Bij Frans in Schaijk met veel mensen ter ere vsn van zijn 75ste.

 Goedenavond.

Op het moment van schrijven, kwart over tien in de avond van 6 december zit ik in het huis van Frans in Schaijk. Ter ere van zijn 75ste verjaardag heeft ie vele mensen uitgenodigd. Er zijn nu nog 10 mensen over, maar een half uurtje geleden zat de hele kamer vol met zeker 20 mensen. Frans zelf is nu gitaar aan het spelen.

Dick is er ook, de vriend die in Wageningen op de biologische markt KA-ZEN verkoopt en ook boeddhistisch ingesteld is.

Frans en Dick in gesprek.

Harmen, geestelijk gehandicapte zoon van een zus van Frans heb ik de accordeon in zijn handen gestopt en hij vond het na wat aarzeling toch wel leuk.

Harmen.

 Alweer een artiest is opgestaan (gaan zitten).

Mijn accordeon werd net ook nog levendig bespeeld door Bert. Ik ben wel blij dat het apparaat weer een beetje in orde is, want vanmorgen thuis bleek dat er verschillende toetsen bleven hangen. Ik nogal in paniek, want zo was er geen spelen aan op het feest. Ondanks dat ik m naast en zelfs op de kachel zette werden de verschijnselen niet minder, eerder erger.

De accordeon op de kachel, die niet zo hard meer brandde.

Ook heb ik een andere accordeon gepakt om mee te nemen in plaats van mijn trouwe instrument. Maar deze had ook dit soort problemen, maar aan de andere kant. Met de nodige moeite heb ik die kunnen verhelpen. 

De accordeon uit elkaar gehaald. 

Maar op een gegeven moment bleek het eerste instrument het toch weer beter te doen.

Toen was het even kijken welke ik mee zou nemen en dat werd mijn ouwe trouwe.

Ik had er vanmorgen een hard hoofd in om hier heen te gaan. Ik vreesde dat het heel moeilijk zou zijn in zo'n grote groep met mijn gehoorgestoordheid. Maar ik ben toch gegaan. Hoe ik het zou doen wist ik nog niet. Om 5 uur was ik er. Ik wilde kijken hoe lang ik het vol zou houden en dan weer naar huis fietsen. Maar zie, het is nu elf uur en ik ben er nog,  zelfs een van de laatsten. Op het moment tel ik  nog 8 aanwezigen en ik blijf slapen.  

Het is dus redelijk gegaan, hoewel ik in groepsgesprekken er niet bij kon. Maar er waren goede persoonlijke gesprekken en ook muziek verbindt.

Enkele foto's van onderweg:

In de keuken van Frans staat de.......

Spreuk van de dag. 

Doei doei....

Tot morgen. 

Zie de maan schijnt door de bomen. Naar Uden geweest om te spelen.

 Goedenavond. 

De maan scheen door de bomen toen ik vanavond het laatste stuk aflegde van het traject Uden-Alphen. Het was een passende sfeer op deze sinterklaasavond en voor mij reden om even af te stappen om het liedje te verfilmen voor de status van WhatsApp. 

"Zie de maan schijnt door de bomen". Te zien en te horen op de status van WhatsApp 

Maar de maan scheen ook boven de bomen vandaag.

En boven de huizen van Oss.

Ja zelfs scheen hij boven de Maas, toen ik op de pont stond.

Veerman Peter maakte op zijn beurt weer een filmpje van mij.

Het is allemaal te zien op de status van WhatsApp. 

Ik was naar Uden getogen om daar voor het laatst dit jaar sinterklaasliedjes te spelen. Dat liep op zich redelijk, maar er was verder weinig  van Sinterklaas te merken in de stad, evenmin als dat gisteren in Wijchen was of eergisteren in Wijk bij Duurstede of dinsdag in Oss.

Vandaag heb ik met de apparaatjes in mijn oren gespeeld. Het leek me dat dat dan veel te hard zou klinken,  daarom deed ik ze tot nu toe altijd uit. De hardheid van het geluid voel mee, spelend meest in de laagste stand, maar over het algemeen was het behelpen. Ik kon nu ook niet lekker vrij de liedjes uitdragen en maakte ook veel speelfouten. Maar het was niet zo slecht als gisteren. Ook werd ik meer beloond. Meer dan ik verdiende? Of minder?

Spreuk van de dag. 

Je verdient niet altijd wat je verdient. 

Op weg naar Uden wilde ik in Heesch op de koffie gaan bij Tjeerd, een oude vriend, letterlijk en figuurlijk. Hij was of niet thuis of hij lag nog op bed. Alles zag er dicht uit. 

Op het briefje aan de deur staat geschreven dat je aan de koeienbel moet trekken om binnen te komen. Dat deed ik, maar er werd niet op gereageerd. 

Een paar kunstwerken van ceramiek hangen aan de muur.

Tjeerd is een man met groene handen en in zijn serre kweekt ie weelderige exotische planten. Van buitenaf heb ik er een foto van gemaakt. 

Binnenkort hoop ik nog eens terug te komen om de bijzondere leefwereld van Tjeerd van binnen te laten zien.

Verder verliep de heenweg naar Uden moeizaam tegen een kille wind in. Eenmaal Uden binnen rijdend kwam ik weer meer tot leven, de menselijke sfeer verwarmde mijn kille innerlijk. De koffie die ik er dronk verwarmde vervolgens ook mijn handen, zodat ik kon spelen. 

Fijne avond nog en een ........

Prettig weekend. 

Slecht gespeeld in Wijchen. Daarna fijn bezoek bij Ad in Balgoy.

 Goedenavond. 

Het was een verrassing voor mezelf dat ik vanmorgen op de fiets ben gestapt naar Wijchen om daar te spelen op de markt. Tot 8 uur was het nog steeds de bedoeling om thuis met hout bezig te gaan. Maar dat plan sloeg om toen ik goed en wel op was. Toen geen kachel meer aangemaakt en ontbeten met de nog lauwe thee van gistermorgen. Je moet rekenen op anderhalf uur fietsen naar Wijchen. Het fietsen ervaarde ik aanvankelijk als prettig, maar de hele route moest tegen de wind en mijn handen werden steeds kouder. Het was ongeveer tien uur dat ik er was. De mensen van de stroopwafels groetten me vriendelijk maar ik zei erbij dat ik nog niet kon spelen. De handen moesten eerst warm genoeg worden en daarvoor liep ik nog wel tien minuten te ijsberen met mijn handen in mijn zakken door een verwarmd winkelcentrum. 

Toen waren ze wel warm genoeg om er een beetje mee te spelen.

Er was echter vandaag weinig animo van het publiek voor mij. De meeste ouders met kinderen liepen ongeïnteresseerd voorbij als ik sinterklaasliedjes speelde en zong. Richting koffiepauze en daarna liep het wel beter, maar ook met warme handen lukte het maar mondjesmaat om flair in mijn spel te brengen. Had ook te maken met dat ik mezelf niet goed hoorde en daardoor het spel ook niet beheerste. Maar mijn vingers wilden ook niet erg. Om het publiek naar je toe te trekken moet je even boven jezelf uit stijgen, en dat lukte vandaag niet. Gisteren ook niet trouwens. 

Gelukkig had mijn uitstapje nog een tweede doel: een bezoek brengen aan mijn letterlijk en figuurlijk oude buurman in Balgoy,  dat twee kilometer van Wijchen ligt. Aan zijn leeftijd van 88 kan de mijne nog niet tippen. 

Al heel lang hangt de omgeving van zijn huis al vol met mijn spreukenbordjes. 

Aan het huis zelf hangt de.......

Spreuk van de dag.

Eigenlijk de spreuk van gisteren. 

Ad vond het gezellig dat ik kwam. Zijn wandeling met een buurman werd een uur uitgesteld. Hij heeft ook gehoorapparaatjes, maar om de een of andere reden had ie ze niet in. Daardoor was het nu omgekeerd, want regelmatig ontdekte ik dat hij me niet verstond en ik hem meestal wel.

Balgoy ligt aan de Maas in Gelderland en aan de overkant in Brabant ligt het dorpje Keent. Vroeger was het één Gelderse gemeente, maar de Maas werd verlegd. Aan een eeuwenoude steen staat het volgende geschreven. 

Op de dijk bij Niftrik zag ik minischapen grazen. Mijn aanwezigheid leidde hen wat af.

Een filmpje staat op de status van WhatsApp. 

Er was vandaag een beetje zon. Vanochtend op de pont verraadde de lucht de komst van het hemellichaam al een beetje. 

Toen ik nog niet weg was zag ik op de Maas een groot schip voorbij varen. 

Ook te zien op de status van WhatsApp. 

Tien over zeven. Nog vroeg vandaag. Ga mijn toetje nuttigen. 

Morgen wil ik nog wel spelen. Voor het laatst kan ik dan de sinterklaasfolklore nog handen en voeten geven. Daarna ga ik langzaamaan over op kerstliedjes. 

Fijne avond.

Vanmorgen gespeeld in Wijk bij Duurstede, vanmiddag in Tiel. Onderweg golfspel aanschouwd.

 Goedenavond. Vandaag heb ik op twee plaatsen gespeeld. Vanmorgen kon ik kwart over tien beginnen in Wijk bij Duurstede, nadat ik thuis ongeveer om half negen was vertrokken. Het vil me een beetje tegen, en dat kwam vooral omdat mijn eigen muziek niet goed in mijn oren klonk. Daarbij waren mijn vingers ook niet zo soepel. Het grappige was dat de marktmeester van Veenendaal,  die ook bloemen verkoopt, hier ook was. We hadden nu gelegenheid om elkaar te spreken. In Veenendaal was het daar te druk voor. De man is altijd heel belangstellend naar mij. Vandaag vroeg hij hoe oud ik eigenlijk was. Hij zal er wel bij gedacht hebben dat 71 een hoge leeftijd is om nog zulke dingen te doen. Dat ik afgelopen winter ook naar de Costa del Sol ben gefietst vond ie ook nogal wat.

Het spelen ging dus een beetje moeizaam,  het fietsen daarentegen ervaarde ik vandaag als prettig, in tegenstelling tot gisteren en zaterdag toen het optreden me meer plezier bracht.

Na Wijk bij Duurstede ben ik naar Tiel gereden voor een middagoptreden in het voetgangersgebied, over onder andere een mooi klein weggetje in de buurt van het Amsterdam-Rijnkanaal. Het weggetje liep gedeeltelijk langs een terrein waar gegolfd werd.

Een van de mannen vertelde me dat het erom ging om in zo weinig mogelijk slagen de bal in het gaatje te krijgen. Op de status van WhatsApp staat het gefilmd.

Ook lag er ergens in de berm een massa gemalen hout.

Ik verwacht dat het hout dat nog in de wei ligt en niet door mij is opgehaald straks ook zo getransformeerd wordt.

Parmantig lopende ganzen gedragen zich als paradijsvogels op aarde.

Ook dit tafereel is verfilmd. 

Het voetveer over de Waal bracht me weer van Wamel naar Tiel en vice versa. 

De Pomona in aantocht. 

Er moet genavigeerd worden tussen de schepen door. Maar er zit een ervaren kapitein aan het roer. 

Hier is de Nova Cura gepasseerd. 

Op de terugweg, wachtend voor de pont, zag ik een indrukwekkend cruiseschip voorbij trekken.

In het café in Wijk bij Duurstede waar koffie voor me was trof ik deze.......

Onzin van de dag. 

In de door Chinezen gerunde frietzaak in Tiel hing deze foto:

Lekker slapen zometeen.

Welterusten. 

 

Osse markt fantastisch. Daarna op bezoek bij André en Sjaantje. Heel moe nu.

 Goedenavond. Oh, ik ben zo moe. Het liefst ging ik naar bed, maar de blog moet af. De foto's van vandaag zijn in ieder geval al gedistilleerd uit de vandaag gemaakte filmpjes en die vormen de basis van dit verhaal.

Vandaag dinsdag was ik gemotiveerd om naar Oss te gaan om er te spelen op de markt. Op het plekje waar ik daar meestal speel voel ik me heel vrij en in deze periode geven sinterklaasliedjes een extra cachet aan mijn optreden. Het fietsen tegen de wind in naar Oss ervaarde ik als een opgave, maar het spelen op de markt waar weer een goede sfeer heerste gaf me energie.

Oostwaarts van mijn speelplekje. 

Westwaarts van mijn speelplekje. 

Er waren ook heel wat mensen die me aanspraken en die mij beter kenden dan omgekeerd. Sommigen herkenden mij natuurlijk ook van het krantenartikel van vorige week. Vooral weer kreeg ik het fijne gevoel een beetje sfeer te hebben kunnen maken, want verder waren er geen sinterklaasactiviteiten.  De meeste kinderen waren weliswaar naar school, maar ook volwassenen kregen te horen:" Wie zoet is krijgt lekkers, wie stout is de roe".

Half een was ik opgehouden en zelfs toen waren er nog heel wat mensen op de been. Na weer eens een patatje genuttigd te hebben ging ik naar André en Sjaantje. Ik had ook wat post voor hen meegenomen. 

Net als tijdens mijn vorige bezoek twee weken geleden kwam er nu toevallig ook weer meer visite. Wel een beetje jammer dat het voor hen dubbel op was. Ze zijn beide erg gesteld op gasten en zo veel komen er niet.

De terugweg naar Alphen ging met wind in de rug én met een gesmeerde ketting. Ik had gemerkt dat het echt nodig was. Zo tegen de avond waren de luchten mooi en ik filmde ook eendjes in de sloot.

Ook de overtocht op de pont leverde een filmpje op voor de status van WhatsApp. 

Zie de maan schijnt door de bomen.....

Weer een amaryllis komt in mijn huiskamer.

Bij thuiskomst was het bereiden van de maaltijd gemakkelijk. Er waren drie kliekjes die samen in een pan opgewarmd werden. Maar......het smaakte me lang niet zo lekker als gisteren.

Voor een  p o t  a u  f e u  moet de pan wel óp het vuur staan, niet ernaast.

Spreuk van de dag. 

Laat nooit een vreemdeling vergeefs aan je deur kloppen: het kan Sint Nicolaas zijn. 

Niet moe meer nu.

Tot  morgen. 

Veel gezaagd vandaag. Beloning: lekker eten.

 Goedenavond. Na een vrij actieve dag staat get eten te pruttelen op de kachel, die op zijn beurt goed gevoed is door mij.

De kachel heeft zijn buikje vol gegeten vandaag.

En nu ik nog.

Een nieuwe voorraad hout is zo droog boven de kachel.

Dit stuk hout is zelfstandig.

Ik laat het nog even heel.

Zo, het eten is gegeten en het was heerlijk vandaag: pompoen, aardappelen,  tomaten en erwten. 

Morgen ga ik denk ik weer er op uit. Ga in Oss kijken hoe daar de sinterklaasstemming in en daaraan meewerken.

Het was nog schemerig toen ik vanmorgen opstond. 

De dagen zijn kort, vooral omdat ik de meeste dingen in het daglicht doe.

De maan is weer present aan de avondhemel 

De glinstering van de maan in het water.

De pont doet zijn werk.

Een filmpje van deze nachtelijke taferelen staat op de status van WhatsApp. 

Spreuk van de dag. 

Vandaag is morgen gisteren 

Een fijne dag gewenst morgen. 

W e l t e r u s t e n.