Goed toeven hier: dicht bij winkels en toch heel privé. Nieuwe zonnecollector uitgetest. Is een aanwinst. Oude tent weggegooid.

 Goedenavond.  Een mooie rustige dag was hier mijn deel, en dat in een omgeving waar ik gisteravond dacht heel moeilijk een plek voor de overnachting te vinden. Nu bleek dit zelfs een plek waar ik de hele dag ongestoord kon vertoeven. De grote supermarkt Carrefour is op loopafstand hiervandaan en ligt net voor Decathlon waar ik gisteren die nieuwe tent kon kopen én, verrassing,  een extra zonnecollector. Ik was heel benieuwd hoe deze het zou doen. Het vrij zonnige weer was geschikt om het uit te testen.

Nou, het resultaat was verbluffend goed. Hoewel dit ding maar twee gedeeltes heeft laadt ie toch ongeveer even snel op als de grote met 4 kleppen. 

Tja, en dan was er nog de vraag: welke van de drie buitententen zal ik weggooien, samen met de kapotte binnentent, in de grote vuilnisbakken die voor de supermarkt staan?

Alle drie zijn ze nog ongeveer even goed qua ritssluitingen. Of zal ik ze alle drie bewaren?

Ik nam een dapper besluit en besloot de oudste van de drie te offeren.

Daar ligt het huis, dat me zovele nachten bescherming heeft gegeven. Even later lag het op de bodem van deze hele vieze vuilnisbak. Zo was het in ieder geval zeker dat ik me niet zou bedenken en het ding er weer uit zou gaan vissen. 

Ook was er vandaag de vraag welke kleur katoen ik voor de hals van mijn trui zou gebruiken. De laatste mouw kwam namelijk af waarna alle vier de delen bij elkaar op de naalden konden worden gezet.

Zwart had ik in mijn hoofd, maar het werd rood, en na 4 naalden besloot ik daar ook nog twee naalden oranje tussen te doen.

Koffie ben ik vandaag twee keer gaan drinken in een restauratie van de supermarkt. 

Vanmiddag wierp ik daar ook weer eens een blik op wat de televisie te zien gaf.

In het departement Cuenca zijn rotsstukken naar beneden gekomen en hebben de weg versperd. Verder zal het overal in Spanje beter weer worden en het gevaar voor overstromingen zal  kleiner worden. 

Toch zag ik net op mijn telefoon dat het hier vrijdag en zaterdag erg winderig wordt. Tussen de 35 en 50 kilometer per uur uit het noordwesten. Daar zal ik het dus nogal mee te stellen krijgen. Zorgen dat deze nieuwe tent dus niet meteen wegwaait. En dan komt er in de loop van volgende week ook weer regen. Tja, je kunt het beter allemaal niet weten. Ik keek eigenlijk om te weten of hier vannacht buien kunnen vallen en in dat geval doe ik dan de andere overgebleven buitentent over de fiets.

Ja, zei het weerbericht en nu, half acht beginnen de druppels ook daadwerkelijk op de tent te vallen. Zo wordt ie meteen ingewijd. 

Mooie luchten zag ik vanavond, toen ik even naar de weg liep.

Behalve de vele auto's was ook deze fietser een weggebruiker. 

Na het inspecteren van de mooie lucht liep ik weer terug, de oase van rust in, waar mijn tentje stond. Tijd om te gaan kokkerellen. 

Op de status van WhatsApp is deze wandeling te zien.

En ook is te zien hoe later de vlammen om de pan sloegen.

Vandaag bracht Piet me het volgende Chinese spreekwoord aan......

Spreuk van de dag 

Het perfecte moment om een boom te planten was dertig jaar geleden,  want dan zou ie nu mooi bloeien. Maar het op een na beste moment is vandaag. 

Ik wens u nog een prettige avond en 

T o t   M o r g e n 

Hasta Mañana. 

Decathlon had weer een goed sluitende tent voor mij. Ook een extra zonnecollector. Rivier Taag bedreigt Toledo.

 Goedenavond,  Buenas Tardes. Vanaf nu heb ik twee tenten, twee achterwielen en twee zonnecollectoren. 

Twee tenten voor één persoon. 

Zoals ik schreef heeft de ritssluiting van mijn binnentent het begeven en die moet echt wel dicht als straks het muggenseizoen aangebroken is. Slechts een half jaar heeft die rits het gehouden. Wel erg kort, maar daar staat tegenover dat deze tenten weinig kosten. Voor 29 euro heb ik zojuist een splinternieuwe kunnen kopen. Het was praktisch dat de Decathlon in Vinarós op loopafstand is van de plek waar ik nu sta gekampeerd. Na het eten ben ik erheen gestapt. Ik vond zelfs nog iets meer in die winkel: een zonnecollector. Dat was een verrassing dat ik die concreet in de winkel zag liggen. Degene die ik in gebruik heb kon alleen online besteld worden. Het ding is wel maar de helft zo klein als die andere.

Twee zonnecollectoren om energie mee op te wekken. 

Morgen als de zon schijnt ga ik het nieuwe ding uitproberen en zal ik merken hoeveel de nieuwe aankoop mij oplevert. 

Morgen zal ik in ieder geval de oude binnentent wegdoen. Wat de buitentent betreft die intact is vind ik dat wel jammer. Maar ik heb al de buitentent die vóór de vorige kwam bewaard en gebruikt om bij regen 's nachts over de fiets te doen. Drie buitententen mee vervoeren is natuurlijk wel een beetje overdreven. 

En dan gaat ook nog steeds een tweede achterwiel als bagage mee. Zodra het achterwiel dat nu in gebruik is te vaak knappende spaken krijgt ga ik deze inbrengen. Maar......vandaag en gisteren  is er niks meer geknapt......60 kilometer in totaal.....Toch zou het een wonder zijn als het nog lang goed blijft gaan met het wiel dat erin zit.

Maar vandaag was het in ieder geval weer eens een dag waarin ik ontspannen heb kunnen fietsen, met een beetje de wind in de rug. In het plaatsje Alcala de Xivert staat een mooie kerk.

Op de status van WhatsApp krijg je er een beter beeld van.

In het café waar ik hier koffie dronk stond de tv aan.

Het ging over Toledo waar de Taag doorheen stroomt. Code rood voor die stad. Een antieke brug is al kapot geslagen door het water.

Op de status van WhatsApp laat ik een filmpje zien dat ik van de televisie opnam.

In het noorden van Spanje ook waarschuwingen, vanwege regen en sneeuw. 

Heb vandaag weer lekker warm gegeten. Aardappelen is bij mij dagelijkse kost, maar Frans wilde liever zoete aardappelen eten en die heb ik erbij meegekookt voor hem toen we samen reisden. Maar ze bevallen mij ook heel goed en nu blijf ik ze ook voor mezelf meekoken in het dagelijkse menu.

Boniato rojo heten ze in het Spaans 

Woord van de dag. 

teVREDEnheid 

(Laten we daar naar streven)

Tot  Morgen. 

De groeten van de maan.

Besloten om te vertrekken. Blijkt goede beslissing. 28 kilometer verder gekomen. Hoor rare geluiden.

 Goedenavond zeg. Wat ik nu allemaal hoor! Ik zit in de tent te schrijven en hoor me nu toch een kabaal!  Doe verschrikt de tent open en in plaats van luidruchtige mensen die ik verwacht te zien, zie ik tussen de sinaasappelbomen allerhande gevogelte spartelen en kraaien. Het gaat nog steeds door, al lijkt het gebeuren nu wat verder weg.

Ik had ook niet verwacht hier op deze plek mensen aan te treffen, maar ja, je weet toch maar nooit. Maar dan nog, ik geloof niet dat ik hier in de weg zit.

Vandaag ben ik dus vertrokken vanaf de plek in het huis waar ik een week gelogeerd heb. Het was bij het wakker worden nog helemaal niet zeker dat ik dat zou doen. Eigenlijk had ik nog wel een dagje willen blijven, maar dan wel van de zon genietend en met energie voor de powerbanks. Deze zon was er in het begin wel, maar een kleine wolk verdichtte zich tot een grote vlek voor de zon.

Wel een mooi plaatje.

 Weeronline consulterend zag ik dat er tegen de middag zelfs een paar buien op het programma stonden.  Ik nam een kloek besluit en fietste na een uur inpakken weer de wijde wereld in met de kwetsbaarheid van een fiets die kapot kan gaan. Daar had ik de laatste week even helemaal geen last meer van. Heel even had ik de schrik te pakken toen de ketting klem kwam te zitten,  net als twee weken geleden toen Frans er nog bij was. Hij maande mij tot rust en kreeg het voor elkaar de ketting te bevrijden zonder dat het wiel eruit hoefde. Met dezelfde instelling lukte het mij nu ook. De vieze kettinghanden die ik eraan overhield kon ik even later in het café waar koffie was weer wat schoner krijgen. 

Opvallend vond ik in deze gelegenheid de grote edelsteen die op de bar stond te  pronken.

Onze stenenspecialist Wim wist me te vertellen dat het een Himalaya zoutkristal is, oftewel rozekwarts.

De gastvrouw straalde veel vriendelijkheid uit, wat volgens mij  voortkwam uit haar spirituele instelling die zij moest hebben door die steen tentoon te stellen. Toen ik het haar vertelde dat ik die steen bijzonder vond ging er een lichtje in branden.

Een verlichte steen voor een verlichte geest.

Toen ik weg wilde gaan maande ze me tot wachten en pakte ze een croissantje en een ander lekkernijtje voor me in.

Het was hier dus niet alleen de koffie die mij energie gaf.

Heel ver ben ik vandaag niet gekomen,  maar toch wel 28 kilometer. Tegen twee uur werd de lucht namelijk erg dreigend en met de voorspelling van de regenbuien in mijn achterhoofd leek het me een goed plan om op tijd de tent neer te planten.

Tussen de sinaasappelbomen maar weer eens.

Ook de fiets krijgt een regenmantel om zich heen geslagen. 

In deze lucht zit wel wat regen.

Een oranje-groen breiwerk hier.

Nadat de eerste bui gevallen was kon ik het vuur ontsteken voor het warme eten. Er liggen hier vele geschikte takjes en dat ze een beetje nat zijn is geen probleem voor mij.

Op de status van WhatsApp is het een en ander van deze plek te zien.

Nu is het 6 uur en wederom regent het een beetje. Gezellig op de tent, als het maar niet te veel wordt want dan heb je op deze kleigrond meteen modder.

Enkele foto's van onderweg.

Net als in Bretagne hier ook veel van deze groente: artichaud.

Kunstzinnig zijn ze zeker, de Spanjaarden. 

Moet ook weer een nieuwe tent kopen, zodra ik bij een Decathlon ben. De rits van de binnentent heeft het na een half jaar al begeven. 

Hij gaat natuurlijk wel heel vaak open en dicht. Maar toch.....

Met het oog op het muggenseizoen moet die beslist dicht kunnen.

Spreuk van de dag (van Maya)

Bij slecht weer kun je wel lekker met je hoofd in de wolken lopen. 

Het herstel van Wim na de heupoperatie gaat prima. Morgen mag hij het ziekenhuis van Valence verlaten en inruilen voor dat van Lamastre. Naar schatting mag hij daar drie weken blijven ter revalidatie. 

Frans is nu in West Frankrijk en wil daar een oude bekende opzoeken.

Nou kinderen,  dit was het voor vandaag.  Een prettige avond is mijn wens.

B u e n a s   T a r d e s .

Getwijfeld vanmorgen: Blijven of gaan? Uit de wind en in de zon bijna onmogelijk hier. Laatste mouw bijna af.

 Goedenavond,  Buenas Tardes. 

Vanmorgen zat ik te twijfelen of ik toch maar vandaag al mijn koffers zou pakken. Hoewel de zon aarzelend tevoorschijn kwam was het frustrerend dat overal in en rond het huis de wind voelbaar was. Overal? Toen bedacht ik een plekje waar ik in ieder geval even een uurtje ongestoord de zonnestralen tot me kon nemen.

Aan de noordoostzijde van het huis was nog een uurtje zon.

 

Daarna besloot ik om toch maar te blijven en ben ik niet meer gaan mopperen op die vervelende wind en heb af en toe maar de winterjas aangedaan als ik buiten was. De zon scheen een groot deel van de dag en mijn powerbank heeft er in ieder geval volop van geprofiteerd. Tegen de avond liet de zon zich van zijn mooiste kant zien. 

Het huis is gelegen vlakbij de splitsing van een grote en een lokale weg. In feite  tussen de twee wegen in. Op de status van WhatsApp laat ik precies zien hoe het is.

Van bovenaf  kijk ik hier op de grote weg, die als het ware in een kloof onder het huis langs loopt.

In de diepte onder mij is daar de weg.

Er rijdt aardig wat verkeer door de halftunnel

Wel ben ik weer naar Orpesa geweest voor boodschappen en koffie.

Vanaf mijn plekje in het café waar ook een stopcontact is om een powerbank op te laden zag ik enkele fanatieke gokkers

Uit mijn Spaanse test  vandaag komt hier de...

Spreuk van de dag. 

In het Frans hebben ze deze spreuk ook: "Partir c'est mourir un peu", er wordt daar niet aan toegevoegd dat aankomen nooit aankomen is. Dat laatste vind ik ook wel:

Als je denkt dat je er bent, ben je er nog niet.

Welterusten 

Goede nacht.

Regenperiode voorbij. Genieten van de zon viel tegen vanwege wind. Bomen gesnoeid in Orpesa. Wim succesvol geopereerd.

 Goedenavond. 

Een beetje lamlendig ben ik maar in de tent gaan liggen. Het verwachte zonnebad viel tegen omdat op de binnenplaats de felle wind doordrong en ik me een beetje kouwelijk voelde. Na schrijven dezes maak ik dan het vuur weer aan en ga voor het eten zorgen.

Liesje is een lezeres die goed meedenkt en me voorstelde wat ik zelf ook al bedacht had: iets verder van huis gaan om hout te sprokkelen. Evenals gisteren ben ik op de terugweg van Orpesa in een bos gestopt en  heb daar wat takjes meegenomen en in de fietstassen gestopt. Alle beetjes helpen en om te koken heb je zo weinig nodig!

Met dit hout kan ik het eten straks wel gaar krijgen. 

In Orpesa deden ze hetzelfde als ik, maar dan in het groot.

Spierballen waren ervoor nodig om de takken op de kar te krijgen .

Op de status van WhatsApp zie je ze zwoegen.

In Orpesa ontdekte ik op een hek letters gemaakt van wol en plastic. 

Ik kon er niet goed wijs uit wat het voor moest stellen, maar wel kunstig.

Ondanks alle regen is deze rivier toch droog.

In de krant las ik dat de waterbekkens in Spanje en in Marokko goed bijgevuld zijn. We mogen blij zijn dat deze uitzonderlijke weersomstandigheden nu plaats vinden. Voor mij een beetje lastig, maar ik sla me er goed doorheen. Het ziet ernaar uit dat er de komende week weinig regen meer zal vallen en zo kan ik mijn reis op een comfortabele wijze weer voortzetten. Maar morgen wil ik toch nog wel hier blijven. Is het niet voor mezelf dat de zon schijnt, dan toch in ieder geval voor het opladen van mijn apparatuur.

Vanmorgen om half acht al ging Wim in Frankrijk onder het mes. De operatie is goed gelukt.

Daar ligt Wim, hij is gelukkig niet zo wazig als deze foto die hij me stuurde.

Van Wim komt de......

Uitspraak van de dag. 

Ik hoop niet de ouwe weer te worden, maar de jonge.

Op de status van WhatsApp komt ook een filmpje van vanmorgen, toen het vuur een beetje halsstarrig was. Er was wel al veel rook, maar de vlammen moesten nog komen. En die kwamen na een tijdje!

En nu ga ik het vuurtje wederom ontsteken voor het avondeten. Voor wie nog niet gegeten heeft:

Disfrute de su comida

Eet smakelijk. 

Veel wind en grijs: blij met mijn huis. Wim in Valence: morgen onder het mes voor nieuwe heup

 Buenas Tardes,  goedenavond. 

Vandaag was het weer eens typisch een dag om geen spijt te hebben om niet op de fiets te zitten. Er stond veel wind, die tegen zou zijn als ik noordwaarts zou gaan. De lucht was grijs, zonder een straaltje zon. Om de hele dag het haardvuur aan te hebben, daarvoor heb ik te weinig hout, maar vanmorgen bij het ontbijt en vanavond zat ik er weer lekker voor. Het inspireerde mij tot het volgende......

Lied van de dag.

Air my breath 

Fire my spirit

Earth my body

And water my blood.

Geef lucht aan mijn adem

Geef vuur aan mijn geest

Geef aarde aan mijn lichaam 

En geef vocht aan mijn bloed.

Ik draag dit lied voor op de status van WhatsApp. 

Het was wel de hele dag droog en met mijn winterjas aan heb ik regelmatig op de binnenplaats gezeten met onder andere mijn breiwerk. 

De laatste mouw nadert zijn einde.

Vanmorgen weer naar Orpesa gefietst en er weer een krant gekocht om die vervolgens te lezen in een café bij een kopje koffie.

Er staat onder andere een interessant artikel in over de hersenen van parkieten, die de geheimen onthullen van de menselijke taal.

Vandaag is ook de dag dat Wim ( van de markten in de Ardèche) naar het ziekenhuis in Valence is gegaan. 

Wims bedje ligt gespreid.

Morgen om half acht in de ochtend al gaat ie daar onder het mes. Laten we hopen dat de heupoperatie een succes wordt. Om te revalideren is het de bedoeling dat hij na enkele dagen hier in dit ziekenhuis drie weken in het ziekenhuis van Lamastre gaat verblijven. Wel jammer dat ik m nu niet kan gaan opzoeken. 

Verder is Frans dinsdag aangekomen bij de mensen van de Vedanta in Barcelona. Waarschijnlijk is ie vandaag daar weer vertrokken met trein en fiets naar Frankrijk.  Hij hoopt eind van de maand weer thuis te zijn in Schaijk. 

Een prettige avond verder is mijn wens en straks:

Buenos Sueños.

Goede Dromen.

Tot morgen. 

Vandaag vaderdag in Spanje. Vanmiddag kwam de zon weer even.

 Hola, Buenas Tardes. 

Vandaag is het vaderdag in Spanje en in dit deel van het land is dat een feestdag. Maar lang niet overal. Het valt samen met de feestdag van San José, 19 maart.

Er was wel iets van te merken vanmorgen, want de winkel Consum, waar ik graag de boodschappen doe was gesloten.

Maar het meeste wat ik nodig had kocht ik al in een andere winkel. Dat was een supermarkt waar ook kranten te koop waren. Voor zover ik heb kunnen nagaan was dit de enige gelegenheid om een dagblad op de kop te kunnen tikken. Gisteren was ik in een winkel van tijdschriften en andere literatuur en daar was men bijna verbaasd dat ik om een krant vroeg. Je moet daarvoor naar het strand,  was het kortaf antwoord van de mevrouw aan de balie. Vandaag ben ik daar ook heen gefietst en koffie gedronken in een café daar.

Het strand lag er  s t i l   e n   v e r l a t e n  bij.

Daar nogmaals gevraagd en daar wees men mij naar de bewuste supermarkt waar ik mijn wens ingewilligd kreeg om eindelijk weer eens een echte papieren krant onder mijn neus te krijgen. 

Natuurlijk geen goed nieuws op de voorpagina van El Pais, maar dat is bijna nooit het geval. 

Hier wordt bericht van het noodweer gisteren in het zuiden van Spanje, wat allemaal veel heftiger was dan in de omgeving waar ik nu ben, veilig opgeborgen in een huis. Vanmiddag na thuiskomst van het dagelijkse uitstapje is de zon even tevoorschijn gekomen en kon ik een zonnebad nemen, tesamen met een van mijn powerbanks. 

Ook in Orpesa in beide cafés waar ik kwam heb ik kunnen laden. In het tweede, waar de koffie zo lekker is en het personeel zo vriendelijk werd me gevraagd een andere tafel te nemen dan de gebruikelijke. Het was praktisch, omdat ik daar dicht bij mijn powerbank zat, maar het bleek dat de andere tafel gereserveerd was. Had ook te maken, denk ik, met het feit dat het vaderdag is en er meer mensen uit eten gaan met pa als middelpunt. 

Een muurschildering heb ik vandaag maar eens op de foto gezet.

Inmiddels lig ik weer lekker in mijn mandje, nadat daarvoor het vuur zijn werk heeft gedaan om mij warm te krijgen, en vooral, voor energie heeft gezorgd om het warme eten op tafel te krijgen.

Samen met Piet kwam tot stand de........

Uitspraak van de dag 

Bij slecht weer laat ik mijn wandelclub lopen.

Op de status van WhatsApp komt vandaag een vuurmoment. Ook mag u een kijkje nemen in het postkantoor waar ik gisteren was. Dat postkantoor was vandaag dus ook dicht en aan de buitenkant was geen brievenbus te bekennen waar ik mijn kaarten in kon stoppen, die ik vandaag geschreven heb. Morgen zal ik ze binnen afgeven. 

Een prettige avond is mijn wens.

Buenas Tardes.

Hasta Mañana.

(tot morgen)

Ps. Dankjewel Frans,  broer van Wim, voor je reactie van afgelopen zondag. Leuk dat je mijn verhalen volgt!