Etend in een Indisch restaurant in Nerja dreigde daar brand uit te breken. Bluspoeder redde de zaak. Accordeon spelen mocht niet. Wel weer een gitarist op het Balcon de Europa.

 Goedenavond, Buenas Tardes. 

Het voornemen was vandaag om eens accordeon te gaan spelen in Nerja. Het ging niet door, want na 4 liedjes kwam de plaatselijke politie voorbij en die zei: No posible. En ik meteen: finito, finito. Met dit scenario had ik sterk rekening gehouden. In deze door toeristen overspoelde plaats willen ze zoiets niet. Andere keren dat ik in Nerja was ging het bijna ook alleen maar tot het moment dat de eerste ordebewakers voorbij marcheerden. Maar ook hebben ze me wel eens gewoon laten spelen. Nu ik zelf ook een van de pensionado's ben die hier rondlopen ben ik er helemaal ontspannen in. Ik doe het voor de lol en om een beetje wat te brengen.  Nu het niet mocht was ik daarna weer gewoon de toerist. Spoedig erna zaten Frans en ik aan de koffie. 

Toch was er op het beroemde plein, het Balcon de Europa, vanmiddag een gitarist actief. Gisteren ook, en toen was het iemand anders. Ik neem aan dat die mensen dan een vergunning hebben.

Op de status van WhatsApp laat deze artiest zijn klanken horen.

We zijn vandaag getuige geweest van iets niet alledaags. Tussen de middag gingen we lunchen in een Indisch restaurant.

Het voorgerecht op tafel. 

 Toen we het voorgerecht net op hadden werd de ruimte gevuld met bluspoeder. Wij en nog een ander stel gasten gingen naar buiten, maar niet voordat ik eerst de hele situatie had verfilmd. Je bent journalist of je bent het niet.

Ook onze fietsen werden bedekt met een laag stof.

Vlammen heb ik niet gezien. Er zal kortsluiting geweest zijn, want de bluspoeder werd op de bedrading gericht.

Toen de brand allang geblust was kwam met loeiende sirene ook nog de brandweer eraan.

Ze kwamen de temperatuur meten met hun apparaatjes. 

De temperatuur was niet meer verontrustend. 

Het hele gebeuren had nogal bekijks en wij waren ook ongewild ramptoeristen geworden.

Bovenburen bekijken de situatie. 

En daar staan de twee agenten die mij vanmorgen wegstuurden. Ze hebben nu iets anders te doen. 

De status van WhatsApp toont meer van dit gebeuren. 

We zijn er vandaag vergeefs op uit geweest om een extra slaapzak voor Frans te zoeken. De nachten zijn namelijk een beetje frisjes nog en hij heeft het met één slaapzak niet echt warm. Wel heb ik postzegels gevonden voor kaarten aan mensen die ik niet via WhatsApp of mail kan berichten. 

Uitspraak van de dag. 

Goet is fout.

Fijne avond.

T o t  M o r g e n. 

Fiets gisteravond opgehaald. Frans is er blij mee. Vandaag samen naar Nerja gefietst. Gitarist speelde op het beroemde plein in Nerja.

 Goedenavond,  Buenas Tardes. 

Het viel me gisteravond goed mee om zo laat nog naar Nerja te gaan en in het donker terug te moeten fietsen, vooral ook omdat de nationale N-340 op dat traject heel rustig is qua verkeer. Bovendien hadden we alle twee goede verlichting,  dus bang was ik niet. Voor Frans was het zijn eerste rit op de nieuwe fiets, die we rond 7 uur op de afgesproken tijd ophaalden.

Daar staat de nieuwe fiets geparkeerd tegen de mijne.

Het voorbagagerek dat erop zit was het enige dat de fietsenmaker had. Wel nogal prijzig,  maar van goede kwaliteit. Zo eentje wilde ik ook wel op mijn fiets. Het rek dat er nu op zit heb ik met allemaal touwtjes bevestigd. Het fietsen gaat er wel mee, maar er zit altijd beweging in.

Vandaag zijn we weer naar Nerja gefietst en heb het de fietsenmaker gevraagd. Maar helaas, hij had geen enkel rek meer. Hij gaat ze wel bestellen. Maar eer hij ze heeft zal het toch pas volgende week zijn, dacht hij. En zo lang willen Frans en ik hier niet meer blijven.

Zo'n mooi stevig bagagerek voor mijn fiets ging dus niet door helaas.

Na de koffie zijn we nog even het centrum van Nerja in gereden.  Ik wilde wat ansichtkaarten kopen om te schrijven aan mensen die geen WhatsApp of mail hebben en wel maanden achter zijn met berichtgeving. Die heb ik uiteindelijk kunnen bemachtigen,  maar nog geen postzegels.

We kwamen ook op het beroemde Balcon d' Europa, wat zo genoemd is omdat het plein op een groot balkon  lijkt dat boven de zee hangt. Het is eigenlijk wel te vergelijken met de plek waar ik nu kampeer, behalve dat hier geen mensen zijn en dat het daar de hele dag krioelt van de toeristen. Een gitarist nam daar zijn kans waar om op te treden.

En ik heb weer een filmpje voor op de status van WhatsApp. 

Voor morgen denk ik erover om ook mijn instrument te laten klinken,  niet op het plein zelf maar iets ervandaan, wat meer tussen de huizen.

Vlakbij het plein staat een kerk. In een raam ervan een mariabeeldje. 

Daarnaast een tegel met daarop het........

Gebed van de dag. 

Onze Lieve Vrouw van Karmen,

Patrones van de zondaren,

Bid voor ons, geliefde moeder,

Opdat uw zoon niet van ons weggaat.

Een goede en vredige nacht is mijn wens, met de belofte dat de ondergegane zon morgenochtend weer op zal komen. 

Het wordt nachtwerk straks! Fiets om 19 uur pas klaar.

 Goedemiddag,  Buenas Tardes. 

Het liep anders dan we verwachtten vanmorgen. We waren vrij laat naar Nerja gestapt waar de fietsenzaak tot half twee open was. We waren er om 1 uur. We dachten de fiets mee te kunnen nemen, maar de fietsenmaker moest hem nog helemaal klaarmaken.  En nu bleek dat de winkel weliswaar om 5 uur weer open ging, maar dat de fietsenmaker pas om 6 uur kwam. En om 7 uur vanavond zou ie klaar zijn om mee te nemen. Oh heden, het wordt dus weer avondwerk zoals gisteren of erger nog. Nou ja, het moet dan maar. Omdat het gisteravond toch heel rustig was op de weg met de auto's ben ik niet zo bang meer dit traject af te leggen in het donker. Maar wel ben ik tussendoor vanmiddag naar huis gegaan. Daar lagen de gisteren nat geregende kleren in de zon te drogen. (Ze waren in de niet afgesloten fietstassen gebleven)

Voordat ze vanavond in de dauw weer nat worden ga ik ze nu binnen halen, dat wil zeggen in de daarvoor bestemde plastic zak doen.

Ook heb ik een volle powerbank van de zon gehaald en er een andere in de plaats ervan aan de stroom gezet.

Vanmorgen hebben we eerst zelf lekker in het zonnetje gezeten.

Frans maakt notities: Wat moeten we straks vragen bij de aankoop van de fiets?

Frans aan de ontbijttafel. 

Gert drinkt thee bij zijn ontbijt.

Toen we wilden gaan bleek ik een lekke band te hebben. Er was een doorntje door de buitenband heen geprikt. De reparatie is goed verlopen, want de band is nog hard.

Ook zagen we toen we vertrokken een hele kudde herten, niet ver van de tent van Frans.

Op de status van WhatsApp zie je ze heen en weer lopen. 

Ook op de status van WhatsApp zie je Frans lopen, op weg naar Nerja. 

En ook zie je hem fietsen op mijn fiets.

Hij vindt mijn fiets voor hem niet prettig zitten. 

Frans fietst een stukje op mijn fiets op weg naar Nerja.

Mijn fiets is dus niet zo geschikt voor hem. Heeft te maken met dat ie wat last van zijn rug heeft. Nu is het straks dus heel spannend hoe de nieuwe fiets hem gaat bevallen. Hij heeft het gevoel dat deze fiets wel bij hem past, hoewel hij er niet op heeft gereden.

Tussen de middag hebben we pizza gegeten in een pizzeria.

Deze zaak is precies naast de fietsenwinkel 

Zometeen fiets ik er dus weer naartoe. Dat vind ik helemaal niks om 's avonds nog weg te moeten. Maar ja, je koopt ook niet elke dag een fiets. In ieder geval heb ik nu de blog al geschreven. Dat hoeft straks dus niet meer. En morgen lees je weer hoe het vanavond verder afgelopen is.

Nog enkele foto's van hoe het nu hier is:

Gezien bij een winkel waar je lekkere verse cake kunt krijgen:

Reclame van de dag. 

Tot morgen.

H a s t a   M a ñ a n a. 

Geslaagde zoektocht naar een fiets voor Frans. Het weer was bar en boos vandaag.

 Goedenavond,  Buenas Tardes. Laat terug van ons bezoek aan Nerja.

Het was vandaag de hele dag regen, en dit is voor het eerst dat ik het meemaak sinds ik in Spanje ben.

Het regende al toen het tijd was om op te staan. Dan is het in en uit de tent gaan al iets wat je met beleid moet doen. Sandalen aan, buitentent openritsen en daarna meteen weer dicht. Dan op weg naar de grote boodschap die niet lukte, dan weer de tent in, rits open, rits dicht en heel voorzichtig naast het gasje gaan zitten dat water warm maakt voor de koffie van Frans en de thee voor mij.

Na mijn ontbijt naar beneden gelopen met de koffie en boterhammen voor Frans,  die zijn ontbijt op bed dankbaar aannam.

Een uur later zijn we dapper op weg gegaan door weer en wind om in Maro, het dorpje halverwege Nerja ons op te warmen bij een kopje koffie. Altijd beter dan de hele dag in onze tenten te blijven hangen. Naar Nerja zelf gaan zagen we beiden niet zitten met dit hondenweer. Echter bleek het café in Maro, waar we gisteren zo  lekker geluncht hadden, gesloten te zijn en ook een andere gelegenheid was cerrado.

Ik baalde als een stekker, want had het koud met een te dunne jas aan en met blote voeten in mijn sandalen. Frans had veel minder te klagen. Hij houdt wel van dit weer, zei hij. Hij is over het algemeen altijd positief en optimistisch gestemd. Toen hij zoveel problemen had met zijn treinreis hiernaartoe nam hij zich voor om maar te genieten van de situaties die zich voordeden, en door die ontspanning die hij daardoor kreeg liep de reis daarna wel gesmeerd. 

Nu hadden we gisteren  besloten om vandaag in Nerja uit te zien naar een fiets voor Frans. Toen we in Maro alles gesloten vonden zijn we daarna toch maar doorgelopen naar Nerja, want terug naar onze koude natte tenten zagen we helemaal niet zitten. De eerste twee fietsenzaken die we bezochten hadden niks, maar we hadden wel een lekkere grote shoarma op en koffie gedronken. Het plan lag al klaar om morgen maar met de bus naar Malaga te reizen in de hoop dat daar geschiktere fietsen te koop zijn toen we een laatste fietsenwinkel nog maar even in gingen. En met succes. Frans zag daar een fiets die hem aansprak en die hij in Nederland ook zeker weer kan verkopen en waarschijnlijk zelfs met winst.

Hij kan het weten, want heeft verstand van fietsen,  veel meer dan ik. We spraken af met de verkoopster dat ze de fiets klaar zouden maken, met pakkendragers en al en dat we hem morgen komen ophalen. 

We waren laat thuis vanavond,  het was al donker. Ik heb dus ook geen eten meer gekookt. Maar de shoarma vanmiddag vulde onze magen voldoende. 

Niet veel foto's gemaakt vandaag, ook omdat het zo nat was overal.

In de zaak van de shoarma kwam eerst een duif binnen gestapt.......

.........en daarna Frans. 

Op de status van WhatsApp staat een en ander verfilmd.

En nu mogen we beiden weer gaan slapen. Morgen kunnen we waarschijnlijk weer opstaan met een warm zonnetje. Dan weer naar Nerja lopen en, als het goed is, samen terug fietsen. Als tenminste Frans er na een nachtje slapen morgen niet anders over denkt.

Spreuk van de dag 

Niets is blijvend, behalve de verandering. 

Buenas Noches 

W e l t e r u s t e n .

Naar Maro gelopen (3 kilometer) , daar koffie gedronken en gegeten.

 Buenas Tardes,  goedenavond.

Zojuist Frans vergezeld naar beneden waar zijn tent staat op een ruim terras.

Vanmorgen was de wekdienst aanwezig met een thermosfles met cappuccino. 

Vanmiddag heeft hij de tent, die enkeldaks is verdubbeld met meegenomen zeilen. 

 Hij vindt het veel te eng hierboven. Ook is het nog altijd een crime voor hem om die steile rotsen te beklimmen en af te dalen die toegang verschaffen tot hier waar mijn tent staat en waar je de hele dag in de zon kunt zitten. 

 Frans worstelde en kwam boven en rust uit op mijn accordeonkoffer.

Maar Frans zegt wel dat hij meer aan de beklimming en afdaling begint te wennen. Vergeleken met hem loop ik nog als een hert over de stenen heen. Maar zal ik dat over 4 jaar ook nog kunnen, als ik zo oud ben als hij nu is?

Fietsen gaat bij hem ook niet meer zo vlot, maar dat merk ik zelf ook. Maar, zegt ie, als ik geen haast maak dan zal het hem nog wel lukken om samen straks noordwaarts de kust te volgen. Maar haast heb ik niet. De hele reis tot nu waren het ook maar halve fietsdagen en af en toe helemaal niks. Morgen gaan we proberen in Nerja een fiets voor hem te vinden,  is het plan.

Vandaag zijn we samen naar Maro gelopen,  een tussenliggend dorpje, waar een winkeltje open was en een cafetaria waar je naast koffie en andere drankjes ook te eten kunt krijgen.

We kwamen op het idee om dit te bestellen toen twee dames die tegenover ons zaten het kregen opgediend. Zien eten, doet eten ,zegt het spreekwoord. We hadden er geen spijt van, het smaakte voortreffelijk. 

Vanavond hebben we ook weer warm gegeten: bloemkool met aardappelen, boter en eieren. Tijdens zijn reis is van eten niet veel terecht gekomen. Hier kan hij de achterstand inhalen. Op de status van WhatsApp is te zien dat Frans ter tafel geroepen werd.

Ook is de zonsondergang van vandaag te zien, terwijl de maan stond te popelen om de verlichting van dit stukje aarde over te nemen. 

Enkele uren later als het helemaal donker is , is ook Venus weer te zien in haar buurt.

Maar de maan, die gisteren nog onder Venus stond, zal morgen nog een stuk verder van Venus verwijderd zijn.

Vaststelling van de dag. 

Zo zit de vork dus aan de steel!

Welterusten. 

B u e n a s   N  o c h e s. 

Drie uur: Aankomst Frans in Nerja. Naar mijn plek gelopen, 6 kilometer, met mijn fiets als pakezel. Hij kampeert beneden, mijn rots te gevaarlijk.

 Goedenavond,  Buenas Tardes. 

Hij is er, onze Frans, na een lange reis van wel 4 dagen met nogal wat hobbels. Maar die vat hij positief op. In het begin had hij wat stress, toen het mis ging met overstappen en hij andere routes moest regelen. Maar algauw besloot hij om zich te ontspannen en dan loopt alles zoals het lopen moet.

Gisteravond kwam zijn trein pas om elf uur aan in Almeria, maar toch vond hij een goedkoop en gezellig pensionnetje. Vandaag heeft ie weer genoten van de drie uur durende busreis van Almeria naar Nerja. Een minuut of tien voor drie stapte hij vanmiddag uit de bus.

Ja, daar is ie, onze Frans!

Ik was op tijd om hem te verwelkomen gelukkig. Deed eerst nog boodschappen. Frans heeft een karrenvracht aan spullen meegenomen en die werden allemaal op mijn pakezel gebonden.

Eerst hadden we in Nerja koffie gedronken en er wat tapas bij gegeten, daarna begonnen we aan de voettocht van 6 kilometer tot mijn plekje waar ik inmiddels al drie dagen door heb gebracht.

Frans blijkt een likdoorn te hebben onder een van zijn voeten en daarom liep hij als een oud mannetje. Nou ja, hij is ook al 74.....

Vol verwachting klopte mijn hart toen we op het eind van de middag het pad bereikten dat naar mijn idyllische plekje leidt. Wat zal hij versteld staan van dit voor mij mooiste plekje op aarde! Maar dat viel tegen. Op de eerste plaats kostte het hem al heel veel moeite om de rotsblokken te beklimmen die tot het hoge terras leiden. En verder was zijn eerste gevoel dat het er veel te eenzaam is voor hem, te ver van de mensenwereld. Hij voelt zich prettiger als hij ruimte om zich heen heeft en mensen kan zien, of in ieder geval gemakkelijk kan ontmoeten. Voor vanavond besloot hij om zijn tent in ieder geval beneden te zetten, aan de voet van de rots waarop mijn tent staat. Hij vertelde dat hij 's nachts wel eens slaapwandelt en hij wil het risico niet aangaan om dan het ravijn in te lopen.

Toen ben ik snel gaan handelen, want het was al heel laat geworden. Boven eten gekookt op een vuurtje en toen het al volop aan het schemeren was heb ik de volle pan naar beneden gebracht, waar Frans inmiddels geïnstalleerd was met zijn tent. Een lampje brandde aan de voordeur ervan en ervoor had hij uitnodigend een groot zeil uitgestald als tafelkleed. 

En na het eten ben ik met mijn koplamp aan het hoofd weer de rotsblokken opgeklommen. Helemaal achter op het dagelijkse schema ben ik om 8 uur pas met het schrijven van deze blog begonnen. 

Hoe en wat we nu de komende tijd gaan doen is nog niet duidelijk. Mijn idee dat Frans hier prachtig een maand op de rots wil gaan zitten mediteren is gelogenstraft. Maar zelf wil ik toch zeker niet binnen de kortste keren weg van hier. 

Morgen zullen we in ieder geval grotendeels samen hier doorbrengen.  Voor eten en drinken heb ik gezorgd. Er is wel een café voor koffie in een dorpje tussen Nerja en hier. Daar gaan we heen als het open is. In Spanje zijn op zondag veel gelegenheden gesloten. Maar ik heb oploskoffie gekocht en morgenochtend kom ik een thermosfles vol naar Frans brengen, terwijl ik thee voor mezelf zet.

Op de status van WhatsApp zie je Frans uit de bus stappen en over de weg lopen. Hier werd hij hartelijk begroet ook door maan en Venus 

De maan, met daarboven Venus. 

Hieronder nog enkele foto's van vanmorgen hier,  waar een halsstarrige wolk een uur lang de zon tegenhield:

De wolk wilde maar niet wijken en noopte me zelfs om even mijn winterjas aan te doen, maar uiteindelijk heeft ie toch de aftocht geblazen. 

Spreuk van de dag 

Wees niet bang om bang te zijn.

T o t   M o r g e n. 

Hasta Mañana.