woensdag 24 juli 2024

Johanna heeft mijn trui gekregen.Hanneke en Bake kwamen op bezoek. Zij breit ook. Mireille is ook gebleven en er werd muziek gemaakt en gezongen.

 Goedenavond,  bonsoir.
Johanna vond een van mijn twee truien die ik mee heb erg mooi. Ze heeft hem gekregen,  hoewel ik eigenlijk slechte ervaringen heb met het geven van truien. Hoewel de mensen heel enthousiast zijn blijkt later dat ze hem toch niet of nauwelijks dragen. 


Johanna dolblij met de trui.

Deze zelfde trui bijvoorbeeld heb ik ooit gegeven aan Riet. Zij droeg hem uiteindelijk nooit en zei dat het toch meer bij mij past,  bij mijn manier van doen. Ze wilde hem toch ook weer niet teruggeven, maar toen ze enkele jaren geleden overleed kreeg ik hem alsnog. Ik heb 'm niet veel gedragen,  hij is mij ook iets te klein, maar omdat ie dun was had ik m met het oog op de warmte van de zomer uitverkoren om mee te nemen op reis. Maar nu is ie dan van Johanna geworden en ze belooft dat ze hem veel aan zal hebben. Als Johanna iets zegt, dan is het ook echt zo, volgens Michel. Michel zelf is ook zo'n voorbeeld van iemand die graag een trui van mij wou. Die heeft ie nog steeds en draagt ie ook nooit. Tot nu toe tenminste niet. Hij haalde hem wel voor den dag. 


Michel is iemand die gelovig is en van kippen houdt.


Bovendien hield hij toen al, en nog steeds van Johanna, die een Engelse is.

De trui gaat waarschijnlijk toch weer de kast in. Ik had voorgesteld dat ie de trui aan mij terug zou geven nu, maar na even geaarzeld te hebben wil hij m toch graag houden. Wie weet gaat ie hem toch een keer gebruiken als het weer winter wordt. 
Vandaag heb ik hier leuk zitten breien. Omgeven door kunstwerken van Michel was het hier een prima ambiance voor deze activiteit. Af en toe kon ik mijn breiwerk even uit handen geven.








Vaak vergiste ik me vandaag, denkend dat er echte mensen op die bank zaten.


Vanmiddag kwam er bezoek van Hanneke en Bake, een Nederlands stel dat hier in de buurt woont. Ze kwamen onder andere ook om mij te ontmoeten, daar Hanneke ook gek op breien is. We hebben het een en ander erover uitgewisseld, maar het werd vooral een muzikale middag. Isabel, een vriendin van Michel en Johanna, die ook gisteren gekomen is en een paar dagen blijft heeft mooi gezongen. Onder andere het corsicaanse liedje Ciuciarella.






Johanna had haar cello tevoorschijn gehaald en Bake rechts nam de gitaar ter hand.


Voordat de bezoekers kwamen hadden we lekker gegeten.




Maar nu, kwart voor acht heb ik alweer honger en ik weet niet of we nog iets krijgen. Straks eens even binnen kijken hoe de stand is.
En.....er is al een vervolg van deze reis gepland. Michel heeft namelijk een zoon, Tristan geheten, die  43 jaar geleden op de plek waar Michel toen woonde ook bij ons logeerde af en toe. Hij was toen een mannetje van een jaar of tien. 
Intussen hebben de dames me geroepen want ja hoor, er was te eten voor mij. Een salade met bloemen.





Michel,  die 's avonds nooit eet was even wandelen en kwam zojuist met heel veel humor weer terug. Wij zouden er samen een heuse show van kunnen maken. Op de status van WhatsApp is een theaterstukje van gisteren te zien. 
Zojuist hebben we een filmpje gemaakt waar deze foto een onderdeel van is.




Dit brengt meteen de.......


Spreuk van de dag. 




L'artiste doit avoir un double regard, terrestre et céleste.


De artiest moet een dubbele blik hebben,  een aardse en een hemelse. 


W e l t e r u s t e n.


Bonne nuit.











dinsdag 23 juli 2024

Aangekomen bij Michel en Johanna.

 Goedenavond,  bonsoir. 
Zo, nu ben ik er, in het huis van Michel en Johanna. Het moest ongeveer 11 uur zijn vanmorgen toen ik de lange oprijlaan op liep met de fiets aan de hand. Ze waren er eerst niet,  alleen de poezen vlogen meteen op me af. Maar na een uurtje arriveerden ze. Even later stonden we uitgebreid ons weerzien te vieren.


Op de status van WhatsApp komt een filmpje ervan.

Maar ondertussen had ik al weer heel wat nieuwe creaties van Michel gezien op het pad naar hun huis toe.








Dit allemaal buiten, maar binnen was er ook van alles bij gekomen. Toevallig kreeg hij ook mensen die hij een rondleiding gaf en aan wie hij van alles uitlegde over het hoe en waarom van sommige beelden.

Hij legt uit hoe het binnenste van de mens eruit ziet en dat er soms een duiveltje in zit dat eruit gedreven moet worden.







Dit vertrek heeft hij ingericht als bibliotheek 




En in deze kamer legt hij uit waarom voeten voor hem zo belangrijk zijn in zijn beelden. Contact houden met de aarde.



Het beschilderen van klompen gaat bij hem ten voeten uit.



Johanna is een Engelse vrouw en ze woont nu zo'n 20 jaar hier samen met Michel. Ze is psychotherapeute,  heeft nog steeds enkele mensen hier die ze wekelijks begeleidt, maar is wel aan het minderen. 


De hoed die ik meegenomen heb op reis, gekregen van buurman Ton van de boot, staat haar ook goed.



Dit terrein is ook rijk aan filosofische uitingen. Dit geeft de........


Spreuk van de dag. 




De ware kunst is op alle fronten een zoektocht naar de verbinding tussen mens en geest.



Zo spreekt de filosoof-artiest Michel.




Morgen vertel ik meer.


P r e t t i g e   a  v o n d.


Bonne Soirée. 



















maandag 22 juli 2024

Nog 11 kilometer tot Michel en Johanna. Ik pik het niet meer dat ze me pikken.

 Goedenavond, bonsoir.
Het is nu nog 11 kilometer tot het plaatsje Franchesse, waar Michel en Johanna wonen. Ik had er natuurlijk gemakkelijk vanavond al kunnen zijn, vanmiddag zelfs, maar ik vind het fijner om vanavond nog een eigen plekje te hebben, waar ik op mijn eigen manier kan koken. Bovendien kom ik voor de mensen onverwachts en dan kun je ze beter 's morgens overvallen dan tegen de avond. Van Michel weet ik dat hij gauw excité is, en dan niet goed slaapt. Ik kem hem heel goed want heb een paar jaar met hem samengeleefd in de jaren 80.
Natuurlijk kan het ook zijn dat mijn bezoek slecht uitkomt of dat ze morgen toevallig weg moeten. Het hoort allemaal bij de verrassingen. 
Zeker is dat ik hier nu op een lekker plekje zit te kamperen.  Er zijn een paar muggen actief en ik ben vast in de tent gaan zitten. Voor vannacht zal ik zorgen dat ze niet binnenkomen, zoals de afgelopen nacht wel het geval is geweest. Ik had aangenomen dat er geen muggen waren en de tent daarom niet hermetisch afgesloten. Maar vannacht kriebelde het van alle kanten en sliep ik een periode niet.
Nu heb ik me voorgenomen het niet meer te pikken dat ze me pikken. 
In het dorpje Couleuvre, één kilometer geleden, heb ik vanmiddag heel geduldig gewacht tot het winkeltje open ging. Het zou om 4 uur zijn, maar het was pas half vijf toen de deur werd opengemaakt. Een onooglijk uitziend vrouwtje dat in de buurt woonde was in dat half uur al wel drie keer komen kijken en een andere klant uit het dorp ging tevergeefs weer naar huis. Maar ik had alle tijd dit keer en was vooral blij dat de winkel überhaupt open ging, zodat ik niet extra om moest rijden om aan mijn eten te komen. 
Tegenover de winkel, waar ook een café bij hoorde werd ik geboeid door een prachtige,  levensechte muurschildering. 





Dichterbij komend zag ik dat de bloemen op de voorgrond van het echte soort waren.




Ook staat er een porseleinmuseum.






En een bibliotheek in stijl 



Ben vandaag ook door een imponerend groot bos gekomen. 22 kilometer lang doorsneed mijn weg het Bois de Ronçais. Als ik me goed herinner heeft Michel het er wel eens over gehad, dat hij als beeldhouwer daar  bezig geweest is.

Misschien is dit wel van hem. Dit soort totems heeft ie veel gemaakt. 


Voor vannacht heb ik een kleiner bosje besteld.


Hier word ik zeker niet overvallen door bezoekers. Het grote bos was duidelijk ingericht voor publiek. Meerdere auto's zag ik langs de kant staan.



Daar op het einde is de weg waar ik vandaan kwam. Het eerste stuk pad was erg drassig,  getuige de vele regen die hier gevallen is.


Op de status van WhatsApp zit ik in de tent, die gisteren net op tijd opstond voor de regenbui die je hoort neerdalen. 

Wat nu komt vindt Michel heel leuk:


Spreuk van de dag. 


Quand on travaille avec plaisir on s'amuse sérieusement.


Als je werkt met plezier amuseer je je op een serieuze manier. 


Prettige avond. 


B o n n e  S o i r é e.

zondag 21 juli 2024

Na flink onweer vannacht was het prettig fietsen. Op terras werd nog gezellig gerookt. Ogen iets beter.

 Goedenavond, bonsoir.
Was mooi op tijd met kamperen vandaag. Om half vier stond de tent en even later viel een fanatieke bui, terwijl ik lekker lag te doezelen.


De tent in, de rits dicht, en de regen kan beginnen. 


Daarna kwam er heel wat zon en rond zes uur ben ik eten gaan koken. Het vuur maken ging heel moeizaam dit keer. Soms weet je niet waar dat aan ligt.


Eten koken op een waakvlam. Dat ging zelfs nog uit en daarna was ik nog wel een kwartier zoet om het eten aan de kook te brengen. Op de status van WhatsApp is het te zien.


Toen ik de blog wilde gaan schrijven leek de zon de overhand te krijgen op de plek waar de tent staat en werd het me er veel te warm. Toen het pad terug gelopen tot daar waar bomen staan.

Daar helemaal in de verte staat de tent in de volle zon.


Maar algauw moest ik weer terug. Een bui leek te gaan vallen. Dus nu zit ik weer in de tent. Een beetje onrustig zo, maar ja, we komen er wel.
 Na het onweer van vannacht druppelde het vanmorgen tot 8 uur  nog even door, maar daarna kon ik in een opgefriste wereld me opmaken voor de etappe van vandaag. 
Wel was ik erg bezorgd over mijn ogen, die de hele nacht geprikkeld hadden. Heb ze gewassen met gekookt water. In de rest van de dag lijkt er iets verbetering zijn opgetreden, maar of ik door dat wassen er echt vanaf kom betwijfel ik. Hetzelfde had ik een jaar of vijf geleden ook toen ik ook op reis was. Na een half jaar geklungel bracht antibioticazalf van de huisarts uitkomst. Maar, wie weet, zet nu de verbetering door. Dat zou ik heel fijn vinden.
In een dorpje trof ik bijtijds een winkel voor boter, water, sinaasappelsap, melk en een blikje makreel. Aardappelen had ik gisteren drie kilo gekocht en er restte nog een halve bloemkool van eergisteren. De mensen waren er heel vriendelijk en datzelfde gold in het café waar koffie was. Ik vond het zo schattig om op het terras een bord vol peukjes te zien liggen.



De kroegbaas zelf kwam er ook even zitten en nam  een trekje aan zijn sigaret.

Zelf heb ik nog nooit een sigaret aangeraakt, maar ik vind dat rokende mensen iets gezelligs uitstralen.
Toen ik wegging en wilde afrekenen hoefde dat niet. Een stel fietsers die er eerst ook zaten en met wie ik gesproken heb, bleken mijn koffie voor hun rekening genomen te hebben. 

Verder waren er zonnebloemen en mooie tuinen te zien vandaag.


De kopjes allemaal dezelfde kant op.









Spreuk van de dag. 


Er is altijd iets,  is het niet met de vrouw dan is het wel met de fiets

Maar ik moet afkloppen. De fiets doet het geweldig. Ik kan er een eind mee komen. Nog 50 kilometer tot Michel en Johanna.








Prettige avond 

B o n n e   S  o i r é e.



zaterdag 20 juli 2024

Weinig geklaagd vandaag. Tranende ogen..

 Goedenavond,  bonsoir.
Vandaag liep het fietsen soepeler dan gisteren. Ik was ook vroeg vertrokken vanmorgen. Maar toen het vanmiddag veel warmer was met een hete zon in de rug had ik er ook niet veel moeite mee. Elke dag voel je je anders en vandaag was ik mentaal ook veel weerbaarder. Alleen zojuist bij het nuttigen van de warme maaltijd moest ik weer alle moed verzamelen om het eten naar binnen te krijgen, iets wat je niet vaak van mij hoort. Maar het is goed dat ik me daar toch toe zet. Het lichaam moet op peil blijven, het voertuig moet genoeg brandstof krijgen om te blijven lopen ( en fietsen).
Wel had en heb ik vandaag veel last van mijn ogen, die maar blijven tranen. Ze doen het toch al niet zo goed de laatste tijd en het eruit wrijven van zweet, wat gisteren veelvuldig moest gebeuren deed daar waarschijnlijk niet goed aan.
Toch zagen ze vandaag nog wel mooie dingen.

Een mooi beschilderde stoel in het café waar ik koffie dronk. 




Interessant die motieven erop. 




Vele huizen waren bezaaid met geraniums, fuchsia's  en andere kleurrijke bloemen. 










Opvallend hier de afwisseling van geraniums en blauw-wit-rode vlaggetjes. 


Bij Andries, die met Ellen ook nog steeds op reis is, is een vulling uit zijn kies gegaan. Hij heeft tevergeefs een tandarts gezocht die tijd had om het probleem op te lossen. Dit brengt me tot de.......


Spreuk van de dag  


Soms is het moeilijk voor de tandarts om een gaatje te vinden( in zijn overvolle agenda).




Ik hoor trouwens nu gedonder en er vallen enkele druppeltjes. Voor Nederland wordt dit verwacht vanaf zes uur, maar voor hier heb ik het weerbericht nog niet bekeken. Ik laat het voorlopig op me af komen. Ik sta niet aan het water dus er kunnen geen rare dingen gebeuren. 
Wel heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om de donkere lucht in het zuiden en de daarbij behorende onweersgeluiden te filmen. Een en ander is straks vanaf acht uur te zien op de status van WhatsApp. 
Nu gauw ophouden met schrijven want ook hier vallen wat meer druppels. De spullen en ik zelf moeten in veiligheid gebracht worden.



Prettige avond 


B o n n e   S o i r é e.





vrijdag 19 juli 2024

Vergeefs op zoek naar een vleugje wind.

 Goedenavond, bonsoir. 
Er waren vele moeilijke momenten vandaag, maar nu weet ik ook weer even niet hoe ik het zoeken moet. Het zweet parelt over mijn hoofd en in de wijde omtrek vind ik geen vleugje wind dat een beetje voor afkoeling kan zorgen. De vooruitzichten zijn toch in ieder geval gunstig: Het wordt avond straks en de zonnewarmte zal afnemen. Daar houd ik me maar aan vast.
Het is ook een prettige plek, waar nu mijn tent en mijn fiets staan en toen er nog wel wat wind stond vanmiddag ben ik er lekker tot rust gekomen. Want het fietsen vandaag in de slopende hitte ging me niet goed af. Altijd richting zon en regelmatig was de horizon hoger dan waar ik was. 
Af en toe kwam de vraag in me op: Zal ik het wel halen? Blijf ik niet ergens halverwege een heuvel steken? Het was dan wel soms vreselijk moeilijk,  maar uiteindelijk redde ik het toch wel altijd. 
Gelukkig was ik al vrij snel in de situatie te kunnen stoppen wanneer ik zelf wou. Net als gisteren was er weer bijtijds een winkel waar de benodigde levensmiddelen verkrijgbaar waren, en in hetzelfde dorp kon ik ook weer aanschuiven in een café. 
Dat stoppen was vandaag tegen drie uur, op het moment dat alles in mij schreeuwde om op te houden. Ik kan niet meer, ik kan niet meer, ik kan niet meer.....zo klonk het en alleen de engelen konden het horen en de Heilige Antonius ook, want meteen vloog mijn fiets linksaf een paadje in omringd door bomen, dat naar een weiland leidt met hoog gras. Enkele vlinders wezen mij ook de weg.



Er staat een grote teil met water in die wei, en de tank waar het water waarschijnlijk uit kwam. Zullen er koeien in komen? Als de boer maar niet toevallig vanavond besluit om te gaan maaien, zoals met de omringende weiden gedaan is, want dan staat mijn tent precies in de weg.
Op de status van WhatsApp een filmpje over deze plek.
Waar ik ook weer erg tegenop zag vanavond was het naar  binnen krijgen van het klaargemaakte eten.


Hoe krijg ik het in godsnaam door mijn keel?




Maar ook deze opdracht is vervuld. 




Ook de half gesmolten boter is opgekomen. 

Het allermoeilijkste was vanmorgen echter het opladen van de fiets. Die had namelijk geen steun aan een boom of zo.




Die moest ik dan met een hand overeind houden, terwijl de andere de spullen erop moest binden. De zon was er gelukkig nog niet, maar benauwd had ik het al. Uiteindelijk waren toch tot mijn opluchting alle spullen van de grond en op mijn fiets terecht gekomen.  Dat probleem heb ik morgen niet.


En ook kan ik morgen mijn dag starten in de schaduw. Misschien iets vroeger vertrekken. 
Inmiddels,  bijna acht uur, is het alweer wat prettiger toeven.



Spreuk van de dag. 


Er is geen dag zo gek of er zit wel een avond aan.



P r e t t i g e   A v o n d. 


Bonne Soirée.