Cerise in de kruiwagen naar huis.

 Terug van Montmorillon waar boodschappen gedaan werd voor de hele clan hier trof ik Cerise, die vanmiddag door Tom en Mees werd bezig gehouden.

Ze is met Mees hele goeie maatjes en nu zaten ze even in de hut van ( oom) Tom.

Even later bracht hij haar in de kruiwagen weer naar huis en op de terugweg zaten daar de met water gevulde jerrycans in.

Vanmorgen zijn Tom en Mees bezig geweest met een hekwerk in elkaar zetten.

Zojuist kwam Matthieu hier om het filmpje te laten zien wat voor de crowdfunding gebruikt gaat worden.

Enkele weken geleden hadden Tom en Matthieu dat hier al opgenomen, maar nu heeft Matthieu het doorspekt met foto's  uit verschillende bouwprojecten en er met zijn gitaar een passende melodie bij gemaakt.

Is prima geworden, vinden we.

We moeten nog even wachten totdat ook de bijbehorende website klaar is.

Daar wordt aan gewerkt door weer een ander persoon.

Vandaag salade meegenomen uit Montmorillon.

Die ga ik zometeen lekker aanmaken met knoflook, olie en mosterd.

En natuurlijk komt er ook weer een warme maaltijd.

Op de terugweg van Montmorillon heb ik een plekje waar ik meestal een eetpauze neem.

Heb nooit bestek mee, maar nu kwam ik op het idee om daar een bloemkoolblad voor te gebruiken.

Bon appétit vast.

Aardappelinspectie.

 Matthieu is even hier en hij bekijkt hoe het met de geplante aardappelen ervoor staat.

Er zit beweging in  het warme aardappelbedje van hooi.

Met Tom was er weer een intensieve samenwerking voor de crowdfunding.

Vandaag lekker in een wazig maar warm genoeg zonnetje in de magie geweest van de trui.

De andere twee kruizen zijn eruit en ik ben ook eruit wat het vervolg betreft.

De vrede en harmonie wordt bewerkstelligd door het onderste kruis dat op zichzelf  " hangt", niet letterlijk verbonden is zoals de bovenste  twee wel.

Maar juist daardoor verbindt deze het geheel.

De  bovenste zijn ook belangrijk.

Ze drukken de samenwerking van de mensen uit op horizontaal niveau.

Boven ontstaat er nu in het oker een figuur, die van binnen een andere kleur krijgt.

Tom kwam vanmiddag met een veldboeketje aan, dat een mooi plaatsje heeft gekregen.

Ze waren al bijtijds opgehouden bij de bakker.

Nog enkele foto's van enkele van mijn correspondentes.

Uit St Michielsgestel kwam dit plaatje......

Sneeuw in mei...

Uit Wesepe dit:

Een goede avond gewenst.

Thuis gebleven

 Vandaag begon met heel veel regen. Dus een goede gelegenheid voor de jongens om nu die wand van acht vierkante meter te doen.

Heb ze niet bezocht vandaag, maar Tom, die er net aankomt, vertelt dat het voorspoedig gegaan is en dat hij zelfs nog tijd had om het bestelde hout te halen.

Ben ze niet op wezen zoeken, maar wel ondertussen de ratatouille voor straks al bereid.

Na regen kwam wind en daarom was het handig dat ik dat even in de caravan van Mees kon doen, waar een tweepits gasfornuis staat.

Het was puzzelen vandaag naar de juiste kleuren, zodat de geplande kruizen goed tot hun recht kunnen komen in de trui.

                Dit is de planning. 

En hieronder zie je hoever het gekomen is.

Inmiddels komt Mees ook het terrein op gefietst en ga ik zorgen voor de macaroni die nog moet.

BON APPÉTIT.

Een hexagon is geen pentagon.

 In vorige afleveringen van de blog heb ik meermalen verteld dat Tom zijn favoriete bouwstijl de hexagon is, en dat betekent dat  zes wanden de vorm bepalen, met een gelijkzijdige zeshoek als basis.

Maar ik had in gedachten dat het vijfwandige gebouwen zijn.

Tom, die de blog leest, merkte dat vanmorgen op.

Dus eigenlijk moet ik me schamen dat ik na zo veel op zijn werkplekken geweest te zijn, nog nooit goed opgelet heb en hier verkeerde informatie verspreid.

Vandaag kreeg Tom bericht dat een dierbaar persoon plotseling is overleden.

Het is een persoon die heel de wereld afgereisd is om vogels te zien en met een hele grote tekenvaardigheid.

Als Tom hem iets vertelde had hij er één twee drie een schets bij.

Tom heeft een altaartje voor hem gemaakt en we hebben er alle drie een kaarsje bij gezet.

De jongens zijn vandaag even weer weggeweest voor materialen en daarna hier aan de slag gegaan.

Er is een stukje omheining bijgekomen.

En ik ben naar Montmorillon gegaan voor boodschappen, maar na eerst nog lang in zonnige sferen te hebben zitten breien hier.

Onderweg even aandacht besteed aan Margriet.

Tom had de was gedaan te huize Matthieu ( die zelf met gezin weg is) en mijn spulletjes zijn nu ook mooi schoon.

Nu is ie weer iets van een hekwerk in elkaar aan het zetten.

Vandaag nog een keertje buiten koken, voordat het morgen weer de hele dag nat wordt.

Eindelijk vond ik weer eens snijbonen in de winkel.

Njam njam, eet smakelijk.

Binnen gegeten in mijn caravan.

 Vandaag regen vanaf twee uur en daardoor voor de verandering met zijn drieën gegeten in " mijn" caravan.

En het koken nu voor de verandering niet op het vuurtje maar in de caravan van Mees, waar een tweepits gasfornuis staat.

Nog net voordat de regen begon heb ik de mannen even opgezocht op hun werk.

Hier trof ik Tom bezig met vegen.

Omdat ze vanmorgen eerst de hort op moesten om materiaal aan te schaffen, was de tijd te kort om de wand van acht vierkante meter te doen.

Dat moet ineens af en daar hebben ze een hele dag voor nodig.

Wel hebben ze andere wanden voorbereid.

Het in de leemverf gezette dakraam zag er mooi uit.

Ook werd ik weer hartelijk begroet door de " waakhond".

Zo schattig hij er hier uitziet, hoe venjnig hij later op de middag ook bleek te kunnen zijn.

Hij had een jong vosje doodgebeten, naar de getuigenis van Tom.

Mijn trui geeft mij bij het zien ervan al veel warmte.

De warmte moge zich verspreiden tot in Nederland, waar het zo te horen ook guur weer is vandaag.

Buona Sera, goedenavond

Thuiswerkdag.

 Vandaag waren de boys rond twaalf uur weer thuis op het nest.

De voorbereiding voor het stucken van de wand was niet helemaal naar wens en bovendien nodigde het droge weer van vandaag uit om buiten te werken.

Morgen wordt immers regen verwacht en dan kun je binnen ook goed aan de slag.

Ze hebben zes palen in de grond geheid waartussen de wanden moeten komen van het te bouwen theehuisje.

De vorm moet natuurlijk de vijfhoek, hexagon, zijn, want dat is Toms favoriete stijl.

Bij de buren was de kunstenaar weer aan het werk om uit de dode eikenboom het mooie symbool van de maan met twee vogels te halen.

Hij had het er erg moeilijk mee, daar de zo robuust uitziende boom bij de kern steeds meer doordrongen bleek van houtwormgaten.

Het is heel veel improviseren om rond die gaten heen te zagen en het gewenste resultaat te verkrijgen.

Hij vond mijn volksmuziek uit de Auvergne wel mooi.

Ook kwamen er geïmproviseerde liedjes over vogels uit mijn accordeon vandaag. Jammer dat dat niet op de blog kan voor zover ik weet.

Later op de middag is Tom een tuintje aan het vrijwaren geslagen van graspollen.

Mees is palen aan het verven met leemlak.

En ik ga nu het eten  bereiden.

Het is trouwens bevrijdingsdag vandaag in Frankrijk, want de lockdown is opgeheven.

Maar ik ben nog steeds hier en morgen zeker ook.

Ciao ciao.

Geen haan zal toegeven dat hij ooit een eitje was.

 Zoiets dergelijks was te lezen op de gewezen telefooncel van Saulgé.

Letterlijk staat hier:

"Alle grote mensen zijn eerst kinderen geweest, maar weinigen kunnen zich dat herinneren."

We hebben dit tot bibliotheek omgetoverde hokje even aangedaan op de terugweg van Montmorillon, waar Tom en ik vanmorgen samen heen gefietst zijn om er boodschappen te doen.

Tom vertrok in de gele trui .

Steeds meer bloemensoorten duiken op in de bermen. Vandaag zag ik voor het eerst margrieten.

Bij een groot veld met lupinen zijn we even gestopt.

Bij thuiskomst maakte Tom koffie.

Mees, die ook meegefietst was, merkte spoedig dat zijn remmen het niet deden en heeft deze vanmorgen kundig gerepareerd.

Vanmiddag is hij met een spuitbus bezig geweest

die niet goed vacuüm trok, maar dat heeft hij niet op kunnen lossen.

Nu is hij aan het meten en voorbereiden voor wat een theehuisje moet worden.

En ik ben weer iets verder gekomen met de kleurencombinaties in de trui.

Tom is nu de kippen aan het verzorgen van Matthieu en familie.

Ze zijn een weekje weg.

Ik heb net weer wat hout gesprokkeld, zodat er weer vuur is onder de etenspan.

De bereiding gaat beginnen.

BONNE SOIRÉE,ofwel goede avond gewenst.

"Excursie" naar de Lambik.

 Matthieu had ons uitgenodigd met zijn allen met hem naar de Lambik te gaan.

Dit is een soort mobiel fabriekje, een distilleerderij om alcoholische dranken te maken.

Matthieu had daartoe een ton van  tweehonderd liter gevuld met een sap van peren en acaciabloesem klaarstaan.

Met vereende krachten en ook nog met behulp van een handtakel kostte het toch nogal wat moeite om het geheel op de aanhanger te krijgen.

De mensen die sap willen laten distilleren moeten ook hun eigen hout meenemen, nodig voor de stook.

Na gedane arbeid werden we alvorens te vertrekken door Matthieu getrakteerd op gebakken eieren, koffie en chaithee.

Het was een half uurtje rijden naar de afgelegen plek langs een klein weggetje waar het rijdend fabriekje stond opgesteld.

De distilleerder was een vrolijke man van in de veertig, die het recht om dit te doen georven heeft van zijn grootvader.

Hij is een van de weinigen in Frankrijk die dit nog mag .

Het hout werd afgeladen.

Het vat geleegd in emmers om het daaruit in de trechter te gieten van de machine.

Daarna werd de deksel er luchtdicht opgeschroefd, met nat krantenpapier als isolatie.

Het vuur eronder werd nog eens flink opgestookt.

Al spoedig begon het "eau de vie" in de emmer te stromen.

Dat rode dingetje is een graadmeter voor zowel de temperatuur als het alcoholgehalte van het product.

Hier is het duidelijker te zien.

Toen alles zo'n beetje liep werd het tijd dat we op de meegenomen barbecue worstjes gingen roosteren voor de lunch.

Ook heb ik flink aan de meegenomen accordeon getrokken.

Het werd een dolle boel met dansende kinderen en volwassenen .

De man was verbaasd en erg gecharmeerd.

Dit had hij in de zeventien jaar dat hij dit doet nog nooit zo meegemaakt.

De ontmoeting was dus van beide kanten een bijzondere ervaring.

Toen het kostbare vocht opgevangen was werd het stoom afblazen.

Toen we weer thuis waren hadden Mees en ik Cerise nog even bezig gehouden.

Mijn nog niet affe hoedband mocht even rond de hoed van Mees.

Zometeen ben ik hier weer de man van het vuur.

Het wordt een beetje improviseren met eten want onder andere door dit uitstapje is er geen gelegenheid geweest om inkopen te doen.

Een fijne avond gewenst.