Ageeth verzet bergen werk. Ik wandel en knuffel met de hondjes en luister naar de vele vogels.

 Goedenavond. Ageeth is vandaag een bezige bij. Ze werkt online stapels dossiers weg.

Maar ook heeft ze haar papieren rompslomp geordend. Hieronder zaten veel weekkranten van de gemeente Lansingerland, waarvan Berkel Rodenrijs deel uitmaakt. Die heb ik op mijn beurt er weer uitgedistilleerd. 

Ze mogen mee naar Alphen aan de Maas, wanneer ik de terugweg naar huis weer aanvaard. Daar heb ik dagelijks krantenpapier nodig om de kachel of de eetvuurtjes mee aan te maken. Behalve dat gaat er ook een grote zak schapenwol mee, die Ageeth voor mij heeft weten te bemachtigen.

Terwijl Ageeth in haar werk gedoken zat heb ik me onder andere met de hondjes bezig gehouden: Knuffelen en wandelen 

Schoothondje June was vaak bij me te vinden. 

Op het buitenplaatsje van Ageeth waar ik vooral te vinden was heerst er een grote levendigheid. Vogels fluiten er dat het een lieve lust is. Er zijn zowel grote als kleine te bewonderen. 

Op de status van WhatsApp zie je deze vogel straks over de dakgoot marcheren. 

Van dit vogeltje komt ook een filmpje.

Maar het is ook de grote verscheidenheid aan planten die Ageeth hier heeft geëtaleerd  waar ik niet op uitgekeken raak. Een kleine rondleiding levert de volgende foto's op.

Naast Ageeths violen staat mijn accordeon. 
 

Van alles en nog wat. Elk potje heeft zo zijn bewoner.

Venus tussen de lelietjes van dalen.

Een beetje verlichting verspreid tussen de planten.

Vandaag is er weer eens een vergelijking tussen een bekende Nederlandse uitdrukking en zijn Franse tegenhanger. 

Uitdrukking van de dag. 

Een appeltje voor de dorst.

In het Frans: Een peertje voor de dorst.

Une poire pour la soif. 

Nu, zeven uur, zal ik eens gaan kijken of we wat te eten krijgen. Gisteren heeft Ageeth een grote hoeveelheid klaargemaakt. Daar gaan we nu ook weer lekker van smikkelen. 

Buiten is het frisjes geworden,  maar het hondje zit nog steeds genoeglijk op mijn schoot en heeft ogenschijnlijk geen last van de kou.

Dag dag. Tot morgen. 

Ageeth moet bijkomen na inval van drie kinderen. Vandaag heeft ze (thuis) gewerkt. Ik heb gesluierd.

 Goedenavond. Ageeth was ongeveer klaar met het bereiden van de avondmaaltijd, toen drie kinderen voor de deur stonden, die ze op een ingewikkelde manier binnen moest laten. Blijkbaar waren ze zo opgevoed dat ze bang moesten zijn voor honden, en Ageeth heeft er twee.

Schoothondje June.

Tinus.

Maar toen ze eenmaal binnen waren vonden ze het eerder een sport om de beesten te treiteren. 

Intussen moest Ageeth ook nog iemand bellen om iets proberen te regelen voor de ouders van een van de kinderen. Toen uiteindelijk na een half uur de rust was wedergekeerd en de kinderen weer weg waren konden we genieten van de heerlijke wokmaaltijd die Ageeth bereid had. Ik had goed gekeken hoe ze het allemaal deed.

Uitgerekend twee kilo groenten werden er doorgedraaid, een kilo gehakt en een pond macaroni. 

Het water voor de macaroni komt sneller aan de kook via de waterkoker. 

Hier legt Ageeth de laatste hand aan het roersel. Het reeds voorgebakken gehakt komt er vervolgens doorheen. 

We kunnen aan tafel.

Vandaag was voor Ageeth een werkdag. Ze heeft de hele middag voor haar computer gezeten en heel wat achterstallig werk verricht dat vorige week is blijven liggen. Toen was ze namelijk vrij. We hebben ook lekker koffie gedronken met kersenvlaai en zo nog een beetje haar verjaardag gevierd. Die was afgelopen zaterdag. Verder heb ikzelf een lui dagje gehad. Was pas negen uur op en heb zelfs in de zon nog af en toe een dutje gedaan. Hoewel het fietsen gisteren me niet extra vermoeide zal ik het toch wel nodig gehad hebben. 

Ageeth heeft trouwens ook een wasje gedraaid vandaag en mijn blauwe T-shirt heeft daarvan meegeprofiteerd. 

Zie, en daar hangen ook nog enkele spreukenbordjes van mij.

Hieruit de ........

Spreuk van de dag. 

Hoe beter de remmen, hoe sneller je kunt fietsen. 

E e n   p r e t t i g e  a v o n d. 

Onverwachts naar Berkel Rodenrijs gefietst in plaats van naar huis. Daar kennis gemaakt met buren van Ageeth: Het werd een dolle boel. In Woerden kon ik het dansen niet laten.

 Goedenavond. 

Al heel laat is het geworden,  half elf al. Dit kwam omdat Ageeth me vanavond nog meegetroond  heeft naar haar buren uit Syrië,  waar ze de laatste maanden een intensief contact mee heeft. Ze trekt onder andere heel veel op met hun kinderen. Eigenlijk vond ik dat wel veel om na zo'n lange fietstocht nog even naar die mensen te gaan.

Maar omdat ik wist dat het contact met hen voor haar heel belangrijk is stemde ik in om even nog naar die mensen te gaan. Maar heel kort dan, was mijn voorwaarde. 

Maar wat gebeurde er......zodra ik de mensen zag en binnen was, was ik verkocht. De kinderen, die ik bij aankomst bij Ageeth vanavond al even trof vlogen me nu ook meteen om de nek en dat deed mijn eigen kind zijn weer helemaal ontwaken. Even later lag ik met de kinderen te rollebollen in de mooie ruime kamer.

Dit was dan de epiloog van de dag die in het chalet van Jan en José begon en een onverwachte wending kreeg doordat ik niet terug naar huis ben gefietst zoals de bedoeling was, maar naar Berkel Rodenrijs. Toen ik vanmorgen vertrok wilde ik oorspronkelijk alleen maar even omrijden via Doorn en Driebergen-Rijsenburg, want daar zouden rommelmarkten zijn. Die vond ik niet en ondertussen leek het mij een veel beter idee om op bezoektocht te gaan. Ageeth reageerde meteen dat ze het leuk vond dat ik kwam. Vorige week zou ze bij mij komen voor een dagje, maar toen kreeg ik de griep. En nu zien we elkaar dan toch.

Als ik vanmorgen geweten had dat ik vandaag meer dan 90 kilometer zou moeten fietsen was ik misschien al moe geweest bij het idee alleen al.

Maar het fietsen ging goed. Ik was snel en er was ook weinig of geen tegenwind.  Dwars door de stad Utrecht rijdend werd ik verwarmd door de gezelligheid daar. 

De Utrechtse grachten werden bevaren door talrijke jachtjes en kajaks en waren omzoomd door volgepakte terrasjes.

In deze boot werd druk gepicknicked. 

Na Utrecht besloot ik in Woerden koffie te gaan drinken. Daar bleek van alles te doen.

Er werd flink muziek gemaakt. Ik mocht op een terrasje plaats nemen vanwaar ik het allemaal goed kon aanschouwen en aanhoren. Gek op dat  soort wilde muziek ben ik niet, in ieder geval niet om ernaar te luisteren. Maar toen ik even stond reageerden mijn benen meteen. Het werd nog gekker: toen ik na de koffie weer naar mijn fiets liep ging dat op de maat en het ritme vsn de muziek. Ik besloot mijn tasje even op te bergen in de fietstas en jawel hoor, even later huppelde ik daar rond op het plein voor het podium, samen met twee dames. Even later voegde zich ook een meisje met haar moeder bij de dansers. Ik voelde me heel licht en soepel. 

En zo werd het toch nog een optreden vandaag,  zij het niet met de accordeon,  maar met de voeten en andere ledematen. 

Op de status van WhatsApp zie je vandaag mijn schaduw langs de Rottemeren fietsen.

Spreuk van de dag. 

Het leven is zoals je fietst:

Als je niet meer fietst val je om.

W e l t e r u s t e n 

In Overberg op de Utrechtse Heuvelrug, in het vakantiehuis van Jan en José. Hiervoor gespeeld op markt Veenendaal. Brandweerlieden in Oss uitgeblust

Goedenavond. Aanbeland bij Jan en José in hun chalet op een vakantiepark op de Utrechtse Heuvelrug.  Zij zijn er gistermiddag na hun bezoek aan mij naartoe gereden en blijven er het weekend. Mij leek het een idee om dan vandaag in Veenendaal te gaan spelen, en daarna me bij hen te voegen. Het was in Veenendaal een beetje minder dan ik gewend ben, maar de combinatie met dit bezoek maakt de dag wel goed.

Natuurlijk kreeg ik hier weer een goede maaltijd voorgeschoteld. Daarna hebben we domino gedaan, wat ik kende, waarna José mij inwijdde in het spelletje Abalone.

Op de status van WhatsApp zie je me verliezen,  waar ik niet zo goed tegen kan.

Het spelletje domino, wat we hiervoor met drieën deden ging me beter af.

Hier krijgt Jan zijn portie.

In Veenendaal voelde ik me niet helemaal in mijn element,  wat onder andere kwam omdat ik lichamelijk niet helemaal in orde ben. Regelmatig een beetje misselijk en dat was op de heenweg ook het geval. Er stond ook weer, net als de vorige keer, het draaiorgel met de onsympathieke mensen en de naar mijn smaak lelijke muziek. 

Precies het tegenovergestelde van hoe ik het draaiorgel in Oss ervaar. Terwijl ik in mezelf bij het voorbijgaan lelijke muziek mompelde kwam de orgelman net met zijn bakje voor mijn neus. Dat had hij waarschijnlijk  gehoord en hij reageerde geïrriteerd. 

Het feit dat ze met zijn tweeën zo agressief bedelen is waarschijnlijk ook een oorzaak dat de mensen voor mij dan niet veel meer over hebben. 

En ik had opgetreden met mijn nieuwe uitrusting. 

De motiefjes op de klompen had ik er vanmorgen nog opgeschilderd.

De hoed van Ton met het bandje erom was er ook bij.

Ondertussen is de grote brand die gisteren de hele dag in Oss heeft gewoed deze ochtend bedwongen. Maar eerst is de rookwolk door de van richting veranderde wind bij onze boten gekomen. Dat begon ik te merken toen ik rond tien uur wegfietste.De eerste vijftien kilometer richting Veenendaal fietste ik nog in de rookgeur. 

Gisteravond kreeg ik op mijn telefoon nog een heuse alertwaarschuwing gepaard gaande met veel lawaai.

Dat terwijl ik zat te denken welke letters ik in het spelletje zou leggen. 

Nadat vanmorgenvroeg de wolk nog ver van ons af was heeft ie ons dus toch nog bereikt.

De situatie vroeg in de ochtend  

Nu, tien uur,  is het tijd om op te houden. 

Jan en José zitten naar iets op tv te kijken. Zometeen ga ik lekker hier slapen.

Uitspraak van de dag. 

Waar rook is, is vuur.

Nog enkele foto's van onderweg. 

Op de brug over de Lek bij Rhenen. 

Jullie krijgen bij dezen de hartelijke groeten van Jan en José. 

Daaaaaaaag, tot morgen. 

Alles bij mij weer onder controle. Maar de brand in Oss nog niet. Buren kochten beschuit voor mij. Jan en José op bezoek.

 Goedenavond. Vandaag kon de kachel weer aan. Dat was behalve voor thee en afwaswater ook handig om warm water te krijgen voor het bad waar een slaapzak in gewassen kon worden.

De slaapzak ligt na te genieten in het grote sop, nadat ie in het kleine sop gelegen heeft.

Even later hangt ie over een stoel uit te buiken. 

Aanvankelijk heeft ie veel vochtverlies. 

Meer over deze wasbeurt is te zien op de status van WhatsApp. 

Vanmorgen bij het opstaan was ik meteen veel fitter dan de vorige dagen. De afgelopen nacht had ik redelijk geslapen en verrassingen zoals daarvoor bleven uit. Maar de buren die boodschappen gingen doen hebben toch een pak beschuit voor mij meegebracht.

Jan en José kwamen vanmiddag op bezoek. Daarom was ik dubbel blij dat ik thuis was gebleven en niet naar de markt van Kerkdriel gegaan was. Het bleek namelijk ook regenachtig te worden zoals weeronline al voorspelde en waar ik dus naar geluisterd had.

Intussen is een deel van mijn trui afgekomen. 

Voorpand of achterpand of beide? Gisteren bijna af, nu helemaal. 

Zojuist zag ik een mooie wolk, maar bij nader inzien leek die niet van de lucht te zijn, maar als rook ergens vandaan te komen. Dat klopte inderdaad want de buren die het ook gezien hebben hadden uitgedokterd dat er brand woedt in een logistiek bedrijf in Oss, in een koelcel. Hij woedt al sinds vanmorgen en pas nu komen we er achter. Vanwege de bewolking natuurlijk die er de hele dag was.

Dit is het actuele plaatje van half negen vanavond. 

In een artikel staat dat het een moeilijk te blussen brand is, die al vanaf vanmorgen vijf uur woedt.
(link)

Spreuk van de dag 

Waar rook is, is vuur.

De roek denkt er het zijne van en wenst u een rookvrije nacht.

Onhoudbare situatie in de nacht. Overdag weer genormaliseerd met hulp van buurman Ton.

Vannacht bleek ik ineens de diarree te hebben en daar was ik niet op berekend. Was wel heel blij dat Borg gisteravond vertrokken was en dat ik het rijk alleen had en beneden kon rommelen om de schade te herstellen.

Tot dan toe ging het slapen moeizaam want ik had waarschijnlijk ook een beetje koorts net als de nacht ervoor.

Toen ik alles weer een beetje op orde had besloot ik de tent op te zetten. In huis was het benauwd en er waren muggen die me lastig vielen. 

Hier was het al veel beter uit te houden en ik sliep redelijk zonder nog windjes te durven laten.

Overdag heb ik het heel rustig aan gedaan. Buurman Ton kwam inspecteren hoe het met de zieke was en nadat ik hem het verhaal van de nachtelijke gebeurtenissen verteld had stelde hij voor om mij crackers te geven en een paar bananen.Dat helpt om te stollen. 

En behalve dat is het vooral fijn te ervaren dat de buren betrokken zijn met mij.

Het was net tijd voor ontbijt, ik was net thee aan het zetten toen hij kwam. Dus dat kwam mooi uit.

Verder liet ik me vandaag leiden door de moeheid en heb gezeten, gelegen en weinig gedaan behalve denkwerk(puzzels).

Maar toen het vijf uur was vond ik dat ik dapper moest zijn en naar Beneden Leeuwen fietsen voor boodschappen. Dat ging prima hoor. Ik wilde behalve de normale dingen ook knoflook en beschuit kopen. Maar wat tegenwoordig altijd het geval is als ik een supermarkt instap: Ik moest direct naar de wc. En omdat het vandaag juist nogal tricky is ben ik zonder het beschuit te hebben gevonden naar de kassa gesneld. 

Wel erwtensoep gekocht. 

Dat heb ik zojuist gegeten en ik ben bang dat dit juist weer averechts werkt. Dus niet zo verstandig misschien,  maar wel lekker. Vanwege het aangekondigde noodweer en de eerste druppels al zag ik het niet zitten om buiten te koken op een vuurtje, terwijl het binnen veel te warm is voor de kachel. Voor kleine dingetjes biedt mijn campinggasje uitkomst.

Vandaag met het mooie weer werd er druk gevaren op de plas.

Met mijn verborgen camera kon ik een en ander gadeslaan. 

Op de status van WhatsApp staat een filmpje ervan.

Spreuk van de dag 

Mijn buurman zit er altijd naast.

 

(Behalve als hij niet thuis is)

Een prettige avond nog en voor straks mooie dromen.

Oh, ik ben zo moe! Borg in alle vroegte al een duik genomen. Zojuist richting huis gefietst, naar Beuningen.

 Goedenavond. Wat ben ik moe vandaag. Verschillende keren zei ik dat in mezelf. Het zal denk ik te maken hebben met de griep die blijkt te heersen. Afgelopen nacht ging het slapen al moeizaam. Vanmorgen voelde ik me meteen erg krakkemikkig. Borg, die al op was was ik op een gegeven moment kwijt.  Niet te vinden aan boord, noch aan de wal, tot ik ineens zijn stem hoorde vanuit het water.

Goedemorgen Borg.

Hij was ongeveer tot in het midden van de plas geweest. 

Oh, dat had ik kunnen weten, dat doet hij altijd als hij hier is. Zelfs midden in de winter. Twee jaar geleden in februari nam hij ook een duik in het toen nóg koudere water.

Eenmaal op het droge was het lange tijd bibberen met de jas aan.

Maar het zonnetje was vandaag heel warm en vanmiddag zat hij genoeglijk gitaar te spelen, terwijl ik breide, puzzelde en aanmaakhoutjes maakte.  

Op de status van WhatsApp zie en hoor je meer van hem.

Ook ben ik verschillende keren gaan liggen. Het gewone dagelijkse leven viel me zwaar.

Morgen zou Ageeth komen uit Berkel Rodenrijs,  voor een dagje, maar we hebben besloten om het niet door te laten gaan. De kans lijkt me klein dat ik morgen weer fit ben.

Paardenbloemen zijn gezond om er elke dag een paar van te eten. Borg plukte er een paar voor mij.

En ik heb ze opgegeten. 

Houdoe Borg.

Spreuk van de dag. 

We kunnen mopperen over al die stekels die aan rozenstruiken zitten, maar we kunnen ons ook verheugen op de mooie bloemen. 

L e k k e r   s l a p e n  

Is mijn wens.