Paniek: bang voor een hitteklop.Kon de 4 kilometer tot een beoogd hotel niet meer opbrengen. Kamperen aan een bosrand met windje ook moeilijk.

 Goedenavond, bonsoir.

Het is vandaag net als gisteren wachten tot de zon onder is eer ik weer een beetje adem kan halen. De temperatuur van 42 graden is te veel voor mij, zelfs al hoef ik niet meer te fietsen sinds ik rond 1 uur deze plek gevonden heb. Het is aan de rand van een bosje en mijn berekening klopt dat er de hele rest van de dag schaduw is. Af en toe breekt het zweet me uit, vooral als het windje dat  er af en toe is wegvalt of wanneer ik iets drink, wat ik nu weer gedaan heb.

Wel heb ik hier wat minder paniek dan op het laatst tijdens het fietsen. Inspanning,  vermoeidheid,  hitte dit alles samen deed bij mij de vraag rijzen of mijn lichaam dit wel aan kan

.Bij de koffiepauze had ik het plan opgevat om 15 kilometer verderop een hotel te nemen, maar toen het nog maar drie kilometer was, was ik zo bekaf, dat ik het niet meer aankon of aandurfde om zo ver te gaan. 5 minuten lang ging ik ergens tussen de struiken zitten, maar daar was het veel te beklemmend. Later nog eens een kwartier langs een heg in de schaduw. Ook niet ideaal, maar 200 meter daarvandaan was dit bosje waar ik de rest van de dag heb gezeten, deels puffend, deels adem halend als er een briesje kwam.

Paniek ook hier wel een beetje want het is al zittende ook bijna niet uit te houden. Het is kwart voor negen en nog 39 graden, bijna geen wind meer.

De zon zal morgenochtend direct naar mij gaan schijnen zodra hij op is.

Uitzicht naar het oosten vanaf deze plek. 

Maar dat is niet zo erg. Ik zal zo snel mogelijk hier weg zijn om nog een paar uur redelijk te kunnen fietsen. Over 27 kilometer hoop ik daar het volgende hotel wel te halen......

Deze hele rand lag vanmiddag in de schaduw en nu staat de tent er ook .

Op het moment van de foto een heerlijk windje dat over mijn gezicht en door het gewas speelde.

Maar nu geen wind, wel al negen uur en ik zweet me te barste. Hoe kom ik de nacht door???

Piet had zojuist de........

Uitspraak van de dag. 

Avontuurlijk leven is soms behoorlijk afzien.

Ik had ook nog een letterlijke déjà vu vandaag.

Dit kerkje heb ik vaker gezien, op een andere reis.

Gisteren tijdens mijn wandeling in het dorp zag ik deze 4 beelden op een muur van een huis dat te koop staat.

Een filmpje ervan staat op de status van WhatsApp. 

Ik wens u nog een prettige avond. 

Tot morgen.

À demain. 

Afzien, zowel op de fiets als naast de tent. Holland had gewonnen: zelfs de hemel in Alphen kleurde oranje gisteravond.

 Goedenavond,  bonsoir. Af en toe een briesje dat wat verlichting geeft tijdens het afzien waar ik mee bezig ben. Vandaag ben ik nog maar niet ondergedoken in een hotel, ik wilde het eerst nog proberen uit te houden op een plekje aan een water met veel schaduw. Vanaf half een ben ik er. Moeizaam hoor. Regelmatig breekt het zweet me uit. Nu ook weer sinds ik drie kwart liter mandarijnensap gedronken heb, wat eigenlijk niet moest. Het was even heel lekker, maar ik moet het bekopen met een nieuwe zweetgolf.

Het schrijven van de blog is gisteren uiteindelijk helemaal gelukt, hoewel ik wat foto's weggelaten had omdat het te lang duurde eer ze upgeloaded waren. Hier is het bereik wel heel goed trouwens. 

Het voetbal daar heb ik ook nog een gedeelte van gezien en dat ze met 5-1 gewonnen hadden, dat was toch een goed resultaat. Buurvrouw Monique stuurde mij deze foto:

Naar aanleiding van Oranje schreef ze hierbij de.....

Uitspraak van de dag 

Zelfs de zonsondergang was oranje

Natuurlijk was ik vanmorgen weer vroeg op. Maar de tocht begon met een probleem. Nadat ik op mijn gemak de fiets had opgeladen voor vertrek bleek de achterband leeg te lopen toen ik mijn eerste meters maakte. Dat nadat ik zoals gewoonlijk elke ochtend de bandenspanning had gecontroleerd.

Het onzeker makende is dat de buitenband er picobello uitzag, zonder sporen van een indringer. Zoiets is vaker het geval en dan is het even spannend of de vervangende nieuwe binnenband toch niet snel doorgeprikt wordt. Dat is tot opi⁰ heden niet het geval, hoewel ik er vandaag niet veel kilometers op gereden heb. Morgen ook niet, is de bedoeling. Alleen in de ochtenduren wil ik rijden. Morgen zal het de eerste van de drie dagen zijn met 42 graden, vandaag was het nog 39.

In het plaatsje van de koffie pronkte op het centrale plein een steenhouwwerk. 

Het is een afbeelding van Medusa, legde lezeres Labrini me uit.

Opgezocht in Wikipedia staat er dit over vermeld.

Nu nog enkele foto's van de plek waar ik het tot morgenochtend 7 uur moet proberen uit te houden. 

Een bankje en een tafeltje waar ik gezeten heb toen de zon er nog niet op scheen 

De tent beneden aan het watertje.

De fiets mag boven blijven.

Dicht aan het water zitten te eten.

Af en toe mijn polsen erin nat gemaakt. Maar verder ga ik niet. Er is een waterzuivering in de buurt en het water ruikt niet helemaal fris.

Prettige avond.

Geen voetbal? Geen blog? Wel schaduw.

 Goedenavond, bonsoir. Heel slecht bereik vanavond en dat betekent waarschijnlijk dat ik Oranje tegen Zweden van het WK niet kan zien,  of maar een beetje ervan. Als ze maar winnen, dat vind ik belangrijker.

Maar of deze blog gaat lukken is ook nog maar de vraag. Enkele foto's van vandaag kan ik die erop krijgen? Ik ga het proberen. 

Joehee, het is gelukt, ze zijn er alle 4 en drie ervan gaan over de rivier de Loire die ik bereikt heb.

Stranden aan alle kanten, maar ook in het midden.

Een twintigtal kilometers ging de route oostwaarts parallel aan de rivier, maar nu inmiddels heb ik de rivier weer noordelijk laten liggen.

Tot nu toe kon ik nog redelijk de toenemende hitte verdragen al fietsende. 32 graden gaat nog wel, alleen als er even geklommen moest worden zonder wind werd het moeilijk. Maar als er nu nog 11 graden bijkomen denk ik dat dat redelijkerwijs niet meer kan. Morgen zal ik nog doorfietsen en dan kijk ik of een hotel voor 5 dagen een optie is, want zo lang blijft de temperatuur boven de 40graden. Ik heb op Sicilië gefietst in de zomer, maar daar had ik het nooit zo meegemaakt. 

Maar vandaag ging het nog goed en ik trof een gezellig café voor de koffie. 

De televisie erbij.

Ik heb een prima plek behalve dat er weinig bereik is. Vanaf half vier was ik hier. Het is een groot veld, omringd door bomen. Kijk maar op de status van WhatsApp hoe het eruit ziet. Het uploaden van de foto's duurt me te lang.

Het is half acht inmiddels. Hoe zal het erbij staan bij het voetballen? Ik ga nog een poging wagen om te kijken.

Hup Holland hup. 

Tot morgen. 

Gespeeld op een markt. Leuk! Aangename warmte vandaag.

 Goedenavond, bonsoir. 

Toen ik kwart voor elf in een plaatsje kwam waar ik de koffiepauze bedacht had was er een markt gaande precies in de richting waarheen mijn smartphone me wees naar het café. Mijn eerste gedachte was: oh jee, nu word ik weer voor het blok gezet. Net als afgelopen maandag was ik er helemaal niet op ingesteld om de accordeon uit de koffer te halen. Ik verzon van allerhande redenen om ook nu door te fietsen, hoewel het eigenlijk qua tijd prima uit zou komen even een uurtje te spelen. Tijdens de koffiepauze was ik nog steeds vastberaden om meteen weer verder te fietsen en ik schreef dat aan Wineke. Die stelde voor om toch even een kijkje op de markt te nemen. "Als ik dat doe ben ik verkocht", schreef ik terug. Ik deed het en was inderdaad verkocht. Ik vermaande me, trok mijn nieuwe trui aan en mijn klompen en hupsakee. Het was verfrissend om mijn rol van reiziger weer even in te wisselen voor die van artiest.

De muziek kwam goed over, ook op mijn eigen oren en ik kreeg vele leuke reacties van zowel mijn buren als de marktmeester. Een buurvrouw had ik gevraagd mij te filmen en op de status van WhatsApp hoor en zie je me "Hup Holland hup" spelen.

Een markt met zowel groente en fruit........

..........als andere waren.

Dus toch maar wat vaker spelen, nam ik me voor, zeker als het zo mooi uitkomt zoals vandaag.

In hetzelfde dorp kwam ik langs een bloemenzaak waar ogenschijnlijk heel slordig de stoep bezaaid lag met gevallen bloemblaadjes. Ik vond het erg grappig en maakte er ook een filmpje van.

De vraag is: hebben ze die blaadjes er expres neergelegd om aandacht te trekken?

Een mooie muurschildering trok ook mijn aandacht.

Ergens tussen het kanaal van Brest naar Nantes en de rivier de Loire heb ik een prima plekje gevonden. Lekker koel in een bos met aardig wat ruimte. De grote hitte die aangekondigd is is er vandaag nog niet, dus sowieso is het aangenaam toeven hier.

Rond 3 uur aangekomen, een dutje gedaan en toen eten gekookt dat net als gisteren vrij gemakkelijk erin ging.

In het bos ook wat ruimte voor de zon om energie te brengen.

Spreuk van de dag. 

Wie almaar vooruit wil verliest de weg terug.

Prettig weekend!

Begin last te krijgen van de hitte. Nu 33 graden, maandag 41. Vandaag nog kanaaldag. 2 van de vele sluisjes bezocht.

 Goedenavond, bonsoir. Tot nu toe had ik nog geen probleem met de toegenomen hitte. Zeker op de fiets, als je een windje vangt, was het goed te doen. Maar naar gelang de middag vorderde werd het steeds warmer. Toen ik om vijf uur een plekje voor de tent vond was het op zijn warmst, 33 graden. Sindsdien had ik last van de hitte. Maar het eten koken en het eten is nu achter de rug en de thermometer staat op 29. Maar ja, met die vooruitziende weerblikken weet ik dat het maandag hier 41 graden wordt en krijg ik last van deze welbekende.......

Spreuk van de dag. 

De mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest.

De tent staat in ieder geval op een ruime plek in een bos, dat vind ik prettig.

Niet gedacht dat hier een auto zou komen. De fiets rust tegen een grote steen en daar gaat het brede pad over op een hazenpad waar ik eventueel wandelaars kan verwachten.

Eventuele wandelaars kunnen wel om de fiets heen, dacht ik.

Maarrrrr, zojuist kwam er iemand op een squad  aan. Hij kon gelukkig langs de tent en de fiets had ik snel weggezet. 

Het was de hele dag weer fietsen langs het kanaal van Brest naar Nantes, dus hoefde ik net als gisteren weinig op auto's te letten. Wel heb ik de neiging om het fietsen zo eentonig te vinden. Maar morgen komt er verandering in, dan ga ik het kanaal verlaten en de rivier de Loire tegemoet. 

Ik had te laat het plan bedacht om vandaag vele sluishuisjes onder de loep te nemen. Vele zijn uitbundig in de bloemetjes gezet. Twee heb ik er wel gefilmd. 

Bij een ervan staat het een en ander te lezen over de aanleg van het kanaal.

Napoleon heeft ervoor gezorgd dat het kanaal er kwam.

Interessant vind ik ook dat een sluis nooit te diep gemaakt mag worden. Hoe dieper, hoe meer de kracht van het water op de wanden drukt. Desnoods maar twee sluizen achter elkaar. 

Bij het andere sluisje wordt verteld welke bomen langs het kanaal groeien  

Vanmorgen een oratorium gepasseerd van de de heilige Saint Clair.

Deze heilige zorgt voor de ogen. Traditiegetrouw liepen de mensen negen keer in bedevaart van de kapel naar de fontein om beterschap te verkrijgen. 

De kapel zelf bestaat niet meer,  is verwoest door de Duitsers in 1944, maar het oratorium is er nu als herdenkingsplek.

Het zou kunnen gaan regenen deze ochtend, maar ik vond een afdakje en een prima kampeerplaatsje, voorzien zelfs van een stookplaats. 

Ik twijfelde of ik hier vandaag zou blijven. Winkel en café waren heel dichtbij. Maar toen de weinige druppels gevallen waren besloot ik toch om weer op de fiets te stappen.

Niet ver meer van Nantes ben ik gekomen, maar morgen laat ik het kanaal naar beneden richting Nantes afbuigen terwijl ik oostwaarts verder ga in de richting van de rivier de Loire en de stad Poitiers. 

De weersvoorspelling is als volgt.

Hoe we dit op gaan lossen weet ik nog niet. Maar vannacht gaat gelukkig nog de temperatuur naar beneden tot 15 graden. Ik zal lekker slapen. 

Welterusten  

B o n n e  N u i t .

Hele dag op het kanaalfietspad. Gezellig met fietsers en jachtjes.

 Goedenavond, bonsoir.

Vandaag was het relaxt fietsen. Op het fietspad langs het kanaal hoefde je alleen maar op fietsers te letten. Bovendien hoefde geen inspanning geleverd te worden om heuvels te beklimmen. Ik vind het een sport om zoveel mogelijk mensen te begroeten. Dat waren wandelaars, fietsers en jachtvaarders.

Niet iedereen groette terug.

Bonjour. Deze wandelaarster had een lichte teruggroet. 

Bonjour tous les deux.

Groeten op een fietspad met de telefoon in een hand en maar één hand aan het stuur vereist concentratie. Het leidde me tot de........

Uitspraak van de dag. 

Het is zaak voorzichtig te zijn met  b o n j o u r  zeggen tegen iedereen. Anders ben je straks uitgebonjourd.( letterlijk en figuurlijk)

Deze fietsers waren al voorbij eer ik ze kon groeten.

Het ging ook andersom vandaag. Er kwam een man hijgend achter me aan gefietst. Toen ik het in de gaten kreeg stopte ik meteen en ik uitte mijn respect dat hij zoveel moeite deed om mij te achterhalen. Eerder had ik hem namelijk op een meditatieve manier zien zitten aan het kanaal. Hij had lange haren en een artistiek gezicht.

Hij vroeg me of ik een pelgrim was, daar hij geïnteresseerd was om deze mensen te ontmoeten. Natuurlijk, zei ik, ik ben pelgrim van het leven en legde hem uit dat iedere reis voor mij een oefening is om dichter bij het spirituele doel te komen.

Toen kreeg ik van hem een waarschuwing die ik niet serieus nam. Iets verderop langs het kanaal, op het einde van het stadje Redon, was een sluis waarvan de sluiswachter zwarte energie uitstraalde en de dood rondstrooide. Ik zei dat ik daar niet bang voor was want beschermd door Christus. Op zijn beurt liet hij merken dat hij dat ook niet geloofde. Hij keerde toen om en fietste waarschijnlijk weer terug naar zijn meditatieplekje.

Onderweg was  een haventje waar je blijkbaar bootjes kon huren.

En nu heb ik weer een goede plek voor de nacht. Opnieuw vlakbij het kanaal maar niet met het zicht erop dit keer.

Vanmorgen nog wel. Twee vissersbootjes zag ik onder andere passeren.

Prettige avond 

Bonne Soirée.

Kamperen aan het kanaal naast een krachtige boom.

 Goedenavond, bonsoir.

Vandaag staat de tent eens een keer niet in een bos, maar aan een water: het kanaal van Brest naar Nantes. 

Ook ben ik een fietspad gaan volgen dat parallel aan dat kanaal loopt. 

Een flink stuk kan ik over dit pad rijden. De bedoeling is dat mijn route via Nantes gaat, waar het kanaal ook uitkomt. 

Het kanaal en ik volgen dezelfde route.

Vanmiddag was ik ook  even vertwijfeld. Hier in de buurt staat een kapelletje en ik wilde mijn fiets naar boven duwen, kijkend of ik daar in de buurt kon kamperen. Het was me zo steil ernaartoe dat ik de fiets nauwelijks kon hanteren en er verstandig aan deed om halverwege de fiets weerom te keren,  wat ook al moeilijk ging. De vaststelling niet genoeg kracht te hebben om met die zware fiets om te gaan maakt onzeker. Toch maar geen accordeon meer mee in de toekomst? Als ik straks een keer de fiets niet meer kan houden ben ik verder van huis. 

Van beneden af gezien was dit het kapelletje, zo leek het me.

Later ben ik zonder fiets naar boven gelopen, niet helemaal tot de kapel. Wel had ik eerbied voor een majestueuze boom.

Deze prachtige boom stond op het terrein van het kapelletje. 

Mooie bloemen waren er ook. 

Maar waar ik nu kampeer aan het water is ook een grote boom mijn buurman.

Vandaag doorgereden tot na vijven. Ik had wat in te halen, want vanmorgen vertrok ik tegen twaalven pas. Het was nog even aangenaam verpozen in het hagershutje, waar ik kon genieten van het zitten op een  s t o e l .

Het plaatsje waar ik koffie dronk was erg toeristisch. In de gelegenheid werd ook gegeten en de bediening had het te druk om vriendelijk te zijn voor een fietser die alleen maar voor de koffie kwam.

Even later in hetzelfde plaatsje zette ik de fiets even tegen een muur om op de telefoon mijn route te bekijken. Kwam een man naar buiten om te zeggen dat de fiets niet tegen de muur mocht staan. Ook toen ik zei dat  dat maar voor enkele seconden was bleef hij doorzeiken. Toen ik wegfietsend achterom keek bleek dat dit toevallig ook een restaurant was......Ach ja, je kunt nou eenmaal niet altijd vriendelijkheid ontmoeten.

Waar ik blij mee ben is dat mijn ogen het weer veel beter doen. De druppeltjes waar Anneke me aan geholpen heeft deden waarschijnlijk hun werk. En ook de sluitende zonnebril die Jean Yve me gaf voorkomt tranende ogen.

Spreuk van de dag. 

Het leven is als op de fiets:

Als je niet fietst val je.

Tot morgen 

À  d e m a i n.