Markt La Voulte was matig maar er speelde een leuke vrouwelijke collega. Besloten morgen nog markt van Valence te doen.

 Goedenavond, bonsoir.

De markt vanmorgen was een beetje moeizaam en ook miste ik wat inspiratie. Tevens speelde ik niet zo goed, de motoriek in mijn vingers was niet je van het.

Maar er was een leuke collega accordeoniste aan het werk.  Dat had ik eerst niet in de gaten toen ik op een plek ging spelen die toevallig heel dicht bij haar was. Ze kwam naar me toe om te vragen of ik ergens anders wilde gaan staan, want zij was eerst. Daar had ik begrip voor. Had ik haar eerder gezien dan was ik zo dichtbij niet gaan staan. Ik was integendeel ook wel blij met haar, want dat gaf me de gelegenheid om een filmpje te maken voor op de status van WhatsApp dat ik gedeeltelijk dansend maakte.

Deze mooie foto heb ik uit het filmpje kunnen distilleren. 

Ballonnen bood ze aan voor de prijs van wat de mensen ervoor wilden geven. En er zat ook een vlinder in de koffer plus enkele knuffelbeertjes. 

Toen ik later iets verderop speelde kwam er iemand met de opmerking dat wij wel bij elkaar zouden horen.

Toen ik weer verder ging, op weg naar een ander plekje, groette ze me hartelijk. 

Toen ik tegen half twaalf in de buurt van haar was op weg naar een derde plek wenkte ze me. Ik mocht haar plaats innemen want zij ging ook ergens anders zitten. Maar dat wilde ik niet. Ik had een andere plek voor ogen en bovendien hebben de marktmensen in de buurt al genoeg muziek gehoord. Ik ben er altijd voorzichtig mee, hun oren niet over te belasten, ook al hebben ze op zich geen hekel aan mijn muziek. 

Daar waar ik op het laatst speelde daar stond een marktman waarvan ik wist dat hij blij is met klein geld. Al mijn deze twee weken vergaarde muntjes heb ik bij hem ingeleverd, behalve die van vandaag.  Maar nu hoeft ie ze voorlopig niet meer. Maar ja, het kan wel weer een jaar duren eer ik hier weer kom, en misschien was het de laatste keer. Je weet maar nooit. 

In La Voulte zijn en blijven ze trots op het behalen van het kampioenschap rugby in 1970.

Bij het stadion hangt nog een foto van de helden van weleer.

Na de markt moest ik beslissen wat ik verder zou doen. Vanuit La Voulte het dal van de Rhône verlaten is het kortste om thuis te komen, want daar is het onderhand tijd voor, zo voelt het. Maar nog even terug rijden naar Valence en daar morgen de markt doen was ook een mogelijkheid.  Ik besloot tot het kruispunt der wegen te rijden en daar te beslissen. 

Linksaf en dan het dal uitklimmen of rechtsaf naar Valence en nog een dag in het dal blijven?

Het werd rechtsaf en inmiddels kampeer ik op 5 kilometer voor Valence. 

Hier heb ik voor het eerst sinds drie dagen weer eens zelf gekookt. Daarvoor telkens gegeten in het restaurant Flunch. 

Onderweg zag ik tegen de heuvels van de Ardèche geplakt het mooie dorpje Beauchastel.

Het was mooi fietsen dat stukje van vandaag.  Grotendeels heb ik de Via Rhona gevolgd, een fietspad dat bij de Middellandse Zee begint en eindigt in Zwitserland. Of omgekeerd natuurlijk. Het volgt de rivier de Rhône. Kwam ook door een gebied met veel volkstuinen. En nog steeds hingen daar ergens wijze spreuken. Enkele jaren geleden heb ik ze namelijk ook al bekeken. Een ervan is de.....

Uitspraak van de dag. 

Op het moment is de mens oorlog aan het voeren tegen de natuur. Als hij die wint is hij verloren. 

(Hubert Reeves)

Ik wens u een prettige avond en een mooie zaterdag. 

Tot dan.

Baard is geknipt. Lekke band toevallig ontdekt op kampeerplek.

 Goedenavond. Ai ai ai ai, toch nog hard werken vanavond. Ik stond op het punt de blog te gaan schrijven. Heel toevallig drukte ik even tegen de achterband en potverdorie, er zat geen lucht meer in. Dat betekende: meteen aan het werk waar ik altijd zenuwachtig van word: de fiets repareren. Tegelijk was ik ook wel blij dat deze ontdekking niet morgenochtend gedaan zou worden, want dan moet ik opschieten en naar de markt van La Voulte, wat ongeveer nog 6 kilometer is. De reparatie is gelukt en ik heb zelfs nog een plakkertje op het gaatje van de binnenband gedaan, zodat ik geen nieuwe binnenband heb hoeven te gebruiken. Vandaag had ik namelijk de moed en het vertrouwen dat dat zou lukken. De vraag is natuurlijk of morgenochtend de band nog steeds hard is. Ik heb goede hoop, want nu na een half uur is ie dat wel.

Vandaag was dan toch de dag van de barbier.

Gisteren kreeg ik nul op het rekest bij een zaak gespecialiseerd in baarden, maar vandaag in het winkelcentrum Auchan kon ik wel terecht in een kapsalon voor mannen en

 vrouwen, waar alle soorten haren geknipt konden worden. Het was een aardige jonge dame die mij hielp. Toen ze halverwege was mocht ik mijn telefoon erbij halen voor de foto.

De tussenstand. 

De eindstand. 

Nu zie je mijn mond weer en dat ie een beetje scheef staat. Misschien wel op het juiste moment, want sinds een paar dagen krijg ik steeds meer last van een van de weinige vaste tanden, die nog in mijn mond staan. Morgen in La Voulte ga ik misschien een tandarts vragen, in de hoop dat hij hem er die dag nog uit kan trekken. Hij kan er dan in ieder geval gemakkelijker bij nu die baard weg is.

Misschien eerst afspraak maken en dan spelen op de markt?

In hetzelfde winkelcentrum heb ik voor het knippen eerst koffie gedronken en daarbij  schattige vogeltjes aanschouwd.

Zie status van WhatsApp 

Onderweg heb ik ook gefilmd hoe ik langs grote velden met zonnebloemen fietste.

Vanmiddag bij aankomst op dit plekje heb ik mijn hele installatie van drie zonnecollectoren in het zonnetje gelegd.

Vraag en antwoord van de dag. 

Vorm van agressie op de paardenmarkt?

Een hengst verkopen!

Welterusten. 

Tot morgen. 

Tevergeefs bij barbier aangeklopt. Ook gezellige markt in Saint-Péray. Nu in tent met regen.

 Goedenavond. 

Regen op de tent nu, half zes. Dat is een prima moment. Ik hoef niet meer te koken, want heb tussen de middag weer gegeten in het restaurant Flunch.

 Vanmorgen tijdens de markt waren er nog niet veel wolkjes aan de lucht.

Net als gisteren was het ook nu weer een gezellige en levendige markt met vooral plaatselijke bezoekers. Gisteren schreef ik dat ik daar in het verleden regelmatig weggestuurd werd omdat de burgemeester niet wilde dat er muziek gemaakt werd, wat hij waarschijnlijk in één lijn stelde met bedelen. De laatste keren ging het echter altijd goed en ook nu kreeg ik geen commentaar van  plaatselijke agenten.

Wel weer kinderen die vrolijk bewogen op mijn klanken.

De vraag was nog wel: wat ga ik doen na de markt? Het was al snel duidelijk dat mijn maag daar het antwoord op wist en daarmee kwam er niet de klim naar boven uit richting Vernoux, waar morgen markt is. Ik heb gekozen voor het gemak en dat betekent dat ik morgen niet speel, maar rustig de twintig kilometer af ga leggen zuidwaarts naar La Voulte, waar het vrijdag te doen is.

Ondertussen had ik wel mooi naar de barbier kunnen gaan die hier in de buurt is. Nogal wat mensen vinden mijn baard namelijk  te lang, inclusief de vrouw die onder andere op de markt van La Voulte hoeden verkoopt, Claude genaamd. Afgelopen zondag trof ik haar ook in Saillans en toen kwam mijn te lange baard weer ter sprake, niet de eerste keer trouwens,  want zij had in het verleden ook vaak commentaar erop. Met andere woorden: bij haar is het niet zo gauw goed.

Op dit moment ziet mijn kop er als volgt uit:

Zelf vind ik dat het nog wel kan, als ik zo deze foto bekijk.

Voorlopig zullen de mensen het  toch nog even met dit gezicht moeten doen. De barbier die ik opzocht vanmiddag had namelijk geen tijd, niet vandaag en ook niet morgen, hij is met afspraken helemaal volgepland. Maar gelukkig zijn er ook mensen die het juist mooi vinden, zo'n volle baard. Maar ze zullen wel in de minderheid zijn, schat ik.

Vanmiddag toen ik het eten op had, had ik veel slaap en was toe aan een siësta, maar dat kon niet, ik moest eerst naar dit kampeerplekje fietsen waar ik de afgelopen nacht ook verbleef.

Bovendien begon er een bui te vallen. Toen ben ik maar rustig in het grote Auchan, waar het restaurant bij hoort een kopje koffie gaan drinken.

Een kind was gefascineerd door het fonteintje.  Het geluid van het water ging samen met dat van de regen op het dak.

Een man trok een hele stoet vuilcontainers het gebouw door.

Het een en ander is verfilmd op de status van WhatsApp. 

Inmiddels,  half zeven, lijkt de meeste regen alweer voorbij te zijn. Vanavond zal ik verder een beetje luieren. Morgenochtend zal het ontbijt weer aan deze tafel zijn. 

Ook dit wordt beter in beeld gebracht op de status van WhatsApp. 

Ondertussen zijn ook de renners van de Tour de France over de streep gekomen in Valence. Gisteren was het een Fransman die als eerste op de Mont Ventoux de finish bereikte. Daar zijn ze hier erg trots op, zo lees ik in de krant.

Zo hard als de renners rijden rijd ik niet, maar het andere uiterste is ook niet goed:

Spreuk van de dag. 

Het leven is als een fietstocht:

Als je niet meer fietst val je.

Tot morgen

Koffer van accordeon vol met mieren en hun eitjes. Markt van Chabeuil heel gezellig. In de wielsporen van de Tour de France.

Goedenavond, bonsoir.

Vandaag had ik het wat fietsen betreft heel gemakkelijk, in ieder geval veel gemakkelijker dan morgen de wielrenners van de Tour de France, die over hetzelfde parkoers gaan fietsen als het mijne vandaag. 

Zo kon ik het me permitteren om de fiets even weg te zetten voor een foto en een filmpje. Dat staat straks op de status van WhatsApp. 

Hier komt de Tour langs, staat er geschreven. 

De krant die ik kocht weidt heel veel uit over de etappe van vandaag die eindigt in de  beklimming van de Mont Ventoux. Het is de elfde keer vandaag sinds het begin van de Tour dat een etappe zijn einde vindt op de top zelf.

Op naar de top.

Hier Virenque, die in 2004 zijn zevende en laatste bolletjestrui bij elkaar fietste. Nu dus 21 jaar ouder.

Mijn eigen prestatie was vandaag het sfeer brengen op de markt van Chabeuil, die weinig toeristen maar vooral lokale bevolking trok. Het bracht weer veel dankbare gezichten en dansende kindertjes, wat ik heel vertederend vond. Het was wel even schrikken toen ik de koffer open deed en daar overal mieren in zag marcheren, die ook druk waren met het transporteren van eitjes. Ik had haast om de hele kolonie eruit te gooien, maar had nog wel snel even een filmpje ervan gemaakt. 

Mieren op het statusfilmpje van WhatsApp. 

In de koffer ligt ook de.........

Spreuk van de dag 

Het leven is een lied,

Soms weet je de melodie even niet.

Toen het twaalf uur was ben ik opgehouden met spelen. Was om 9 uur al begonnen en de inspiratie begon te zakken.

Chabeuil heeft een mooie binnenplaats en er lopen ook mooie vrouwen.

Levensechte muurschildering. 

Onderweg velden met veel zonnebloemen. 

Een filmpje op de status van WhatsApp hoe ik zo'n veld passeerde.

Ook werd ik hartelijk begroet onderweg. 

De markt van morgen is in Saint-Péray, dat tegenover Valence ligt aan de Ardèchekant van de Rhône. Hier is het even afwachten hoe het zal gaan. Een tijd lang mocht ik hier niet spelen. De burgemeester wilde het niet, zo werd mij verteld door de mensen van de gemeentepolitie. Maar de laatste keren werd mij geen strobreed in de weg gelegd, maar dat is ook weer jaren geleden. 

Mijn kampeerplek is er eentje waar ik al vaak gestaan heb: vlakbij de Rhône, maar de tent staat nu iets minder in het zicht. Het is maar 2 kilometer tot het marktgebeuren en het is nóg dichter bij het restaurant Flunch, waar ik vanmiddag heerlijk heb zitten schransen.

Had drie keer opgeschept. 

Vanavond hoef ik dus niet meer te koken. 

Wat er na de markt morgen gaat gebeuren weet ik nog niet. Ik kan de vallei van de Rhône uit klimmen en vlakbij huis is dan donderdag de markt van Vernoux. Of ik blijf in het dal en mik op vrijdag op markt La Voulte. 

Ook kan natuurlijk allebei de markten nog. Maar zo druk hoef ik me nou ook weer niet te maken.

De ochtendzon boven de Alpen groet u.

Fijne avond 

B o n n e   S o i r é e.

Na onweer en veel regen vannacht nu een frisse ambiance. Rustig op weg naar de markt van morgen.

 Bonsoir, goedenavond. 

Vandaag stond er geen markt op het programma, maar morgen is er een aardige markt in de buurt van Valence. Deze is niet toeristisch, er zal vooral het gewone volk komen. Voor mij is zoiets weer een leuke afwisseling. Het betekende dat ik vandaag rustig het merendeel van de 34 kilometer heb afgelegd op een vrij vlak parkoers. Ik hoefde niet erg te zweten, maar dat kwam ook doordat de atmosfeer een beetje afgekoeld is na het onweer van afgelopen nacht. Er viel veel regen, maar ik was er wel vertrouwd op dat de tent goed stond. Op de plek waar ik nu terecht gekomen ben zijn wel sporen te vinden van modderstromen. Daar had ik dus gisteren niet moeten gaan staan, maar vandaag blijft het verder droog.

De plannen wisselen elkaar af in mijn hoofd. Verder de Alpen in trekken oostwaarts en dan de omgeving van Grenoble weer eens bezoeken met de accordeon, dat trekt me wel. Maar vanmorgen wilde mijn fiets toch echt naar het westen toe. De keuze is dus voorlopig nog niet gevallen op spectaculaire reizen, maar de eerste drie dagen wil ik markten in de buurt blijven doen, niet ver van Valence, daarmee de mogelijkheid open latend om eind van de week weer thuis te belanden.

De rivier de Drome komt uit de Alpen gevloeid.

De brug over de Drome. 

De Alpen weer achter me gelaten, maar via een wat noordelijkere route kan ik me over een paar dagen toch weer bedenken. 

Hoe mijn route uiteindelijk zal worden laat ik maar aan mijn onderbuikgevoel over. De uitspraak die hier bijhoort:

Uitspraak van de dag. 

God weet!

Om precies te zijn heet de marktplaats van morgen: Chabeuil. Het grappige is dat daar woensdag ook de Tour de France doorheen komt, op weg naar het eindpunt van de etappe: Valence. 

Daar rechtsboven van de touretappe van morgen ligt Chabeuil. 

En ik heb vandaag de donkerblauwe route gereden tot bijna in Chabeuil. Morgen na de markt rijd ik via Valence naar Saint-Péray, want daar is het woensdag te doen wat markt betreft. Ook een niet zo toeristische. En dan is het nog maar 35 kilometer naar huis. Dus: Je weet maar nooit wat God weet.....

Op deze kampeerplaats zit ik tegen een prachtige, grotendeels dode boom aan te kijken. 

Op de status van WhatsApp krijgt ie nog meer aandacht. 

Als ik iets het pad omhoog loop is dit het uitzicht. 

Hier liggen twee zonnecollectoren twee powerbanks op te laden.

Er zijn al veel  velden met zonnebloemen overal. 

Bijna half zeven. Tijd om voor het eten te gaan zorgen. Voor wie nog eten moet heb ik de volgende boodschap:

Bon appétit (word ook wel afgekort met)

Bon app.

Eet smakelijk. 

Bijzondere verschijning op de markt: marktkraam met ezel als trekker. We waren met 5 muzikanten vandaag plus één portrettekenaarster. De redding is nabij: bijna onweer.

 Goedenavond. 

Het is nog even uithouden en dan komt er onweer en zal de atmosfeer lichter en draaglijker worden. Zit weer op dezelfde plek als gisteren. Lekker privé,  veel ruimte en genoeg schaduw. Laat hier het geweld vannacht maar losbarsten. 

Toen ik aan kwam lopen op de markt stond ik al heel snel oog in oog met een ezel.

Het bleek dat deze ezel de kar moest trekken van een vrouw die onder andere kruiden verkocht.

De kar de markt op getrokken door de ezel.

Het kruidenvrouwtje legt uit.

Op de affiches die op de kar geplakt zijn staat een uitnodiging om de boerderij te bezoeken waar ze zelf die kruiden bewerkt. De ezel plus nog een paard helpen bij het landwerk. De kosten van zo'n bezoek is de aankoop van minstens één product. 

Ondertussen wordt de ezel geknuffeld en geborsteld. Zie status van WhatsApp. 

De borstels liggen op het muurtje. Er staat op een briefje dat het beest niet overvoerd moet worden.

Het beest heeft een eigen parasol.

Ik kijk tevreden terug op de markt. Er waren periodes dat ik ging twijfelen of ik er wel iets van kon als hele stoeten mensen alleen maar reageerden met een glimlach, maar er was een hele mooie periode dat ik in een flow zat en net als gisteren de mensen begonnen te dansen en ik even het middelpunt mocht zijn van een feestje. 

Opnieuw was ik vandaag niet de enige muzikant. Welgeteld waren we met zijn vijven. Hoewel ik er al vroeg was, waren er al twee mij voor op een plek waar ik wilde beginnen. 

Potverdorie. Ik maak even een ommetje en dan staat er iemand. 

Daarom was ik min of meer verplicht om op één plek de hele tijd te blijven staan, een plek die wel heel ruim was, waar ik weinig marktmensen stoorde en ook helemaal in de schaduw van de huizen stond.

Deze vrouw heeft mij heel lang aan moeten horen, maar ze glimlachte meestal als ik haar gezicht checkte en ze kon het wel hebben, zei ze toen ik op het laatst het haar vroeg.

Her huis waar ik naast stond verkocht bloemen en was tevens café.

Een van de 4 andere muzikanten, die ongetwijfeld het meest van allen ophaalde  want met de hoed langs iedereen op een terras is het meest efficiënte. Mensen durven niet te weigeren. Hij is ook te horen en te zien op de status van WhatsApp. 

Op het einde van mijn straatje stond een portrettekenaarster.

Haar vond ik sneu, want ze had maar twee klanten gehad en dat dekte maar net haar betaalde marktgeld....

Vrijdag stond hij in Dieulefit, vandaag verkocht hij ook weer exotische muziekinstrumenten. 

De man was het er met mij over eens dat het niet veel uit zou halen om met deze instrumenten op de markt te spelen. Ze zijn meer geschikt voor meditatie. 

Alleen de kleuren zijn al mooi.

Kunst zag ik ook al toen ik vanmorgen nog niet in het dorp was. Een rotonde was volgebouwd met ijzeren beelden die de druivenoogst uitdrukken. 

Ook hiervan een reportage op de status van WhatsApp. 

Op de markt was te lezen de.......

Uitspraak van de dag. 

Ik geloof dat ik een beetje te groot heb gedaan.

Nou mensen, de avond valt weer bijna. In de tent is het nog niet uit te houden, dus ik begin het nachtleven door maar voor de tent te gaan liggen. Voor straks......

W e l t e r u s t e n.