Schrikken:Geen verbinding ineens. Naar Lamastre voor boodschappen en internet.

 Goedemiddag vanuit Lamastre. 

Het gebeurt wel eens vaker dat de verbinding uitvalt. Het was vanmiddag ook het geval. Al snel wist ik dat het niet aan de telefoon lag, want tijdens een kort momentje was de verbinding er even wel, maar heel zwak. Mijn conclusie was dat de sinds vorig jaar in gebruik genomen zendmast de oorzaak moest zijn. Ik moest toch naar Lamastre voor boodschappen vandaag of morgen en ik ben dus vanmiddag hierheen afgedaald, waar ik nu zit. De fietstassen zijn volgeladen met boodschappen voor een aantal dagen. Hier is de verbinding er wel en ik schrijf nu vast mijn verhaal voor het geval dit thuis niet meer gaat.

Op de heenweg was er een leuke ontmoeting met geitjes.

Op de status van WhatsApp zie je de beesten en hoor je mij er doorheen praten.

Van de schapenhoedster uit Italië, van wie ik het telefoonnummer weer heb, heb ik nog niks teruggehoord maar ze heeft wel mooie foto's op de status gezet van de vallei in de Alpen waar haar dieren nu grazen.

Binnenkort,  eind oktober zal de hele kudde weer afdalen de povlakte in, waar het in de winter niet te koud zal zijn.

Een wielrenner die mij zag zitten maakte zojuist een praatje. Hij had mij net ook op de fiets gezien en moet nog zo'n 30 kilometer tot huis. Dat is weer 12 kilometer voor Annonay,  het dorp waar vorige week die overstroming was. Bij hem was alles normaal,  geen excessieve regen. Bij mij ook niet. Het kan dus erg plaatselijk zijn.

Enkele druppels vallen nu ook en er wordt meer regen verwacht. Tijd om op te houden en dit schrijven te posten.

Spreuk van de dag. 

Niet het vele is goed, maar het goede is veel.

Smakelijk eten straks

B o n  A p é t i t.

Hanny gecremeerd. Ze voelt verder weg nu. Op bezoek geweest bij Yvon en Olivier.

 Goedenavond,  bonsoir.

Vanmorgen tussen half tien en half twaalf was de (informele) bijeenkomst rond Hanny, waar ik indirect bij was omdat ik iets ingesproken had wat ze daar hebben laten horen. Hoe het gegaan is heb ik nog niet gevraagd aan dochter Lon.

Het vreemde was dat er vanmorgen een dwingende boodschap in mijn innerlijk was om mijn buren Yvon en Olivier te bezoeken. Dat was al een tijd geleden dat ik daar geweest was omdat ik er tegenop zie. Het gaat mij moeilijk af om Yvon te verstaan vanwege dat ik niet goed hoor. En ook gaat het met Yvon lichamelijk en psychisch erg slecht. Hij heeft overal pijn en wil het liefste dood. En ik weet ook niet goed hoe ik daar op moet reageren. 

Vanmorgen was het ineens duidelijk: vandaag moest ik er toch maar eens naar toe. En ik ging zelfs halverwege de herdenkingsbijeenkomst rond Hanny. Alsof Hanny wilde zeggen: besteed je aandacht nu maar aan levende mensen. Ik red me wel. En inderdaad heb ik vandaag het gevoel dat ze verder van me vandaan is. En dat accepteer ik dan ook meteen, hoewel het niet meer zo gezellig was dan de afgelopen week toen het leek alsof ze overal over mijn schouders meekeek en me raad gaf als ik daarom vroeg. Ik laat haar graag vrij om zich verder te ontwikkelen in die wereld waar ze nu is en bovendien is zij niet het type die zich laat binden. 

Verder dus ga ik nu met de mensen om me heen die nog wel op aarde zijn, en de stap naar Yvon en Olivier heb ik dus meteen genomen. Hun wereld is klein maar zelf had ik heel wat te vertellen en kon ik laten zien via filmpjes op mijn telefoon. Hun hondje Biby was zoals gewoonlijk weer vreselijk aan het protesteren toen ik weg ging.

Olivier en Biby. 

Daaaaag,  howdoe. 

En toen daalde ik weer af richting huis. 

Op de status van WhatsApp komt een filmpje van dat blaffende hondje.

Ben trouwens met de fiets gekomen die ik gisteren van een nieuwe binnenband had voorzien. Deze heeft veel meer versnellingen en die ga ik voorlopig hier in de buurt gebruiken. Dat klimt wat gemakkelijker de steile hellingen op. 

Thuis was het vanmiddag weer zomers warm op mijn terrein. 

Geprofiteerd van de zon om het brandhout droog te krijgen. Ook vandaag was het niet nodig om te stoken, zelfs vanmorgen bij het opstaan was het al warm genoeg. 

Op de pot met chocoladepasta zat een sprinkhaan. 

De telefoon ging, ting ting ting, toen ik bijna thuis was van mijn bezoek aan de buren. Toen ik keek wie het geweest was bleek het Mauro te zijn,  een italiaan van wie ik het nummer kwijt was. Geappt en nu heb ik ook weer het nummer van andere vrienden die in Italië wonen. Van Mary Blanc en haar man. Zij is Française. Van de laatste heb ik deze foto:

Vandaag dezelfde......Les van de dag........dan gisteren. 

Gisteren stuurde ik dit ook op naar Lon. Zij was er zo door geraakt dat ze de tekst vandaag op de kist van Hanny zou schrijven. 

Het past ook heel goed bij de overledene. Zij nam haar lot zoals het kwam. En ik wil me graag door deze houding laten inspireren. 

F i j n e   A v o n d. 

Zelfs even te warm in de zon. Amdere fiets in orde gemaakt. Morgen dé dag.

 Goedenavond,  bonsoir.

Vandaag was er weer veel zon en het was een beetje benauwd weer totdat vanmiddag wolken kwamen die voor mij het gevoel prettiger maakten.

Met mijn trui als kussen een dutje gedaan, want ik was een beetje loom vandaag. 

Rond één uur kwamen de verlossende wolken.

En later werd het zelfs een beetje dreigend. 

Er waren enkele problemen die om een oplossing vroegen.

Ook deze krekel wist me niet te vertellen hoe je  3horizontaal cryptisch kunt bekijken. Maar Piet bracht uitkomst: sinologie is de kennis van de Chinese taal en de Chinese letters heten karakters.

Lastiger dan breien,  puzzelen of hout zagen is voor mij sleutelen aan fietsen. Maar vanmiddag trok ik de stoute schoenen aan en ben gaan bekijken waarom de achterband van een goede fiets plat was, terwijl dat een jaar geleden,  toen ik hem wegzette, nog niet het geval was. Er was geen lucht in te krijgen,  dus uiteindelijk heb ik er een nieuwe binnenband op gezet.

De fiets is weer rijklaar. Binnenkort is Frans van plan om te komen en dan kan hij erop fietsen. Eventueel gebruik ik hem zelf, want met 21 versnellingen kom ik gemakkelijker van Lamastre omhoog dan met mijn ouwe trouwe merrie 

Het was ook weer een gelegenheid om mijn fietsenspullen die in de fietstas aan het zwemmen waren weer op het droge te krijgen. 

Drijfnat was alles weer.

Afwasmiddel is zeer geschikt om vette handen mee schoon te krijgen, daarom was het na het fietsenmaken tijd voor een afwasje. Water hiervoor is nu in overvloed beschikbaar. De bron loopt nog steeds als een tierelier sinds de regen van vorige week.

Op de status van WhatsApp zie en hoor je de bron van mijn bestaan en ook zie je de rook van een ontwakend vuurtje in en rond het tuinhuisje. 

Morgen gaat er in Nederland ook een vuurtje branden. Hanny wordt gecremeerd. Hoewel ik daar niet bij ben voel ik de spanning van de gebeurtenis en de voorbereiding ervan hier ook. Ik ben blij dat ik er indirect aan deel mag nemen en Hanny mee uit mag zwaaien.

Uitspraak van de dag. 

Dag, lieve mensen, morgen spreken we elkaar weer.

T o t   M o r g e n 

À  demain.

Dringende innerlijke opdracht uitgevoerd.

 Goedenavond,  bonsoir.

Aanstaande woensdag is de crematie van Hanny. Zou ik een gedicht kunnen schrijven en dat opsturen naar dochter Lon was mijn gedachte de laatste dagen. Gisteravond toen ik moe en hongerig naar huis terug fietste vanuit Lamastre kwam daarbij het idee in me op om op de accordeon het Franse lied Les amants de Saint-Jean te spelen en dat op te nemen via de voicerecorder op mijn telefoon.

Hanny vond het altijd een prachtig lied, als ik het voor haar speelde. Vandaag wist ik dat ik dat moest doen en ook het gedicht schrijven. Misschien was er wel haast bij, als het nog in het programma van de uitvaart ingepast moest worden, aannemende dat mijn idee goedgekeurd zou worden.

Bij het opstaan wist ik dat de belangrijkste taak voor vandaag hierin lag. Het eerste wat ik deed na het snelle ontbijt was naar beneden te lopen en de accordeon uit de fietstas te halen. Dat liedje spelen was het gemakkelijkste. Maar toch ben ik, heel streng voor mezelf, eerst gaan schrijven. Het lukte me om goed op papier te zetten wat in me speelde, vond ik, en weldra sprak ik de tekst in op de voicerecorder en stuurde die meteen door naar Lon. Zij op haar beurt reageerde direct met dat ze het prachtig vond en het zeker ten gehore zou brengen. Daarna ben ik het lied gaan spelen. Bijzonder was dat een krekel zich op de accordeon neervleide en in het geheel niet gestoord werd door het felle geluid. Integendeel leek het geluid hem te bekoren.

Ook deze opname werd doorgestuurd en viel eveneens in goede aarde, waarna nog een verzinsel volgde. Ik dus heel blij dat ik gedaan heb wat ik voelde dat ik kon doen, en op deze manier toch helemaal betrokken ben bij het afscheid van Hanny.

Hoe zal het nu met Hanny gesteld zijn, is de vraag die ik me onder andere stelde in mijn toespraak. In onze gesprekken van de laatste tijd hadden we het er vaak over. Het leven heeft veel mysteries, maar de dood ook. Hanny en ik geloven allebei in een leven na de dood, in een grotere dimensie. Dit ervaar ik nu ook weer duidelijk omdat ze zo dichtbij is. Mijn verhaal begint ook zo:

Lieve Hanny.

Ver van jou vandaan, en toch dichtbij.....

Zeer talrijk waren de apps die wij elkaar stuurden, waar ik ook was. Was het Spanje, Italië,  Oekraïne of Alphen aan de Maas, we hielden elkaar op de hoogte van de wederzijdse perikelen. Dat is nu voorbij. Het internet kan ons niet meer verbinden. Het is nu voortaan puur en alleen de telepathie, die wij ook altijd met elkaar hadden, die onze verbinding in stand houdt. In de geest van Hanny die zowel realistisch is als verder kijkend dan haar neus lang is wil ik geïnspireerd blijven. Er is zoveel meer dan ons verstand kan bevatten. 

Maar ik mis haar wel. Bij het opstaan,  vanmorgen ook weer, besef ik met een bedroefd hart: Hanny is er niet meer......

Maar na het schrijven en het goede contact met Lon was ik weer blij. "We gaan er een feestje van maken, Hanny", zei ik tegen haar en het was alsof vanuit de hemel een volmondig ja klonk. 

De rest van de dag verliep ontspannen op een zonovergoten dag in het prachtige decor van Les Costilles, mijn plek op aarde.

Breien.

Zagen.

De zon gaat achter de bomen.

De zon gluurt nog even door de bomen voordat ie uit het zicht verdwenen is. 

Op de status van WhatsApp staat nu een filmpje van gisteren op de jaarmarkt van de kastanje. Een grote pofmachine wordt er bediend. Daarnaast laat ik zien wat er allemaal voor champignons te vinden zijn in de Ardèche. Ze liggen op een grote tafel, met uitleg erbij. Ook hoor en zie je de fanfare.

Spreuk van de dag. 

Welterusten

B o n n e   N u i t .

Naar Désaignes: jaarmarkt van de kastanje en heel veel eromheen.

 Goedenavond,  bonsoir. 

De blog is te klein om te laten zien wat er allemaal te doen was vandaag in het kleine middeleeuwse plaatsje Désaignes, wat 6 kilometer ten westen van Lamastre ligt. Elk jaar houden ze daar in oktober, als de ( eetbare) kastanjes aan het vallen zijn een jaarmarkt in het kader van de kastanje. Heel veel mensen uit de wijde omtrek komen erop af.

Zelf heb ik ook wel eens kastanjes geroosterd, maat hier lieten ze zien hoe dat grootschalig gebeurt. 

De man links is bezig een kratje met kastanjes in de machine te gooien. De andere man weet zo te zien ook van  w a n t e n .

Een wandeling door het dorpje liet zien dat er verschillende mooie ambachten uitgeoefend worden. Zo is er  een klompenmaker actief. 

Op het moment dat ik langskwam had de klompenmaker pauze.

Hier ligt een serie klompen in wording. 

Een paar huizen verderop was de smidse.

Op de status van WhatsApp  zie je de mensen laswerk verrichten aan een landbouwmachine.

Ook laat ik zien hoe een pottenbakker bezig is:

In zijn atelier was van alles te zien:

Zijn entree ziet er zo uit.

Er was ook een tentoonstelling gewijd aan de champignon. Een hele tafel vol met wel honderd verschillende soorten. Beschrijvingen erbij.

Morgen laat ik hiervan een filmpje zien op de status van WhatsApp. 

 Gewoon door een straatje lopend kwam ik dit tegen:

Uiteraard liep er ook een fanfare door de straten:

Al dansend maakte ik een filmpje dat voor morgen bestemd is om te laten zien op de status van WhatsApp. 

Met Wineke ben ik erheen gegaan. In Lamastre troffen we elkaar vanmorgen nadat ik er boodschappen had gedaan voor de komende drie dagen, en zo kon ik in de auto stappen voor de laatste 6 kilometer. Haar zus Esther en diens man Ton waren ondertussen onderweg hiernaartoe vanuit Nederland voor een vakantie van een weekje. Rond half vijf was het weerzien van de twee zussen een feit en ontmoette ik Esther en Ton voor het eerst.

Vlnr Wineke,  Ton, Esther.

Nadat Wineke me in Lamastre weer afgezet had bij mijn fiets restte voor mij de moeilijke opgave om het hele stuk naar boven, naar huis toe, af te leggen. Ik was moe, had niet veel gegeten, plus de fietstassen waren zwaar beladen met etenswaren en accordeon. Het werd grotendeels een looptocht. Thuis gekomen ben ik begonnen mijn innerlijke mens te verzorgen. Twee grote borden vol zitten in mijn buik. En ondertussen is nu de blog ook grotendeels af. Alleen nog: Welke spreuk vandaag? Aha, ik kreeg zojuist van Erik een brouwsel van zijn hand.

Vraag van de dag. 

(Met uitleg van Erik)

Ik wens u een goede nachtrust die inspiratie geeft voor de dag van morgen. 

Welterusten. 

Hanny kijkt mee over mijn schouder. Rustige dag vandaag.

 Goedenavond,  bonsoir.

Het begon met mist in de bergen vandaag,  maar vanmiddag was er vaak zon en heb ik daar lekker in gezeten.

Dat Hanny in andere sferen is voel ik nog steeds heel duidelijk,  maar dat is niet vervelend. Ik stel me voor bij alles wat ik doe dat ze meekijkt over mijn schouder en vraag regelmatig wat zij vindt of afkeurt. Ze is en blijft een wijze vrouw, die het leven op een duidelijke manier benaderde. Het mooie was dat ik vandaag ook weer berichten kreeg van dochter Lon. Haar kinderen waren erg blij met de vlinder en de letters van Hanny's naam die op haar balkon hingen. Of ze ze mochten houden. Natuurlijk!

Naar vind ik vandaag het bericht dat er in Den Bosch gisteren rond de wedstrijd van mijn favoriete club ongeregeldheden waren.

De dag ging verder harmonieus. Even lekker alleen zijn doet me goed. Morgen staat er weer een uitje op het programma. In Désaignes, 6 kilometer achter Lamastre is er een jaarmarkt. Daar ga ik waarschijnlijk naar toe met de accordeon. Weg gaan moet toch in ieder geval,  want aardappelen, groentes en kaas zijn op. Maar liever was ik thuisgebleven. Maar ja, maandag dan maar weer.

Het begon met een mooie mist.

Daarna een mooie zon.

Tenslotte een mooie zonsondergang. 

Ondertussen heb ik heel veel afwas gedaan. 

En afwisselend met breien( het begin van de eerste mouw) hout gezaagd.

Daarachter is de zaagafdeling.

Van Paul die maandag en dinsdag hier was, op doorreis naar Andalusië, kreeg ik bericht dat hij  donderdag aangekomen is op het adres van die vriendin die hij gaat helpen bij het bouwen van haar tiny house. 

Het bijbehorend filmpje van zijn aankomst daar komt overeen met hoe ik Spanje ken. Zal ik er ook nog komen dit jaar? Maar voorlopig ligt mijn inspiratie vooral bij het zijn hier en de plek weer tot leven brengen. 

In Spanje schijnt de maan ook.

Spreuk van de dag. 

Schoonheid kun je in de verte zoeken,  maar je kunt het ook onder je voeten kweken.

Buenas Tardes.

Spaans voor: prettige avond. 

Tijdens bezoek van Wim en Wineke ging er een lampje branden. Aanstaande woensdag informele bijeenkomst rond Hanny.

 Goedenavond,  bonsoir.

Kwart over zeven, de avond is gevallen, maar de lamp die gisteren dienst weigerde doet het weer als het nodig is. Wim is geweest,  en ook Wineke, en de eerste heeft het voor mekaar gekregen om hem weer te laten branden. Hij moest daartoe op de tafel gaan staan. Omdat ie wat evenwichtsstoornissen heeft moest dat even heel voorzichtig gebeuren. Wineke en ik hadden er onze handen  vol aan om hem vast te houden. Maar het lukte hem om de lamp met kroonsteentjes en al naar beneden te halen, alwaar hij de losgeschoten draadjes gereed maakte om ze weer met elkaar te verbinden. 

Wim bezig met het   s c h i l l e n  van de draadjes.

Eerst probeerde ik het tevergeefs om de draadjes uit het kroonsteentje te schroeven. 

De lamp hangt nu beter aan het plafond. Het kapje dat er al 25 jaar overheen hing heb ik er maar afgelaten. Straks wordt ie creatief versierd.

Op de status van WhatsApp zie je ons in actie.

We hebben vandaag ook lange tijd buiten in de zon gezeten, die zich weer regelmatig liet zien na de afgelopen regenrijke dagen.

Wim en Wineke in een diepgaand gesprek. 

De lucht was weer prachtig. 

Een rupsje marcheerde op de herfstbladeren. 

Van Lon, Hanny's dochter, kreeg ik de uitnodiging voor een informeel samenzijn rond Hanny. Aanstaande woensdag is dat het geval. Dan wordt ze gecremeerd. Op afstand zal ik dan aan de aanwezigen en aan Hanny denken.

Een vlinder hier, enkele vlinders op Hanny's balkon en Hanny zelf  in de status van transformatie. 

Zoals deze rivier stromen we allemaal naar de grote zee.

Uitspraak van de dag. 

Ik loop achter.

Fijne avond 

B o n n e    S o i r é e.