Maarten kwam hoogstpersoonlijk de krant(en) brengen Problemen met camper van Wineke. Zojuist is ze vertrokken.

 Goedenavond. Vandaag is Maarten in eigen persoon het Brabants Dagblad van gisteren komen brengen. Ik en vele anderen vinden dat hij mij geweldig goed beschreven heeft. Ik had hem graag als dank van alles willen geven, maar hij wilde alleen het volgende spreukenbordje:

Spreuk van de dag 

Het bordje heeft een plaatsje gekregen bij hem op het toilet.

De camper van Wineke is nog niet helemaal in orde voor een grotere reis. De achteruitkijkcamera werkte namelijk niet. Gisteren toen we samen op stap gingen is ze met het fietsenrek tegen de tralies aan gereden, ook omdat ze niet achteruit kon kijken. Het fietsenrek, dat een beetje verbogen was,  

hebben we vandaag weer bruikbaar gemaakt en vanmiddag heeft buurman Ton naar de camera gekeken en.....hij werkte weer. Doch.....toen ze vertrok richting Eindhoven deed ie het toch weer niet meer: "No signal" , staat er te lezen.

De kachel heeft vandaag flink gebrand. Met dat gure weer trok de pijp erg goed. De sneeuw die vannacht gevallen is liet vanmorgen zijn sporen na.

Een beetje wit was het op de schuine kant, maar de wei was nog ongeveer groen.

Het water was nog water en ik verwacht dat dat de hele winter wel zo zal blijven.

Vandaag staat er op de status van WhatsApp een magisch liedje over Jeruzalem. 

Zometeen even voetbal kijken op de telefoon, en ook nog ga ik een toetje eten. Vanmiddag hebben Wineke en ik het restant van de ratatouille opgegeten. Een prettige avond is mijn wens.

Tot Morgen. 

Veel positieve reacties op het artikel in de krant. Wineke en ik op stap:Bijzondere ontmoetingen kregen we.

 Goedenavond. 

Heel laat is het al, al tien over tien.

Wineke en ik zijn terug van weggeweest. Het oorspronkelijke doel was om bij een kennis van Wineke in Helmond iets af te leveren en dat te combineren met mijn optreden in de stad. Maar halverwege gekomen kwam ik tot de ontdekking dat ik mijn accordeon vergeten was.

Ook het bezoek aan die kennis van Wineke kwam te vervallen omdat we zo'n tien kilometer voor Helmond bij een huis aanbelden waar Wineke een paar jaar gewoond heeft, om daar te vragen of er nog post voor haar lag. De mensen die er nu woonden waren er nog maar 3 weken en heel heel toevallig bleek de man van het stel, Chiel, mij te kennen. Een jaar of tien geleden is ie met Jan en José bij mij op bezoek geweest. Jan, José en Chiel kenden elkaar dus ook, maar zijn bezoek aan mij ben ik ongeveer vergeten. 

Chiel aan de bar van het vroegere restaurant waar Wineke ook antikraak heeft gewoond. 

We hadden dus onverwachts een heel gezellig bezoek aan deze mensen en daardoor werd het te laat om nog naar die kennis te gaan in Helmond, die wij toch nog niet over onze komst ingelicht hadden. Ondertussen hadden we wel al afgesproken met Martijn, die in Hoogeloon woont met zijn vriendin , en dat bleek nog wel een klein uurtje rijden. 

Martijn en Tine.

Martijn is iemand die mij kende van de blog en me een maandje geleden is op komen zoeken en daarna nog een keer. Het leek me dat Wineke en hij elkaar wel zouden liggen, en dat klopte. Ook met de mij nog onbekende Tine klikte het prima. 

Voor mij stond de dag in het teken van het krantenartikel van Maarten van de Rakt dat vandaag gepubliceerd werd. Aan heel wat mensen had ik het doorgegeven en er kwamen vele positieve reacties.

Tot mijn verrassing staat het verhaal behalve in het Brabants Dagblad ook in de Gelderlander.

 

Ook stuurde Maarten mij Pdfs van het artikel. 

https://tinyurl.com/4459tk5r

Wat ook heel bijzonder was vandaag: In Nistelrode gingen we op de heenweg koffie drinken. Toen we weer bij de auto waren kwam een vrouw op me af: Ze had het artikel net in de krant gelezen en herkende mij meteen. Ze wist te vertellen dat broer ook dingen deed  die niet gangbaar waren. Zo is hij bijvoorbeeld naar Cyprus geëmigreerd. 

In het café zelf had ik de papieren versie van het verhaal gelezen en Wineke ook.

Maar morgen komt schrijver Maarten van de Rakt himself mij persoonlijk een exemplaar afleveren. 

Na ons bezoek in Hoogeloon was het ruim een uur rijden om thuis te komen. 

Op de status van WhatsApp heb ik het een en ander verfilmd van deze nachtelijke reis in de camper.

Spreuk van de dag. 

Het leven van de bloemen gaat naar de knoppen. 

Welterusten. 

Spannend. Morgen staat waarschijnlijk mijn artikel in het Brabants Dagblad. Bezoek gehad van buurman de generaal

 Goedenavond. Maarten van het Brabants Dagblad berichtte me vandaag dat zijn artikel over mij morgen waarschijnlijk in de krant staat. Wel onder voorbehoud, als er niks urgents te vermelden is wat voorrang krijgt.

Een beetje spannend vind ik het wel.

Wineke en ik hebben het een beetje rustig aan gedaan vandaag. Na het ontbijt heb ik hier wat huishoudelijk werk gedaan en Wineke heeft in de camper wat gerommeld. Komende nacht gaat het een paar graden vriezen en ze heeft enkele maatregelen getroffen. We hebben het plan opgevat om morgen naar Helmond te rijden. Zij wil daar iets afgeven bij een vriendin en ik kan dan een beetje spelen in de stad. Het stond al een tijdje op mijn verlanglijstje om in Helmond  op te treden,  dus zo gaan we het combineren. 

Buurman Marcel kwam vanmiddag in zijn generaalspak bij mij op bezoek. Binnenkort wordt het toneelstuk opgevoerd waarin hij die rol vervult. 

Een man met een hoge pet op bij mij op bezoek. Een kapitein? Nee, de generaal in eigen persoon!

Hij gaat zorgen voor een oplossing van mijn probleem. Het is allemaal te zien op de status van WhatsApp. 

Hij zei onder andere dat ik hier prachtig woon, want zie eens hoe mooi de zon over het groene land schijnt.

Dat kon ik natuurlijk wel beamen. 

Vanochtend was de zon ook weer mooi opgekomen. 

En vanavond ging ie mooi onder.

Grapje van de dag. 

Ik wens u een prettige avond. Het weekend staat weer voor de deur. 

Prettige dagen.

Met Wineke naar Jan in Oss en naar Frans in Schaijk.

 Goedenavond. Wineke is aan het praten door de telefoon met Paul. Hij is een gezamenlijke  Engelse vriend die in Bretagne woont. We hebben net weer van de ratatouille van gisteren gegeten en daarvoor waren we op bezoektoer. Jan( van Jan en José) en Wineke kennen elkaar. Ze hebben elkaar twee jaar geleden op mijn plekje in de Ardèche ontmoet. José was aan het werk in een bloemenzaak, zoals elke donderdag, maar Jan was thuis en was verblijd met ons bezoek. 

De hond Catootje was heel enthousiast naar ons toe, maar toen wij aan de koffie zaten nam ze snel plaats in haar mand. Ikzelf had er namelijk daarvoor ook in gelegen en ze dacht:opgestaan, plaats vergaan, voordat ie er weer in gaat liggen.....

"Het is mijn mand, hoor!"

Ook op de status van WhatsApp is Catootje te zien.

Daarna zijn we naar Schaijk gereden, waar Frans woont. Zij kennen elkaar ook en Frans had voor Wineke een fiets in de aanbieding die ze mee gaat nemen op haar camper.

Frans knoopt een fietstas aan de fiets, die voor Wineke bestemd is.

Met hulp van Frans kregen we de fiets aan de camper.

Frans liet ons een bijzondere verzameling zien: al zijn brillen die hij vanaf zijn twaalfde gedragen heeft.

Hiervan staat een filmpje op de status van WhatsApp. 

Intussen ben ik beneden in mijn bed gaan liggen om verder te schrijven. Paul en Wineke telefoneerden nog even door, maar ik kon me niet meer goed concentreren op het laafst. Af en toe heb ik ook even wat gezegd, maar het was moeilijk om Paul, die duidelijk Engels sprak, goed te verstaan.

Ook Frans kon ik met mijn oortjes in niet goed verstaan, in tegenstelling tot Wineke, die af en toe voor mij kon vertalen. Wineke vindt wel dat Frans binnensmonds praat, dus dat heeft er ook mee te maken. Tussen Jan, Wineke en mij ging het wel goed en kon ik meekomen in het driegesprek. 

Grapje van de dag.

W e l t e r u s t e n. 

Aankomst Wineke. Eerst zon, toen regenboog en later veel regen.

 Goedenavond. Ja, ze is er:Wineke is gearriveerd. 

 Het moest ongeveer half vier geweest zijn toen ik vanuit het raam een camper in Brabant de pont op zag rijden. Meteen daarna kwam er een app van Wineke: " Ik ben bij de pont". Veerman Peter werd ingelicht en beloofde haar warm te ontvangen. En ja,  even later bereed haar camper het Gelderse land.

De pont met de camper waarmee ze uit Frankrijk is komen rijden.

Veerman Peter, die Wineke veilig overgezet heeft. 

De camper zet voet op Gelderse bodem.

Het is nu kwart over negen. Ik heb Wineke mijn slaapbank boven gelaten voor de nacht. Daar ligt ze nu lekker bij de warme kachel, terwijl het er morgenochtend net als hier een graad of 7 zal zijn. Zelf slaap ik namelijk beneden.

We hebben vanavond ratatouille gegeten. Dat is mijn favoriete eten waar ik graag mijn gasten op trakteer. 

Voordat ze kwam heb ik afwisselend binnen gebreid en buiten tussen de buien door hout gezaagd en naar hier toe gehaald. Er viel veel regen. Maar toch begon de dag met een mooi zonnetje. 

Een zonnetje........

........dat al snel gevolgd werd door een regenboog.

De status van WhatsApp laat dit alles zien, alsook de aankomst van Wineke. 

Nu lekker slapen wat mij betreft,  wat Wineke waarschijnlijk ook al zal doen. Ze was moe.

Morgen gaan we samen met de camper een ritje maken en enkele mensen opzoeken. 

Spreuk van de dag 

Je kunt je niet verder uitrekken dan je bed lang is.

Tot  morgen. 

Gespeeld op Osse markt. Met Eugène en Judith koffie gedronken in de pauze. Daarna op bezoek bij Carla. Veel schapen in de wei bij Oijen.

 Goedenavond. Geen sauna hier in huis, zoals de afgelopen weken 's avonds vaak het geval was, maar wel lekker warm. Buiten is de temperatuur daar ook naar. De veerman raadde mijn gedachte al, toen ik rond vijf uur de pont naar huis nam: straks lekker de kachel weer aanmaken, was mijn voornemen. Het was ook wel weer gezellig met hem, want nu ik beter hoor durf ik weer creatieve gesprekken aan te gaan. Ik stelde hem de vraag of hij vogels gezien had. Ja natuurlijk,  maar geen aparte vogels. Waarop ik zei dat ik onderweg kraaien heb bewonderd die tussen de bomen door vlogen. Helaas waren ze allemaal verdwenen toen ik mijn camera klaar had. Maar kort daarna viel mijn oog op een hele bende leuke schapen. Zij gingen niet op de loop voor mijn camera, maar kwamen integendeel naar mij toe en keken hun ogen uit voor deze rare vogel.

Een filmpje is te zien op de status van WhatsApp. 

Tussen de bomen zag ik helaas de vogels niet meer.

Hier in de eik van André bleef een vogel wel even zitten op de piek.

Onder een creatief gesprek versta ik als ik lukraak op mijn gevoel en zonder er bij na te denken iemand iets vraag,  en dan maar kijken wat het antwoord is. Ik kan bijvoorbeeld vragen of iemand kippen heeft rondlopen. Je krijgt vaak de leukste reacties en van het een komt het ander. Hierbij moet je dan ook weer aanvoelen bij wie dat kan. Die veerman die er vanmiddag op stond is zo'n type. Maar ook bij andere mensen kan ik op zo'n manier iets los krijgen. De clou van deze zaak is te verwoorden  in de...........

Uitspraak van de dag. 

Door over iets oppervlakkigs te beginnen kun je tot diepgang komen. 

Er waren vandaag twee ontmoetingen. Toen ik tijdens het spelen pauze wilde gaan houden kwamen Eugène en Judith langs, die me uitnodigden om met hen een café in te gaan. Mijn oortjes had ik tijdens het spelen uit gedaan, maar het rechter toestel deed ik voor de conversatie er weer in. Dat bleek praktisch een goede zet want we zaten in een rechter hoek en de geluiden van de drukke menigte links stoorden minder. Ze hielden rekening met mij door extra duidelijk te praten, maar dat hoefde toch niet echt.

Na de markt ben ik naar Carla gefietst, ook in het kader van ( figuurlijk) achterstallig onderhoud. Carla heeft een zachte stem en daarom was ik sinds ik in Nederland ben nog niet bij haar op bezoek geweest. Nu met die versterkingen in mijn oren klonk haar stem hard genoeg.

Carla is een vrouw met groene vingers. Elk jaar heeft ze een prachtige bloemrijke tuin. Zelfs nu in het najaar moet je voorzichtig lopen om niet te veel die mooie bloemen te raken.

Ze is ook creatief gevoelig. Zo heb ik van haar wol spinnen geleerd. Haar huis is zeer smaakvol ingericht. 

Als je door het raam naar buiten kijkt zie je dit. 

Morgen komt Wineke voor een paar dagen met haar camper. Ze zal het hierbinnen niet koud hebben.

Dat heb ik het nu zelf ook niet.

Welterusten straks.

Naar Oss op bezoek bij Sjaantje en André. Klompen afgeschilderd en naar de buren gebracht.

 Goedenavond. Vandaag ben ik naar Oss gefietst om daar Sjaantje en André te bezoeken. Er was hier post voor hen, die ik wilde afleveren en bovendien was het in het kader van de communicatie met mijn gehoorapparaatjes. Dat bleek over het algemeen even vermoeiend en moeizaam te zijn als zonder die oortjes, vooral toen er ook onverwachts ander bezoek kwam. Met veel moeite kon ik de helft begrijpen wat ze te vertellen had.

Op de terugweg ging ook mijn fiets fanatiek aan het doortrappen, wat betekent dat ik zo snel mogelijk een lastige reparatie uit moet voeren. Tja......

Spreuk van de dag. 

Het leven van een fietser gaat niet over rozen. Gelukkig maar!

Maar de kachel doet het goed. In deze kouder wordende tijden is het fijn om lekker warm te zitten. Morgen zie ik wel of ik een nieuwe ketting kan kopen en een nieuwe derailleur, want het euvel komt voort uit het feit dat de oude  versleten zijn. In het algemeen gaat deze combinatie een jaar mee bij mij en ik weet niet hoe lang de vorige eigenaar deze combinatie al op de fiets had liggen. 

De ochtend kende hier prachtige luchten. 

Vanaf de pont maakte ik de volgende foto's,  als onderdeel van een filmpje op de status van WhatsApp. 

De voor de buren bestemde klompen heb ik vanmorgen nog een finishing touch gegeven en vervolgens op paaltjes tegenover hun boot vastgespijkerd.

Narda stuurde mij zojuist uit Wesepe bij Raalte een prachtig filmpje dat ze vanmorgen gemaakt had van mussen op het platte dak van haar schuurtje. Ze waren heerlijk aan het spatteren in het regenwater dat erop stond.

Dankbaar heb ik dat filmpje overgenomen op de status van WhatsApp vanavond.

Prettige avond.

Tot morgen. 

Veel geëxperimenteerd met oortjes. Klompen en spreukenbordjes geschilderd.

 Goedenavond. Het was vandaag een goede gelegenheid om thuis de mogelijkheden te ontdekken van mijn gehoorapparaatjes. Zo heb ik ook weer eens naar de radio kunnen luisteren terwijl ik met andere dingen bezig was. Heb ik lang niet meer gekund. Dit luistert natuurlijk heel anders, met die dingen in je oren. Het is wennen. Maar wel fijn dat ik nu weer iets kan volgen. De pijn die ontstaat door de druk van die apparaatjes was redelijk te verdragen, een beetje beter dan eerder.

Vanmorgen kwam Marcel me hutspot brengen.

Van de voedselbank van Alphen, volgens zijn zeggen.

Op mijn beurt had ik de klompen klaar, die voor hem en Karin bestemd waren.

Twee linker klompen voor iemand met twee linker voeten. 

Voordat ie kwam had ik nog even de puntjes op de rondjes geschilderd. Dit was meteen het sein om verder te gaan met schilderen. 

Want ook voor Ton en Monique moesten klompen geschilderd worden. Op wat kleinigheidjes na zijn die nu ook af. En ook zijn er twee spreukenbordjes voor hen nu klaar.

Ze hebben namelijk een hottub. De warmte ervan wordt als verfrissend voor de geest ervaren en het helpt ook om even lekker bij jezelf te komen. Op de spreukenbordjes heb ik dat zo verwoord.

Vanmiddag kwam een vreemd soort wagen achter een tractor aan de pont op gereden.

Ik vroeg me af wat dat zou zijn.......

........maar kwam er al vrij snel achter dat dat sinterklaas moest zijn die aan de overkant in Oijen verwacht werd, getuige de mensenmenigte daar.

Op de status van WhatsApp staat een en ander verfilmd.

Vanmiddag een uur getelefoneerd met een goede vriendin. Het goede gesprek deed me goed.

Langzamerhand begint het hierbinnen wat fleuriger te worden.

Gisteren had Albert Hein twee potjes met hyacinten voor mij inbde aanbieding. 

Deze amaryllis staat al een paar weken hier te pronken en waakt over de.......

Spreuk van de dag. 

Beter achter de feiten aan lopen dan achter de leugens.

Tot morgen en voor straks...

Welterusten.