Wegomlegging: onverwachtse beklimming. Gestopt om half 1 op 540 meter hoogte.Doelstelling niet gehaald.

 Goedenavond,  bonsoir. De hittegolf is gearriveerd, maar ik heb de plek op de route van 1040 meter hoogte niet gehaald. Enerzijds lag die verder dan ik in gedachten had, maar anderzijds heb ik vandaag anderhalf uur om moeten rijden omdat er een wegomlegging was.

Wegomlegging via een col van 1400 meter????

Het bleek om een stuk weg van 2 kilometer te gaan, maar ik moest op klimtocht naar een col van weer 1400 meter, zo zag het er naar uit.

Dit speciaal voor fietsers ontworpen bordje staat er om de kilometer en geeft aan het aantal hoogtemeters tot de col dat nog beklommen moet worden, 458 in dit geval. Het traject is 8 kilometer lang, de gemiddelde helling is 5,8 procent en de maximale helling 7,2 procent. 

Ga er maar aanstaan, tjeetje.

Zoals vaak bij wegversperringen heb ik eerst gekeken of er voor fietsers geen doorgang was, door bijvoorbeeld een hek opzij te zetten.

Nee, alles was hermetisch gesloten. 

Er staat geschreven dat het om versteviging van de rotswanden gaat om vallend gesteente tegen te gaan. 

Er zat niks anders op dan de afdaling waar ik mee bezig was te onderbreken en aan deze nieuwe klimpartij te beginnen, in de hoop dat er nog ergens een afslag zou komen naar de goede richting.  Die bleek na een kilometer of vier toch nog te komen. En die bracht me terug, 2 kilometer verder dan de onderbreking. Voor auto's is zo'n omweg geen probleem, maar ik heb als fietser anderhalf uur  omgereden. Gelukkig was het nog vroeg en fris en had ik de energie voor iets  extra's. 

Daarna was er vrij snel koffie in deze mooie plaats.

Hier en in de volgende plaats heb ik boodschappen gedaan. Na 25 kilometer afgedaald te zijn wilde ik lunchen. De plek was zodanig dat ik besloot er te blijven voor de rest van de dag. Het was half 1 en om midden op de dag de klim te aanvaarden  naar de beoogde plek op 1000 meter hoogte vond ik te veel van het goede. 

De A75 is ook ongeveer de lijn van de rivier de Allier. Die moet bij Issoire overgestoken worden en daarna begint de klim naar 1000 meter.

Dat gaat morgen nu gebeuren. Op deze op 540 meter hoogte gelegen plek kon ik het vanmiddag ook wel uithouden , hoewel het naarmate de avond  vorderde steeds benauwder werd.

 De nieuwe hittegolf is er en het is niet bekend wanneer ie weer vertrekt. 

Het blijft een spannende tocht. Hoe ga ik met deze omstandigheden om?

Voorlopig door maar heel vroeg op de fiets te klimmen en savonds hoog te eindigen. Het is nog 180 kilometer tot Les Costilles,  mijn plekje in de Ardèche. 

Van Monique komt het..........

Gedicht van de dag. 

Tot morgen.

Geklommen naar col van 1401 meter. Kamperen op 1221 meter

 Goedenavond. Mijn opzet was om vandaag uit te komen in de buurt van een col van 1401 meter. Het is gelukt, maar het was toch een hele tippel om er te komen. Ik schrijf tippel, want ik ben grotendeels naar boven gelopen.

Ook deze fietsers hebben de Col de la Croix Morand bereikt.

Om een geschikte plek voor de tent te vinden ben ik nog een beetje afgedaald tot er bomen waren. Op een hoogte van 1221 meter vond ik een bosje midden in een afgegraasde wei. Zoals de koeien er in geschuild hebben, zo zit ik er nu ook even in.

De tent even in de zon en ik in het bosje, de blog schrijvend.

Onderweg, al klimmende, kwam ik steeds dichter bij een mooie top.

Het is een spectaculair landschap, wat er ook voor zorgt dat de aandacht afgeleid wordt van de vermoeienissen.

Een gedeelte van de route ging langs de bekende rivier De Dordogne en op dat traject lagen de toeristische plaatsen Le Boulou en Mont Dore. In de eerste dronk ik koffie,  in de tweede deed ik boodschappen. 

Vanmiddag, vanavond en vannacht geniet ik weer van een ruime plek met aangename temperatuur. Maar vanaf morgen worden de omstandigheden anders. Op de eerste plaats raak ik de hoogte kwijt, want de rivier de Allier moet overgestoken worden en die ligt in een dal van 500 meter hoogte. Tegelijkertijd slaat dan de nieuwe hittegolf toe. Daar beneden verwacht ik de hele week 35 graden of meer en er moet geklommen en gedaald worden, 50 kilometer lang, eer ik weer de hoogte in kan. Weet nog niet hoe ik het aan ga pakken.

Voor vandaag is dezelfde spreuk als die van gisteren van toepassing.

Fietsen door het Centraal Massief houdt in......

Uitspraak van de dag. 

Je onderuit fietsen en toch....

Er bovenop komen.

Welterusten 

Bonne  Nuit. 

Iets meer moeite met klimmen, maar Heerlijk fris kamperen op 1000 meter

 Goedenavond, bonsoir.

Vandaag heb ik het ook weer uit kunnen kienen om op een hoog punt te eindigen. Het is zelfs 1000 meter geworden. Het betekende een redelijk koele middag, die gevolgd gaat worden door weer een fijne afkoeling in de nacht . Ik sta nu naast een onbewoond huis op een doodlopende weg ernaartoe.

Het was bij aankomst even aftasten of er echt niemand woonde, waarna ik me ben gaan installeren. 

Eerst naast de tent een dutje gedaan.........

..........toen mijn hele instrumentarium uitgespreid in de zon .

Een koe houdt toezicht.

Een hele kudde koeien kijkt verbaasd toe naar wat er bij het huis gebeurt.

Het heeft wel wat  moeite gekost om hier te komen. Er moest weer veel geklommen worden. Mijn conditie was iets minder dan gisteren en het was ook wat warmer. Maar ik had ook oog voor de prachtige landschappen om me heen, en vooral het uitzicht op de hogere toppen waar ik naar toe koerste was adembenemend.

Indrukwekkende toppen liggen voor me.

 Ja, ik heb besloten om de hogere route langs de Mont Dore te nemen terwijl ik het ook lagerop kon zoeken. De conditie om meer te klimmen en een beetje om te rijden heb ik wel en het is daar koeler. Het is echter wel zo dat op een gegeven moment afgedaald moet worden naar het dal van de rivier de Allier, naar 500 meter hoogte. En dan komt de grotere hitte er juist aan. De reis is en blijft spannend.

Onderweg was er in een dorpje een marktje, dat een foire werd genoemd. Dit blijkt iedere zondag van juli gehouden te worden. Er waren maar 4 kramen en ik voelde me niet geroepen om hier op te treden.

Wel een mooi en imposant plein.

Op de status van WhatsApp is er meer van te zien.

In het plaatsje was de winkel waar ik nog wat proviand kon kopen. Het meeste had ik al, maar een pakje boter en een fles water had ik wel graag erbij.

Een café dat open was, kon ik niet vinden. Een dagje zonder koffie kan ik wel.

Op naar Saint-Sauves-d'Auvergne morgen en vandaar linksaf naar de Mont-Dore. Ik geloof dat er een of meerdere cols van 1500 meter tussen zitten. Misschien kan ik daar morgenavond kamperen.

Bij al dit klimwerk heb ik deze.......

Uitspraak van de dag.

Je onderuit fietsen en......

Er toch bovenop komen.

Tot morgen. 

À  DEMAIN. 

Hitteplan opgesteld: hoge route nemen.

 Goedenavond, bonsoir.

Het is een tocht met een speciale moeilijkheidsgraad: hoe ga ik het beste om met de hitte? Vanaf morgen staan er weer loeihete dagen voor de deur. Gisteren schreef ik dat ik eraan dacht het hooggebergte in te gaan. Vandaag besef ik dat ik daartoe gewoon door moet gaan op mijn route die over de Franse Hoogvlakte gaat en daarbij niet vies moet zijn van wat meer beklimmingen dan nodig zijn. Bij vergissing ben ik vandaag van de Nweg geraakt die naar Clermont Ferrand liep en die veel vlakker is dan andere kleinere weggetjes. Nu moet ik meer klimmen, maar ik heb er de energie voor en: hoe hoger je komt, hoe frisser het wordt. Vanmiddag was ik op een weg die een uur lang al aardig bleef klimmen. Die klim ging me psychisch goed af. Gisteren schreef ik al dat ik onderweg als therapie de pedaalslagen tel van bijvoorbeeld de lengte van de witte strepen oo de weg, of die tussen twee electriciteitsmasten. Dan denk ik niet aan hoe ver het nog is tot bovenaan. Nu weet ik ook dat er een beloning aan vast zit als ik ergens bovenin mag kamperen: frisheid. En nu zit ik op een hoogte van 742 meter.

Schaduw en een beetje wind.

Uitzicht op de zonnige vlakte.

De collectoren genieten van de zon.

Het zal desalniettemin toch wel spannend worden de komende week. Als het fietsen in de hitte niet goed blijkt te gaan dan wordt het een hotel voor langere tijd.

In Aubusson was vandaag koffie en gelegenheid om mijn fietstassen te vullen met proviand.

Het stadje staat bekend om zijn tapijtindustrie.

Vandaag kan ik voor de verandering niet vroeg de tent in voor de nachtrust. 

De tent staat te blaken in de avondzon op het moment van schrijven  8 uur.

Spreuk van de dag. 

(Italaans)

Qui va piano, va sano

Qui va sano va lontano

(rustig aan, dan breekt het lijntje niet)

Tot morgen .

Op prachtige koele plek voortijdig gestopt.

 Goedenavond, bonsoir.

Vanmorgen was ik heel vroeg vertrokken, maar toen het pas half 1 was vond ik een prachtige plek in een koel bos, die ik niet kon versmaden.

Dit keer wel midden in een bos en niet langs de rand of op een open plek.

 Deze kwam tevoorschijn na een lange en steile klim naar een hoogte van ongeveer 650 meter. Door die hoogte heerste er ook een aangename temperatuur, die uitnodigde om er een gezellige en rustige middag van te maken, die begon met een siësta.

Hoogtes geven lagere temperaturen maar ook een beter spiritueel gevoel, is mijn ervaring. Ik vatte vandaag ook het plan op om naar een hooggebergte te fietsen en daar de hete zomermaanden te verblijven. Dat worden dan waarschijnlijk de Alpen. Niet dat ik het doe hoor, maar ik hou het wel tot de mogelijkheden. 

Voorlopig zal het fietsen zeer moeilijk worden: klimmen en dalen in de zon die morgen al drie graden warmer zal zijn.  Maar deze luiermiddag heb ik toch maar genomen.

Heb mijn breiwerk onder andere opgevat. 

Zojuist gegeten en ik had weer veel meer eetlust dan de vorige dagen .

Toch was het precies hetzelfde eten als gisteren toen het minder smaakte. De hitte doet toch wel wat met ook de innerlijke mens.

Van Arda komt de.........

Spreuk van de dag 

Prettig weekend.

Veel klimmen en dalen in een gematigde hitte ging goed: zowel lichamelijk als geestelijk sterk. Kamperen in open plek in een bos. .

 Goedenavond. Het was vandaag veel klimmen en dalen. De hitte was net zoals gisteren geen benauwde hitte. Mede daardoor had ik genoeg energie en doorzettingsvermogen om ertegenaan te gaan. Ik heb ook weer de methode gevolgd om naar boven te komen zonder te veel te denken,

 aan de voorlopige top,  die altijd weer gevolgd wordt door andere te beklimmen hoogtepunten. Dat doe ik door telkens het aantal pedaalslagen te tellen tussen twee electriciteitsmasten of van de witte strepen op de weg, Het houdt me bezig en daardoor denk ik niet hoe ver het nog is tot bovenaan. Daardoor heb ik nauwelijks geklaagd over hoe moeilijk het allemaal is, want dat kost veel energie. Bovendien was ik ook lichamelijk sterk genoeg om de inspanningen te leveren.

Zoals gewoonlijk heb ik weer vrij vroeg boodschappen gedaan. Ik vind het belangrijk om te kunnen stoppen wanneer ik wil of wanneer het niet meer gaat. Het hete weer maakt me onzeker omdat ik geleerd heb dat het niet vanzelfsprekend is dat mijn lichaam alles aankan. Ik kijk ook goed op de kaart of er genoeg winkels op de route liggen. Geen café om koffie te drinken is minder erg, maar tegen twaalf uur vond ik in een dorp een heel leuk cafeetje. 

Zo schattig die honden daar, toen ik er aan kwam lopen. 

De man van het café was het wiel van de rollator aan het repareren. 

Ik was binnen gaan zitten omdat het daar het koelst was. Er hing een mooie tekst aan de muur.

Le Balto, ergens in een hoek van het dorp, is een sublieme bar. Je vindt er vrienden, een hele familie. Het is er altijd feest, maar vergeet een ding niet: dat de vriendschap ons verbindt.

Zo voelde ik het ook toen ik daar zat tussen de mensen die kwamen en gingen en de vrouw die mij bediende. De fooi die ik gaf was voor de vriendschap,  zei ik erbij en die uitspraak vertederde de vrouw des huizes.

Onderweg zag ik een dolmen.

Toet toet, zei een auto die voorbij kwam. Ik stond waarschijnlijk te gevaarlijk te filmen zo langs de kant van de weg, die overigens bijna autovrij was.

Ik had bewust gekozen voor een route met kleine weggetjes omdat de Nweg erg druk was met veel vrachtverkeer. Waarschijnlijk is het nu meer klimwerk, maar als het zo doorgaat kan ik dit goed aan.

Vandaag heb ik een open plek in een bos als camping in gebruik  

Toen ik vanmiddag op de telefoon keek stond daar een Frankrijkalert op.

Aanvankelijk was ik onder de indruk, maar ik had niet gezien dat het om een oefening ging. 

In ieder geval ligt die dam hier 44 kilometer van daan.

Van buurvrouw Monique komt vandaag de......

Spreuk van de dag.

Als je niet weet waar je vandaan komt weet je ook niet waar je heen gaat 

.

Nou, ik kan daar aan toevoegen: als je niet weet waar je heen gaat kom je er altijd.

Vandaag ben ik in ieder geval hier beland 

Documentaire over Tom te zien. Vandaag bij hem vertrokken

 Goedenavond,  bonsoir. Tom en ik hebben weer afscheid van elkaar genomen, maar voordat ik vertrok heb ik hem de gegevens gevraagd die toegang geven tot de documentaire over hem, die Sophie in 2022 over hem gemaakt heeft. Deze geef ik nu door voor de lezers die er belangstelling voor hebben. De titel van de documentaire is: "Là est ma maison". Google naar:

https://vimeo.com/758636117

je hebt een paswoord nodig:   maison21

Dan begint het filmpje dat ruim een uur duurt.

Er is ondertiteling mogelijk, als volgt:

Druk op het kleine opstaande v-tekentje , net voor die grote V. Dan krijg je een balkje te zien.

Hier druk je vervolgens op het bloemetje en je kunt aanwijzen in welke taal je de ondertiteling wilt hebben. Daarna druk je op cc.   en dan kan iedereen de wereld van Tom meebeleven.

 

Sophie, de cinéaste heb ik nu weer ontmoet.

Er staat een tweede film over Tom op het programma die dit keer  vooral gaat over de bouw van zijn eigen huis. 

Ze is daarom regelmatig in Plaisance te vinden om de voortschrijdingen van de bouw te filmen.

Het zal nog wel een jaartje duren voordat ook deze film te zien is, maar ik geef de gegevens door zodra Sophie ook dit project heeft gerealiseerd.

En intussen is mijn fietstocht vandaag ook weer hervat in de richting van het zuidoosten. Mogelijk is mijn volgende doel mijn plekje in de Ardèche, maar helemaal vastleggen wil ik het nog niet. Er komen weer hete tot zeer hete dagen aan en ik heb een beetje de schrik te pakken van dit soort toestanden. Vandaag was het ook warm, maar nog goed te doen met 28 graden. Ik heb een koele plek gevonden in een afgegraasde wei onder een paar grote eikenbomen. 

Zie status van WhatsApp. 

Terwijl ik zat te schrijven kwam er een lieveheersbeestje op mijn knie zitten.

Ook te zien op de status van WhatsApp. 

Vanmiddag zat ik gezellig naast wat koeien te lunchen.

Van lezeres Arda kreeg ik vandaag deze......

Spreuk van de dag. 

Tot morgen 

À demain.