Goedenavond. Het is maar killetjes vandaag. Vanmorgen besloot ik om weer verder te fietsen, hoewel mijn vorige plekje wel uitnodigde om daar een dagje te blijven. Gisteren werd er voor vandaag de hele dag regen voorspeld, maar vanmorgen zag ik op de weerkaart dat mijn plek op de noordelijke rand van het regengebied lag, dus rijden naar het noorden zou een gunstige richting zijn.
Toen ik op de fiets zat was ik blij met mijn besluit. Het waaide lang niet zo hard als de vorige dagen en het bleef droog, dat zag ik wel aan de lucht. Ik reed naar het blauwe toe terwijl de lucht achter mij in het zuiden veel donkerder was.
Licht aan de noordelijke horizon.
Donkere lucht aan de zuidelijke horizon.
Het weerkaartje klopte mooi met de werkelijkheid.
Het was fijn dat ik weer een beetje normaal kon fietsen zonder die storm tegen, maar wel had ik weer veel last van het feit dat het moeite kostte om het stuur recht te houden. Het stond een beetje scheef en door het recht te zetten eergisteren dacht ik dat ik het daarmee opgelost had. Maar vandaag was het weer bibberen met het stuur. Dat was vanmorgen nog niet zo'n punt, maar vanmiddag op een grotere weg met veel verkeer gaf dat erg veel spanning om mijn fiets in goede banen te leiden. Ik merkte het ook aan de auto's, sommige gingen met een grote boog om me heen. Ik snap echt niet wat er nu precies aan de hand is. Ik heb met deze fiets maanden door Spanje gereden zonder dit probleem te hebben ervaren. Vanmiddag nam de tegenwind ook weer flink toe en dat maakte het sturen nog extra lastig. Daarom was ik op het laatst weer erg moe en verlangde naar een kampeerplek uit de wind.
Het leek erop dat ik die niet meer kon vinden voor de grote plaats Maubeuge, maar toen ik al in de agglomeratie was ontdekte ik een park. Bij het bestuderen van het uithangbord zag ik dat daar midden in het park een bosje lag. Het leek mij wel wat om daar te gaan kijken. Echter, de toegang was zo gemaakt dat mijn dikke zwaarbeladen fiets er niet door kon.
In dit draaihek paste mijn fiets niet.
En deze speciaal voor fietsen ontworpen doorgang was voor mijn zware fiets ook niet toegankelijk.
Maar ik gaf het niet op. Bestudering van Google maps leverde op dat er aan de andere kant nóg een ingang moest zijn. Misschien was die gemakkelijker. Dus ik even omrijden en ja, zonder halsbrekende toeren te hebben hoeven uit te halen kon ik er zo inrijden. Toen was het even zoeken om het bosje te vinden. Het gras was weliswaar overal netjes gemaaid, maar kamperen waar overal mensen komen geeft geen vrij gevoel. Het gevonden bos was daarentegen wild gelaten. De ondergrond niet mooi gepolijst met voor mijn banden gevaarlijke bramen, maar ik heb mijn fiets er toch doorheen gestuurd in de hoop dat morgen niet een of twee banden lek zijn. Nu in ieder geval nog niet.
En daar staat mijnheertje kampeertje weer.
Het waaide in her bos ook nog flink, aan de rook van het eetvuur te zien. Ook in het bos was het kil, maar toen het vuur aan was werd in ieder geval mijn hart verwarmd.
Een vriendin schreef vandaag, wat ik zelf ook denk, waarom neem je niet een keer een lekker hotel voor een paar dagen in plaats van je af te peigeren? Vandaag is dat dus nog niet gebeurd. Gelukkig ervaar ik het slapen in een tent ook als comfortabel. Om een hotel te nemen moet ik opschieten, want de reis duurt nier zo lang meer. Morgen rijd ik waarschijnlijk België al binnen.
Van Wineke komt dit.......
Mopje van de dag
Prettige avond gewenst en voor morgen een mooie dag
Geen opmerkingen:
Een reactie posten