Goedenavond. Voor deze nacht ook weer een bosje gevonden, maar het duurde even voor ik er voor mezelf uit was welke plaats ik zou innemen. Het is namelijk een bos met veel paadjes, die tot wandelen uitnodigen. Bovendien is het zondag en mooi weer. Dan ben ik bang gezien te worden. Soms kan me dat niks schelen, maar vandaag was ik een beetje mensenschuw. Ik geloof dat ik wel een uur gedraald heb, van het ene plekje naar het andere, om tenslotte neergestreken te zijn op een vrij lichte plek. Alleen in de periode van het vuur was ik gespannen, maar toen ook is er niemand langs gekomen
Een prachtige en grote muurschildering wordt vandaag door mij uitverkoren om op de voorpagina te verschijnen.
Het was rustig fietsen vandaag in een aangenaam zonnetje en ik was niet te enige. Ook nu weer vooral op fietspaden gereden, maar die waren meestal niet losliggend, maar zoals in Nederland parallel aan de rijkswegen. Toen er wel even een vrij stukje was stond daar ook een comfortabel bankje dat uitnodigde om daar een boterham te eten.
Een ander bankje stond in het dorpje Paal, tesamen met twee andere soortgelijke creaties.
Ze staan op de status van WhatsApp op een filmpje waar ook het kerkje te zien is.
Het kerkje van Paal.
Ik heb me namelijk voorgenomen om overal waar ik doorkom de kerk in beeld te brengen en de foto's te verzamelen. Of daar veel van terecht komt is een tweede.
In Diest staat een grotere kerk.
De kerk van Diest.
En er is ook een Albert Hein waar ik boodschappen deed.
Er staat weliswaar Wij zijn open, maar toen het twaalf uur was werd ik gewaarschuwd dat de winkel dicht ging. Waarschijnlijk slaat die leus op de winkel Yess, die naast Albert Hein staat.
Het rijden over fietspaden moest zeer behoedzaam gebeuren, want ze waren niet overal even gladjes. De niet hard genoeg opgepompte banden protesteerden als ze door de velg gingen. Ik moet proberen om ze heel te houden tot Son en Breugel waar Piet woont. Hij heeft betere pompen en ik krijg er eentje, heeft ie geschreven. Het zal nog een kleine 50 kilometer zijn schat ik.
Son en Breugel ligt iets boven Eindhoven.
Behalve de kuilen die een bedreiging vormden voor mijn banden waren ook ergens bramenstruiken over het fietspad gekropen.
Het was dus zaak niet te ver naar rechts te rijden. Ook hiervan doet de status van WhatsApp verslag.
Spreuk van de dag.
Het leven van een fietser gaat niet over rozen, gelukkig maar.
(Maar liever ook niet over bramenstruiken)
Zo, de dag is weer ten einde, maar wat de reis betreft, daar kan ik dat niet van zeggen.
Welterusten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten