Op zoek naar de juiste wol.

Zo, de gewassen wol hangt te drogen.
Er waren muizen aan geweest.
Vanmorgen ging ik beneden in het rommelhok kijken of ik de juiste wol kon vinden om de trui te repareren die ik de laatste tijd vaak aan heb en waar ik mee optreed.

De te repareren trui.

De wol vond ik in eerste instantie niet.
Ook ligt er een trui die in een vergevorderd stadium niet meer verder gebreid is omdat ik drie jaar geleden naar Frankrijk ging en hem niet meenam.

De trui in vergevorderd stadium.

Ook op zoek dus naar de kleuren wol die erbij horen en niet gevonden, dus gepuzzeld om toch iets bij elkaar te krijgen dat ongeveer hetzelfde is.

 En..........onder in één van die dozen wol kwam uiteindelijk toch het bolletje tevoorschijn, nodig voor de reparatie van bovenstaande trui.

Het is nu bijna drie uur. Op naar de winkel in Maasbommel, want over enkele uren komt bezoek. Het wordt een ouwemannenavond met veel ouwehoeren.     

Wanneer is het werkstuk af?

Vandaag bezig geweest met een zwart-wit-tekening.
Hierbij heb ik de rand van het papier afgezet met stukken van 1 centimeter.
In het midden een cirkel getekend.
Dan twee punten willekeurig gekozen waarmee ik de punten op de omtrek verbind, maar wel de cirkel de cirkel gelaten.
Vervolgens de hokjes beurtelings zwart gemaakt en wit gelaten.

 Op deze manier zijn ook de uitgeknipte hondjes gedaan, maar dan zwart op respectievelijk oranje, oker, blauw.

Met dit soort tekeningen is het vaak dat je niet weet wanneer ze af zijn.
Je kunt doorgaan tot alle hokjes ingevuld zijn, maar vaak denk je op een bepaald punt."Goh, hij is zo al mooi"
De vraag is dan, wanneer zal ik ophouden?

Deze vraag heb ik aan een vriendin gesteld en die vond dat ie zo prachtig is.Een zwevende bol die van het heelal afglijdt.

Ben opgehouden uiteindelijk op dit punt, terwijl ik vind dat de bol in de witte omgeving niet zo goed uitkomt.
Als ik de bol zwart-witte motieven zou geven zou zij het zonde vinden en zij wil m graag hebben, dus laat ik het zo en ben ik blij.

Goede morgen

Een nieuwe dag .
De kachel is aan, zoals je ziet.

Na het aanmaken ervan houtjes aan het splijten voor morgen en volgende dagen.

Ondertussen kookt het theewater. Tijd voor ontbijt.

Verjaardag van buurman André.

André is mijn buurman van de boot.
 Hij is er over het algemeen van april tot oktober, maar in de winter is zijn domicilie meest in Lith, en daar viert hij op de eerste zondag na 8 januari altijd zijn verjaardag en ben ik meestal van de partij.

André en mijn leven op de boot zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Hij heeft er voor gezorgd dat mijn boot die ik eerst had en in zeer slechte staat verkeerde kopje boven bleef in zijn laatste jaren door hem aan palen op te hangen door middel van katrollen.
En hij is ook degene die met mij deze nieuwe boot gehaald heeft en op zijn plaats gelegd.

Iemand die altijd wel wat aan te merken heeft, dat wel, en een bepaalde aktieradius heeft die ik niet heb.

 Hij kan nooit snappen dat ik rustig kan gaan zitten te breien terwijl de loopplank uit elkaar valt, noem maar als voorbeeld.
Bij mij is het:alles op zijn tijd, wanneer ik zin heb om het te doen.
 Behalve in noodgevallen. Als de kachelpijp eraf gewaaid is, moet ik dat toch eerst in orde brengen tot ik de kachel aan kan maken en me ernaast kan vleien met mijn handwerkje.

Vandaag was in Lith de gastvrijheid van André en zijn vriendin Yvonne weer groot. Nu ik thuis ben laat ik het warme eten maar zitten, want het was daar de hele mddag al smikkelen.

Even later.......
Toch aardappelen geschild en bonen klaargemaakt.
Over een kwartier is het eten gaat.

Bezoek

Vandaag was het bezoek van Mientje en Maricus met hun vrienden Lambert en Jo.
Mientje en Maricus waren enkele jaren geleden ook al geweest. Al een half jaar eerder was deze bijeenkomst afgesproken, maar de reis van mij duurde maar.

Van links naar rechts Lambert, Mientje en Maricus.

Hun komst was voor mij aanleiding om buiten en binnen het allemaal wat netter te maken. Vele halfvergane spreukenbordjes en klompen heb ik weer bij elkaar gesprokkeld en een plaatsje gegeven in afwachting van herschildering.

Dat is een activiteit die op elk moment weer vorm kan krijgen, net zoals gisteren het uitknippen en uittekenen van hondjes onverwachts weer begonnen is. Het gaat zoals op reis, als ik dan een ongeplande weg insla.

Het eerste hondje krijgt twee vriendjes.

Steeds gezelliger in mijn bovenkamer.

Gaandeweg begint mijn bovenkamer weer te leven.
De amarillussen, hyacinten en narcissen voel je bewegen in hun streven naar bloei.

Heb vandaag karton, viltstift en fineliner gevonden en daarmee weer eens een hondje aan het ontwerpen. De broodplank diende als liniaal .

De broodplank diende als liniaal.

 Later diende hij ook als drager van mijn boterham.

De broodplank als drager van mijn boterham.

Buiten ook een beetje geordend en mijn achterwiel gerepareerd.

Kortom: goed bezig vandaag. Morgen komt er bezoek dat nog nooit geweest is, en dat was de aanleiding.

Trui voor het eerst aan.

Vandaag nodigde Stefanie me uit op de pont in Maasbommel, waar zij nu veervrouw was.
Ze was de eerste die mijn nieuwe trui aan zag en zij maakte er een paar foto's van.

Ze had geen suiker, maar wel koffie. Moest ook nog wat boodschappen hebben en in het dorp is een winkel, dus dat kwam mooi uit. De hele dag wat regen was wel gezellig met mijn uitzicht naar alle kanten.

Groetjes van een buurman.

Prachtig is niet mooi meer.

En toch is het een prachtig woord.
 De tand des tijds en van het weer heeft flink aan de letters zitten klagen. Maar straks ben ik weer in de schilderstemming en ga ik weer nieuwe letters uitzagen. Maar zo bij elkaar geraapt zie je zelfs beter de bedoeling om van niets iets te maken en daar zit ook weer schoonheid in.

Binnen heb ik nu enkele bloembollen gezet. Deze verhogen de sfeer en inspireren me bij het omgaan met kleuren.

 De trui waar ik anderhalf jaar mee bezig ben geweest is af en nu nog maar wat draadjes instoppen om dan heel snel te beginnen aan een nieuwe die in paarse tinten gaat beginnen. Dit is nu mijn stemming. Ben veel bezig met allerhande mensen om me heen die van de aardbodem afglijden en deze kleur zal me hierbij helpen.

De markt van Oss

Dinsdag markt in Oss.
Het leek me een idee om hier weer eens te gaan spelen en tegelijk wilde Piet deze richting op komen.
Dus dat hebben we mooi gecombineerd in een bezoek aan Judith en Eugène in de middag.

Bij Judith en Eugène

 Op de markt kwamen ze mij ook al op het spoor, naast vele anderen die mij aanspraken. Het was moeilijk om aan spelen toe te komen, maar toen er even geen bekenden ( of onbekenden die mij kennen en ik hen niet meer) voorbij kwamen kwam de muziek vlotjes uit mijn accordeon. Ik merkte dat het goed gewaardeerd werd.

 Verder is de beslissing gevallen over het al of niet meegaan naar de Ardèche overmorgen. Ik wist het al voordat ik er een nachtje over ging slapen toen vrienden gisterenavond nog eens bevestigden dat ze zaterdag op bezoek komen.

Morgen al

Morgen al moet ik het weten of ik meega.
Het vertrek van Hennie en Janny is aanstaande donderdag.
Liefst had ik tot woensdagavond gewacht met de beslissing ja of nee naar Frankrijk.
Maar Hennie appte dat hij niet zoals ik van de lastminute afspraken is.
Nu ben ik wel zenuwachtig.
Vannacht ga ik er dan nog één nachtje over slapen.

Vandaag had ik voor de verandering eens geen accordeon in de fietstas maar een ander instrument.

Deze bongo heb ik overgenomen van Jo, waar ik vandaag was.
Jo zag er gehavend uit.
Was vorige week twee keer gevallen, onder andere op zijn gezicht.
Gelukkig heeft ie, naar zijn zeggen geen pijn aan zijn verwondingen

Een driesprong nadert..

Ardèche, Andalusië, Alphen......

Op het eind van de week gaan vrienden uit Alphen naar hun huis in de Ardèche. We zijn daar buren.

Toen ik enkele weken geleden het vervelende nieuws hoorde dat er bij mij was ingebroken ben ik meteen naar Hennie en Janny gefietst om te polsen of ik meekon eventueel. Het antwoord was ja. Maar of ik het doe daar laat ik zoals gewoonlijk de tijd over gaan.

Tot nu toe was de tendens nog steeds nee. Dit is een mooie tijd om op de boot te zijn en er is het een en ander te doen. Zaterdag aanstaande krijg ik als het goed is ook bezoek en zondag ben ik uitgenodigd op een verjaardag

. Nu is er ook nog bijgekomen dat ik graag naar Gérard in Andalusië wil. Ach, alles kan een paar maanden opgeschoven worden. Aanstaande vrijdag zal de balans doorslaan.

 Vandaag was het een gezellige bezoekdag met Jacob en Carla.

Gisteren naar Wychen geweest en daar gespeeld.Maar had geen stem en dat miste erg. Gelukkig is het vandaag weer aan het beteren.


Verder stond vandaag in het teken van het bericht dat Gré, alias Criquette, is overleden. Nooit heb ik haar ontmoet. We kennen elkaar door het spelletje Wordfeud dat we al vijf jaar met elkaar in het Frans spelen.

Zij woonde met haar man in Normandië. Het contact voelde heel vertrouwd en meer uitwisseling en elkaar bezoeken leek mij mooi. Ze wilde echter afstand bewaren. Juist daardoor, schreef ze eens, durfde ze spontaan naar mij te zijn en alles te zeggen.

 Enkele jaren geleden had ze wegens kanker een zware operatie ondergaan en nu kwam dat weer sterk terug. Een verrassing was het wegvallen van Gré voor mij dus niet en ik ben blij dat haar man mij vandaag berichtte via de chat in het spelletje. Au revoir Gré !.

Blij met kaart uit Andalusië

Een verrassing gisteren om een echte kaart van Gérard te krijgen. Mijn wens om hem gauw weer terug te zien is daardoor weer verlevendigd.

Het is nu 8 jaar geleden toen ik ik hem voor het eerst ontmoette. Dat was de voorlaatste keer dat ik met de fiets in Spanje was. Het was op een strandje bij Nerja waar ik kampeerde en Gérard was daar , zonder kleren ,elke dag te zien. Hij praatte met iedereen die op het strand te vinden was, dus ook met mij. In een hoekje zat hij daar steentjes te bewerken met een beiteltje en die verkocht hij aan de toeristen. Met de opbrengst hield hij zich in leven.

Hij had me zijn huisje laten zien op een idyllische plek met uitzicht bijna loodrecht naar beneden op een strandje. Niet het strandje waar hij zelf elke dag heenging. Daar was ook een bron waar hij zich waste en drinkwater vandaan haalde.

 Toen ik in november 2018 in het kader van mijn zojuist beëindigde reis daar zeven jaar later weer fietste was ik zeer benieuwd of ik hem er nog aan zou treffen.
 En jawel hoor. Het huis had nog alle sporen van bewoning in de stijl van Gérard.
 Nadat mijn tent in de buurt opgezet werd kwam spoedig deze vriend op weg naar zijn huis langs, samen met twee kennissen.
 Het werd een muzikaal weerzien. Het ging minder met hem. Beitelen voor geld deed hij niet meer, maar zijn tweewekelijkse wandeling naar Nerja bracht hem eten en drinken genoeg om van in leven te blijven. De vele gevonden kranten leverden hem de nodige Sudoku's om zijn hersenen soepel te houden .

 Tien dagen lang waren we buren . Daarna ging mijn reis weer verder en zijn leven ook . Ik ben blij via zijn kaart een levensteken van hem te hebben gekregen
.Een brievenbus heeft hij zelf niet, noch gsm, noch smartphone.
Hij is een man waar ik veel respect voor heb . Nu zit ik, meer dan ooit, te broeden op mogelijkheden om nog even wat voor hem te kunnen betekenen.

Thuiszorg

Goedenavond.

Vandaag bezoek van Marie José.
Het was jaren geleden dat we elkaar voor het laatst gezien hebben en ze is nog nooit op deze nieuwe boot geweest.
Wel vond ze dat alles nog op zijn Gerts is vanwege de onordelijke toestanden.
Het is waar. Zelfs Ikzelf heb onvrede met de situatie en dit bezoek was aanleiding tot het opruimen van een kastje, zoals gisteren de tafel al aan de beurt gekomen is.
Verder merkte ze, zoals anderen ook, dat er zoveel dode vliegen aan het plafond hangen.

Aanleiding voor haar om haar handen uit de mouwen te steken en als thuiszorg te fungeren, zoals ze het zelf noemde.

Marie Jose in aktie

De bedoeling is dat de opgeveegde vliegen straks in het crematorium, dat wil zeggen de kachel terecht komen.

Verder ben ik heel blij vandaag met het ontvangen van een kaart uit Andalusië van Gérard.
Het is een man van mijn hart. Heb hem tijdens de reis herontmoet na ons eerste treffen zeven jaar daarvoor.
Hij leeft daar zonder inkomen van wat de mensen allemaal weggooien.
Graag wil ik hem weer gauw bezoeken en hem een hart onder de riem steken.

Alle stukken bij elkaar.

Goedenavond.
Vandaag is mijn laatste mouw afgekomen en met de andere drie delen verenigd
om samen het begin van de hals te vormen.

De dag is verder rustig verlopen .

Half elf.

Nu is het nog rustiger, want lig op bed. Zojuist nog aanwijzingen van Piet opgevolgd om het blog goed te schrijven. Weer wat geleerd.

Welterusten.

Goed Nieuwjaar

Een goed Nieuwjaar toegewenst, hoewel er in ieders leven zeker dit jaar ook weer minder goede gebeurtenissen zullen plaatsvinden. Wel dat het goede zal overheersen en uiteindelijk zegevieren, dat geloof ik zeker.

Vandaag was er weer aanloop van vrienden. De hond Katootje, die op de blog gisteren het nieuwe jaar in sliep was vandaag in mijn kajuit te vinden met haar baasjes.

En ook Eric was op de koffie. Samen hadden ze een onderhoudend gesprek.

Eric

Jan en Jose.

Het bleef verder een mistige dag.
Dat gaf een mooie sfeer.