Buurman Marcel sleept een van de stammen van mijn boom naar zijn boot. Mijn boot had hij vastgelegd met een heel stevig touw tijdens mijn afwezigheid. Was nodig.

 Goedenavond. Vanmorgen bij het opstaan wist ik niet wat ik het beste kon doen. Er op uit gaan om afspraken te maken in Oss? Want daar is een adres waar je terecht kunt met gehoorproblemen. Ik besloot eerst toch maar eens te beginnen met werken aan mijn hout. Dat is therapeutisch en geeft innerlijk wat rust. Ik ben het uiteindelijk de hele dag blijven doen en heb vanmiddag een afspraak gemaakt met de huisarts in Maasbommel als eerste stap. Het was gezellig met de buren Marcel en Karin, die mij uitnodigden voor de koffie. Ze wilden ook graag een stam uit mijn bomenarsenaal waarin ik aan het zagen ben. We zochten de boom uit die zo recht mogelijk leek. 

Het duurde niet lang en ik had 'm door.

Omdat de boom al een beetje schuin stond ging de zaag er klemloos doorheen.

Krak, krak, krak....Marcel,  snel komen met je telefoon, wil je het vallen nog opnemen. 

Het filmpje staat op de status van WhatsApp. 

Het duurde niet lag of daar lag ie. Ontdaan van alle zijtakken was het nu de vraag, hoe krijgen we zo'n zware boom met zijn tweeën getild? Marcel had daar een oplossing voor.

Een touw eromheen en aan de auto vastbinden.

Via een plankje trok de door Karin bestuurde auto het gevaarte naar boven.

En de stam werd verder gesleept richting hun schip.

Nu even een kijkje in de opbouw van de vele stammen die ik aan het zagen ben.

Wat in de grond ligt is de hoofdstam en daar zijn alle andere stammen uit ontsproten. 

We hadden het nog over het dikke touw dat mijn boot met de wal verbindt.

Een flink stevig en dik touw.

 Daar heeft Marcel voor gezorgd toen ik ver weg was. En dat bleek wel nodig, want de boot zwabberde op een gegeven moment alle kanten op. Ik vertelde hem dat ik eigenlijk voor een boot niet geschikt ben. Veel te slordig en te onhandig, maar dat er altijd mensen zijn geweest die mijn boten recht gehouden hebben. Nu ben ik er dus Marcel weer erg dankbaar voor. Op hem  heeft het volgende betrekking:

Spreuk van de dag. 

Mijn buurman zit er altijd naast.

Ondertussen ben ik een beetje zenuwachtig aan het worden voor aanstaande donderdag als de crematie van Jet is waar ik een woordje ga doen. Een beetje maar hoor, want ik heb er vertrouwen in dat ik mijn bijdrage zal kunnen leveren. Een fijne avond is mijn wens, en voor straks: lekker slapen.

Twee keer bezoek:Sarita/Kilian/Diego, later Erik. Buren zijn uitgevaren en weer terug gekomen.

 Goedenavond. Zondag bezoekdag! Het is al jarenlang een traditie als ik in Nederland ben, ook al toen er nog geen mobiele telefoons bestonden en de gasten op de bonnefooi kwamen, maar met de zekerheid dat ik thuis was. Nu weet ik meestal wel van tevoren wie er komen. Van Sarita en Kilian en hun hondje Diego was het zeker.

Vlnr: Kilian, Diego, Sarita. 

Diego houdt van de meeste mensen en ik van de meeste honden, dus dat komt goed uit.

15 jaar oud is Diego al.

Mijn slechte gehoor probeerden we te compenseren. 

Ze waren vroeg gekomen, rond half elf. Ik was nog met de afwas bezig, dus de pannen, borden en kopjes stonden nog verspreid in de hut. Maar het meeste werk was al verricht.

Toen ze weggingen was het nog even balanceren op de smalle loopplank en spoedig daarna kwam de volgende gast, Erik, die het vandaag tevoren nog even open gelaten had of ie zou komen. 

Erik worstelt en komt boven. 

Ik ben voorzichtig met mijn gasten. De loopplank is smal en dat gaat nog wel voor deze vrij jonge mensen. Op de wal liggen drie pallets die naar de loopplank leiden en daarvan waren twee plankjes door de midden gegaan de afgelopen week. Die had ik vanmorgen vervangen. Maar ik was vergeten dat het vlonder van de boot spekglad wordt als het net geregend heeft. En Erik gleed dus bijna uit, met de nadruk op bijna.

Niet goed te zien zo, maar wel op een filmpje op de status van WhatsApp. 

Ondertussen dat we samen aan de koffie zaten maakten mijn buren zich op om met een stel vrienden een tochtje te maken met hun zeilboot.

Hier worden ze uitgezwaaid door mij. Maar ze beloofden vandaag ook weer terug te komen. 

Eind van de middag zag ik de boot op de Maas.

Even later meerden ze weer aan in de veilige haven en kon ik ze weer begroeten.

Een heel fijn gezelschap zo te voelen. Kijk ook op de status van WhatsApp. 

Toen ik vanavond mijn opgewarmde eten aan het nuttigen was kwam Jantien, een van de gasten van Karin en Marcel, bij mij de loopplank op met iets in haar hand. Ze had erwtensoep gemaakt, ze hadden iets over en dat kreeg ik. 

Het was een korte en zeer hartelijke ontmoeting. Jantien houdt van dichten en we vonden elkaar al gauw in de spreukenwereld van mij, die ze aantrof tussen al de rommel die er ook was op mijn vlonder. Ze was onder andere enthousiast over het bordje met deze.......

Uitspraak van de dag. 

Niet te hard opruimen,

Dat verstoort de wanorde.

Toen vanmiddag mijn gasten vertrokken waren en de buren aan het varen heb ik een van de te zagen bomen aangepakt.

Evenals de eerste boom van vorige week is deze ook keurig terechtgekomen. Geen eigen verdienste, maar geluk. 

En dan is het nu weer tijd voor de joghurt, het toetje. Daarna voetbal kijken. Daarna:

Welterusten. 

Naar Tiel om te spelen en brood te kopen. Met voetveer de Waal overgegaan. Goede klik met veerman Jacob. Bijzonder artikel in Telegraaf.

 Goedenavond. Vandaag is het heel anders gelopen dan verwacht. Een dagje thuis had ik in gedachten, vooral omdat de weersvoorspellingen slecht waren. Ik besefte dat ik gisteren was vergeten brood te kopen, dus eventjes op en neer naar Maasbommel waar een kleine buurtsuper is, moest nog wel. Tegen elf uur kwamen toch al enkele opklaringen opzetten en veel regen zou er tot vanavond niet meer komen. In Maasbommel woont Toon, een man die elke dag mijn filmpjes op de status van WhatsApp bekijkt en ook af en toe de blog leest. Ik dacht, een bezoek aan hem kan ik mooi combineren met het doen van die kleine boodschap. Echter, hij schreef dat hij net als zijn vrouw de griep had, dus ik kon niet komen. Toen kwam onverwachts bij mij het plan opzetten om niet naar Maasbommel maar naar Tiel te gaan, wat 10 kilometer fietsen is. Mijn accordeon mee en daar spelen in de winkelstraat. Normaal als ik in Nederland ben is zaterdag immers dé speeldag en daar was het weer, tegen mijn eerdere verwachting in toch wel geschikt voor.

En zo zat ik even later tot mijn eigen verrassing op de fiets richting Tiel. Om daar te komen is er een voetveer over de rivier de Waal.

De pont komt eraan om mij en andere vaargasten op te halen.

De veerboot Pomona nadert de wal.

Inladen en uitladen maar.

Tot mijn verrassing was Jacob de man aan het roer. Toevallig net de veerman waar ik zo'n klik mee voel en omgekeerd ook. Ik herinner me dat hij me een paar jaar geleden uitnodigde om op de pont wat te spelen. Hij heeft van mij nu ook weer foto's gemaakt, maar op de terugvaart deed ik hetzelfde met een filmpje bij hem. De eruit voortvloeiende foto is echter niet duidelijk vanwege de spiegelende ramen van de stuurhut.

Hier zwaaien we naar elkaar. Op het filmpje op de status van WhatsApp is het beter te zien.

Tiel op de achtergrond, maar vooral: mooie wolken. 

Nieuwe flats in Tiel en mooie wolken. 

Een vrachtschip passeert.

Het spelen in Tiel bracht niet zoveel vreugde en ook niet veel euro's,  maar om een andere reden was ik heel blij dat ik gegaan ben. Toen ik pauze nam in een café vroeg ik daarbij een krant om te lezen. Toen ik De Telegraaf bijna uitgebladerd had viel mijn oog op een artikel over Miriam, een goede bekende van mij. Zij heeft met haar man wandeltochten gemaakt door de wildernis van onder andere Nieuw Zeeland en heeft daar boeken over geschreven. Haar laatste boek is nu uit. Naar aanleiding daarvan was het artikel.

Haar man Pieter is chronisch ziek, vandaar de titel "Alleen zijn is mijn toekomst".

Voor het café stond geschreven de......

Uitdrukking van de dag. 

En dan was er in Tiel ook de ontmoeting met Hein, een vroegere buurman van mij. Die ontmoeting kunnen we voortzetten, want ik heb nu zijn gegevens. 

Al met al een zinvolle dag. Minpunt is weer dat mijn oor vaak echode, dat stoorde me in  het praten met Hein en Jacob en ook een beetje met het spelen.

Morgen is zeker een thuisdag: De zondag is bij mij traditiegetrouw de dag van de week om bezoek te ontvangen. En dat gaat zeker gebeuren, twee vrienden et hun hondje hebben zich al aangekondigd. 

Fijne Zondag. 

Oren uit laten spuiten en daarna naar Druten voor markt.

 Goedenavond. Om elf uur had ik vandaag de afspraak bij de assistente van de huisarts om mijn oren uit te laten spuiten. Dat was in Maasbommel. Ik besloot dit bezoek te combineren met de markt van Druten die in de namiddag plaatsvond, zoals alle vrijdagen. Daar was ik dus al vrij vroeg, maar dat was niet erg. In een gezellige bakkerij ging ik koffie drinken met in gedachten daar ook naar het toilet te gaan. Het duurde heel lang voordat ik aan de beurt was, want een klant voor me had een hele serie broodjes besteld, die allemaal belegd moesten worden met van alles en nog wat. Toen ik mijn bestelling gedaan had, een kopje koffie plus een frambozenflap, bleek verdorie dat de wc kapot was. Had ik dat eerder gezien dan was ik wel naar een café gegaan in plaats van hier zo lang te moeten wachten. Maar het lukte me wel om ondanks de aandrang toch lekker de versnaperingen tot me te nemen. Maar daarna, hoe los ik mijn sanitaire probleem op, vroeg ik me af. Even rondfietsend door Druten kwam ik tot een goede oplossing: een patatje nemen en daar naar de wc. In het zaakje dat ik vond was gelukkig het toilet niet defect.

En toen kon het spelen beginnen. In Druten is het spelen op de markt zelf niet zo interessant, maar naast de markt gaat het meestal heel goed in een klein winkelstraatje. Inderdaad ging het op de markt zelf een beetje moeizaam. De vrouw van de bloemenkraam waarnaast ik begon stuurde me zelfs na een half uur erg onvriendelijk weg. Protesteren doe ik nooit in zo'n geval, want daar heb je alleen jezelf mee, heb ik uit ervaring geleerd. Maar het bracht me wel van mijn a propos. Op een andere plek op de markt was het te rustig en toen ging ik spelen op de plek bij de winkels, waar het bijna altijd heel goed gaat. En dat was nu ook weer het geval.

Terwijl ik een video maak voor op de status van WhatsApp krijgen mijn spreuken bekijks.

De meeste spreukenbordjes die ik op reis naar Nederland meegenomen heb konden omgedraaid worden met Nederlandstalige spreuken.

Maar met het spelen moest ik er ook weer een beetje inkomen in mijn Nederlandse repertoire.

Van de twee uur dat ik in totaal speelde was er een half uur bij van een goede intensiteit. In het Engels zeggen ze dan dat je in de flow bent. Dit maakt dan het optreden geslaagd, ook al was het, vooral op de markt zelf soms een beetje matigjes. 

Op het einde zakte het peil ook omdat helaas mijn linkeroor weer begon te echoën. Dan kan ik er niet meer lekker bij zingen. Dit was balen, want ik had verwacht dat nu het oor uitgespoten was dat niet meer zou gebeuren.

Op de terugweg zag ik een eenzame windmolen energie verzamelen voor een grote boerderij. 

Na de foto gemaakt te hebben vervolgde ik het fietspad. 

Van Wim afkomstig is het......

Grapje van de dag. 

Wim heeft een nieuwe buurvrouw, ze komt regelmatig in aanraking met de politie......

Ze is namelijk met hem getrouwd. 

Intussen is het half tien en ga ik warm mijn bedje weer in. De kachel had ik voor die korte tijd niet aangemaakt vanavond en heb het eten buiten op het vuurtje klaargemaakt. Morgen gaat ie meteen al aan na het opstaan en blijf ik waarschijnlijk thuis.

Prettig weekend!

Bericht van Piet zojuist: "Jet is overleden ". Veel droog hout naar binnen gewerkt, geeft ruimte aan de buitenkant.

 Goedenavond. 

Een kort bericht zojuist van Piet: "Jet is overleden".

Dat was even wennen aan het idee. Iemand die er altijd was, is er niet meer. Maandag had ik haar nog gezien en gesproken......

Onwillekeurig ontleed ik dan weer het woord overlijden, dat ik best een mooi woord vind. Overleden....over het lijden heen, verder dan het lijden, het lijden voorbij. Zo ervaarde ik dit nu ook precies. Jet had het lichamelijk zo vreselijk moeilijk de laatste jaren. Het was werkelijk een lijdensweg die ze aflegde, bijgestaan door Piet, voor wie zijn taak ook erg zwaar was. Beiden klaagden niet en zetten met een realistische blik hun schouders onder hun levenswerk. En nu is Jet overleden en ik voel meteen de bevrijding voor haar.

Vanmiddag was ik op de pont om veerman Peter te ontmoeten.

Ons gesprek ging onder andere daar over, over het bevrijdende van dood gaan. Zijn broer is en paar jaar geleden ook overleden en dat hij niet meer op aarde is betekent niet dat hij er niet meer is. Zo ervaart Peter het ook, en ik vertelde dat na de dood van mijn broer John ik heel veel contact met hem had.

Mijn bezoek aan Peter was een korte onderbreking van mijn bezigheid om droog hout naar binnen te brengen. Morgen gaat het namelijk regenen en ik heb lekker doorgedouwd met de verplaatsing van mijn brandhout. Buurman Marcel, die mij bezig zag, bracht mij een mand. Daarin was het gemakkelijker om het hout te vervoeren dan los in mijn armen, en daar heeft ie gelijk in.

Deze hele stapel is via het mandje naar binnen gebracht. 

De stapel heeft een drietal jaren hier gelegen. 

Het hout wordt neergelegd in de douche, die al die tijd dat ik hier woon al als houthok heeft gefungeerd, maar nu helemaal leeg was. Het was dus hoog tijd dat het weer gevuld werd.

Eind van de middag: doucheruimte helemaal vol.

De ruimte ernaast ook voor een kwart.

De ruimte boven de kachel is ook tot aan de nok gevuld.

Schoon schip gemaakt. Nou ja, schoon.......

Maar de stapel is weg en ik krijg ruimer zicht totdat er straks weer vers hout komt te liggen. 

Ik heb dus even flink doorgedaan vanmiddag en daardoor werd het laat. Het is niet mijn gewoonte om het zo laat te maken,  maar dit keer was even doorbijten wel goed, want vanaf morgen is de droge periode weer voorbij. in het donker heb ik daarna mijn potje weer gekookt.

We hebben vandaag via Theo de........

Mop van de dag.

Maar ik wil graag eindigen met de gedachte aan de vogel die vandaag gevlogen is.

D a g   l i e v e  J e t .

Fijn om weer thuis te zijn. Begonnen met de grote boom te kleineren. Droog hout naar binnen gezaagd. Een engel in de lucht bij Sarita.

 Goedenavond. De eerste dag thuis op de boot zit er weer bijna op. Het voelt goed hier te zijn, niet in de laatste plaats vanwege de ervaring dat de buren het ook fijn vinden dat ik er ben. Maar ook heerst er een gevoel van harmonie. Gisteren was ik een beetje bang dat die te groot gegroeide boom een probleem zou vormen, maar vandaag blijkt dat het omzagen ervan toch wel mogelijk is zonder te veel schade te berokkenen. De boom is een horizontaal liggende stam waar verschillende zijbomen uit zijn gegroeid. Op zich al een wonder van de natuur.Ik was begonnen met een kleintje om erin te komen, maar even later pakte ik een van de hogere bomen, die een beetje scheef hing in een richting waar ie vrij kon vallen. Toen het zover was dat het hout begon te kraken vond ik het wel een beetje eng. Je weet namelijk nooit precies hoe een boom gaat vallen. Maar hij viel precies goed,  het kon niet beter. 

Daar ligt de gevallen reus.

De samengestelde boom ontneemt nu een beetje zonlicht, maar met het krimpen der dagen wordt dat veel meer.

 Voor sommige andere bomen zal het iets moeilijker zijn om ze goed te laten vallen, maar na dit heb ik vertrouwen erin gekregen dat dat ook gaat lukken. 

Twee zijn eruit van de ongeveer 10 bomen.

 Voor mij is dit al de conclusie dat de goede geest met mij is. Diezelfde goede geest zal mij hopelijk ook leiden in de stappen die ik moet zetten om in de toekomst weer wat beter te kunnen horen. Vandaag heb ik in Maasbommel in de huisartsenpraktijk in ieder geval reeds een afspraak gemaakt om uit te spuiten. 

Een weekje geleden vermeldde ik hier dat het sleuteltje van mijn fietsenslot kwijt was. Ik wilde het slot weggooien, maar bedacht me: stel je voor dat ergens op de boot nog een reservesleuteltje lag. En ja, tot mijn vreugde vond ik hem op de vensterbank waar andere sleuteltjes liggen.

Hoef geen ander slot te kopen. 

Op deze in Spanje gekochte fiets ben ik extra zuinig en ik zal hem vaker op slot zetten nu de fiets niet meer zwaar bepakt is zoals op reis. Zo is ie gemakkelijker steelbaar, als er hooguit een accordeon in zit( die ik dan ook kwijt zou raken).

Vandaag was er veel blauw te zien in de Nederlandse luchten, maar in Herpen kreeg Sarita een engel voorgeschoteld. 

En hier is een half uur geleden dit verschijnsel gesignaleerd:

Voortbordurend op de spreuk van gisteren kwam Nonny vandaag met iets van Socrates......

Spreuk van de dag 

Prettige avond.