Mosselenfeest in Lamastre met muzikale omlijsting. Barvrouw maakte prachtige tekening van Wim, Arthur en mij.

 Goedenavond, bonsoir.

Vanmiddag in Lamastre zaten Wim, Wineke en ik koffie te drinken op het terras bij Bar de l'Hôtel de ville toen een van de bediensters me vriendelijk op de schouder tikte. Ze liet me een schrift zien waarin ze een prachtige tekening in had staan, gemaakt aan de hand van een foto die ze afgelopen donderdag maakte van Louis Arthur, Wim en mij. Wij zaten toen ook op hetzelfde terras. Op aanraden van Wim vroeg ik haar of ik foto's mocht maken van haar mooie tekening. 

Vlnr Louis Arthur,  Wim en ik.

Onze bedienster woont niet ver van mij vandaan.

Komisch vind ik  Wim daar in het midden. Wij tweeën lijken een beetje op Laurel en Hardie.

Vandaag was ik naar Lamastre gegaan om er Wineke te ontmoeten. Ik was bang  dat ze bij mij de berg nog niet op kon met haar geblesseerde knie. Ik was er bijtijds om ook maar meteen toch maar even te spelen op de kleine markt met lokale producten. De andere muzikant met zijn versterkte gitaar was er ook weer. Ook nu liep het niet echt goed voor mij, evenmin als afgelopen woensdag in Le Cheylard en de zaterdagen hiervoor. Na een uur wilde ik pauze gaan houden en toen ontdekte ik dat op het centrale pleintje van alles te doen was. 

Het bleek het jaarlijks terugkerende mosselenfestijn te zijn met een mooie muzikale omlijsting. 

De muzikant bespeelt een draailier.

Hier bespeelt hij een bekender instrument,  de gitaar.

Ik heb er een paar filmpjes van gemaakt, waarvan sommige wat bewogen zijn omdat ik al dansende filmde.

Maar er was ook nog een circus aanwezig in Lamastre. Daar ben ik met het hondje van Wineke even naartoe gelopen, terwijl zij met Wim zat te klessebessen.

Op de status van WhatsApp is meer te zien.

Hoewel we dachten dat het vanwege Winekes knieblessure niet verantwoord was om het steile pad bij mij op te gaan hebben we het er vanmiddag toch op gewaagd met mij als begeleider. En het is toch gegaan. Ook Wim met zijn nieuwe heup kwam mee en ik heb weer eens ratatouille gemaakt voor ons drietal.

Terwijl ik binnen stond te koken kon ik mijn gasten op de foto zetten.

Zoals wel eens vaker gebeurt vatte de plank naast het fornuis vlam. Maar het was een beheersbaar brandje.

Vergeten op de status van WhatsApp te zetten.

Spreuk van de dag 

Om de honing te waarderen moet je eerst azijn geproefd hebben.

Welterusten. 

Veel zon en mooie wolken.

 Goedenavond, bonsoir.

Vandaag ben ik op eigen terrein gebleven en  heb weer veel van de zon genoten. Maar de wolken die er ook waren vond ik bijzonder mooi. Hier heb je er een paar.

Ook moest het huis nog een beetje meer gedecoreerd worden. 

Nou en of.

Deze letter komt alweer wat beter uit de verf.

En de trui is ook weer wat verder gevorderd.

Er komen witte puntjes in de 8 rondjes.  Deze staan symbool voor de 8 zaligsprekingen uit de Bergrede, zoals ik dat al eerder vertelde.

Waarschijnlijk zie ik Wineke morgen in Lamastre. Ze zou eigenlijk hierheen komen met hondje Tzuki,  maar hier is het nog veel te steil voor haar. Ze moet nog leren met krukken te lopen.

Op de status van WhatsApp staat nu een filmpje van afgelopen woensdag toen ik door een lange spoorwegtunnel fietste.

Tunnel komt in zicht. 

Fijn dat ie verlicht is, maar het is nog wel uitkijken voor tegemoet komende fietsers zoals ik, zonder licht.

Veel plassen, die nog steeds gevoed worden door druppels die door het dak heen vallen. Het einde van de tunnel is nabij.

Uitdrukking van de dag. 

Er schuilt een addertje onder het gras.

In het Frans hebben ze een soortgelijke uitdrukking, maar het gaat dan over een paling:

Il y a anguille sous roche.

(Er zit paling onder de rots)

In de krant las ik dat de palingstand sterk achteruit gaat in de rivier de Rhône. Er mag niet meer op gevist worden sinds een jaar en daar wordt op toegezien. 

En dan is nu de beslissende wedstrijd aan de gang van Fc Den Bosch. 

Heja Den Bosch. 

Tot morgen.

Wineke hard gevallen gisteren. Veel last van knie. Met haar naar dokter en apotheek geweest

 Goedenavond, bonsoir.

Gisteren is Wineke omver gelopen door twee honden en haar rechterknie heeft er zwaar onder geleden. Ze kon nauwelijks nog staan, laat staan lopen. 

Vandaag zijn we samen naar de dokter en de apotheek gegaan. Ze heeft twee wandelstokken nu en een band om haar knie. Foto's moeten uitwijzen wat er precies aan de hand is. Iets gescheurd misschien. Maar het duurt waarschijnlijk nog heel lang voordat die foto's gemaakt kunnen worden.

Ze moet leren lopen met die krukken. 

Op de status van WhatsApp zie je hoe Stoffel de Schildpad zich voortbeweegt. 

De knie ingewikkeld geeft steun.

Terwijl Wineke lang moest wachten in de wachtkamer heb ik buiten op het hondje Tzuki gepast. Die had een ontmoeting met een ander hondje.

Tzuki is een vrouwtje. De baas van het andere hondje wilde het weten en was toen gerustgesteld. 

Op de status van WhatsApp is de kennismaking te zien.

Tijd voor siësta voor Tzuki. 

Wim heb ik ook ontmoet. Hij had een wandelstok meegebracht voor Wineke, maar die krijgt ie weer terug nu ze zelf twee stokken heeft. Toen we opeen terras koffie zaten te drinken kwam een imposante stoet aanhangwagens Lamastre doorgereden. Het bleek een circus te zijn.

Een sterk iemand moet de kar trekken. 

In de apotheek waar ik met Wineke was zag ik deze.........

Uitspraak van de dag. 

Er zijn hier geen vreemdelingen, 

enkel vrienden die je nog niet hebt ontmoet.

Een goede nachtrust is mijn wens.

Tot morgen.

 

Naar Le Cheylard voor markt en boodschappen. Onderweg groot brood verloren. Dierenasiel. Mooi fietsen over oude spoorlijn.

 Goedenavond,  bonsoir.

Vandaag ben ik er weer eens op uit geweest. Ik had onder andere geen kaas meer en ook nog maar weinig brood in huis. In Le Cheylard is het op woensdag markt. Vorige week wilde ik daar al naartoe, maar toen ik klaar was met ontbijt en op de klok keek was het kwart over acht en dat vond ik te laat. Vandaag was het 8 uur precies toen ik mijn telefoon aanzette en toen ben ik meteen in gaan pakken. Na klokslag 10 uur van de kerktoren van Le Cheylard, waar ik naast stond sloeg ik mijn eerste tonen aan. Maar ik had mijn telefoon in het mandje voor op de fiets laten liggen en dat vond ik geen prettig idee. Na een kwartier liet ik mijn spullen even alleen en ben het apparaat op gaan halen. Op weg naar mijn gedoetje kon ik nu de prachtige planten op de foto zetten die op de markt te koop werden aangeboden. 

En de kraam met olijven uit de omgeving van Nyons.

Terug op het podium ben ik verder gaan spelen met een gerust hart.

Erg prettig ging mijn optreden niet vandaag.  Ik straalde niet van zelfvertrouwen. Ik stond er niet. Dat kwam mede doordat mijn ogen troebel waren. Daardoor kon ik minder de vrije blik laten gaan. Ook konden mijn oren mijn eigen muziek niet goed weergeven en moest ik gokken op dat de mensen mijn klanken mooi vonden. Dit laatste zal waarschijnlijk nooit meer helemaal goed komen, maar ik hoop toch dat ik nog genoeg voldoening eruit kan putten om het te blijven doen.  Trouwens, afgelopen zaterdag ben ik door iemand gevraagd om te komen spelen bij de officiële opening van een restaurant. Dat zou ik wel willen doen, als ik niet te veel hoef te praten, want het verstaan van de mensen is moeizaam geworden. Help help help......hoe moet het nou?

Wineke is gevallen,  schreef ze net. Last van een knie, kan moeilijk op haar benen staan.

De terugweg over de oude spoorlijn met vele viaducten en bruggetjes bracht me weer in andere sferen. Ik heb verschillende filmpjes ervan gemaakt, waarvan enkele nu op de status van WhatsApp staan en morgen nog een paar meer.

Zo hebben ze de route over de spoorlijn genoemd. Een variatie op het Italiaanse La dolce vita. Het betekent nu niet " Het zachte leven", maar "de zachte route".

Enkele foto's uit de video's:

Het begin van een van de vele tunnels.

Hier gaat een weg onder de oude spoorlijn door.

Ook was er een dierenasiel waar de weg aan voorbij ging.

Deze witte poes zat vanmiddag op de terugweg nog op dezelfde plek als vanmorgen op de heenweg. 

Opvanggezin voor dieren.

Al met al was de fietstocht wel weer een hele onderneming en het thuiskomen vond ik daarom nóg prettiger. Helaas ontdekte ik dat het grote brood dat ik gekocht had onderweg uit de fietstas is gevallen. Nog net genoeg brood heb ik voor het ontbijt morgenochtend,  dus daarna moet ik weer op stap. Markt Vernoux? We zien wel morgen. 

In St-Basile waar ik woon staat te lezen:

Waarschuwing van de dag. 

De mensen worden erop attent gemaakt dat het dorp betreden wordt op eigen risico.

Er zijn hier kerkklokken die regelmatig luiden.

Hanen kraaien al heel vroeg.

In de nabijheid grazen er kuddes.

Sommige dieren hebben zelfs bellen om hun nek.

Er wordt gewerkt door landbouwers, die voor uw eten zorgen.

Als u dit allemaal niet kunt verdragen dan bent u hier niet op de juiste plek.

In het andere geval hebben wij goede producten, talentvolle handwerkslieden die blij zijn u kennis te laten maken met hun vakmanschap en hun productie. 

Fijne avond en een mooie dag morgen is mijn wens.

Zwartwit tekenen weer opgevat. Waar is de bron?

 Goedenavond,  bonsoir.

Vandaag heb ik  een andere creatieve bezigheid weer opgepakt: het maken van zwartwit-tekeningen.

Je zet twee willekeurige punten op papier, je verdeelt de omtrek van het papier zoals je wilt. In bovenstaande heb ik gekozen voor telkens 1 centimeter afstand. Daarna verbind je de twee willekeurige punten met de punten op de omtrek. En dan ga je de gevormde hokjes om en om zwart maken.

Ik heb er nu een nul in getekend om het ingewikkelder te maken. In de binnenkant van die nul ben ik nu nog even bezig tot ie af is. Maar wanneer is ie af? Ik houd meestal zomaar ergens op.

Deze negen bijvoorbeeld heb ik zo gelaten,  terwijl er nog heel wat hokjes ingevuld kunnen worden. Op elk moment kan ik er nog wat meer aan doen. Het materiaal wat ik gebruik is trouwens viltstift, om de hokjes ruw in te vullen, en fineliner om het helemaal precies af te maken. De ene viltstift is de andere niet, want ik zie nu in bovenstaande negen dat het zwarte ervan niet doffer is geworden, zoals dat bij andere tekeningen het geval is, die hier al een tijdje hangen. Dat was bij die bovenste nul bijvoorbeeld zo en die lijnen heb ik net weer overgedaan. 

De 5 die hier hangt is wel helemaal ingevuld en heeft een foutje: twee per ongeluk doorgetrokken lijntjes.

Deze 8 kun je ook zien als een gespiegelde 3. Ik vond hem zo ook al af genoeg.

Een andere 0. Door de twee willekeurige punten anders te kiezen krijg je een hele andere tekening dan die eerste met de 0, waar ik nu mee bezig ben. Hieronder komt ie nog even 

Over het algemeen geldt: Hoe dichter de punten bij elkaar, hoe meer spanning de figuur uitstraalt.

Zo hangen de 0 en de 9 naast elkaar en rechtsonder is een gedicht van Marij naar aanleiding van een fietstocht die we in 2014 samen maakten. 

Tja, wanneer is iets af? Daar kunnen we lang over filosoferen. Zelf vind ik het niet nodig om alles precies af te hebben. Een tussenstand van iets heeft vaak ook wel wat. Een boek uitlezen op twee bladzijden na bijvoorbeeld,  dat heb ik wel eens gedaan. En het gras maaien hier, daarvan heb ik voor mezelf ook niet de eis dat het hele terrein gedaan moet worden. Wel probeer ik daar te maaien waar je het meeste loopt. Maar als ik water ga halen bij de overloop van de bron word ik nog steeds regelmatig nat. Zo ook vanmorgen toen het een beetje geregend had. Op de status van WhatsApp laat ik zien hoever ik inmiddels gekomen ben met mijn sikkeltje. 

Ook laat ik zien waar ergens ongeveer de bron loopt 

Een cilindervormige bak van twee meter diep is ingegraven op de plek waar die wc staat. Onder in die bak loopt het water van de bron.

Op een andere plek wordt dat water weer opgevangen in een reservoir van 2000 liter.

Daaronder is dan de zogenaamde overloop van de bron, waar ik het water nu uithaal. 

De bron loopt erg hard vanwege de overvloedige regenval in april. Een emmer is gevuld waar je bij staat.

Meestal sluit ik in de zomer ook een pomp aan op het reservoir, vooral handig als er een moestuin is. Maar ik weet niet of dat er dit jaar van komt.

Spreuk van de dag. 

Door altijd tegen de stroom in te gaan kom je vanzelf bij de bron.

Oh ja, Den Bosch voetbalt nu dus:

Heja Den Bosch.

Behalve als je voor Telstar bent. 

Tot morgen.

Raadselachtige verdwijning. Ogen iets beter.

 Goedenavond,  bonsoir.

Vanmorgen toen ik het chalet in kwam stond ik perplex bij het bemerken dat een van mijn beide oortjes niet meer lag op de tafel. De avond tevoren voordat ik naar bed ging had ik een stilleven bij elkaar gelegd van de twee oortjes, mijn twee gebitsprotheses en een flesje met een zoutoplossing om mijn ogen mee te reinigen. 

Het heeft hier veel weg van een bejaardenhuis en ik vond het grappig om dit even vast te leggen op een foto.

Wie schetst mijn verbazing  bij het zien dat er nog maar één oortje lag vanmorgen. Het lijkt me werk van muizen. Overal in de buurt heb ik gekeken: op de grond, in de bank, onder de bank.... Het heeft me de hele dag niet los gelaten, ondanks dat ik niet onthand was: Ik heb namelijk nog een derde oortje en dat deed het ook nog. En natuurlijk mag ik blij zijn dat de muis niet met een van mijn gebitjes ervandoor is gegaan. En ook zijn het goedkope oortjes, niet van een audicien,  die ik nu gebruik. Als ik die straks wel heb weet ik nu dat ik ze niet zomaar op tafel moet laten liggen. Die kosten een paar duizend euro en deze maar twintig. Ik heb ze van Piet gekregen en hij heeft er nog wel een paar voor mij, schreef ie.

Maar al met al toch een hele consternatie,  hoewel het vreedzame  al snel de overhand kreeg vandaag.  Weer een groot deel van de dag buiten kunnen zitten met breien,  schilderen,  gras maaien.

In mijn aantekeningenschrift vond ik deze......

Spreuk van de dag

Ik heb de spreuk maar meteen op een bordje gezet.

De schaduwboom voor het chalet is nu inmiddels in zijn nieuwe blaadjes gehesen. Het leek er op dat de boom op sterven na dood was, maar dat valt toch wel mee. In ieder geval deze zomer zal ie de overmatige zonnewarmte nog wel tegenhouden denk ik.

Op de status van WhatsApp meer over deze boom. Ook hoor je heel mooi de zwartkoptuinfluiter, volgens vogelkenner Piet. En je ziet dat er nog meer spreukenbordjes in wording zijn. Op dit moment geldt........

Hier zijn geen woorden voor.

De spannende ontknoping van de competitie die ik gisteravond wilde bekijken bleek toch niet spannend meer te zijn voor mij. Ik klikte op de verkeerde uitzending en daar kreeg ik meteen het resultaat te zien. 

Met mijn ogen gaat het iets beter vandaag,  maar het blijft afwachten hoe het zich ontwikkelt. Maar straks mogen ze in ieder geval weer even dicht.

Prettige avond.

Tot morgen.