Hoera, Henny 73 vandaag. Maar eerst in Oss gespeeld en oude bekende ontmoet.

 Goedenavond. 

Kerstavond is het nu.  Ben terug van de verjaardag van vriendin Henny. Het is een traditie van zeker 50 jaar dat ik op 24 december 's middags haar verjaardag vier. De volgende ochtend is er dan steevast een kerstontbijt, door Henny verzorgd. En in de middag wordt ik dan bij Carla verwacht voor het kerstdiner. Dat is dit jaar al niet anders. Wel is het een hele toer om op tijd in Oss te zijn omdat alleen  de pont van Megen vaart vanaf tien uur. Als ik negen uur vertrek kan ik misschien om kwart voor elf bij het ontbijt aanschuiven,  waarbij we dit jaar met zijn zessen zijn. Het eerste stuk is dan met een felle oostenwind tegen bij min 4 graden. Maar daarna, vanaf de pont word ik door dezelfde wind gedragen.

Moeilijker zal het samenzijn op zich zijn. Communicatie in een groep is bijna niet te doen, heb ik vandaag ook weer ervaren, ook met de gehoorapparaatjes in.....

Voordat ik bij Henny was heb ik vandaag nog even kerstliedjes gespeeld in Oss. Dat was , net als gisteren in Uden hier ook weer heel welkom

Het was eigenlijk maar een half uurtje dat ik speelde, maar het maakte veel indruk.

Nauwelijks was ik begonnen en een vrouw met lang blond haar stapte van de fiets af en kwam enthousiast naar me toe. "Ken ik jou?", was mijn vraag. Toen ze haar naam noemde kende ik haar heel goed. Maar ja, in de twintig jaar dat we elkaar niet meer gezien hebben is zij blijkbaar meer veranderd dan ik. Meteen pakte ik mijn (accordeon)koffer en gingen we samen koffie drinken. 

Agnette!

Wat fijn dat we elkaar na zoveel jaren weer mochten ontmoeten.

                    Spreuk van de dag. 

Nu, bijna tien uur, mag ik mijn bedje opzoeken dat nu nog warm tegen de kachel aan ligt. Maar morgenochtend zal het even doorbijten zijn als de temperatuur in de min is. Is het dan nog de moeite waard om de kachel aan te maken als ik 9 uur weg moet?

Je leest wel hoe het gegaan is.

Een mooie eerste kerstdag is mijn wens.

Hoera, kerststal in Nistelrode was er om er mijn liedje te zingen. Daarna naar Uden: heel goed gespeeld. Op terugweg in een heg gevallen.

 Goedenavond. 

Jippie, heb mijn plan kunnen uitvoeren om bij een open kerststal het liedje "De herdertjes lagen bij nachte" te zingen. Het liedje heeft 4 coupletten en het eerste zong ik gisteren bij een wei waar schapen stonden, in de buurt van Rhenen. In Rhenen zelf hoopte ik een kerststal te vinden om het liedje uit te zingen, maar dat was daar niet. Vandaag hoopte ik zo'n open kerststal wel in Nistelrode te vinden. Van andere jaren herinner ik me dat daar op het pleintje altijd zo'n kerststal stond. Google gaf geen uitsluitsel, maar ik waagde het er op om in Nistelrode mijn geluk te beproeven. In ieder geval,  kerststal of geen kerststal kon ik daarna of naar Uden om daar te spelen of terug naar Heesch om daar mensen te bezoeken. 

Maar de kerststal stond er.

.Foto,  vanavond op de terugweg genomen. 

Dit was wat ik zocht. Ik kon rustig, niet gestoord door bezoekers zoals je dat bij besloten kerststallen kunt verwachten, mijn liedje zingen en de drie coupletten staan inmiddels op de status van WhatsApp.

Toen kwam er een straal uit de ogen van de herders en viel op het kindeke neer.

Maria zij bloosde van weelde, van ootmoed en lieflijke vreugde.

De goede Sint Jozef hij streelde het kindje der mensen geneugt.

De herders bevalen te weiden hun schaapjes aan de engelenschaar.

Toen ik mijn missie had vervuld besloot ik door te rijden naar Uden. Dat is na Nistelrode nog een kilometer of 7. Heel gemotiveerd om te spelen was ik eigenlijk niet. Maar, eenmaal de accordeon in de handen, kwam ik heel snel in de goede spirit, ook omdat het er zeer druk was. Ik voelde dat hier mijn kerstmuziek wel in paste. En dat bleek. Er was veel vuur in mijn spel en mijn oren sputterden niet tegen. Evenals gisteren deed het lied: "He's got the whole world in his hand" het fantastisch. Geen kerstlied, maar het heeft toch alles met Christus te maken. En de inhoud ervan doet me goed om dat te weten: dat uiteindelijk de machthebbers hier de wereld toch uit handen moeten geven. Want het is wel belabberd wat de heren er hier van terecht brouwen. 

Op de terugweg ging er iets mis: ik moest, bij lage snelheid  een scherpe bocht maken om een auto uit te wijken, toen viel ik van de fiets en kwam in een heg terecht. Ik maakte een keurige salto en even later stond ik weer. Enkele auto's stopten met bezorgde chauffeurs, maar er was verder niks aan de hand en ik kon gewoon weer doorrijden.  

Uiting van vertrouwen voor de dag van morgen.

We shall overcome one day.

Doeiiiii.

Naar Rhenen voor kerstliedjes én een open kerststal. Ik kreeg een verrassend cadeautje.

 Goedenavond. 

Maandag is normaal niet de meest uitgelezen dag om ergens naar toe te gaan om muziek te maken. Maar omdat het vlak voor Kerst is kan het toch wel de moeite waard zijn. Ik kreeg er een goed gevoel bij toen ik vanmorgen toen ik nog in bed lag bedacht dat ik naar Rhenen kon gaan. Rhenen is klein, maar in het straatje waar ik daar altijd speel loopt er toch altijd wel wat volk rond en kerstliedjes raken de mensen over het algemeen wel. Gaandeweg bedacht ik nog een ander doel dat ik in Rhenen zou kunnen bereiken: namelijk het vinden van een open kerststal. Het liedje " De herdertjes lagen bij nachte", zou ik graag uit willen dragen, zingend bij zo'n stal. Maar die vond ik daar niet. 

Het eerste couplet heb ik vandaag wel al kunnen inzingen. 

Lied van de dag( eerste couplet)

De herdertjes lagen bij nachte.

De herdertjes lagen bij nachte, 

Zij lagen bij nacht in het veld.

Zij hielden getrouwe de wachte,

Ze hadden hun schaapjes geteld.

Daar hoorden zij engelen zingen, 

Hun liederen vloeiend en klaar.

De herders naar Bethlehem gingen,

't Liep tegen het nieuwe jaar. 

Op de status van WhatsApp is het te horen. Ik hoop morgen en overmorgen het vervolg te kunnen presenteren. 

In het straatje waar ik in Rhenen pleeg te spelen was het erg rustig. Het is er ook veel kaler geworden, sinds twee jaar dat ik er niet meer geweest ben, daar enkele winkels nu geen winkel meer zijn. Wel is er nog de coffeeshop. Ik kreeg een bijzonder cadeau van iemand.

Iemand legde dit in de koffer, vergezeld van een briefje van 5.

Toen ik het thuis uitpakte was ik geamuseerd verrast. Denkend dat er chocolade in zou zitten bleek het dit te zijn:

Oh.....van de drugsmensen kreeg ik een hele stufset. En dan te bedenken dat ik heel mijn leven nog geen jointje heb aangeraakt. 

Het komt vaker voor dat mensen denken dat ik een van de hunne ben, waarschijnlijk door mijn gedrag. Mijn eigen idee is dat ik van nature gewoon altijd high ben, zonder dat ik geestverruimende middelen nodig heb. Nou ja, koffie gebruik ik wel en dat ervaar ik echt als een stimulerend middel.

Het spelen op zich ging goed, met enkele sublieme momenten. Het lied: He's got the whole world in his hand kon ik met heel veel energie en fantasie spelen, net zoals zaterdag in Amersfoort. 

De fietstocht ernaartoe heeft anderhalf uur geduurd. Behalve bij de schaapjes ben ik ook stil blijven staan bij een enorme hoeveelheid meeuwen die in een wei zaten.

De wei zag zwart van de witte vogels. 

Het was vandaag weer een rustige dag wat wind betreft. Het zonnetje was er ook af en toe.

Het zonnetje zat te popelen om door de ochtendschemering heen te breken.

Goedemorgen! 

Lekker slapen zometeen.

Welterusten. 

Vannacht koude voeten en pijnlijke kuiten vanwege kramp.Vanmorgen begonnen met vervelend maar noodzakelijk werkje. Daarna snel opgewarmd. Nu sauna.

 Goedenavond. 

Toen ik gisteravond thuis kwam heb ik de kachel niet meer aangemaakt en ben ik snel in bed gaan liggen. Koude voeten bleef ik houden door het gemis aan warmte en mijn beenspieren zullen het ook wel koud gehad hebben, want tot twee keer toe werd ik gewekt door kramp: Eerst in mijn ene kuit, later in de andere. Kramp heb ik wel eens vaker en trekt altijd weer weg. Maar een beetje eng is het wel.  Je zou er in blijven. Wat  dan? Mijn buren wakker maken kan hier, maar op reis heb ik het ook wel eens. Het bleef bij twee aanvallen, waaraan de wat pijnlijke kuiten herinnerden, maar bij het zetten van de eerste stappen vanmorgen waren die snel weer normaal. Wel moest ik van mezelf na het opstaan meteen aan de bak om de kachelpijpen en de kachel zelf te ontroeten. Er stond weinig wind en het zou een rookhol worden als ik het klusje weer zou uitstellen. Bovendien komen er hele koude dagen aan, dan zou het werkje veel vervelender zijn en het stoken veel noodzakelijker.

Witte rook uit de schoorsteen dient als windwijzer: oostelijke wind.

Maar toen het gebeurd was werd het leven weer veel aangenamer en de temperatuur binnen ging richting sauna. In de zon en uit de wind kon ik op mijn terras buiten af en toe stoom afblazen. 

Intussen is het hier binnen steeds bloemrijker aan het worden. Iedere keer als ik terugkom van spelen probeer ik een of twee potjes mee te nemen. Voorlopig vind ik vooral hyacinten. Welgeteld zijn dat er nu negen.

Op de status van WhatsApp ben ik ze aan het tellen.

Ook van meerkoeten en eenden zijn er een paar filmpjes te zien.

Gisteren vielen er een paar exotische munten in de koffer. Adrie uit Oijen spaart munten, dus ik was blij dat ik hem er weer blij mee kan maken. 

Adrie wist te vertellen dat ze uit Thailand komen.

Spreuk van de dag. 

Wat je weggeeft verlies je niet.

W e l t e r u s t e n.

Naar Amersfoort om te spelen. Was iets minder gezellig dan verwacht.

 Goedenavond. 

Wat ik gisteren in het vizier had is vandaag uitgevoerd. Ik wilde naar Amersfoort om te spelen in de gezellige drukte daar. Die drukte was er wel, de gezelligheid viel een beetje tegen. Niet veel mensen hadden oren naar mijn kerstliedjes, van een kerstsfeer was niet veel te merken. Maar ik speelde goed en de opbrengst was voldoende. Al met al was het de moeite toch wel waard om hiervoor de twee keer 46 kilometer af te leggen. De energie had ik daar wel voor, hoewel ik op de terugweg in het donker wat voeding te kort kwam. Ik vond geen cafetaria, behalve eentje waar het veel te druk was om op mijn beurt te wachten. In een supermarkt vond ik nog wel een bak huzarensalade die ik half verorberde onderweg en waarvan ik de rest zojuist thuis op heb gegeten. Om half tien was ik er en ik doe het verder gemakkelijk vanavond. De kachel heb ik niet meer aangemaakt en ik lig nu in bed mijn huiswerk te maken. 

In de buurt van Amerongen zag ik een alternatieve kerststal. 

Iemand stuurde mij een alternatieve kerstwens 

Kerstwens van de dag. 

Op de pont van Eck en Wiel staat de tekst van een welbekend lied van dokteranders P.

Nadat de pont mij afgezet had aan de overkant verdween ie in de mist.

De oever van de Lek was gehuld in een mystieke deken van mist.

Een groot deel van de dag was er veel mist. 

Er was daardoor ook weinig wind, en dat was fijn fietsen. 

In Amersfoort kwam ik terecht in een manifestatie van feministen.

De actie was om mensen er bewust van te maken dat vrouwen zich niet veilig genoeg voelen. Daar kon ik niet over meepraten omdat ik gewelddadige situaties nooit meemaak op het platteland waar ik woon. Ik had er een goed gesprek over met een mannelijke actievoerder. De twee kussens die op het beeld neergelegd waren nodigden me uit op een ervan plaats te nemen,  waarop de man mij fotografeerde, ook met zijn eigen camera. 

Einde verhaal. Ik mag beginnen aan een welverdiende nachtrust. Dat wens ik de lezers ook toe.

Welterusten.

Kerstman ontmoet op terugweg van Kerkdriel/ markt.

 Goedenavond. 

Zo, het eten zit er weer op,  of beter: erin. En ik bedacht om mijn kerstwens te verhullen in het liedje: De herdertjes lagen bij nachte. Heb meteen een filmpje gemaakt, maar dat kan nog beter, denk ik.

Grappig was dat ik vanavond de kerstman tegen het lijf liep. Tegen het vallen van de avond fietste ik in Heerewaarden en een op een carnavalswagen lijkend rijtuig reed met muzikale begeleiding het centrum in. Ik er achteraan. Op het einde van de straat zag ik de kerstman opduiken.

De mensen kwamen uit hun huizen om een praatje met hem te maken en ik stapte daartoe van de fiets.

Ik was de muziekwagen gevolgd totdat hij stil hield bij de kerstman. 

Al met al was het een gezellige boel daar in Heerewaarden. Het was leuk dat ik dat even mee mocht maken. Het een en ander geeft weer een filmpje voor op de status van WhatsApp. 

Ook ben ik stil gaan staan bij een pony. Ik zag hem zo heerlijk ruggelings over het gras rollen.  Maar toen ik de camera in stelling had was het beest onderweg naar mij.

Alsof ie ons een kusje wil geven.

Er waren nog meer dieren te bewonderen onderweg én een mooie boom.

Mijn doel was vandaag Kerkdriel om daar te spelen. Dat was me vanmorgen nog niet direct duidelijk. Ik had eigenlijk niet zo'n zin om zo'n eind te fietsen. Met nogal wat moeite had ik de kachel aangekregen en had er na het theewater ook het afwaswater op te kook gekregen.

De afwas staat op het punt te beginnen. 

 Jammer dat die kachel dan weer uit zou gaan en ik vanavond opnieuw zou moeten beginnen met het moeizame aanmaakproces. Er staat namelijk weinig wind en de pijpen moeten sowieso weer eens schoongemaakt worden.

Echter om thuis te blijven daar voelde ik nog minder voor. Dus, even moed verzamelen en op de fiets stappen, was het devies. Dat ging best hoor, hoewel de terugweg met wind in de rug  prettiger was, zeker met die leuke kerstsurprise. 

Het spelen ging goed, hoewel het in een klein winkelcentrum niet zo gezellig is. Een beetje verlegen was ik in het begin ook nog. Want wie ben ik om daar zomaar te gaan staan. Moet iedereen maar leuk vinden. Maar,  zoals meestal, zag ik vandaag ook weer veel positief reagerende gezichten, en veel tingelingeling in de koffer. In de pauze liet ik me heerlijk verwennen met koffie, appelgebak en veel slagroom.

Daarvoor had ik het personeel nog eens hartelijk bedankt toen ik wegging.

Om vier uur fietste ik alweer weg, terwijl ik er om twee uur pas was. Filosoferend over het plan voor morgen,  zaterdag, want dan wil ik de hele dag weg.

Amersfoort zou ik heel graag willen,  maar dat is toch wel erg ver fietsen. 2 keer 45 kilometer naar schatting.....Maar dan krijg ik een heel gezellige mensenmassa....

Spreuk van de dag. 

Zonder Jezus is Kerst geen bal aan.

Eenieder krijgt een nachtkus van deze pony.

Welterusten. 

Naar Ingen op bezoek bij Andries en Ellen. Haalt de poes kattenkwaad uit?

 Goedenavond. 

De kachel is weer aangemaakt,  voor de tweede keer vandaag. Op het eind van de ochtend ging ik op weg naar Ingen om mijn nieuwe gekregen fiets aan Andries te laten zien die met zijn technisch inzicht verstand van fietsen heeft. Bovendien hadden we elkaar nog niet vaak gezien sinds ik weer in Nederland ben, hoewel we dagelijks wel  online communiceren.

Ben nog steeds onder de indruk van dat bijzondere gebaar van fietsenmaker Peter Hendriks in Oss die mij zomaar een goede degelijke fiets schonk omdat ie mijn oude moeilijk nog kon repareren. Ik zin op wraak, dat wil zeggen,  ik wil iets hem geven wat hem raakt. 

Met Andries en Ellen kwamen we tot de conclusie dat het ontwerp van een fiets een idee is, om uit te zagen uit triplex. Ellen heeft via haar computer het volgende voorbeeld mij aangereikt.

Twee wielen heb ik al ooit gemaakt. 

Wielen zonder spaken, maar wel ronde!

Hoe ik dat allemaal ga doen weet ik niet. Komt tijd, komt raad.

Toen we zaten te kletsen viel mijn oog op een bijzonder tafereel: een kat zat op mijn fiets en was mijn fietstas aan het inspecteren. 

Ik was er op tijd bij om er een filmpje van te maken voor op de status van WhatsApp. 

Op de terugweg ben ik gestopt aan de oever van de Linge bij cafetaria De Nachtegaal, om er friet en kroket te eten.

De nachtegaal houdt er de wacht.

In het Betuwse land krijgen we een goede tip:

In Echteld heeft er iemand de leeftijd van 50 bereikt. 

Van Marij en Ben, mijn vrienden in Frankrijk, komt deze.......

Uitspraak van de dag. 

De bel belooft tijd voor omzien en omarmen,

De verte verstilt.

De ochtend begon weer mooi:

Een fijne avond gewenst, en voor morgen een mooie dag. 

Rust roest, maar rustig aan kan geen kwaad.

 Goedenavond. 

Met Ton had ik het er vandaag over dat het goed is om actief te blijven. Het spreekwoord zegt immers: Rust roest. Het neemt echter niet weg dat ik graag rustig mijn dingen doe als dat mogelijk is. Vandaag was weer eens zo'n dag dat mijn bezigheden in het tempo van mediteren gingen. Eigenlijk ben ik vooral met het zagen en stapelen van hout bezig geweest. En daarbij een beetje nagedacht,  maar ook heel weinig. Het meeste dacht ik nog na over de woorden die in de cryptogram meesten komen. Daarvan had ik er aanvankelijk heel weinig, maar gaandeweg de dag kwamen er steeds meer.

Intussen had ik wel wat aandacht voor wat er buiten gebeurde. Zo zaten er drie roeken heel gezellig bij elkaar in de eikenboom bij André. Vandaag wilde ik nu eens niet meteen de telefoon aanzetten bij het opstaan, zoals gewoonlijk, daardoor duurde het een tijdje eer ik de vogels kon filmen. Toen het zover was, was één vogel gevlogen. 

Twee vogels bleven nog een tijdje gezellig zitten.

Vogels in het water waren er ook.

De familie eend vaart uit.

In het filmpje op de status van WhatsApp zijn er ook een paar eenden  die hun eigen weg gaan.

Ben tot één naald breien gekomen vandaag. 

En het eten is weer ongeveer gaar geworden.

De spreuk van vandaag is een Italiaanse en die verwoordt wat ik schreef over het rustig aan doen:

Spreuk van de dag 

Chi va piano va sano, 

Chi va sano va lontano

Letterlijk betekent het:

Wie langzaam gaat,gaat gezond,

Wie gezond gaat komt ver.

Doeiiiii

Tot morgen.