er plaats voor een dutje. Het is fijn om bijtijds te stoppen. 

Toch zat ik er wel even aan te denken om vandaag nog door te rijden naar Posterholt,  een plaatsje achter Roermond,  waar Marlène woont die ik ga bezoeken. Het is nog maar 17 kilometer. Maar een interessant ogend pad deed mijn fiets die kant op gaan. Het risico is nu wel dat het morgenochtend fietsen in de regen wordt. Die is tot nu toe uitgebleven, maar wordt voor vandaag ook al verwacht.

Het bezoek aan Rudy dat gisteren al niet kon, ging vandaag ook niet door. Hij belde me gisteravond om te zeggen dat zijn vriendin overleden was en dat het daardoor niet uit kwam.

Op de status van WhatsApp is vanavond te zien hoe pauwen trots rondlopen en ook elkaar het hof maken.

Zo trots als een pauw loopt de pauw rond.

Een pauw neemt een andere pauw onder zijn vleugels. 

In een andere kooi etaleert een andere pauw zijn vleugels.

Twee pauwen aan de wandel.

De Maas kwam ik vandaag tegen en ben een stuk met de rivier (stroom)op gefietst.

Zal dit bootje vandaag ook Alphen gepasseerd hebben?

De Maas tussen Wehl en Venlo.

Op dit bankje was het even gelegenheid om een paar bananen te eten.

Kunst.

Van lezeres Labrini heb ik overgenomen de.....

Spreuk van de dag. 

Het ingeslagen pad leidde mij tot deze kampeerplek. 

Veel mensen verwachtte ik niet op deze trap, maar één persoon daalde af naar mij toen ik aardappelen aan het schillen was. Hij deed aanvankelijk streng. Ik mocht hier niet kamperen. Maar allengs werd hij steeds gemoedelijker. Hij vond dat ik mijn zaakjes goed op orde had, te zien aan de aardappelen,  eieren,  mandarijnen en andere spullen die rond de tent lagen. Ook vielen zijn ogen op mijn klompen, waarna ik uitlegde dat ik ook muzikant was onderweg. Kortom, ik vertelde alles van mijn reilen en zeilen en daar had ie wel waardering voor. Met een grote glimlach liep ie weer verder, maar het eten heb ik wel weer klaargemaakt op mijn gasje, want.....vuur maken mocht niet,  zei hij in het begin al. En hoewel het hier volstrekt niet gevaarlijk is, vanwege ook al de nattigheid van de laatste dagen, vond ik dat ik dat voor hem nou niet kon maken. 

Prettige avond.

Tot morgen.

In Siebengewald is Rudy niet thuis vanmiddag. Gemeentelijke manifestaties in Goch.

 Goedenavond. 

Het plan was om vandaag in Siebengewald Rudy op te zoeken. Toen ik vanmorgen vroeg of het vandaag uitkwam bleek dat niet te zijn. Nu ben ik in de buurt gaan kamperen en wacht af of het morgenochtend wel kan.

Inmiddels heb ik al wel geïnformeerd op het volgende adres. Dat is in Posterholt, een plaatsje achter Roermond. Nog 70 kilometer zuidwaarts van hier. Daar woont Marlène,  de vrouw van mijn overleden broer John. Die ontmoeting gaat in ieder geval wel plaatsvinden in de loop van deze week.

Vandaag van alles gezien. Heel indrukwekkend vond ik deze vrouw, die ik tegen het lijf liep in Goch.

Haar tegemoet tredend dacht ik dat ze niet echt was, maar een standbeeld. Maar haar ogen begonnen te knipperen en ze begon te zwaaien naar mij. Hoe het ook zij: een beeldige vrouw is ze zeker. Op de status van WhatsApp komt onze ontmoeting in beeld.

Goch bleek bol te staan van gemeentelijke manifestaties. Zo had de brandweer een stand, de politie, de ambulance en ook lieten reddingswerkers voor drenkelingen hun activiteiten zien.

De brandweer.

De ambulance. 

De reddingswerkers ter water.

Daarbij kwam er een vrolijke band aan te pas om het geheel van muziek te voorzien.

De muzikanten komen voorbij gemarcheerd. 

Mijn groet wordt beantwoord. 

En even later staan ze daar te tetteren.

Op de status van WhatsApp is straks van alles ervan te zien en te horen. Ook zie je kinderen hoog de lucht in vliegen.

Deze vrouw nam plaats op een pompeuze motor. 

Voor ik in Goch was werd Kalkar vandaag mijn koffiedrinkplaats. Een hond van een bezoekster van de bakkerij werd aan een paal gebonden vlakbij mijn tafeltje op het terras. Even later toen het baasje terugkwam werd ie uitgebreid geknuffeld. 

In Siebengewald is een beeldenmuseum waar ook honden tentoongesteld werden.

Grappig was dat toen ik hiernaar stond te kijken er een echte hond naar me toe kwam gelopen. 

Niet alleen honden zijn er te vinden.

Ook dit soort beelden.

Een van de vele imponerende vogels.

Ook het platteland is vertegenwoordigd. 

Vanmorgen op mijn kampeerplek kwam een auto aangereden toen ik op het punt stond te gaan ontbijten. Ik schrok een beetje, maar het was niet een autoriteit die uitstapte maar een visser die later met een hele uitrusting naar de rivier liep.

Een auto en een fiets. 

Vlak om de hoek trof ik een piepklein kapelletje. 

Een veld met koolzaad.

Ook een rabarberplantage passeerde ik.

Ben nu weer in Nederland. 

Om precies te zijn hier:

Spreuk van de dag .

Alles wat je thuis laat is mooi meegenomen.

Prettige avond.

Vreemde gewaarwording vanmorgen op de vuurplaats. Kindvriendelijk café in Dinxperlo. Kamperen in Duitsland bij de Rijn.

 Goedenavond. 

Vandaag kampeer ik weer op Duitse bodem. Het is vlakbij de Rijn en niet ver van Kalkar. Zojuist weer eten gekookt op een vuurtje, maar vanmorgen durfde ik dat niet op de plek in het bos van gisteren. Daar rookte het namelijk nog lichtelijk en bij nadere inspectie was de grond ook nog lauw. Ik stond even raar te kijken, maar besefte snel dat het hier waarschijnlijk om veengrond gaat die brandbaar is. Nog nooit heb ik zoiets meegemaakt met mijn grote ervaring met vuur. Wat nu? Zeker niet hier weer een vuurtje maken voor thee, dat deed ik  op mijn gasje. En verder heb ik al het water dat ik over had gespendeerd om op die plek te vergieten, inclusief mijn plasje. Toen ik vertrok kwam er geen rook meer uit de afgekoelde grond. Ik heb in ieder geval weer wat geleerd.

Even had ik het plan om vandaag in Aalten te spelen vanuit deze goede kampeerplek, dat was maar twee kilometer. Maar toen ik er gepakt en gezakt doorheen kwam bleek daar ook veel te weinig te doen voor een optreden. 8 kilometer verderop in Dinxperlo had ik mezelf beloofd om koffie te nemen. 

Het was in een zeer kindvriendelijk zaakje.

Er stond een speciale camper ingericht voor kinderen. 

Op de status van WhatsApp zie je dit kind ijverig bezig.

Onderweg spotte ik een eigenaardige vogel. 

Bij nader inzien bleek ie aan een touwtje verbonden boven een grote akker. En iets verderop was er nog zo'n geval. Een vogelverschrikker? 

Nederland werd vanmiddag weer ingeruild voor Duitsland en op een punt, Brüggenhütte genaamd, vlakbij de grens, trof ik een wereldbol als kunstwerk. 

Je kon de bol cirkelgewijs benaderen en dat deed ik ook.

Op de status van WhatsApp loop ik omhoog.

Deze beschrijving staat erbij.

Manfred Rickert is dus de Duitse kunstenaar. 

Er staat ook op te lezen de bekende........

Spreuk van de dag. 

Een goede buur is beter dan een verre vriend.

Tijdens het betreden van het kunstwerk rustte mijn fiets tegen een Europees getint bankje.

Grappig was deze uitnodiging midden op het fietspad om koffie te komen drinken.

Ik had toen al koffie op.

Ondertussen is de ontmoeting met de man die nog niet weet dat ik kom nog niet een feit. Als het hem morgen uitkomt zal het waarschijnlijk gebeuren.  Het is nog zo'n 20 kilometer. 

Groeten vanaf deze plek op aarde.

Met op de achtergrond de Rijn .

Reis voortgezet zuidwaarts nu. Grote markt gaande in Winterswijk. Vrije kampeerplek in bos.

 Goedenavond. 

Heb weer een fijn plekje gevonden in een bos. Er lopen geen wandelpaden langs, dus heb ik een klein eetvuurtje kunnen maken.

 Wel heb ik in een vrijetijdswinkel twee flesjes campinggas aangeschaft met het voornemen vaker op gas te koken als ik niet helemaal zeker van de zaak ben. 

Rond half elf vertrok ik bij Hans met de bedoeling op mijn tocht richting Limburg vooral door Duitsland zuidwaarts te fietsen. In het plaatsje Vreden dacht ik boodschappen te doen. Tot mijn verbazing waren alle supermarkten gesloten. 

Wel in Vreden maar niet tevreden.

Toen ging me een lichtje op: Het is vandaag 1 mei en in Duitsland het feest van de dag van de arbeid.

Mijn plan had ik snel aangepast: via een stukje Nederland verder. Winterswijk was maar 8 kilometer en daar was wel alles open. Sterker nog,  het was er een drukte van belang vanwege de markt die daar blijkbaar de hele dag aan de gang was.

De kerk van Winterswijk. 

Een kind dartelt door de straat.

Een bloemenstraat als deel van de markt. 

 Het zou een hele interessante speelgelegenheid zijn, maar ik was nogal moe, had een beetje honger. Het was verstandiger om Albert Hein op te zoeken en met de boodschappen in de tas een kampeerplek te vinden. En zo heb ik alleen maar wat filmpjes van de markt gemaakt die op de status van WhatsApp komen te staan. Voor ik bij deze geschikte plek was, was het nog wel een half uurtje fietsen, maar ik was wel lekker op tijd ter plekke. 

Vanmorgen op Hans' balkon was het nog even breien geblazen.

Bezig met de hals nu.

Aangenaam daar met het opkomend zonnetje.

Anekdote van de dag. 

Een voetbaltrainer eiste dat zijn spelers onder hoge druk moeten presteren onder het motto: "onder hoge druk ontstaan diamanten"

Morgen gaat de tocht weer verder. Misschien komt er een bezoekje. We zullen zien hoe ver we komen. 

Prettig weekend.