Engelse Paul, in Spanje ontmoet, woont hier in de buurt en kwam op bezoek.

 Goedenavond,  bonsoir.

Vandaag ook weer een mensrijk dagje. Paul is geweest. Twee winters geleden was ik in Spanje aan de Costa del Sol. Daar had ik met Wineke afgesproken. Zij had inmiddels een Engelse man ontmoet, Paul geheten, die met zijn camper aan het strand stond. Ik ook kennis met hem gemaakt en adressen uitgewisseld. Hij heeft een huis in Bretagne,  wist ik, en nu ik hier ben konden we elkaar mooi ontmoeten, was ons plan. Het blijkt nu dat hij slechts 40 kilometer van het huis van Anneke vandaan woont. Vandaag is ie dus geweest en hebben Anneke en hij ook kennis met elkaar gemaakt. In de loop van de week als ik mijn weg vervolg ga ik hem opzoeken en zijn huis ligt al in de richting van het zuiden. 

Paul is meteen actief deelgenoot geworden van onze bedoening hier. Zo heeft ie mijn breiwerk ter hand genomen. 

Ook heeft ie kennis gemaakt met mijn accordeon. 

En hij heeft een steentje bijgedragen aan het project van Anneke: rondslingerende stenen netjes opstapelen. 

Leuk te constateren dat de twee het goed met elkaar kunnen vinden.

Jean Yve kwam vanmiddag ook weer en Anneke en hij hebben onder andere weer wat oude gezangen doorgenomen.  Voor Paul leuk om dit allemaal mee te maken,  want ik speelde natuurlijk ook wat accordeon. 

Anneke schudde vanmorgen haar voorraad bolletjes katoen voor me leeg. Enkele ervan heb ik meegenomen om mogelijke tekorten aan te vullen voor het afmaken van mijn trui.

Voor de status van WhatsApp heb ik  enkele filmpjes uitgekozen van gisteren toen ik me uitleefde op de muziek van Remy.

Enkele fragmenten. 

Zo gek als een deur, zeggen ze wel eens, maar.....Je beter af en toe gek doen dan gek worden. 

En intussen is het negen uur geworden terwijl ik buiten op het bankje zit. Zojuist heb ik daar het Italiaanse liedje Bella Ciao gespeeld, waarvan ik het filmpje opgestuurd heb naar vrienden van mij uit Wijchen. Hun zoontje speelt het woensdag op school op de saxofoon. 

Spreuk van de dag 

Eeuwig duurt het langst.

Tot morgen.

À  d e m a i n .

Remy en Jean Yve op bezoek, beide zeer muzikale vrienden van Anneke. Trekzak, vleugel, accordeon, fluit, alle instrumenten werden in stelling gebracht.

 Bonsoir, goedenavond. 

Op dit moment is Jean Yve bezig te vertrekken. Hij zorgde samen met Remy,  die iets eerder kwam en ging voor veel muzikale levendigheid op het erf van Anneke. Anneke zelf fungeerde vooral als zangeres en ik was  te horen met mijn accordeon, maar ook heb ik de melodica van Anneke mogen bespelen. 

Remy met de trekzak.

Jean Yve achter de vleugel en Anneke zingt. 

Gérard met de melodica. 

Remy en ik kennen elkaar van acht jaar geleden,  toen ik ook naar Anneke was gefietst. Hij was toen muziekleraar voor Anneke. Ze was toen bezig zich het spelen op de trekzak eigen te maken. Hij had toen ook een café en daar waren Anneke en ik toen uitgenodigd. 

Remy kwam vandaag ook om mij te ontmoeten. 

Het eerste wat hij deed was mij dit kaartje van de ziektekostenverzekering overhandigen. Hij heeft verschillende Franse woordspelingen erop gezet en onderaan......Gérard de fietser.....met het fietssymbooltje erachter. 

Hij heeft mijn gisteren gewassen trui even aangehad. 

Jean Yve en Anneke kennen elkaar van het koor, waar ze samen zingen,  Anneke nu zeven jaar.

Vandaag zongen de twee ook weer in koor.

Op dit moment,  9 uur, zit Anneke ijverig woorden  op te schrijven in een cryptogram. Ze is er goed in en het samen puzzelen gaat voortreffelijk. 

We vinden elkaar ook in de poesie. Van Anneke komt vandaag de...........

Spreuk van de dag. 

Leef je dromen,

Droom niet je leven.

Voor vannacht wens ik eenieder 

D e  b o n n e s  rê v e s

Mooie dromen.

 

Vriend Manu kwam op bezoek met tips en reparaties. Bella ciao met Anneke.

 Bonsoir, goedenavond. 

Manu is een goede vriend van Anneke.  Ik ken hem ook heel goed, bijna even lang als ik Anneke ken. Hij kwam aan met gebakjes bij de koffie die we dronken. Bij deze gelegenheid heb ik de accordeon voor den dag gehaald en Anneke en ik hebben  o n s  Italiaanse liedje voorgedragen. Bella ciao is de titel ervan.

Op de status van WhatsApp is het te zien en te horen.

Anneke speelt het liedje ook op haar trekzak. Ze is echter, zoals ik gisteren al schreef, geopereerd aan beide schouders en ze moet zich daarom nog een beetje inhouden.

Manu is ook muzikaal onderlegd en hoewel hij nooit accordeon heeft leren spelen toverde hij vlot creatieve geluiden uit het instrument. 

Een beetje dramatisch doen, dat lukt me wel.

Manu had mijn bordjes nog even uitgestald. 

Toen ik drie jaar geleden hier ook was had Manu het voorbagagerek dat losgeschoten was gelast. Met trots liet ik hem zien dat zijn werk,  zoals altijd, degelijk is geweest. En ik vertelde hem dat deze reis het achterrek gebroken was en dat hele aardige fietsenmakers in Charleroi er een nieuw rek op gemonteerd hadden. Met zijn technisch oog merkte hij onmiddellijk op dat van twee van de vier bouten de moeren ontbraken. Vroeg of laat zou het rek dan kunnen gaan zakken. Maar hij had de oplossing in huis, lees: in zijn auto. Even later had ie de ontbrekende moeren op de bouten gedraaid.

Hij gaf ook uitleg aan Anneke hoe ze het beste stenen kan opstapelen. Het beste is volgens hem om ze in een pyramidevorm te leggen.

Manu als leraar bouwkunde.

Bij iedere laag telkens vier keer een halve steen minder. Dan wordt volgens Manu het bouwsel zo stevig als een huis. Het minderen kan ook om de twee of drie lagen zijn bijvoorbeeld. 

 Voor Anneke is het een bezigheid die zowel haar schouders traint als haar zinnen verzet.

Puzzelen doet ze ook graag en dat doen we nu leuk samen.

Ze heeft de wasmachine laten draaien en daarbij zijn mijn vieze kleren ook schoon door geworden. Onder andere de katoenen trui die ik drie weken constant aan had ruikt nu weer fris en is bijna droog. 

Het klokje tikt verder, maar laten we even stilstaan bij Maria.

Spreuk van de dag 

Klokken zijn tijdloos.

À   d e m a i n .

Tot morgen. 

Aankomst bij Anneke. Ontvangen met appeltaart en koffie. Caravan als gastenverblijf.

 Bonsoir, goedenavond. Het is zover, de reis heeft me vandaag bij Anneke gebracht. 

Daar komt Anneke met het hondje. 

Zoals ik al schreef heeft ze gisteren al een heerlijke appeltaart voor me gebakken.

Vandaag kwam de slagroom op de taart.

Dat de gastvrijheid groot zou zijn wist ik al van vorige bezoeken aan haar plekje in een kasteeltuin. Net zoals de vorige keer stond mijn caravan al klaar, waar ik in mag slapen. 

 

Voor Anneke heb ik de naam Grad, en het naambordje hangt bij de ingang. 

Zelfs de haan is een toespeling op mijn achternaam: Hanegraaf.

Een vast en zeker lekker bedje staat voor me klaar.

En voor als ik het koud zou krijgen, maar dat zal niet,  dan kan het kacheltje zelfs nog aan.

Binnen in de huiskamer staat trouwens ook een kachel en die heeft ze vanmiddag ontstoken. In een huis met dikke muren is het gauw frisjes,  zelfs op de langste dag van het jaar.

In haar huis bevinden zich ook een piano en een vleugel. 

 Anneke is erg muzikaal. Ze heeft een zware periode achter de rug, waarin ze aan beide schouders geopereerd is. Daarom heeft ze acht maanden lang niet kunnen spelen. Nu pakt ze geleidelijkaan de draad weer op. Ze speelt trouwens ook trekzak. Maar dat is nu helemaal nog niet mogelijk. 

Verder is haar huisinrichting heel gezellig en warm zoals je hier ziet.

Sinds kort krijgt ze regelmatig bezoek van een hond die drie kilometer verderop woont

Hij vindt het blijkbaar hier veel gezelliger dan thuis. Anneke hoopt maar dat ze de hond binnenkort helemaal mag houden. Het beest was meteen innig bevriend met mij. Ook nu ik zit te schrijven wijkt hij geen moment van mijn zijde. Alleen laat ie nu wel continu scheten.

Anneke en ik hebben elkaar drie jaar niet gezien maar dankzij de moderne media zijn we op de hoogte gebleven van elkaar. Maar echt met elkaar praten is toch weer anders. Dankzij het noodgehoorapparaatje is de communicatie voor mij geen probleem. 

Het was nog wel 42 kilometer fietsen vanmorgen. Voordat ik de weg op kon moest ik eerst nog het korenveld doorlopen waarachter mijn tent had gestaan.

Een filmpje ervan staat op de status van WhatsApp. 

Onderweg trof ik, als uit de lucht komen vallen, een andere fietser, Bernard Hinault.

Is ie al dood? Ik weet het niet,  het zal wel.

Schaften in dit hokje van de bushalte. 

Over vijf minuten begint het voetballen: Frankrijk-Nederland. Spannend hoe dat gaat worden.  Anneke heeft geen televisie,  maar ik wel een smartphone die alles kan.

Spreuk van de dag 

Een prettige avond en een leuke wedstrijd gewenst, met hopelijk een goede afloop voor de Nederlandse lezers.

T o t  M o r g e n. 

Lang verwijld op de ruime kampeerplaats. Nu overal struikelblokken, maar wel privé. Flink onweer op komst, maar buien bereiken niet de zee.

 Hallo, bonjour.

Niet zo luxueus als gisteravond zit ik hier bij de tent. Vooral de toegang ernaartoe vanaf de fiets is er eentje van vallen en opstaan. De fiets staat aan de rand van een korenvelden en de tent staat een beetje hoger en meer beschut tegen de wind. Bovendien is de ondergrond veel vlakker dan die bij de tent naast het koren. Op de status van WhatsApp zie je tent en fiets opgesteld en de lastige route tussen die twee.

De fiets heeft uitzicht op het korenveld. 

Daar ligt mijn ouwe trouwe merrie. 

En ik heb uitzicht op de bomen. 

Ik kan niet zeggen dat de reis lekker opschiet,  maar wel dat het lekker gaat. Het is vanaf hier nog steeds 42 kilometer tot het huis van Anneke. St-Jean Kerdaniel ligt namelijk nog wel twintig kilometer achter de grote stad St-Brieuc, waar mijn pijlen tot nu toe op gericht waren.

 Ik kan daar rekenen op een hartelijke ontvangst. Vandaag heeft Anneke al een taart gebakken en daarop heb ik slagroom besteld.

Vanmorgen had ik nog lang geleuterd op die mooie ruime plek, maar uiteindelijk toch de biezen gepakt. Half twaalf vertrokken,  twaalf uur alweer aan de koffie met inzage van de krant Ouest France. Het is voor de verandering vandaag vrijwel onbewolkt weer. De afwezigheid van regendreiging die er op andere dagen altijd was zorgde er denk ik ook wel voor dat ik me zo relaxed voelde. Daar kwam verandering in toen bij het doornemen van de krant mijn blik op het weerbericht viel. Daar was de titel juist: Zwaar onweer op komst. De bijna wolkenloze hemel maakte dat verhaal ongeloofwaardig,  maar er stond bij dat het vooral in het binnenland van Bretagne tekeer zou gaan. Desalniettemin was het bericht aanleiding om toch weer een beetje op te willen schieten. 

En ondertussen zag ik inderdaad in het zuiden wat stapelwolken ontstaan.

Na het boodschappen doen had ik ook een filmpje gemaakt van die mooie wolken. Deze actie van mij was aanleiding voor een gesprek met een stel dat ook net boodschappen gedaan had. Was even gezellig. Ze toeterden toen ze me later voorbij reden.

De lunchpauze was ook op een mooie plek.

Weer een houtstapel om de fiets tegenaan te zetten,  net als gisteren. Maar wel wat kleiner. 

Het deed me even twijfelen of ik daar niet kon blijven. Maar zonder groente en met weinig water was dat toch geen goede optie, en extra twee keer vijf kilometer fietsen ervoor zag ik ook niet zitten. 

Naast koren en mais waren ook tuinbonen te bezichtigen in de velden.

De aardbeien hieronder kwamen van Lidl en die heeft ze weer uit Maugio, staat te lezen. Maugio ken ik goed, ligt in de buurt van Montpellier. Heb er, op mijn eerste grote reis, een paar weken gewerkt. Dat is heel lang geleden maar blijft me wel bij.

Nou,  en nu dan eten koken. Bloemkool staat vandaag weer op het programma. 

Spreuk van de dag 

Wie met beide benen op de grind blijft staan komt geen stap verder.

B o n   A p p é t i t.

Eet smakelijk. 

Wind in de rug. Fiets zat bijna klem. Einddoel nadert.

 Goedenavond,  bonsoir.

Enkele dagen geleden schreef ik nog dat ik er tegenop zag om dat hele stuk tot aan St Brieuc tegen de te verwachten westen wind te moeten fietsen. Maar dat was niet nodig. Nadat het vrijdag en zaterdag  hard waaide is de wind daarna veel rustiger geworden, en zelfs is ie vandaag,  en gisteren ook al een beetje, uit het oosten gaan waaien. Het was dus gemakkelijk fietsen. Erg ver ben ik dan nu ook niet meer van mijn voorlopige doel af.

Het waren vooral rustige weggetjes, behalve toen er een zeearm overgestoken moest worden. Eenmaal fietsend op die dubbele weg zag ik rechts van me wel iets wat op een fietspad leek, maar dat zag er heel smal uit met allemaal ijzeren relingen. Dat je daarop kon rijden stond van tevoren niet aangegeven, of in ieder geval werd het niet door mij opgemerkt. Eenmaal de brug over zag ik wel ergens een doorgang die voor fietsers bedoeld was, ook zonder dat dat duidelijk aangegeven was. Maar die was erg smal.

Kan ik hier door, of moet ik toch maar die autoweg pakken?

Jahhh, het past net, en ik kan voorzichtig manoeuvrerend  het einde van de smalle doorgang halen.

Blijkbaar is het niet voor iedereen goed gegaan. 

Maar wat trof ik op het eind als tekst, voor fietsers die vanaf de andere kant de brug over moeten:

Het wordt ten strengste afgeraden de dubbele tweebaansweg te nemen over het water. Voor bakfietsen of fietsen met aanhanger is het zelfs onmogelijk (ik snap niet waarom, red)

Voor de veiligheid wordt aangeraden het fietspad te nemen. 

Maar in mijn richting heb ik die fietspijlen dus niet opgemerkt. Maar het komt wel eens vaker voor dat ik iets niet zie.

Na dat drukke stuk kon ik vrij snel over een gewone tweebaansweg weer verder. Het was inmiddels al wel half drie, had boodschappen gedaan en wilde schaften. Maar het begon te regenen. Toen maar verder gefietst tot een mogelijke kampeergelegenheid, en die vond ik en  het is weer een hele geschikte. 

Tegen deze indrukwekkende houtmuur kon ik mijn fiets stallen. Zoals je ziet is hier ook plaats genoeg voor de tent.

Aan hout geen gebrek,  maar aan enkele rondzwervende takjes had ik wel genoeg voor het bereiden van de avondmaaltijd. 

Op de status van WhatsApp zie je de tent ook staan.

Het is opmerkelijk dat zowel hier in Bretagne als in Normandie veel plaatsnamen op hun kop te lezen staan.

In het café zat ik tegenover een groot beeldscherm. 

Het meespelen van Mbappé is onzeker in de wedstrijd tegen Nederland. 

De waarschijnlijke opstelling van het Franse elftal. 

Het voetbal volg ik wel een beetje. Op deze smartphone kan ik hele wedstrijden zien van het EK. Straks om 9 uur Zwitserland tegen Schotland  lijkt me wel interessant.  Duitsland tegen Hongarije was net ook, maar schrijven van de blog ging voor.

Spreuk van de dag. 

Als je denkt dat je er al bent ben je er nog lang niet.

B o n n e   S o i r é e

Prettige avond.