Goedenavond. Vanmorgen wist ik nog niet hoe ver ik zou komen. Ik zou Breugel kunnen bereiken, waar Piet en Jet wonen, maar ik wilde me ook niet haasten. Maar het fietsen ging erg vlot: vlakke route, weinig wind, goed wegdek. Het duurde wel lang voordat ik een adres vond voor koffie. Mijn ongeduld zorgde er ook voor dat ik de vaart erin hield.
Gaandeweg kreeg ik bericht dat Piet me tegemoet wilde fietsen zodra ik niet zo ver meer uit de buurt zou zijn. De ontmoetingsplaats werd Eindhoven, waar ik om 2 uur al was. Toen wist ik dus zeker dat vanavond de overnachting niet meer in de tent zou zijn.
Daar kwam Piet aangereden. Hij wist me te vinden bij een frietje, dat ik na anderhalf jaar weer eens tot me mocht nemen. Er was wel een uitzondering: op bezoek bij Nanny bakte zij voor mij friet van eigen aardappelen.
Piet had voor mij een fietspomp meegenomen die beter moet zijn dan de drie die ik bij me heb en waarmee ik de banden niet hard genoeg opgepompt kan krijgen.
Twee had hij er zelfs in de aanbieding, maar eentje is genoeg.
Zo'n pomp is erg klein, maar als je hem uittrekt wordt ie langer. Behalve door duwen geeft ie ook lucht door trekken.
Piet verrichtte de taak van wegenwacht en zorgde ervoor dat er nu voor mijn gevoel wel voldoende lucht in de banden zit, zodat ik het laatste stuk tussen Eindhoven en Breugel af kon leggen zonder angstvallig op oneffenheden in het fietspad te hoeven letten. En....harde banden rijden sneller, zodat we snel thuis waren.
Voor mij gelegenheid om weer eens ratatouille te maken.
Niet op een vuurtje of een gasje maar op die gekke kookplaten. Na een beetje gepuzzel wist ik weer hoe dit werkte. Inductie heet dit, met een geleerd woord.
Wat vuurtjes betreft: vanmorgen in het bos kwam er een stel wandelaars voorbij juist toen mijn vuurtje aan was om het theewater te koken. Gisteren schreef ik al dat ik liever niet heb dat mensen vuur zien. Maar ze reageerden niet en liepen gewoon door. Na hen kwam ook geen politie met loeiende sirenes.
Onderweg werd ik tot twee keer toe gecharmeerd van de woonomgeving van iemand. In België nog, net voor de grens met Nederland, kwam ik een grote pompoenverzameling tegen.
Langs de hele wand van het huis lagen de te koop aangeboden pompoenen. De prijzen waren af te lezen op de papiertjes die aan de kratjes hingen.
Deze hele grote kosten geloof ik 5 euro.
Deze versierde ook 5 euro.
Maar het meest schattige vond ik nog dat er een briefje bij hing dat de mensen bij afwezigheid het geld maar in de brievenbus moesten stoppen.
Dat was het eerste bijzondere adres, maar net over de grens, in Nederland, trof ik een kunstige beestenbende aan rond een huis.
Zo mensen, dit was dus weer de eerste dag in Nederland voor mij. Ik denk dat er nog wel zo'n 180 zullen volgen.
Spreuk van de dag
Als je niet krijgt waar je van houdt, dan moet je houden van wat je hebt.
Welterusten straks.
Welkom thuis op je schip, ik hoop je een keer te treffen, ik heb je steeds gevolgd, met plezier!! Het ga je goed !!!
BeantwoordenVerwijderenZie mijn vorige bericht!
BeantwoordenVerwijderenEn de blog zal door blijven gaan en het is een goed plan dat we elkaar gaan ontmoeten.
Verwijderen