Thuis gekomen: de slingers hangen uit. Hartelijk verwelkomd door alle buren. Help....de bomen voor de boot zijn veel te groot geworden.

 Goedenavond. Vanmorgen wist ik nog niet precies of ik al naar huis zou rijden, maar mijn fiets bleef stoer doorrijden. Met andere woorden: het paard had de stal geroken, hoewel het van oorsprong een Spaans paard is, eind vorig jaar daar gekocht.

Ik was ontroerd toen ik bij de poort allemaal slingers zag hangen. Zal dat voor mij zijn, dacht ik?

Ja hoor, ook de hele loopplank bleek omgeven te zijn met deze feestelijke versieringen.

Op de boot gekomen trof ik dit plakaat:

Het eerste wat ik deed, nog voor ik mijn boot beklommen had was op de boot van André en Sjaantje stappen. Zij hadden inmiddels van de buren ook al gehoord dat ik in aantocht was, maar verder hadden we in die anderhalf jaar dat ik er niet was nauwelijks contact gehad. Zij zijn niet van het appen en ik niet van het bellen. Ik kon meteen mee eten: zuurkool met vlees. Met  mijn nieuwe buren Karin en Marcel had ik onderweg al wel regelmatig contact. Ze kwamen bij André de boot op speciaal om mij te omarmen. Het was de tweede fysieke ontmoeting sinds 3 jaar, toen ze in overweging waren om de boot te kopen. 

Later vanavond ben ik nog even bij hen op de boot geweest en ook bij de buren Monique en Ton. Wij hebben elkaar al die tijd vrijwel dagelijks geschreven. Zij en ook Marcel en Karin hebben mijn wel en wee al die tijd gevolgd op de blog en ook via de filmpjes op de status van WhatsApp. 

Toen ik zojuist de bomen bekeek die voor mijn boot staan, was ik wel even geschrokken. Ze zijn ontzettend gegroeid de afgelopen anderhalf jaar. Daar moet binnenkort het mes(lees: de zaag) in. De zon is in de winter een belangrijke warmtebron voor mij, naast de kachel. Die moet niet te veel verduisterd worden.

De maan schijnt nu door die bomen, maar een half uur geleden was dit het plaatje:

Anderhalf uur eerder zag het er zo nog uit:

Heb  een kaarsje aangestoken. 

Vanmorgen stond ik op in het huis van Piet en Jet. Piet had speciaal voor mij de tafel gedekt. 

Broodjes en een hele pot lekkere thee.

Gisteravond had ie de was opgehangen. Om die te drogen wordt  de was rondgeslingerd.

De hele nacht bleef de mallemolen draaien. Vanmorgen lagen mijn meegewassen short en T-shirt schoon klaar voor mij.

Piet is een echte huisman geworden. Maar hij is ook tuinman. Deze zomer had ie in zijn tuin gele toortsen van wel drie meter hoog.

Het gras is helaas een beetje verdord geraakt,  maar hij heeft ingezaaid.

Hier is hij aan het kijken of het gras al uit wil komen,  terwijl hij wat onkruid weghaalt. 

En dan hangen er ook al heerlijke druiven aan de struiken.

Op de status van WhatsApp is het een en ander te zien.

Zometeen ga ik hier de bank vrijmaken, zodat ik erop kan gaan slapen. 

Wineke bracht mij op het idee voor de.......

Spreuk van de dag 

Deze . heeft geen zin,

Deze zin heeft geen

Welterusten allemaal. 

Te huize Piet en Jet aangekomen. Piet fietste me tegemoet tot Eindhoven. Net over de Nederlandse grens een beestenbende getroffen rond een huis.

 Goedenavond. Vanmorgen wist ik nog niet hoe ver ik zou komen. Ik zou Breugel kunnen bereiken, waar Piet en Jet wonen, maar ik wilde me ook niet haasten. Maar het fietsen ging erg vlot: vlakke route, weinig wind, goed wegdek. Het duurde wel lang voordat ik een adres vond voor koffie. Mijn ongeduld zorgde er ook voor dat ik de vaart erin hield.

Gaandeweg kreeg ik bericht dat Piet me tegemoet wilde fietsen zodra ik niet zo ver meer uit de buurt zou zijn. De ontmoetingsplaats werd Eindhoven, waar ik om 2 uur al was. Toen wist ik dus zeker dat vanavond de overnachting niet meer in de tent zou zijn.

Daar kwam Piet aangereden. Hij wist me te vinden bij een frietje, dat ik na anderhalf jaar weer eens tot me mocht nemen. Er was wel een uitzondering: op bezoek bij Nanny bakte zij voor mij friet van eigen aardappelen. 

Friet met mayonaise. 

Piet had voor mij een fietspomp meegenomen die beter moet zijn dan de drie die ik bij me heb en waarmee ik de banden niet hard genoeg opgepompt kan krijgen.

Twee had hij er zelfs in de aanbieding,  maar eentje is genoeg.

Zo'n pomp is erg klein, maar als je hem uittrekt wordt ie langer. Behalve door duwen geeft ie ook lucht door trekken.

Piet verrichtte de taak van wegenwacht en zorgde ervoor dat er nu voor mijn gevoel wel voldoende lucht in de banden zit, zodat ik het laatste stuk tussen Eindhoven en Breugel af kon leggen zonder angstvallig op oneffenheden in het fietspad te hoeven letten. En....harde banden rijden sneller, zodat we snel thuis waren.

Voor mij gelegenheid om weer eens ratatouille te maken.

Niet op een vuurtje of een gasje maar op die gekke kookplaten. Na een beetje gepuzzel wist ik weer hoe dit werkte. Inductie heet dit, met een geleerd woord.

Wat vuurtjes betreft: vanmorgen in het bos kwam er een stel wandelaars voorbij juist toen mijn vuurtje aan was om het theewater te koken. Gisteren schreef ik al dat ik liever niet heb dat mensen vuur zien. Maar ze reageerden niet en liepen gewoon door. Na hen kwam ook geen politie met loeiende sirenes.

Onderweg werd ik tot twee keer toe gecharmeerd van de woonomgeving van iemand. In België nog, net voor de grens met Nederland, kwam ik een grote pompoenverzameling tegen.

Langs de hele wand van het huis lagen de te koop aangeboden pompoenen. De prijzen waren af te lezen op de papiertjes die aan de kratjes hingen. 

Deze hele grote kosten geloof ik 5 euro.

Deze versierde ook 5 euro.

Maar het meest schattige vond ik nog dat er een briefje bij hing dat de mensen bij afwezigheid het geld maar in de brievenbus moesten stoppen. 

Dat was het eerste bijzondere adres, maar net over de grens, in Nederland, trof ik een kunstige beestenbende aan rond een huis.

Op de status van WhatsApp laat ik er meer van zien. De kroon spande voor mij het volgende waarschuwingsbord. 

Zo mensen, dit was dus weer de eerste dag in Nederland voor mij. Ik denk dat er nog wel zo'n 180 zullen volgen.

Spreuk van de dag 

Als je niet krijgt waar je van houdt, dan moet je houden van wat je hebt.

Welterusten straks.

Laat vertrokken van prachtige plek. Nieuwe ligplaats iets minder privé. Veel fietsers en heel mooi weer.

 Goedenavond. Voor deze nacht ook weer een bosje gevonden, maar het duurde even voor ik er voor mezelf uit was welke plaats ik zou innemen. Het is namelijk een bos met veel paadjes, die tot wandelen uitnodigen. Bovendien is het zondag en mooi weer. Dan ben ik bang gezien te worden. Soms kan me dat niks schelen,  maar vandaag was ik een beetje mensenschuw. Ik geloof dat ik wel een uur gedraald heb, van het ene plekje naar het andere, om tenslotte neergestreken te zijn op een vrij lichte plek. Alleen in de periode van het vuur was ik gespannen, maar toen ook is er niemand langs gekomen 

Een prachtige en grote muurschildering wordt vandaag door mij uitverkoren om op de voorpagina te verschijnen. 

Het was rustig fietsen vandaag in een aangenaam zonnetje en ik was niet te enige. Ook nu weer vooral op fietspaden gereden, maar die waren meestal niet losliggend, maar zoals in Nederland parallel aan de rijkswegen. Toen er wel even een vrij stukje was stond daar ook een comfortabel bankje dat uitnodigde om daar een boterham te eten.

Een ander bankje stond in het dorpje Paal, tesamen met twee andere soortgelijke creaties.

Ze staan op de status van WhatsApp op een filmpje waar ook het kerkje te zien is. 

Het kerkje van Paal.

Ik heb me namelijk voorgenomen om overal waar ik doorkom de kerk in beeld te brengen en de foto's te verzamelen.  Of daar veel van terecht komt is een tweede.

In Diest staat een grotere kerk.

De kerk van Diest.

En er is ook een Albert Hein waar ik boodschappen deed.

Er staat weliswaar Wij zijn open, maar toen het twaalf uur was werd ik gewaarschuwd dat de winkel dicht ging. Waarschijnlijk slaat die leus op de winkel Yess, die naast Albert Hein staat.

Het rijden over fietspaden moest zeer behoedzaam gebeuren, want ze waren niet overal even gladjes.  De niet hard genoeg opgepompte banden protesteerden als ze door de velg gingen. Ik moet proberen om ze heel te houden tot Son en Breugel waar Piet woont. Hij heeft betere pompen en ik krijg er eentje, heeft ie geschreven. Het zal nog een kleine 50 kilometer zijn schat ik. 

Son en Breugel ligt iets boven Eindhoven. 

Behalve de kuilen die een bedreiging vormden voor mijn banden waren ook ergens bramenstruiken over het fietspad gekropen.

Het was dus zaak niet te ver naar rechts te rijden. Ook hiervan doet de status van WhatsApp verslag.

Spreuk van de dag. 

Het leven van een fietser gaat niet over rozen, gelukkig maar. 

(Maar liever ook niet over bramenstruiken)

Zo, de dag is weer ten einde, maar wat de reis betreft, daar kan ik dat niet van zeggen. 

Welterusten. 

Veelal op fietspaden gereden. De taalgrens overgestoken. Een open kerk in Tienen. Kampeerplek van 3 hectare gevonden.

 Goedenavond.

Je komt onderweg nogal wat kerken tegen, maar in Tienen vandaag staat er een waarvan je kan zeggen dat het een open kerk is, maar dit keer wel letterlijk. 

Wat blijkt: deze kerk is in 1976 afgebrand, maar het hele frame ervan hebben ze laten staan. Op onderstaande is dat te lezen. 

Als je de Qrcode bekijkt kun je de vlammen nog horen. Maar dat heb ik niet gedaan. 

Maar er is in Tienen ook een kerk die nog wel intact is.

Ook de toren is heel hoor, hoewel die niet op de foto staat.

Er ligt een groot plein voor deze kerk en aan de overkant ervan zat ik brood te eten in het bijzijn van een kruimeldief.

Van de meeste mensen kun je het niet zeggen, maar deze duif pikt alles.

 Ook vandaag ben ik weer aardig doorgefietst, maar niet zo lang als gisteren. Zo rond vier uur stelde ik de vraag aan de heilige Anthonius of ie een plekje voor me kon vinden eventueel, maar alleen als het een heel goed plekje was, ergens in een bos bijvoorbeeld. Maar anders wilde ik nog wel een uurtje verder fietsen. 

En ja, spoedig dook er een bos op, dat er aanlokkelijk uitzag. En werkelijk, het was neusje van de zalm: een bos met een hele grote open plek. Om dit aanbod kon ik niet heen.

Ik besloot de tent neer te zetten waar de fiets kon staan tegen een boom. Aan de andere kant van de grasvlakte waar de zon nog scheen kwamen de collectoren te staan.

Zie verder de status van WhatsApp. 

En hier zit ik mijn dag nog eens te overdenken. Ik begin steeds meer te voelen dat de reis een andere fase in aan het gaan is. Het vaderlandse sfeertje begint meer en meer te komen, de omgeving correspondeert daar  mee. De taal is inmiddels  al Nederlands geworden, dat werkt ook mee.

Vandaag ook weer vooral over fietspaden gereden, die vaak in goede staat zijn, zodat ik minder bang hoefde te zijn om mijn banden te vernielen.

Een treintunnel nadert.

Een tegenligger die met fel knipperende voorlamp kwam aangereden. Zorg dat je gezien wordt is zijn motto. Ook te zien op de status van WhatsApp. 

Zo kan een huis er ook uitzien.

Hier worden onder andere pompoenen verkocht. 

Dit is ook de streek van de suikerbieten.

Op een auto trof ik de.......

Uitspraak van de dag. 

Als je denkt dat dit langzaam is, wacht dan maar eens tot we omhoog de bergen in gaan.

Prettige avond en een mooie zondag!

 

De route van hier tot Oss.

Hoe mooi kan iets lelijks zijn! Lang doorgefietst bij gebrek aan plek. Fietsenmaker Christophe niet getroffen in Charleroi.

 Goedenavond. Het is laat geworden vandaag. Enerzijds omdat het lekker fietste, maar ook omdat er zich niet zo gauw een geschikte kampeerplek aandiende.  Maar nu heb ik die wel gevonden. Er is een kleine kans dat een wandelaar of hardloper over dit smalle paadje komt, maar geen tractor.

Een lage avondzon versierde de plek. Je ziet,  een hardloper of wandelaar kan er nog wel langs.

Vandaag heb ik bijna de hele dag over fietspaden of smalle weggetjes gefietst. Vanmorgen was dat allemaal nog op het verharde jaagpad langs de rivier de Sambre. De laatste drie kilometer ervan tot Charleroi ging dat dwars door een industriegebied. Soms passeerde ik oude in verval rakende fabrieken. Maar ik hou van ruïnes en zo kon ik vandaag ook juist gecharmeerd zijn door de sfeer die die oude en soms reusachtige gebouwen uitademen. 

Hier mocht ik vanmorgen langs en onderdoor fietsen.

Dit is ook: fietsen langs de rivier de Sambre.

Het fietspad ging ook dwars door een kalk- en grindafgraving heen.

Het gevoel dat ik hierbij had kan verwoord worden in de...........

Spreuk van de dag. 

Hoe mooi kan iets lelijks zijn!

Maar het omgekeerde is ook waar.

Voordat deze drie kilometer aan de beurt waren zag ik een mooi tafereel van twee vogels die op de rand van een spoorbrug liepen te marcheren.

Een filmpje staat op de status van WhatsApp.

In Charleroi bij het grote station is een fietsenzaak. Anderhalf jaar geleden, toen ik vanuit Nederland richting Frankrijk ging, had ik daar mijn fiets laten maken door twee zeer sympathieke mannen, Christophe en Axel. Ze waren onder de indruk van die oude fiets van mij waarmee ik door de wereld croste. We hebben contact gehouden en ze lezen af en toe de blog en bekijken mijn video's op de status van WhatsApp. Ik voelde me vereerd dat ze op de beginpagina van de computer een foto van mij hadden staan, eentje van vroeger toen ik die oude boot nog had. Vandaag wilde ik ze verrassen, doch helaas, ze hadden geen dienst. Maar de mensen die er wel waren zagen meteen dat ik het was, ze openden de computer en jawel, daar stond ik nog steeds.

Maar wel jammer dat we elkaar gemist hadden. Hierna hebben we nog wel geappt. Christophe woont in Namen en ik had ook via  omweg Namen kunnen fietsen, maar ik vernam het pas toen ik de rechtstreekse weg al een heel eind ingefietst was. ......

Maar wie weet komen ze me opzoeken in Alphen en kom ik in de toekomst deze kant weer op.

Vanaf het station kijk je op deze muurschildering. 

Na Charleroi heb ik de Sambre nog een stukje gevolgd. Een serie jachtjes kwam me tegemoet. 

Twee ervan. 

Naar mensen zwaaien doe ik graag en hier werd mijn groet beantwoord. 

Ook voer voor de status van WhatsApp. 

Later heb ik de Sambre vaarwel gezegd, maar heb toch meestal kleine weggetjes gevolgd, aangegeven door Google maps. Op dit moment ben ik een beetje bang voor grotere wegen en dit beviel mij goed vandaag.  Van een afstandje die hektiek op een autoweg bekijken vond ik nog wel grappig. 

Ook gefilmd op de status van WhatsApp. 

Een vrouw bij een bushalte droeg in het oog vallende prachtige kleren.

Helaas zie je ze hier niet in vol ornaat.

Toen ik later nog even een pauze nam vond ik het grappig met dit plaatje een beetje te spelen. 

Filmpje te zien op de status van WhatsApp. 

En nu, tien uur, mag ik het toetje weer tot me nemen. Een prettige avond en een goeie nacht en een mooie zaterdag is mijn wens.

Tot morgen.